ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯਾ ਮੁਨਿਰਤ੍ਯਂਤਵਿਸ੍ਮਿਤਃ । ਪਤਿਤ੍ਵਾ ਚਰਣੇ ਤਸ੍ਯਾਃ ਕृष੍ਣੋਪਾਸਾਵਿਧਿਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਨੀ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਝੁਕ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਢੰਗ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਧ੍ਯਾਤ੍ਮਵਿਰੋਚਨਮ੍ । ਤਯੋਕ੍ਤਂ ਮਂਤ੍ਰਮਾਜ੍ਞਾਯ ਜਗਾਮ ਮਾਨਸਂ ਸਰਃ
ਉਹ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਹੋਰ ਆਤਮਿਕ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਮੰਤਰ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਮੰਤਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਨ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਤਿਦੁਸ਼੍ਚਰਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਪੋ ਵਿਸ੍ਮਯਕਾਰਕਮ੍ । ਏਕਪਾਦਸ੍ਥਿਤਃ ਸੂਰ੍ਯਂ ਨਿਰ੍ਨਿਮੇषਂ ਵਿਲੋਕਯਨ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਬੜਾ ਔਖਾ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਇੱਕ ਪੈਰ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਪਲਕ ਝਪਕਾਏ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ।
ਮਂਤ੍ਰਂ ਜਜਾਪ ਪਰਮਂ ਪਂਚਵਿਂਸ਼ਤਿਵਰ੍ਣਕਮ੍ । ਦਧ੍ਯੌ ਪਰਮਭਾਵੇਨ ਕृष੍ਣਮਾਨਂਦਰੂਪਿਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਚੀਸ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਉੱਚਤਮ ਮੰਤਰ ਜਪਿਆ, ਤੇ ਪੂਰੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਚਰਂਤਂ ਵ੍ਰਜਵੀਥੀषੁ ਵਿਚਿਤ੍ਰਗਤਿਲੀਲਯਾ । ਲਲਿਤੈਃ ਪਾਦਵਿਨ੍ਯਾਸੈਃ ਕ੍ਵਣਯਂਤਂ ਚ ਨੂਪੁਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵ੍ਰਜ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿਚ ਅਜੀਬ ਤੇ ਖੇਡਾਂ ਭਰੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਨਰਮ ਚਾਲ ਨਾਲ ਨੂਪੁਰ ਵੱਜਦੇ ਸੁਣੇ।
ਚਿਤ੍ਰਕਂਦਰ੍ਪਚੇष੍ਟਾਭਿਃ ਸਸ੍ਮਿਤਾਪਾਂਗਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤੈਃ । ਸਂਮੋਹਨਾਖ੍ਯਯਾ ਵਂਸ਼੍ਯਾ ਪਂਚਮਾਰੁਣਚਿਤ੍ਰਯਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਚਿਤਰਕਾਰੀ ਵਾਲੀਆਂ ਮੋਹਣੀਆਂ ਹਲਚਲਾਂ, ਹਲਕੀਆਂ ਮੁਸਕਾਨਾਂ ਤੇ ਪਾਸੇ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ 'ਸੰਮੋਹਨ' ਨਾਂ ਵਾਲੀ ਪੰਜ ਲਾਲ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਵਾਂਸਰੀ ਨਾਲ ਮੋਹ ਲਿਆ।
ਬਿਂਬੌष੍ਠਪੁਟਚੁਂਬਿਨ੍ਯਾ ਕਲਾਲਾਪੈਰ੍ਮਨੋਜ੍ਞਯਾ । ਹਰਂਤਂ ਵ੍ਰਜਰਾਮਾਣਾਂ ਮਨਾਂਸਿ ਚ ਵਪੂਂषਿ ਚ
ਬਿੰਬ ਫਲ ਵਰਗੀਆਂ ਲਾਲ ਹੋਠਾਂ ਨਾਲ, ਵਾਂਸਰੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਚੁੰਮ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਸੁਰ ਬਜਾ ਕੇ, ਵ੍ਰਜ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ।
ਸ਼੍ਲਥਨ੍ਨੀਵੀਭਿਰਾਗਤ੍ਯ ਸਹਸਾਲਿਂਗਿਤਾਂਗਕਮ੍ । ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਧਰਂ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਢੀਲੀਆਂ ਕਮਰਬੰਦਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਗਲ ਲਾਇਆ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਹਾਰ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸੁਗੰਧ ਲਗਾ ਕੇ ਖੜਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਯਾਮਲਾਂਗਪ੍ਰਭਾਪੂਰ੍ਣੈਰ੍ਮੋਹਯਂਤਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ । ਸ ਏਵਂ ਬਹੁਦੇਵੇਨ ਸਮੁਪਾਸ੍ਯ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਕਾਲੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਨਵਕਲ੍ਪਾਂਤਰੇ ਜਾਤਾ ਗੋਕੁਲੇ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਿਣੀ । ਕਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਚਂਡਨਾਮ੍ਨਸ੍ਤੁ ਗੋਪਸ੍ਯਾਤਿ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ
ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਕਲਪ ਵਿਚ, ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚੰਡ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਗੋਪ ਦੀ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਕੁੜੀ ਜਨਮੀ।
ਚਿਤ੍ਰਗਂਧੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਕੁਮਾਰੀ ਚ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ । ਨਿਜਾਂਗਗਂਧੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਮੋਦਯਂਤੀ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਉਹ ਕੁੜੀ ਚਿਤਰਗੰਧਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੁੰਦਰ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਦਸ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਤਾਮੇਨਾਂ ਪਸ਼੍ਯ ਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਵृਂਦਸ਼ੋ ਮਧੁਪਾਯਿਨੀਮ੍ । ਅਂਗੇषੁ ਸ੍ਵਪਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਸਾਵੇਸ਼ਸਮਾਕੁਲਾਮ੍
ਇਹ ਸੁਭਾਗੀ ਕੁੜੀ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਜੋ ਮਧੂ ਪੀਂਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਰਸ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਤਨਪਰਿष੍ਵਂਗੇ ਹਾਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਵਿਹਨ੍ਯਤੇ । ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਾਤ੍ਪ੍ਰਚ੍ਯਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਗਂਧਾਦਿਸੌਰਭੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ-ਭੇਟ ਵਿਚ, ਸਾਰੇ ਹਾਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਟਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਤੋਂ ਚਿਤਰਗੰਧਾ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਸੁਗੰਧਾਂ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਪਰੇ ਮੁਨਿਵਰ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸਤਤਂ ਪੂਤਮਾਨਸਾਃ । ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਪਸ੍ਤੇਪੁਰ੍ਜਪਂਤਃ ਪਰਮਂ ਮਨੁਮ੍
ਹੋਰ ਉੱਚੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹਵਾ 'ਤੇ ਜੀਵਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤਪ ਕਰਦੇ ਤੇ ਉੱਚਤਮ ਮੰਤਰ ਜਪਦੇ ਰਹੇ।
ਸ੍ਮਰਃ ਕृष੍ਣਾਯ ਕਾਮਾਰ੍ਤਿ ਕਲਾਦਿਵृਤ੍ਤਿਸ਼ਾਲਿਨੇ । ਆਗ੍ਨੇਯੀਸਹਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਂਤ੍ਰਂ ਪਂਚਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਕਾਮ ਦੇਵ ਨੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਚਾਹ ਕੇ, ਅਗਨੀ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੰਦਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਦਧ੍ਯੁਰ੍ਮੁਨਿਵਰਾਃ ਕष੍ਣਮੂਰ੍ਤਿਂ ਦਿਵ੍ਯਵਿਭੂषਣਾਮ੍ । ਦਿਵ੍ਯਚਿਤ੍ਰਦੁਕੂਲੇਨ ਪੂਰ੍ਣਪੀਨਕਟਿਸ੍ਥਲਾਮ੍
ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਮੂਰਤੀ, ਵਿਲੱਖਣ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਮਰ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਮਯੂਰਪਿਚ੍ਛਕੈਃ ਕॢਪ੍ਤਚੂਡਾਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਕੁਂਡਲਾਮ੍ । ਸਵ੍ਯਜਂਘਾਂਤ ਆਦਾਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚਰਣਾਂਬੁਜਮ੍
ਮੋਰ ਪੰਖਾਂ ਦੀ ਪੱਗ, ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੰਡਲ, ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਮੋੜ ਕੇ, ਸੱਜਾ ਕਮਲ ਪੈਰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ।
ਭ੍ਰਮਂਤੀਂ ਸਂਪੁਟੀਕृਤ੍ਯ ਚਾਰੁਹਸ੍ਤਾਂਬੁਜਦ੍ਵਯਮ੍ । ਕਕ੍ਸ਼ਦੇਸ਼ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਵੇਣੁਂ ਪਰਿਚਲਤ੍ਪੁਟੀਮ੍
ਉਹ ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੋ ਸੋਹਣੇ ਕਮਲ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵਾਂਸਰੀ ਬਾਂਹ ਦੇ ਪਾਸ ਰੱਖੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਹਿਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਆਨਂਦਯਂਤੀਂ ਗੋਪੀਨਾਂ ਨਯਨਾਨਿ ਮਨਾਂਸਿ ਚ । ਪਰਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਰੂਪੇਣ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਂ ਰਂਗਮਂਡਪੇ
ਉਹ ਅਜੋਕੇ ਅਚੰਭੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਸੂਨਵਰ੍षਰ੍ਗੋਪੀਭਿਃ ਪੂਰ੍ਯਮਾਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਅਥ ਕਲ੍ਪਾਂਤਰੇ ਦੇਹਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਾਤਾ ਇਹਾਧੁਨਾ
ਗੋਪੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਭਰਪੂਰ ਹੋਈ, ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜੁਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਯਾਸਾਂ ਕਰ੍ਣੇषੁ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਤਾਟਂਕਾ ਰਸ਼੍ਮਿਦੀਪਿਤਾਃ । ਰਤ੍ਨਮਾਲ੍ਯਾਨਿ ਕਂਠੇषੁ ਰਤ੍ਨਪੁष੍ਪਾਣਿ ਵੇਣਿषੁ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਤਿਲੀਆਂ ਹਨ, ਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਚੋਟੀ ਵਿੱਚ ਰਤਨ-ਫੁੱਲ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਮੁਨਿਃ ਸ਼ੁਚਿਸ਼੍ਰਵਾ ਨਾਮ ਸੁਵਰ੍ਣੋ ਨਾਮ ਚਾਪਰਃ । ਕੁਸ਼ਧ੍ਵਜਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇਃ ਪੁਤ੍ਰੌ ਤੌ ਵੇਦਪਾਰਗੌ
ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ੁਚਿਸ਼੍ਰਵਾ ਸੀ, ਦੂਜੇ ਦਾ ਸੁਵਰਨਾ; ਦੋਵੇਂ ਕੁਸ਼ਧਵਜ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਪਾਦੌ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਤੇਪਤੁਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਂ ਮਨੁਮ੍ । ਹ੍ਰੀਂ ਹਂਸ ਇਤਿ ਕृਤ੍ਵੈਵ ਜਪਂਤੌ ਯਤਮਾਨਸੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੈਰ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ, 'ਹ੍ਰੀੰ ਹੰਸਾ' ਤਿੰਨ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪਦੇ ਹੋਏ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ।
ਧ੍ਯਾਯਂਤੌ ਗੋਕੁਲੇ ਕृष੍ਣਂ ਬਾਲਕਂ ਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕਮ੍ । ਕਂਦਰ੍ਪਸਮਰੂਪੇਣ ਤਾਰੁਣ੍ਯਲਲਿਤੇਨ ਚ
ਉਹ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਦਸ ਸਾਲਾ ਬਾਲਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਾਮਦੇਵ ਵਰਗੀ ਸੋਭਾ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਯਂਤੀਰ੍ਵ੍ਰਜਬਿਂਬੋष੍ਠੀਰ੍ਮੋਹਯਂਤਮਨਾਰਤਮ੍ । ਤੌ ਕਲ੍ਪਾਂਤੇ ਤਨੂਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਲਬ੍ਧਵਂਤੌ ਜਨਿਂ ਵ੍ਰਜੇ
ਵ੍ਰਜ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਲਾਲ ਹੋਠ ਵੇਖਦੇ, ਜੋ ਸਦਾ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਵ੍ਰਜ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸੁਵੀਰਨਾਮ ਗੋਪਸ੍ਯ ਸੁਤੇ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨੇ । ਯਯੋਰ੍ਹਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯੇਤੇ ਸਾਰਿਕੇ ਸ਼ੁਭਰਾਵਿਣੀ
ਸੁਵੀਰ ਨਾਮਕ ਗੋਪ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਪੁਤਰੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਤੋਤਾ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰਾਵਿਨੀ ਵੱਖਰੇ ਦਿਸਦੇ।
ਜਟਿਲੋ ਜਂਘਪੂਤਸ਼੍ਚ ਘृਤਾਸ਼ੀ ਕਰ੍ਬੁਰੇਵ ਚ । ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਮੁਨਯੋ ਧਨ੍ਯਾ ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਚ ਨਿਃਸ੍ਪृਹਾਃ
ਜਟਿਲਾ, ਜੰਘਪੂਤਾ, ਘ੍ਰਤਾਸ਼ੀ ਤੇ ਕਰਬੁਰਾ—ਇਹ ਚਾਰ ਧਨਿਆ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਸਨ।
ਕੇਵਲੇਨੈਕਭਾਵੇਨ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾ ਬਲ੍ਲਵੀਪਤਿਮ੍ । ਤੇਪੁਸ੍ਤੇ ਸਲਿਲੇ ਮਗ੍ਨਾ ਜਪਂਤੋ ਮਨੁਮੇਵ ਚ
ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਮੰਤਰ ਜਪਦੇ ਸਨ।
ਰਮਾਤ੍ਰਯੇਣ ਪੁਟਿਤਂ ਸ੍ਮਰਾਦ੍ਯਂ ਤਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ । ਦਧ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਗਾਢਭਾਵੇਨ ਬਲ੍ਲਵੀਭਿਰ੍ਵਨੇ ਵਨੇ
ਉਹ ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਹਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਹਿਰੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ, ਰਮਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਆਰੰਭ ਤੇ ਅਟੱਲ ਮੰਤਰ ਜਪਦੇ।
ਭ੍ਰਮਂਤਂ ਨृਤ੍ਯਗੀਤਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮਾਨਯਂਤਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਚਂਦਨਾਲਿਪ੍ਤਸਰ੍ਵਾਂਗਂ ਜਪਾਪੁष੍ਪਾਵਤਂਸਕਮ੍
ਉਹ ਨਚ-ਗੀਤ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਮਨਮੋਹਣ ਤੇ ਸੋਹਣੇ, ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ 'ਚ ਚੰਦਨ ਲੱਗਾ, ਜਪਾ-ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।