ਵਦ ਭੂਯੋऽਪਿ ਭੂਯਿष੍ਠਂ ਪਿਬਾਮਸ੍ਤਾਵਕਂ ਵਚਃ । ਪਾਯਂਪਾਯਂ ਨ ਤृਪ੍ਯਾਮੋ ਵਯਂ ਸੂਤ ਤਦੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ ਵਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਦੱਸ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਪੀਣੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੀ ਕੇ ਵੀ, ਹੇ ਸੂਤ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਉੱਤਮ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰੱਜਦੇ ਨਹੀਂ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਅਤ੍ਰਾਪ੍ਯੁਦਾਹਰਂਤੀਮਮਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਸਂਵਾਦਮਾਦਿਲੋਕਸ੍ਯ ਜਗਤਾਂ ਜਗਦੀਸ਼ਿਤੁਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ – ਇੱਥੇ ਵੀ ਮੈਂ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਜੀਵ ਵਿਚਾਲੇ ਗੱਲਬਾਤ ਹੈ।
षਟ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣਿਚੋਚ੍ਛ੍ਰਾਯੋ ਵਿਸ੍ਤਾਰੇਣ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ । ਏਵਂ ਨਵਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਵਿਧਾਯ ਚ
ਉਸ ਦੀ ਉਚਾਈ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਚੌੜਾਈ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੱਲ ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਵਾਮਯਾ ਦਂष੍ਟ੍ਰਯਾ ਗृਹ੍ਯ ਉਦ੍ਧृਤਾਦੌ ਵਸੁਂਧਰਾ । ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਵੈ ਦਂष੍ਟ੍ਰਯਾ ਧਾਰਿਤਾ ਮਹੀ
ਖੱਬੀ ਦੰਦ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੰਦ ਉੱਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸਾਂਭਿਆ।
ਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਾਨਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਸੋਵਾਚ ਵਿਨਯਾਦ੍ਵਿਭੁਮ੍ । ਪृਥਿਵ੍ਯੁਵਾਚ- ਏਤੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਮਾਸਾ ਵੈ षष੍ਟਿਰ੍ਦਿਨਸ਼ਤਤ੍ਰਯਮ੍
ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹ ਨੇ ਵਿਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਧਰਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ – ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਹਨ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਦਿਨ।
ਏषਾਂ ਕਿਮੁਤ੍ਤਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਚ ਤਵ ਕੇਸ਼ਵ । ਪਵਿਤ੍ਰਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੋ ਮਾਸਸ੍ਤੁਲਾਸਂਸ੍ਥੇ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਕਿਹੜਾ ਮਹੀਨਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਤੁਲਾ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਕਰਸ੍ਥੇ ਰਵੌ ਮਾਸਃ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਵਨਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਮੇषਸ੍ਥੇ ਮਾਧਵੋ ਮਾਸੋ ਭਾਸ੍ਕਰੇ ਪਠ੍ਯਤੇ ਬੁਧੈਃ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮਕਰ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹੀਨਾ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਮੇਸ਼ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੋऽਪਿ ਮਾਸਾਨਾਂ ਪਾਵਨਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਏਵਂ ਮਾਸਾਃ ਪਵਿਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਵਾਸਰਾਃ ਕੇਪਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨਾ ਵੀ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹੀਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ – ਹੁਣ ਦੱਸੋ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕਿਹੜੇ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ?
ਯੁਗਾਦਯੋ ਯੁਗਾਂਤਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਕਲ੍ਪਾਦਯੋऽਪਿ ਚ । ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋऽਪ੍ਯਧਿਕਂ ਮਾਸਮੇਤੇਭ੍ਯੋ ਵਦ ਪਾਵਨਮ੍
ਜੁਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਅਖੀਰ, ਕਲਪਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵੀ, ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਮਹੀਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਮਯ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਨੇਕਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਮੇ ਵਦ । ਵਰਾਹ ਉਵਾਚ- ਵਿਧਿਨਾਵਿਧਿਨਾਚੈਵ ਯੇ ਯਜਂਤਿ ਨਰਾਧਮਾਃ
ਸਾਰੇ ਯਗਿਆਂ ਦਾ ਮੂਲ ਮਹੀਨਾ ਕਿਹੜਾ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ। ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਠੀਕ ਜਾਂ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਮਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜ੍ਯੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ । ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਰਾਰੋਹੇ ਮਾਧਵੇ ਤੁ ਮਧੁਰ੍ਹਤ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ। ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ।
ਆਦਿਦੈਤ੍ਯਾਵੁਭਾਵੇਤੌ ਹਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਸਮੁਦ੍ਧृਤਾ । ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਤ੍ਰਯੀ ਧਰ੍ਮੋ ਜ੍ਞਾਨਵਰ੍ਣਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਲੇ ਦੈਤ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤੇ ਤੂੰ ਉੱਥੋਂ ਬਚਾਈ ਗਈ। ਤ੍ਰੇਤਾ ਜੁਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਮ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਵੱਧੀਕ ਕ੍ਰਮਬੱਧਤਾ ਹੋਈ।
ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਸਂਭੂਤਾ ਤੇਨ ਮੇ ਮਾਧਵਃਪ੍ਰਿਯਃ । ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗਂ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਮਾਸਿ ਮਾਧਵੇ
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਤ੍ਰੇਤਾ ਜੁਗ ਵੀ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਤੀਜੀ ਸੁਧੀ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਂ ਚ ਤ੍ਰਯੀ ਧਰ੍ਮਾਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਾਃ । ਅਕ੍ਸ਼ਯਾ ਸੋਚ੍ਯਤੇ ਲੋਕੇ ਤृਤੀਯਾ ਹਰਿਵਲ੍ਲਭਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਚੱਲ ਪਏ ਤੇ ਵਧਦੇ ਗਏ। ਤੀਜਾ, ਜੋ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨੇ ਦਾਨਾਰ੍ਚਨੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਜਪੇ ਪੂਰ੍ਵਜਤਰ੍ਪ੍ਪਣੇ । ਯੇऽਰ੍ਚਯਂਤਿ ਯਵੈਰ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਨ੍ਹਾਉਣ, ਦਾਨ, ਪੂਜਾ, ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ, ਜਪ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ—ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਯਵਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਤੇषਾਂ ਦਦਾਮ੍ਯਹਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਨ੍ਮਨੋऽਭੀष੍ਟਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯੇ ਦਦਂਤ੍ਯਪਿ ਦਾਨਾਨਿ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾ ਨਰਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਜੋ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧੰਨ ਹਨ; ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੇਕ ਹਨ।
ਯੇ ਯਜਂਤਿ ਹਰੇਰ੍ਨਿਤ੍ਯਮਧ੍ਵਰੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰਪਿ । ਮਾਧਵੇ ਯਜਤੇ ਯੋ ਮਾਂ ਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤਦਧਿਕਂ ਫਲਮ੍
ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਜਪੋ ਹੋਮਸ੍ਤਪੋ ਯਜ੍ਞ ਵ੍ਰਤਾਦਿਕਮ੍ । ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਦੇਵਿ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਨ੍ਹਾਉਣ, ਦਾਨ, ਜਪ, ਹਵਨ, ਤਪ, ਯਗ, ਵਰਤ ਆਦਿਕ—ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਸੁਣ।
ਮਨ੍ਵਂਤਰਾਣਾਂ ਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤੁ ਦਸ਼ਪਂਚ ਚ ਸਪ੍ਤ ਚ । ਮਤ੍ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਗਤਾਸ੍ਤੇਪਿ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਭਯਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਕੋਟੀਆਂ ਮੰਵੰਤਰਾ ਦੇ ਦਹਾਂ, ਪੰਜਾਂ ਤੇ ਸੱਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਹੋਣ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯੁਰ੍ਗ੍ਰਹਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕ੍ਰੂਰਾ ਜਨ੍ਮਵ੍ਯਯਾष੍ਟਕਾਃ । ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨੇਨ ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸੌਮ੍ਯਾ ਭਵਂਤਿ ਤੇ
ਭਾਵੇਂ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਜਨਮ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਿਵੇਂ ਵੀ ਕਠੋਰ ਹੋਣ, ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਮਾਸਿ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਭੋਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਃ । ਸਿਕ੍ਥੇਸਿਕ੍ਥੇ ਭਵੇਤ੍ਤृਪ੍ਤਿਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਯੁਗਸਂਖ੍ਯਯਾ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਭਾਵ ਭਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜੁਗਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਯਚ੍ਛਂਤਿ ਤਤ੍ਰ ਮਧੁਰਾਧਿਕਭੋਜਨਾਨਿ ਯੇ ਵਾਯਵਾਸ਼ਨ ਤਿਲੋਦਕ ਭੋਜਨਾਨਿ । ਛਤ੍ਰਾਂਬਰਾਣਿ ਚਰਣੋਚਿਤਰਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤ ਏਵ ਪਰਿਤੋषਕਰਾਹਿ ਵਿष੍ਣੋਃ
ਜੋ ਉਥੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਭੋਜਨ, ਯਵਾਂ ਦੇ ਪਕਵਾਨ, ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਛਤਰੀਆਂ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਧੰਨ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ੇषਾਦਿਹ ਦਾਤਵ੍ਯਾਸ੍ਤਿਲਾ ਮਧੁਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਧਰ੍ਮਾਯ ਬृਹਤੇ ਦੀਰ੍ਘ ਦੁਰਿਤਕ੍ਸ਼ਯ ਹੇਤਵੇ
ਇਥੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤਿਲਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਹਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਵੱਡੇ ਧਰਮ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ।
ਏਵਂਕृਤੇ ਤੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਮਨੁਜੈਸ਼੍ਚ ਤੈਃ । ਤਤ੍ਕੈਰ੍ਗਣਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਵਰ੍षਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਗਿਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਦਿਸਂਪਤ੍ਤਿ ਦੀਰ੍ਘਾਯੂਂषਿ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਇਹਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਤ੍ਰਾਪਿ ਮਾਮੇਵ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰੇ ਤੇ ਹੋਰ ਦੌਲਤ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਗਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨੇਕਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤ ਪਾਤਕਾਵਲੀ ਵਿਲੀਯਤੇ ਮਾਧਵ ਮਜ੍ਜਨੇਨ । ਜਨਸ੍ਯ ਤਤ੍ਰੋषਸਿ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇ ਯਥਾਵਿਧਾਨਂ ਸ਼੍ਰਯਤੇ ਤਥਾ ਵਾ
ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪਾਪ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਲੋਕ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਂ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਃ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵੈਸ਼ਾਖਂ ਵ੍ਰਤਮਨ੍ਯਦੁਪਾਚਰੇਤ੍ । ਸ ਕਰਸ੍ਥਂ ਮਹਾਰਤ੍ਨਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਲੋष੍ਟਂ ਹਿ ਯਾਚਤੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਵਰਤ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਐਸਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਰਤਨ ਫੈਂਕ ਕੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਡੱਲੀ ਮੰਗਦਾ ਹੋਵੇ।
ਸੂਤਉਵਾਚ- ਏਵਂ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਮਾਦਿਦੇਵੋ ਵਦਦ੍ਵਿਭੁਃ । ਮਾਧਵਂ ਮਾਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਜਗਤ੍ਯਾਂ ਜਗਤੀਧਰਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਬੋਲਿਆ ਸੀ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਨ ਤਦਸ੍ਤਿ ਮਹੀਸੁਰਾਃ । ਯਦਪ੍ਰਾਪ੍ਯਂ ਭਵੇਨ੍ਮਾਸਿ ਮਾਧਵੇ ਮਾਧਵਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਹੋਰ ਕੁਝ ਵਧੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਾਧਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਅਣਪਹੁੰਚੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਚ ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਮਿਹਾਰ੍ਥੇ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ ਸਂਵਾਦਂ ਯਮਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸੰਬੰਧੀ ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਅਚੰਭਤ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ—ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਯਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਈ ਗੱਲਬਾਤ।