ਅਨਾਰਾਧ੍ਯ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਦਂ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍ । ਕੋਪਿ ਕ੍ਵਾਪਿ ਕਿਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਲਭੇਤੇਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਹਰਿਕੇਸ਼, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਕਦੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ—ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਅਪਤ੍ਯਂ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਦਾਰਾਸ੍ਤਾਰਹਰ੍ਮ੍ਯਂ ਹਯਾ ਗਜਾਃ । ਸੁਖਾਨਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ੌ ਚ ਨ ਦੂਰੇ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਪੁੱਤਰ, ਧਨ, ਪਤਨੀਆਂ, ਘੋੜੇ, ਮਹਲ, ਹਾਥੀ, ਸੁਖ, ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ—ਇਹ ਸਭ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ।
ਨਾਰਾਯਣਃ ਪਰੋ ਦੇਵਃ ਸਤ੍ਯਰੂਪੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਤ੍ਰਿਧਾਤ੍ਮਾਨਂਸਭਗਵਾਨ੍ਸਸਰ੍ਜਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਸੱਚ ਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਭਗਵਾਨ, ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਹੈ।
ਰਜਸ੍ਤਮੋਭ੍ਯਾਂਯੁਕ੍ਤੋऽਭੂਦ੍ਰਜਃਸਤ੍ਵਾਧਿਕਂਵਿਭੁਃ । ਸਸਰ੍ਜਨਾਭਿਕਮਲੇਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂਕਮਲਾਸਨਮ੍
ਰਜ ਤੇ ਤਮੋ ਗੁਣ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਰਜ ਤੇ ਸਤਵ ਵਿੱਚ ਵਧ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਕਮਲ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਰਚਿਆ।
ਰਜਸਾ ਤਮਸਾ ਜੁष੍ਟਂ ਸ ਰੁਦ੍ਰਮਸृਜਦ੍ਵਿਭੁਃ । ਸਤ੍ਵਂ ਰਜਸ੍ਤਮਸ਼੍ਚੈਵ ਤ੍ਰਿਤਯਂ ਚੈਤਦੁਚ੍ਯਤੇ
ਵਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰਜ ਤੇ ਤਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਸਤ, ਰਜ ਤੇ ਤਮ — ਇਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਤ੍ਵੇਨ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਜਂਤੁਃ ਸਤ੍ਵਂ ਨਾਰਾਯਣਾਤ੍ਮਕਮ੍ । ਰਜਸਾ ਸਤ੍ਵਯੁਕ੍ਤੇਨ ਭਵੇਚ੍ਛ੍ਰੀਮਾਨ੍ਯਸ਼ੋਧਿਕਃ
ਸਤਗੁਣ ਨਾਲ ਜੀਵ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਤਗੁਣ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਸੁਭਾਉ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਜਗੁਣ ਸਤਗੁਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਸੁਖੀ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਵੇਦਵਾਕ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯੋਪਸੇਵਤੇ । ਤਦ੍ਰੁਦ੍ਰਮਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਗਦਿਤਂ ਨृਣਾਮ੍
ਧਰਮ ਵਾਸਤੇ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਵੇਦ ਦਾ ਬਚਨ ਅਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਰਾਜਾ ਭਵੇਲ੍ਲੋਕੇ ਰਜਸਾ ਤਮਸਾ ਪੁਨਃ । ਯਦ੍ਧੀਨਂ ਰਜਸਾ ਧਰ੍ਮਂ ਕੇਵਲਂ ਤਾਮਸਂ ਚ ਯਤ੍
ਉਸ ਨਾਲ ਰਜ ਤੇ ਤਮ ਰਾਹੀਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਧਰਮ ਰਜਗੁਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪੂਰਾ ਤਮਗੁਣੀ ਹੋਵੇ—
ਤਚ੍ਚ ਦੁਰ੍ਗਤਿਦਂ ਨॄਣਾਮਿਹਲੋਕੇ ਪਰਤ੍ਰ ਚ । ਯੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਃ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ; ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਹਰ ਹੈ।
ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਪਿ ਯਜ੍ਞੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਜ੍ਯਾ ਦੇਵੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਯੋ ਭੇਦਂ ਕੁਰੁਤੇ ਤੇषਾਂ ਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਦੇਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਗ ਵਿਚ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇਹੜਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਪਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ ਪਾਪਕਾਰੀ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਅਨਿष੍ਟਾਂ ਗਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਵਿष੍ਣੁਰੇਵ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵਿष੍ਣੁਰੇਵ ਜਗਦ੍ਦ੍ਵਿਜ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੈ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਮਾੜੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਤਸ੍ਯਾਯਂ ਮਾਧਵੋ ਮਾਸਃ ਪ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕਰ੍ਮਸੁ । ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ਹਯਮੇਧਾਦਿ ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਉਸ ਵਾਸਤੇ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮਹੀਨਾ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਯਗਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨ ਤਪੋ ਦਾਨ ਜਪ ਯਜ੍ਞਫਲਾਧਿਕਃ
ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਤਪ, ਦਾਨ, ਜਪ ਤੇ ਯਗ — ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਵਿਭਾਤੇ ਨਿਯਮੇਨ ਨਦ੍ਯਾਮਨਾਰਤਂ ਮੇषਗਤੇ ਰਵੌ ਯੇ । ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਪਿ ਵਿਪ੍ਰਪੂਜਾਂ ਮਦ੍ਦਂਡਭਾਜੋ ਨ ਹਿ ਤੇ ਭਵਂਤਿ
ਜੋ ਲੋਕ ਮੀਣ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਦੰਡ ਦੇ ਹਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ।
ਹਤ੍ਵਾ ਹਤ੍ਵਾ ਕਿਂਕਰੌਘਂ ਪੁਰੋ ਮੇ ਲੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਲੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਲੇਖ੍ਯਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਤੀਰ੍ਥੇ ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਾਨੁਦ੍ਧਰਂਤੀਹ ਪਾਪਾਤ੍
ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਅਨੇਕ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਦੇ ਲਿਖੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਕੇ, ਜਿਹੜਾ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਭਯਚ੍ਛੇਦਕਰਂ ਨ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨੀਯਂ ਪਰਮਂ ਰਹਸ੍ਯਮ੍ । ਨਿਰ੍ਵਾਸਹੇਤੁਰ੍ਨਰਕਾਲਯਸ੍ਯ ਮਮਾਧਿਕਾਰਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਣਂ ਤਤ੍
ਇਹ ਡਰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹ ਨਰਕ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਘਟਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਹੈ।
ਭਾਗੀਰਥੀਨਰ੍ਮਦਾ ਚ ਯਮੁਨਾ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਚ ਵਿਤਸ੍ਤਾ ਚ ਵਿਂਧ੍ਯਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਭਾਗੀਰਥੀ, ਨਰਮਦਾ, ਯਮੁਨਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਤੇ ਵਿਤਸਤਾ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਂਧਿਆ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗੋਦਾਵਰੀ ਭੀਮਰਥੀ ਤੁਂਗਭਦ੍ਰਾ ਚ ਦੇਵਿਕਾ । ਤਾਪੀ ਪਯੋष੍ਣੀ ਵਿਂਧ੍ਯਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਗੋਦਾਵਰੀ, ਭੀਮਰਥੀ, ਤੁੰਗਭਦਰਾ, ਦੇਵਿਕਾ, ਤਾਪੀ ਤੇ ਪਯੋਸ਼ਣੀ — ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਂਧਿਆ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਤਾ ਮਹਾਨਦ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੇਨਾਵਗਾਹਿਤਾਃ । ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨਦ੍ਯਾਂ ਯਃ ਪ੍ਰਾਤਰਾਚਰੇਤ੍
ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਵਲੋਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵੇਰੇ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਗੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਸਰ੍ਵੇ ਚਾਯਤਨਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਵਨਾਸ਼੍ਰਯਾਃ
ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੀ ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਧਾਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ।
ਤੇਨਾਵਗਾਹਿਤਾ ਦृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਣਤਾ ਬਹੁਸੇਵਿਤਾਃ । ਸ੍ਨਾਨਮਰ੍ਦ੍ਧੋਦਿਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਨਿਯਤਸ਼੍ਚਰੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਵੇਖ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਹੀਦੇਵ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ । ਯਦਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਭਵਂਤਿ ਹਿ
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੱਖਾਂ ਮੂੰਹ ਹੋ ਜਾਣ।
ਆਯੁਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਤਦਾ ਮਾਧਵਮਾਸਸ੍ਯ ਫਲਂ ਕਥਯਿਤੁਂ ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇਕਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਨਿਰਯਕਰ੍षਾਗ੍ਨਿ ਮਾਧਵੋ ਮਾਧਵੋ ਯਥਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਪਾਪਮਗਮ੍ਯਾਗਮਨਾਦਿਕਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਨਰਕ ਦੀ ਅੱਗ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਵੀ ਹੈ; ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਜਾਂ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਾਕਾਮਕृਤਂ ਪਾਪਮੇਤਿ ਪਾਤਕਮੇਵ ਚ । ਉਪਪਾਪਰਹਸ੍ਯਂ ਚ ਸਂਕਰੀਕਰਣਂ ਪਰਮ੍
ਜੋ ਪਾਪ ਚਾਹ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਪਾਪ, ਛੋਟੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀਆਂ ਲੁਕੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ, ਜਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਅਪਵਿਤ੍ਰਤਾ—
ਜਾਤਿਭ੍ਰਂਸ਼ਕਰਂ ਘੋਰਮਪਾਤ੍ਰੀਕਰਣਂ ਤਥਾ । ਮਲਾਵਹਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਂ ਚ ਵਾਙ੍ਮਨਃ ਕਾਯ ਸਂਭਵਮ੍
ਜੋ ਡਰਾਉਣੇ ਕੰਮ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਹਟਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੈਲ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਬੋਲੀ, ਮਨ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਰਾਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—
ਮਾਧਵੋ ਨਿਰ੍ਦਹੇਨ੍ਮਾਸੋ ਵਿਧਿਨਾ ਸਮੁਪਾਸਿਤਃ । ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ, ਜੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਇਉਂ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਈਆਂ ਕਲਪਾਂ, ਲੱਖਾਂ ਕਲਪਾਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵਸੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਪੁਰੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਾਧਵੇ ਯੋऽਰ੍ਚਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਜੋ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ - ਭੂਯੋ ਵਦ ਮਹਾਭਾਗ ਰਾਮਚਾਰਿਤ੍ਰਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਰਾਮਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਦਾਯਕਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਫਿਰੋਂ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਕਥਾ ਸੁਣਾ, ਜੋ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਸਾਰ ਹੈ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਂ ਕ੍ਰਤੁਵਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਸ਼ਰਥਿਰ੍ਯਥਾ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਕਰਕੇ—