ਨਾਤਃ ਪਰਂ ਪਰਮਤੋषਵਿਸ਼ੇषਪੋषਂ ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਣ੍ਯਮੁਚਿਤਂ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰੇਣ । ਸਂਤਃ ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਯਦਨਂਤਗੁਣਾਨਨਂਤਸ਼੍ਰੇਯੋਨਿਧੀਨਧਿਕਭਾਵਭੁਜੋ ਭੁਜਂਤਿ
ਮੈਂ noble ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਆਪਸੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਵਧੀਆ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ, ਬੜੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਅਨੰਤ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਚੰਗੀਅਾਈਆਂ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਨੂੰ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸੁਰਭੀ ਸਤ੍ਯ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਯਾਗ ਤਪਾਂਸਿ ਚ । ਸ਼੍ਰੁਤਿ ਸ੍ਮृਤਿ ਦਯਾ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਸ਼ਾਂਤਯਸ੍ਤਨਵੋ ਹਰੇਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਾਂ, ਸਚ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਯਗ, ਤਪ, ਸ਼ਾਸਤਰ, ਰਿਵਾਇਤ, ਦਇਆ, ਦীক্ষਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਰੀ ਦੇ ਅੰਗ ਹਨ।
ਆਦਿਤ੍ਯਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਮਾ ਵਾਯੁਰ੍ਭੂਮਿਰਾਪੋਂऽਬਰਂ ਦਿਸ਼ਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਯੋ ਵਿਭੁਃ
ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਹਵਾ, ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਆਕਾਸ਼, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ—ਇਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਃ ਸ੍ਵਯਂ ਚਕ੍ਰੇ ਜਗਦੇਤਚ੍ਚਰਾਚਰਮ੍ । ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਸਦਾਨ੍ਨਮੁਪਭੁਂਜਤੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਇਹ ਜਗਤ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਬਣਾਇਆ; ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ ਸਦਾ ਅੰਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਾਸ੍ਪਦਪਾਦਰੇਣੂਨ੍ਧਰਾਧਰਾਤ੍ਮਾਲਯ ਭੂਮਿਦੇਵਾਨ੍ । ਪਰਾਤ੍ਮਨਃ ਪੂਜਯ ਪੁਣ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਭੂਤਾਨਖਿਲਾਤ੍ਮਭੂਤਾਨ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਧੂੜ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਆਸਥਾਨ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਵਿष੍ਣੁਬੁਦ੍ਧ੍ਯ੍ਯਾ ਯੋ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਸਾਧੁ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਸ ਏਵ ਵੈष੍ਣਵੋ ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਸ੍ਵਕਰ੍ਮੈਕਨਿष੍ਠਿਤਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸਾਧੂ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂਚਿਦੇਤਨ੍ਮਯਾਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਸਮਯੋ ਹਿ ਮੇ । ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਗਂਤੁਂ ਚ ਗਂਗਾਯਾਂ ਨ ਕਥਾਵਸਰੋऽਧਿਕਃ
ਮੈਂ ਇਹ ਗੁਪਤ ਬਾਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਸਮਾਂ ਘੱਟ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਯਂ ਮਾਧਵੋ ਮਾਸਃ ਪੁਣ੍ਯੋ ਮਾਧਵਵਲ੍ਲਭਃ । ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਸਪ੍ਤਮੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਗਂਗਾਯਾਮਤਿਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾ
ਹੁਣ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਇਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਗੰਗਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖ ਸ਼ੁਕ੍ਲ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਜਹ੍ਨੁਨਾ ਪੁਰਾ । ਕ੍ਰੋਧਾਤ੍ਪੀਤਾ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਕਰ੍ਣਰਂਧ੍ਰਾਤ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਤ੍
ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਸਤਵੀਂ ਨੂੰ, ਜਹਨਵੀ ਨੂੰ ਜਹਨੂ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਨਿਗਲ ਲਿਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਮੁੜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਦ੍ਦੇਵੀਂ ਗਂਗਾਂ ਗਗਨਮੇਖਲਾਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਧਾਨੇਨ ਸ ਧਨ੍ਯਃ ਸੁਕृਤੀ ਨਰਃ
ਉਸ ਦਿਨ, ਗੰਗਾ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਕਮਰਬੰਦ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਧਨਿਆ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਯਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਤਂ ਗਂਗਾ ਸ੍ਨਾਤਕਂ ਗਤਪਾਪਕਮ੍
ਉਸ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਸੱਚੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਮਾਧਵ ਸਮੋ ਮਾਸੋ ਨ ਗਂਗਾ ਸਦृਸ਼ੀ ਨਦੀ । ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਃ ਖਲੁ ਯੋਗੋऽਯਂ ਹਰਿਭਕ੍ਤ੍ਯੈਵ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਕੋਈ ਮਹੀਨਾ ਮਾਧਵ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਦਰਿਆ ਗੰਗਾ ਵਰਗੀ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਮਿਲਾਪ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਿਰਫ ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਪਾਦੋਦਕੋਦ੍ਭੂਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਦੁਪਾਗਤਾ । ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸ੍ਰੋਤੋਭਿਰਸ਼੍ਰਾਂਤਾ ਯਾ ਪੁਨਾਤਿ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਈ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਜਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਰੋਹਣਨਿਃਸ਼੍ਰੇਣੀ ਸਤਤਾਨਂਦਕਾਰਿਣੀ । ਅਨੇਕਦੁਰਿਤੋਦ੍ਗਾਰਹਾਰਿਣੀ ਦੁਰ੍ਗਤਾਰਿਣੀ
ਉਹ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਸੀੜ੍ਹੀ ਹੈ, ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਨੇਕ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹੇਸ਼ਜਟਾਜੂਟਵਾਸਿਨੀ ਦੁਃਖਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਭਜਮਾਨਜਨਸ੍ਵਾਂਤਕਾਨ੍ਤਕੇਲਿ ਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹੇਸ਼ ਦੀ ਜਟਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ, ਦੁਖ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਦੁਖਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸਗਰਾਨ੍ਵਯਨਿਰ੍ਵਾਣਕਾਰਿਣੀ ਧਰ੍ਮਧਾਰਿਣੀ । ਤ੍ਰਿਮਾਰ੍ਗਚਾਰਿਣੀ ਦੇਵੀ ਲੋਕਾਲਂਕृਤਿਕਾਰਿਣੀ
ਉਹ ਸਗਰ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨ ਸ੍ਨਾਨ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨ ਧ੍ਯਾਨ ਸੇਵਨੈਃ । ਪੁਣ੍ਯਾਨਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਪੁਰੁषਾਨ੍ਪਾਵਯਂਤੀ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਦਰਸ਼ਨ, ਛੂਹ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਸਤਿਕਾਰ, ਧਿਆਨ ਤੇ ਸੇਵਾ ਰਾਹੀਂ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਗਂਗਾ ਗਂਗੇਤਿ ਗਂਗੇਤਿ ਯੈਸ੍ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਮਿਤੀਰਿਤਮ੍ । ਸੁਦੂਰਸ੍ਥੈਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਪਾਪਂ ਹਂਤਿ ਜਨ੍ਮਤ੍ਰਯਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ 'ਗੰਗਾ, ਗੰਗਾ, ਗੰਗਾ' ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਗੰਗਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਗਂਗਾਂ ਯਃ ਸ੍ਮਰਤੇ ਨਰਃ । ਅਪਿ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਸੌ ਲਭਤੇ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜੋਜਨ ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾ ਸਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਜਗਤੀਪਾਲ ਹਰਿ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਸੱਤਮੀ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਮਿਲਣੀ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਹਰਿ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨ ਮਾਧਵਸਮੋ ਮਾਸੋ ਨ ਮਾਧਵਸਮੋ ਵਿਭੁਃ । ਗਤੋਹਿ ਦੁਰਿਤਾਂਭੋਧੌ ਮਜ੍ਜਮਾਨਜਨਸ੍ਯ ਯਃ
ਮਾਧਵ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਮਹੀਨਾ ਨਹੀਂ, ਨਾਂ ਮਾਧਵ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ; ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਹੇ ਹਨ।
ਦਤ੍ਤਂ ਜਪ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਸ੍ਨਾਤਂ ਯਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਾਸਿ ਮਾਧਵੇ । ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭਵੇਦ੍ਭੂਪ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੋਟਿਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍
ਮਾਧਵ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ, ਜਪਿਆ, ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਪੂਣ ਅਟੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਦੇਵੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਹਰਿਃ । ਯਥਾ ਜਪ੍ਯੇषੁ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਸਰਿਤਾਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਨਾਰਾਇਣ ਹਰਿ ਹੈ, ਜਪਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਤਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਹਨਵੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ—
ਯਥੋਮਾ ਸਰ੍ਵਨਾਰੀਣਾਂ ਤਪਤਾਂ ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਯਥਾ । ਆਰੋਗ੍ਯਲਾਭੋ ਲਾਭਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਪਦਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਉਮਾ ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ, ਲਾਭਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਹਤ, ਤੇ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—
ਪਰੋਪਕਾਰਃ ਪੁਣ੍ਯਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਨਾਂ ਨਿਗਮੋ ਯਥਾ । ਮਂਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਣਵੋ ਯਦ੍ਵਦ੍ਧ੍ਯਾਨਾਨਾਮਾਤ੍ਮਚਿਂਤਨਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਨੇਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰਉਪਕਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਦ, ਮੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਓਂਕਾਰ, ਤੇ ਧਿਆਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਚਿੰਤਨ—
ਸਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਵਰ੍ਤਿਤ੍ਵਂ ਤਪਸਾਂ ਚ ਯਥਾ ਵਰਮ੍ । ਸ਼ੌਚਾਨਾਮਰ੍ਥਸ਼ੌਚਂ ਚ ਦਾਨਾਨਾਮਭਯਂ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਸੱਚ ਤੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣਾ ਤਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੌਲਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਤੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰਤਾ—
ਗੁਣਾਨਾਂ ਚ ਯਥਾ ਲੋਭਕ੍ਸ਼ਯੋ ਮੁਖ੍ਯੋ ਗੁਣਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਮਾਸਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਮਾਸਸ੍ਤਥਾਸੌ ਮਾਧਵੋ ਮਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਲਚ ਦਾ ਨਾਸ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਣ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਯਜ੍ਞ ਦਾਨਮੁਪੋषਣਮ੍ । ਤਪੋऽਧ੍ਯਯਨਪੂਜਾਦਿ ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੋ ਕੁਝ ਸ੍ਰਾਧ, ਯਜ, ਦਾਨ, ਉਪਵਾਸ, ਤਪ, ਪਾਠ ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਆਦਿ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਅਟੱਲ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖਾਂਤਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਸੂਰ੍ਯਾਂਤਾਨਿ ਤਮਾਂਸਿ ਚ । ਪਰਾਪਕਾਰਪੈਸ਼ੁਨ੍ਯ ਪ੍ਰਾਂਤਾਨਿ ਸੁਕृਤਾਨਿ ਚ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੇ ਚੁਗਲਖੋਰੀ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਤੁਲਾਸਂਸ੍ਥੇ ਦਿਵਾਕਰੇ । ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਕਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਪਰਾਰ੍ਧਗੁਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਤੁਲਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਤੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਆਦਿ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦੁੱਗਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।