ਤੇਨ ਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੇਤਰੇ ਜਨਾਃ । ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪ੍ਰਾਪਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮੁਦੁਨ੍ਮਦਾਃ
ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਸ਼ृਣੁ ਦ੍ਵਿਜਮਹਾਬੁਦ੍ਧੇ ਦਂਭੇਨਾਪਿ ਸ੍ਮृਤੋ ਹਰਿਃ । ਦਦਾਤਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਤਰਾਂ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਦਂਭਵਰ੍ਜਨਾਤ੍
"ਸੁਣ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਜੇ ਦੰਭ ਨਾਲ ਵੀ ਕੋਈ ਹਰਿ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਫਿਰ ਜੇ ਦੰਭ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇਗੀ!"
ਯਥਾਕਥਂਚਿਦ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਮਰਣਂ ਪਰਮ੍ । ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਂ ਦੇਵਾਦਿਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਕੋਈ ਰਾਮ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕਰਤੱਬ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮੁਨਯਃ ਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਮੇਨਿਰੇ ਨਿਜਮ੍ । ਯਦ੍ਰਾਮਚਰਣਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਾ ਕਰਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਪਵਿਤ੍ਰਿਤਮ੍
ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੰਨ ਮੰਨਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਰਾਮ ਦੇ ਚਰਨ ਛੁਹ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।
ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸੁਰੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਹਯਰੂਪਧਰੇ ਪੁਰਾ । ਉਵਾਚ ਰਾਮਸ੍ਤਪਸਾਂ ਨਿਧੀਨ੍ਵੇਦਵਿਦੁਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਘੋੜੇ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰ ਕੇ ਦੇਵਤਾ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਕਿਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਯਾਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਹਯੋ ਨष੍ਟੋ ਗਤਃ ਸੁਖਮ੍ । ਹੋਮਃ ਕਥਂ ਪੁਰੋਭਾਵੀ ਸਰ੍ਵਦੈਵਤਤਰ੍ਪਕਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਘੋੜਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਯਜਨ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ?
ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਰਸਂਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਯਥਾ ਮੇ ਮਖ ਉਤ੍ਤਮਃ । ਤਥਾ ਕੁਰ੍ਵਂਤੁ ਮੁਨਯੋ ਯਥਾ ਮੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਐਸਾ ਉਪਾਅ ਕਰੋ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਰੱਜ ਜਾਣ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਯਜਨ ਵੀ ਵਧੀਆ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।
ਇਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਜਗਾਦ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਵਸਿष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਚਿਤ੍ਤਾਭਿਜ੍ਞਾਨਕੋਵਿਦਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਬੋਲੇ।
ਕਰ੍ਪੂਰਮਾਹਰ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਯੇਨ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਯਂ ਪੁਰਾ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਹਵ੍ਯਂ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਂਤਿ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਪ੍ਰੇਰਿਤਾਧੁਨਾ
ਤੁਰੰਤ ਕਪੂਰ ਲਿਆਓ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤੇ ਆਪ ਹੀ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਮੰਨ ਲੈਣਗੇ।
ਇਤਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਰਾਮਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੁਪਾਹਰਤ੍ । ਕਰ੍ਪੂਰਂ ਬਹੁਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਬਹੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਚੰਗਾ ਕਪੂਰ ਲਿਆਇਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਸੀ।
ਤਦਾ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਦੇਵਾਨਾਹ੍ਵਯਦਦ੍ਭੁਤਾਨ੍ । ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਵਪਰੀਵਾਰਸਂਵृਤਾਃ
ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਓਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ- ਯਦਾਕਰ੍ਣਨਮੇਤਸ੍ਯ ਯੇ ਵਾ ਪਾਰਿषਦਾਃ ਪ੍ਰਭੋਃ । ਤਦਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕਥਯਸ੍ਵ ਦਯਾਨਿਧੇ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਜੋ ਇਹ ਸੁਣਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ। ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।
ਈਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ। ਰਾਧਯਾ ਸਹ ਗੋਵਿਂਦਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸਿਂਹਾਸਨੇਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਰੂਪਲਾਵਣ੍ਯਂ ਦਿਵ੍ਯਭੂषਾਂਬਰਸ੍ਰਜਮ੍
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਰਾਧਾ ਸਮੇਤ ਗੋਵਿੰਦ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣੀ ਗਈ ਸੋਹਣੀ ਸੂਰਤ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣੇ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਭਂਗੀ ਮਂਜੁ ਸੁਸ੍ਨਿਗ੍ਧਂ ਗੋਪੀਲੋਚਨਤਾਰਕਮ੍ । ਤਦ੍ਬਾਹ੍ਯੇ ਯੋਗਪੀਠੇ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸਿਂਹਾਸਨਾਵृਤੇ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਮੁੜੀ ਹੋਈ ਸੋਹਣੀ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਪਿਆਰਾ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਤਾਰਾ। ਬਾਹਰ, ਯੋਗ ਆਸਨ ਉੱਤੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਂਗਰਭਸਾਵੇਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਧਾਨਾਃ ਕृष੍ਣਵਲ੍ਲਭਾਃ । ਲਲਿਤਾਦ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯਂਸ਼ਾ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰਾਧਿਕਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਲਲਿਤਾ ਆਦਿ, ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਹਨ, ਰਾਧਿਕਾ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ।
ਸਂਮੁਖੇ ਲਲਿਤਾ ਦੇਵੀ ਸ਼੍ਯਾਮਲਾ ਵਾਯੁਕੋਣਕੇ । ਉਤ੍ਤਰੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਧਨ੍ਯਾ ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾ
ਸਮ੍ਹਣੇ ਲਲਿਤਾ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਵਾਯੂ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲਾ ਹੈ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਧੰਨਿਆ ਹੈ ਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਪ੍ਰਿਆ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਚ ਤਥਾ ਪੂਰ੍ਵੇ ਸ਼ੈਬ੍ਯਾ ਚਾਗ੍ਨੌ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ । ਪਦ੍ਮਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਕ੍ਰਮਸ਼ਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਿਸ਼ਾਖਾ, ਅੱਗੇ ਆਗਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਬਿਆ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪਦਮਾ ਤੇ ਪੱਛਮ-ਦੱਖਣ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਖੜੀਆਂ ਹਨ।
ਯੋਗਪੀਠੇ ਕੇਸਰਾਗ੍ਰੇ ਚਾਰੁ ਚਂਦ੍ਰਾਵਤੀ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਅष੍ਟੌ ਪ੍ਰਕृਤਯਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਧਾਨਾਃ ਕृष੍ਣਵਲ੍ਲਭਾਃ
ਯੋਗ ਆਸਨ ਉੱਤੇ, ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਚੰਦ੍ਰਾਵਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਠ ਪ੍ਰਧਾਨ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਧਾਨਪ੍ਰਕृਤਿਸ੍ਤ੍ਵਾਦ੍ਯਾ ਰਾਧਾ ਚਂਦ੍ਰਾਵਤੀ ਸਮਾ । ਚਂਦ੍ਰਾਵਲੀ ਚਿਤ੍ਰਰੇਖਾ ਚਂਦ੍ਰਾ ਮਦਨਸੁਂਦਰੀ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਰਾਧਾ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਾਵਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ, ਚਿੱਤਰਰੇਖਾ, ਚੰਦ੍ਰਾ ਤੇ ਮਦਨਸੁੰਦਰਿ ਵੀ ਹਨ।
ਪ੍ਰਿਯਾ ਚ ਸ਼੍ਰੀਮਧੁਮਤੀ ਚਂਦ੍ਰਰੇਖਾ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯਾ । षੋਡਸ਼ਾਦ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਕृਤਯਃ ਪ੍ਰਧਾਨਾਃ ਕृष੍ਣਵਲ੍ਲਭਾਃ
ਪ੍ਰਿਆ, ਸ਼੍ਰੀ ਮਧੁਮਤੀ, ਚੰਦਰਰੇਖਾ ਤੇ ਹਰਿਪ੍ਰਿਆ—ਇਹ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ।
ਵृਂਦਾਵਨੇਸ਼੍ਵਰੀ ਰਾਧਾ ਤਥਾ ਚਂਦ੍ਰਾਵਲੀ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਅਭਿਨ੍ਨਗੁਣਲਾਵਣ੍ਯ ਸੌਂਦਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਰੁਲੋਚਨਾਃ
ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਣੀ ਰਾਧਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀਅਤ ਤੇ ਨੈਣ ਬੜੇ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਮਨੋਹਰਾ ਮੁਗ੍ਧਵੇषਾਃ ਕਿਸ਼ੋਰੀਵਯਸੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਃ । ਅਗ੍ਰੇਤਨਾਸ੍ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯਾ ਗੋਪਕਨ੍ਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਉਹ ਬੜੀ ਮਨਮੋਹਣੀ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਪਹਿਨਾਵੇ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਰ ਬੇਅੰਤ ਗੋਪੀ ਕੁੜੀਆਂ ਖੜੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਕਾਂਚਨਪੁਂਜਾਭਾਃ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਃ ਸੁਲੋਚਨਾਃ । ਤਦ੍ਰੂਪਹृਦਯਾਰੂਢਾਸ੍ਤਦਾਸ਼੍ਲੇष ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਾਃ
ਉਹ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਖਰੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਨੈਣ ਸੁੰਦਰ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਮਨ ਉਸ ਵਿਚ ਲੀਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲਈ ਤਰਸਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾਮृਤਰਸੇ ਮਗ੍ਨਾਃ ਸ੍ਫੁਰਤ੍ਤਦ੍ਭਾਵਮਾਨਸਾਃ । ਨੇਤ੍ਰੋਤ੍ਪਲਾਰ੍ਚਿਤੇ ਕृष੍ਣਪਾਦਾਬ੍ਜੇऽਪਿਤਚੇਤਸਃ
ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਮਨ ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੰਵਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਸ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਨ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਿਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ੇ ਸਹਸ੍ਰਾਯੁਤਸਂਯੁਤਾਃ । ਜਗਨ੍ਮੁਗ੍ਧੀਕृਤਾਕਾਰਾ ਹृਦ੍ਵਰ੍ਤਿਕृष੍ਣਲਾਲਸਾਃ
ਫਿਰ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੱਖਾਂ ਧੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਨੇ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਚਾਹ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਨਾਨਾਸਤ੍ਵਸ੍ਵਰਾਲਾਪਮੁਗ੍ਧੀਕृਤਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਾਃ । ਤਤ੍ਰ ਗੂਢਰਹਸ੍ਯਾਨਿ ਗਾਯਂਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰੇਮਵਿਹ੍ਵਲਾਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਿੱਠੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਗੁਪਤ ਤੇ ਰਾਜ ਭਰੇ ਗੀਤ ਗਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੇਵਕਨ੍ਯਾਸ੍ਤਤਃ ਸਵ੍ਯੇ ਦਿਵ੍ਯਵੇषਾਰਸੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਃ । ਨਾਨਾਵੈਦਿਗ੍ਧ੍ਯਨਿਪੁਣਾ ਦਿਵ੍ਯਭਾਵਭਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਕੁੜੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਅਸਮਾਨੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿਚ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਸੌਂਦਰ੍ਯਾਤਿਸ਼ਯੇਨਾਢ੍ਯਾਃ ਕਟਾਕ੍ਸ਼ਾਤਿਮਨੋਹਰਾਃ । ਨਿਰ੍ਲਜ੍ਜਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗੋਵਿਂਦੇ ਤਦਂਗਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੋਦ੍ਯਤਾਃ
ਉਹ ਬੇਹੱਦ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਿਗਾਹਾਂ ਬੜੀਆਂ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਨਿਰਲੱਜ ਹੋ ਕੇ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਲਈ ਉਤਾਵਲੀਆਂ ਹਨ।
ਤਦ੍ਭਾਵਮਗ੍ਨਮਨਸਃ ਸ੍ਮਿਤਸਾਚਿ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਾਃ । ਮਂਦਿਰਸ੍ਯ ਤਤੋ ਬਾਹ੍ਯੇ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਵਿਸ਼ਦਾਵृਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਸ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਉਹ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਤਿਰਛੀਆਂ ਨਿਗਾਹਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੰਦਰ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਸਮਾਨਵੇषਵਯਸਃ ਸਮਾਨਬਲਪੌਰੁषਾਃ । ਸਮਾਨਗੁਣਕਰ੍ਮਾਣਃ ਸਮਾਨਾਭਰਣਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ, ਉਮਰ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਹੌਸਲੇ, ਗੁਣ ਤੇ ਕੰਮ, ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਸਭ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ।