ਨੀਲਕੁਂਚਿਤਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧ ਕੇਸ਼ਪਾਸ਼ਾਤਿਸੁਂਦਰਮ੍ । ਅਰਵਿਂਦਦਲਸ੍ਨਿਗ੍ਧ ਸੁਦੀਰ੍ਘਚਾਰੁਲੋਚਨਮ੍
ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਗੂੜ੍ਹੇ ਨੀਲੇ, ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲੰਬੀਆਂ, ਮੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੁੜੀ ਵਾਂਗ ਨਮੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਕਿਰੀਟਕੁਂਡਲੋਦ੍ਗਂਡ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸਤ੍ਵਾਤ੍ਮਭਿਰ੍ਵृਤਮ੍ । ਆਤ੍ਮਾਰਾਮੈਸ਼੍ਚ ਚਿਦ੍ਰੂਪੈਸ੍ਤਨ੍ਮੂਰ੍ਤਿਧ੍ਯਾਨਤਤ੍ਪਰੈਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਤਾਜ, ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ, ਚੇਤਨਾ ਸਰੂਪ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਹृਦਯਾਰੂਢ ਤਦ੍ਧ੍ਯ੍ਨੌਰ੍ਨਾਸਾਗ੍ਰਨ੍ਯਸ੍ਤਲੋਚਨੈਃ । ਕ੍ਰਿਯਤੇऽਹੈਤੁਕੀਭਕ੍ਤਿਃ ਕਾਯਹृਦ੍ਵृਤ੍ਤਿਭਾषਿਤੈਃ
ਉਹ ਭਗਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੱਕ ਦੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਹਨ, ਦਿਲ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ, ਬੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਦਿਲ-ਦੇਹੀ ਦੀ ਚਾਲ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਸਵ੍ਯੇ ਯਕ੍ਸ਼ਗਂਧਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਦਿਭਿਃ । ਸੁਕਾਂਤੈਰਪ੍ਸਰਃਸਂਘੈਰ੍ਨृਤ੍ਯਸਂਗੀਤਤਤ੍ਪਰੈਃ
ਉਸਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ, ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਨੱਚਣ ਤੇ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ।
ਤਦਂਗਭਜਨਂ ਕਾਮਂ ਵਾਂਛਦ੍ਭਿਃ ਕृष੍ਣਲਾਲਸੈਃ । ਤਦਗ੍ਰੇ ਵੈष੍ਣਵੈਃ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚਾਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਸੁਖਾਸਨੇ
ਉਸਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵੈਸ਼ਨਵ, ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁਖੀ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਨਾਰਦਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕੁਮਾਰਸ਼ੁਕਵੈष੍ਣਵੈਃ । ਜਨਕਾਦ੍ਯੈਰ੍ਲਸਦ੍ਭਾਵੈਰ੍ਹृਦ੍ਬਾਹ੍ਯ ਸ੍ਫੂਰ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰੈਃ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਨਾਰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਕੁਮਾਰ, ਸ਼ੁਕ ਅਤੇ ਜਨਕ ਵਰਗੇ ਵੈਸ਼ਨਵ, ਜੋ ਭਾਵ ਵਿਚ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਅੰਦਰੋਂ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਪਰਮ ਸੁਰਤ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ।
ਪੁਲਕਾਕੁਲਸਰ੍ਵਾਂਗੈਃ ਸ੍ਫੁਰਤ੍ਪ੍ਰੇਮਸਮਾਕੁਲੈਃ । ਰਹਸ੍ਯਾਮृਤਸਂਸਿਕ੍ਤੈਰਰ੍ਦ੍ਧਯੁਗ੍ਮਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਮਨੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਕੰਬ ਰਹੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਗਟ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਗੁਪਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਸਿੰਚੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਰਧ-ਅੱਖਰ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਦੇ ਹਨ।
ਮਂਤ੍ਰਚੂਡਾਮਣਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਮਂਤ੍ਰੈਕਕਾਰਣਮ੍ । ਸਰ੍ਵਦੇਵਸ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰਾਣਾਂ ਕੈਸ਼ੋਰਂ ਮਂਤ੍ਰਹੇਤੁਕਮ੍
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਸਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਮੋਤੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕੈਸ਼ੋਰਮਂਤ੍ਰਾਣਾਂ ਹੇਤੁਸ਼੍ਚੂਡਾਮਣਿਰ੍ਮਨੁਃ । ਜਪਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਮਨਸਾ ਪੂਰ੍ਣਪ੍ਰੇਮਸੁਖਾਸ਼੍ਰਯਾਃ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ, ਜੋ ਸਭ ਨੌਜਵਾਨ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਸੁਖ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਭਗਤ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਜਪਦੇ ਹਨ।
ਵਾਂਛਂਤਿ ਤਤ੍ਪਦਾਂਭੋਜੇ ਨਿਸ਼੍ਚਲਂ ਪ੍ਰੇਮਸਾਧਨਮ੍ । ਤਦ੍ਬਾਹ੍ਯੇ ਸ੍ਫਟਿਕਾਦ੍ਯੁਚ੍ਚ ਪ੍ਰਾਵਾਰੇ ਸੁਮਨੋਹਰੇ
ਉਹ ਉਸਦੇ ਕਮਲ ਚਰਣਾਂ ਉੱਤੇ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਸਾਧਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਬਾਹਰਲੇ ਪਾਸੇ ਉੱਚੇ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੇ ਮਹਲ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਹਨ।
ਕੁਂਕੁਮੈਃ ਸਿਤਰਕ੍ਤਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਮਾਕੁਲੈਃ । ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਕਮ੍
ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੇਸਰ, ਚਿੱਟੇ, ਲਾਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਪਏ ਹਨ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਚਿੱਟਾ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਵੱਜੋਂ ਖੜਾ ਹੈ।
ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਦ੍ਮਕਿਰੀਟਾਦਿ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍ । ਰਕ੍ਤਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਪਦ੍ਮਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਯੁਧਮ੍
ਉਹ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ, ਕਮਲ, ਤਾਜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੱਥ ਵਿਚ ਕਮਲ, ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕਿਰੀਟਕੁਂਡਲੋਦ੍ਦੀਪ੍ਤ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਕਮੁਤ੍ਤਰੇ । ਗੌਰਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ਼ੁਖਚਕ੍ਰਗਦਾਯੁਧਮ੍
ਉੱਤਰੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਤਾਜ ਤੇ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਖੜਾ ਹੈ। ਉਹ ਗੋਰਾ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਹਨ।
ਕਿਰੀਟਕੁਂਡਲਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਵਨਮਾਲਿਨਮ੍ । ਪੂਰ੍ਵਦ੍ਵਾਰੇ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਂ ਗੌਰਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਤਾਜ, ਕੁੰਡਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਗੋਰਾ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਵੱਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣਂ ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਂ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਾਦਿਭੂषਣਮ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਦ੍ਵਾਰਪਾਲਂ ਤੁ ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੁਂਕृष੍ਣਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਕਾਲੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲਾ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਹੋਰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਖੜਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤਂ ਹ੍ਯੇਤਦ੍ਯਃ ਪਠੇਤ੍ਪ੍ਰਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਵਾਪਿ ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੋਵਿਂਦੇ ਲਭਤੇ ਰਤਿਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੋਵਿੰਦਾ ਲਈ ਪਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਦ੍ਮਪੁਰਾਣੇ ਪਾਤਾਲਖਂਡੇ ਕृष੍ਣਚਰਿਤੇ ਸਪ੍ਤਤਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਾਤਾਲ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੱਤਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ-। ਤਦੇਕਾਗ੍ਰਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਿ ਵਰਾਨਨੇ । ਆਸੀਦੁਗ੍ਰਤਪਾ ਨਾਮ ਮੁਨਿਰੇਕੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਏ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਸੁਣ। ਇਕ ਉਗ੍ਰਤਪਾ ਨਾਮ ਦਾ ਮੁਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ 'ਤੇ ਪੱਕਾ ਸੀ।
ਸਾਗ੍ਨਿਕੋ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਭਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਚਚਾਰਾਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਤਪਃ । ਜਜਾਪ ਪਰਮਂ ਜਾਪ੍ਯਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਪਂਚਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਉਹ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਹੀ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੰਦਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਤਰ ਜਪਦਾ ਸੀ।
ਕਾਮਮਂਤ੍ਰੇਣ ਪੁਟਿਤਂ ਕਾਮਂ ਕਾਮਵਰਪ੍ਰਦਾਤ੍ । ਕृष੍ਣਾਯੇਤਿ ਪਦਂ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸਹਿਤਂ ਸਿਦ੍ਧਿਦਂ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਮੰਤਰ ਕਾਮ-ਬੀਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਏ' ਅਤੇ 'ਸਵਾਹਾ' ਸ਼ਬਦ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਿੱਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਧ੍ਯੌ ਚ ਸ਼੍ਯਾਮਲਂ ਕृष੍ਣਂ ਰਾਸੋਨ੍ਮਤ੍ਤਂ ਵਰੋਤ੍ਸੁਕਮ੍ । ਪੀਤਪਟ੍ਟਧਰਂ ਵੇਣੁਂ ਕਰੇਣਾਧਰਮਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਰਸ ਵਿਚ ਮਸਤ, ਵਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ, ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਹੱਥ ਨਾਲ ਵੇਂਨਾ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਲਾ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਨਵਯੌਵਨਸਂਪਨ੍ਨਂ ਕਰ੍षਂਤਂ ਪਾਣਿਨਾ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਏਵਂ ਧ੍ਯਾਨਪਰਃ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਾਂਤੇ ਦੇਹਮੁਤ੍ਸृਜਨ੍
ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਖਿੱਚਦਾ, ਐਸਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਕਈ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਸੁਨਂਦ ਨਾਮ ਗੋਪਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾਭੂਤ੍ਸ ਮਹਾਮੁਨਿਃ । ਸੁਨਂਦੇਤਿ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾ ਯਾ ਵੀਣਾਂ ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਕਰੇ
ਉਹ ਮਹਾ ਮੁਨੀ ਸੁਨੰਦਾ ਨਾਮ ਦੇ ਗੋਪ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਨੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵੀਣਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮੁਨਿਰਨ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਤਪਾ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਮਹਾਵ੍ਰਤਃ । ਸਸ਼ੁष੍ਕਪਤ੍ਰਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਯਃ ਪ੍ਰਜਜਾਪ ਪਰਂ ਮਨੁਮ੍
ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੁਨੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਤਪਾ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੁੱਕੇ ਪੱਤੇ ਖਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉੱਚਾ ਮੰਤਰ ਜਪਦਾ ਸੀ।
ਰਤ੍ਯਂਤਂ ਕਾਮਬੀਜੇਨ ਪੁਟਿਤਂ ਚ ਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ । ਸ ਪ੍ਰਦਧ੍ਯੌ ਮੁਨਿਵਰਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਵੇषਧਰਂ ਹਰਿਮ੍
ਕਾਮ-ਬੀਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦਸ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾ ਮੁਨੀ ਚਿਤਰਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਰਿ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਧृਤ੍ਵਾ ਰਮਾਯਾ ਦੋਰ੍ਵਲ੍ਲੀਦ੍ਵਿਤਯਂ ਕਂਕਣੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ । ਨृਤ੍ਯਂਤਮੁਨ੍ਮਦਂਤਂ ਚ ਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਯਂ ਤਂ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਰਮਾ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਦੋ ਚਮਕਦੇ ਕੰਗਣ ਪਹਿਨੇ, ਨੱਚਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਹਸਂਤਮੁਚ੍ਚੈਰਾਨਂਦਤਰਂਗਂ ਜਠਰਾਂਬਰੇ । ਦਧਤਂ ਵੇਣੁਮਾਜਾਨੁ ਵੈਜਯਂਤ੍ਯਾ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਕਰਦਾ, ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਵੇਂਨਾ ਗੋਡੇ ਤੱਕ ਰੱਖੀ ਹੋਈ, ਵੈਜਯੰਤੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਵੇਦਾਂਭਃ ਕਣਸਂਸਿਕ੍ਤ ਲਲਾਟਵਲਿਤਾਨਨਮ੍ । ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਵੈ ਦੇਹਂ ਤਪਸਾ ਚ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਪਸੀਨੇ ਦੇ ਮੋਤੀ, ਚਿਹਰਾ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਹਾ ਮੁਨੀ ਤਪ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦਾ ਸੀ।
ਦਸ਼ਕਲ੍ਪਾਂਤਰੇ ਜਾਤੋ ਹ੍ਯਯਂ ਨਂਦਵਨਾਦਿਹ । ਸੁਭਦ੍ਰ ਨਾਮ੍ਨੋ ਗੋਪਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਭਦ੍ਰੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਦਸ ਕਲਪਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਨੰਦਵਨ ਵਿੱਚ ਸੁਭਦਰਾ ਨਾਮ ਦੇ ਗੋਪ ਦੀ ਕੁੜੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਭਦਰਾ ਸੀ।
ਯਸ੍ਯਾਃ ਪृष੍ਠਤਲੇ ਦਿਵ੍ਯਂ ਵ੍ਯਜਨਂ ਪਰਿਦृਸ਼੍ਯਤੇ । ਹਰਿਧਾਮਾਭਿਧਾਨਸ੍ਤੁ ਕਸ਼੍ਚਿਦਾਸੀਨ੍ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਪੱਖਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਹਾ ਮੁਨੀ ਹਰਿਧਾਮਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।