ਭਵਂਤ ਇਵ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਃ । ਅਂਬਰੀष ਉਵਾਚ-। ਯਨ੍ਮੁਨੇ ਪਰਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਵੇਦਵਾਦਿਭਿਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਵੀ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਓ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸ ਦੇਵਃ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸ੍ਵਯਂ ਨਾਰਾਯਣਃ ਪਰਃ । ਯੋऽਮੂਰ੍ਤੋ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨੀਸ਼ੋ ਵ੍ਯਕ੍ਤੋऽਵ੍ਯਕ੍ਤਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਹ ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪ ਹੀ ਨਾਰਾਇਣ ਹੈ। ਉਹ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਮਯੋऽਚਿਂਤ੍ਯੋ ਧ੍ਯਾਤਵ੍ਯਃ ਸ ਕਥਂ ਹਰਿਃ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮੋਤਂ ਪ੍ਰੋਤਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਹਰੀ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਤਾਣ-ਬਾਣਾ, ਉਸ ਵਿਚ ਹੀ ਰਚਿਆ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਮੇਕਂ ਪਰਮਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਯਤੋ ਜਨ੍ਮਾਦਿ ਜਗਤੋ ਯੋ ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਵਮ੍
ਉਹ ਇੱਕੋ ਹੀ ਹੈ, ਨਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ। ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪ ਧਰਤੀ ਬਣਾਈ।
ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਚ ਨਿਗਮਾਨਾਤ੍ਮਨ੍ਯੇਵ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ । ਕਥਮਾਰਾਧ੍ਯਤੇ ਸੋऽਯਂ ਸਮਗ੍ਰਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਦਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਉਹ ਵੇਦ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਮਨੁੱਖੀ ਲਕੜੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਤੀ ਕਰੀਏ?
ਯੋਗਿਨਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਗਮ੍ਯਸ੍ਤਦੇਤਤ੍ਕृਪਯਾ ਵਦ । ਅਨਾਰਾਧਿਤ ਗੋਵਿਂਦਾ ਨ ਵਿਦਂਤਿ ਹਿਤੋਦਯਮ੍
ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਉਹ ਪਹੁੰਚਣ ਔਖਾ ਹੈ— ਇਹ ਗੱਲ ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਅਸਲ ਭਲਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਨ ਤਪੋ ਯਜ੍ਞਦਾਨਾਨਾਂ ਲਭਤੇ ਫਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਨਾਸ੍ਵਾਦਿਤਗੋਵਿਂਦਪਦਾਂਬੁਜਰਸਸ਼੍ਚ ਯਃ
ਜੋ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਕਮਲ-ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਰਸ ਨਹੀਂ ਚੱਖਦਾ, ਉਹ ਤਪ, ਯਜ, ਜਾਂ ਦਾਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਮਨੋਰਥਪਥਾਤੀਤਂ ਸ੍ਫੀਤਂ ਨਾਕਲਯੇਤ੍ਫਲਮ੍ । ਹਰੇਰਾਰਾਧਨਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਦੁਰਿਤੌਘ ਨਿਵਾਰਣਮ੍
ਸਿਰਫ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਵੱਡਾ ਫਲ ਆਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਜਂਤੂਨਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਪਰਂ ਮੁਨੇ । ਯਦ੍ਭ੍ਰੂਨਰ੍ਤਨਵਰ੍ਤਿਨ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੂਯਂਤੇ ਸਿਦ੍ਧਯੋऽਖਿਲਾਃ
ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੀ ਭੌਂਹਾਂ ਨੱਚਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਸਭ ਸਿਧੀਆਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਥਮਾਰਾਧ੍ਯਤੇਸੋऽਯਂ ਕੇਸ਼ਵਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਨਾਸ਼ਨਃ । ਉਪਾਸ੍ਯਤੇ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਕਥਂ ਨਾਰਾਯਣੋ ਨਰੈਃ
ਉਹ ਕੇਸ਼ਵ, ਜੋ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਭਗਤੀ ਕਰੀਏ? ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਕਿਵੇਂ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਪ੍ਰੀਤਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਮੇ ਹਿਤਾਯ ਜਗਤੋ ਵਦ । ਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਿਯੋऽਸੌ ਭਗਵਾਨ੍ਕਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ
ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਦੱਸੋ; ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਕਥਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਭਵੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵੈਰਾਰਾਧ੍ਯਤੇ ਕਥਮ੍ । ਵੈष੍ਣਵੋਸਿ ਹਰੇਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯੋऽਸਿ ਪਰਮਾਰ੍ਥਵਿਤ੍
ਉਸ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਕਿਵੇਂ ਭਗਤੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਹਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਹੋ, ਤੇ ਪਰਮ ਸੱਚ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਤੇਨ ਤ੍ਵਾਮੇਵ ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦੁਤ੍ਤਮ । ਸ਼੍ਰੋਤਾਰਮਥ ਵਕ੍ਤਾਰਂ ਪ੍ਰष੍ਟਾਰਂ ਪੁਰੁषਂ ਹਰੇਃ
ਇਸ ਲਈ, ਓ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ— ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ, ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲੇ ਹੋ— ਹਰੀ ਦੇ ਬਾਰੇ।
ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਃ ਪੁਨਾਤਿ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਤਦਂਘ੍ਰਿਸਲਿਲਂ ਯਥਾ । ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭੋ ਮਾਨੁषੋ ਦੇਹੋ ਦੇਹਿਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ਣਭਂਗੁਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਸਵਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾ ਸਰੀਰ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਂ ਮਨ੍ਯੇ ਵੈਕੁਂਠਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਸਂਸਾਰੇਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਧੋऽਪਿ ਸਤ੍ਸਂਗਃ ਸ਼ੇਵਧਿਰ੍ਨृਣਾਮ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ, ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਅੱਧਾ ਪਲ ਵੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਖਜਾਨਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਦਵਾਪ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ । ਭਗਵਨ੍ਭਵਤੋ ਯਾਤ੍ਰਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਰੋ ਲਕੜਾਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਭਲਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਬਾਲਾਨਾਂ ਤੁ ਯਥਾ ਪਿਤ੍ਰੋਰੁਤ੍ਤਮਸ਼੍ਲੋਕਵਰ੍ਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਭੂਤਾਨਾਂ ਦੇਵਚਰਿਤਂ ਦੁਃਖਾਯ ਚ ਸੁਖਾਯ ਚ
ਜਿਵੇਂ ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਉੱਤਮ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸੁੱਖ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਸੁਖਾਯੈਵ ਹਿ ਸਾਧੂਨਾਂ ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ਾਮਚ੍ਯੁਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਭਜਂਤਿ ਯੇ ਯਥਾ ਦੇਵਾਨ੍ਦੇਵਾ ਅਪਿ ਤਥੈਵ ਤਾਨ੍
ਪਰ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਲਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਕੰਮ ਸਿਰਫ਼ ਖੁਸ਼ੀ ਹੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
ਛਾਯੇਵ ਕਰ੍ਮਸਚਿਵਾਃ ਸਾਧਵੋ ਦੀਨਵਤ੍ਸਲਾਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਭਗਵਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਧਰ੍ਮਮਾਦਿਸ਼
ਚੰਗੇ ਲੋਕ, ਕਿਰਿਆ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਪਰਛਾਂਵੇ ਵਾਂਗ, ਦੁਖੀ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਦੇ।
ਯਸ੍ਯੋਪਦੇਸ਼ਦਾਨੇਨ ਲਭਤੇ ਵੇਦਜਂ ਫਲਮ੍ । ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਸਾਧੁ ਪृष੍ਟਂ ਮਹੀਪਾਲ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਮਤਾ ਤ੍ਵਯਾ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਵੈਦਾਂ ਵਾਲਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵਿṣṇੁ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਚੰਗਾ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਜਾਨਤਾ ਪਰਮਂ ਧਰ੍ਮਮੇਕਂ ਮਾਧਵਸੇਵਨਮ੍ । ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਰਾਧਿਤੇ ਵਿष੍ਣੌ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਰਾਧਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਾਧਵ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹੀ ਇਕੋ ਸੱਚਾ ਰਾਹ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਵਿṣṇੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁष੍ਟੇ ਚਰਾਚਰਂ ਤੁष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੇ ਹਰੌ । ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮਹਾਪਾਤਕਸਂਹਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਹਰੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਢੇਰ
ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤਿ ਸ ਸੇਵ੍ਯੋ ਹਰਿਰੇਵ ਹਿ । ਕੋऽਨੁ ਰਾਜਨ੍ਨਿਂਦ੍ਰਿਯਵਾਨ੍ਮੁਕੁਂਦਚਰਣਾਂਬੁਜਮ੍
ਉਸੇ ਪਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਰੀ ਹੀ ਸੇਵਨ ਯੋਗ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਸਦੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਚਰਨ ਕਿਉਂ ਨਾ ਪੂਜੇ?
ਨ ਭਜੇਤ੍ਸਰ੍ਵਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਰੁਪਾਸ੍ਯਮृषਿਦੈਵਤੈਃ । ਸ਼੍ਰੁਤੋऽਨੁ ਪਠਿਤੋ ਧ੍ਯਾਤ ਆਦृਤਸ਼੍ਚਾਨੁਮੋਦਿਤਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੌਤ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਸੁਣਿਆ, ਪੜ੍ਹਿਆ, ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮਨਾਇਆ,
ਸਦ੍ਯਃ ਪੁਨਾਤਿ ਸਦ੍ਧਰ੍ਮੋ ਵੀਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਦ੍ਰੁਹੋऽਪਿ ਹਿ । ਯੋਯਂ ਕਾਰਣਕਾਰ੍ਯਾਦਿ ਕਾਰਣਸ੍ਯਾਪਿ ਕਾਰਣਮ੍
ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਤੁਰੰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੋਵੇ; ਇਹ ਕਾਰਨ-ਕਰਮ ਤੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ,
ਅਨਨ੍ਯਕਾਰਣਂ ਯੋਗੀ ਜਗਜ੍ਜੀਵੋ ਜਗਨ੍ਮਯਃ । ਅਣੁਰ੍ਬृਹਤ੍ਕृਸ਼ਃ ਸ੍ਥੂਲੋ ਨਿਰ੍ਗੁਣੋ ਗੁਣਭृਨ੍ਮਹਾਨ੍
ਜੋਗੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਆਪ ਸੰਸਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ; ਬਹੁਤ ਨਾਜ਼ੁਕ ਤੇ ਵੱਡਾ, ਪਤਲਾ ਤੇ ਮੋਟਾ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਪਰ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਮਹਾਨ।
ਅਜੋ ਜਨ੍ਮਲਯਾਤੀਤੋ ਧ੍ਯਾਤਵ੍ਯਃ ਸ ਹਰਿਃ ਸਦਾ । ਸਮ੍ਯਗੇਤਦ੍ਵ੍ਯਵਸਿਤਂ ਭਵਤਾ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਜੋ ਅਜਨਮਾ, ਜਨਮ ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਹਰੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਤੂੰ ਠੀਕ ਹੀ ਨਿਸਚਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਯਤ੍ਪृਚ੍ਛਸੇ ਭਾਗਵਤਾਨ੍ਧਰ੍ਮਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਭਾਵਨਾਨ੍ । ਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਸਤਾਮਾਤ੍ਮਮਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿ ਰਸਾਯਨਾਃ
ਤੂੰ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਧਰਮ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਢੋਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ; ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਮਨ ਤੇ ਆਤਮਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਰਸ ਨਾਲ ਪਾਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭਵਂਤਿ ਕੀਰ੍ਤਨੀਯਸ੍ਯ ਕਥਾਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਮਲਾਃ । ਭਾਵਸਾਧ੍ਯੋਹ੍ਯਯਂ ਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਂ ਜਾਨਾਤਿ ਤਦ੍ਭਵਾਨ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਕਥਾਵਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਆਪ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾਪਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਜਗਤੋ ਹਿਤਾਯ ਤਵ ਗੌਰਵਾਤ੍ । ਯਦਾਹੁਃ ਪਰਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪ੍ਰਧਾਨਪੁਰੁषਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਤੇਰੇ ਆਦਰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਕਹਾਂਗਾ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ, ਪ੍ਰਧਾਨ ਤੇ ਪੁਰਖ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,