ਰਾਮਸ੍ਤਦਾ ਯਜ੍ਞਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਸੀਤਯਾ ਸਹ । ਤਾਰਯਾਨੁਗਤੋ ਯਦ੍ਵਚ੍ਛਸ਼ੀਵ ਸ਼ਰਦੁਤ੍ਪ੍ਰਭਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਯੱਗ ਵਿਚ ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਐਸਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਵਿਚ ਚੰਨਣ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਯੋਗਮਕਰੋਤ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਲੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਨੋਰਮੇ । ਵੈਦੇਹ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਪਨੋਦਨਮ੍
ਉਸ ਸੁਹਾਵਣੇ ਸਮੇਂ ਉਥੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਦੇਹ ਦੀ ਧਰਮਵਤੀ ਨਾਲ ਐਸਾ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਸੀਤਯਾ ਸਹਿਤਂ ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਂ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਣਿ । ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਜਹृषੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੌਤੁਕੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ ਯੱਗ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਹੈਰਾਨੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਵਸਿष੍ਠਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸੁਮਤਿਂ ਰਾਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕ੍ਰਤੌ ਵਰੇ । ਕਿਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਯਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਨਤਃ ਪਰਮਵਸ਼੍ਯਕਮ੍
ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਯੱਗ ਵਿਚ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮਾਲਕ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?'
ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਃ ਪ੍ਰਾਹ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਪੂਜਾ ਸਂਤੋषਕਾਰਿਕਾ
ਰਾਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਗੁਰੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ।'
ਮਰੁਤ੍ਤੇਨ ਕ੍ਰਤੁਃ ਸृष੍ਟਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸਂਭਾਰਸਂਭृਤਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਤ੍ਤਾਦ੍ਯੈਸ੍ਤੋषਿਤਾ ਅਭਵਂਸ੍ਤਦਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਮਰੁੱਤ ਨੇ ਯੱਗ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦੌਲਤ ਮਿਲੀ ਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਅਤ੍ਯਂਤਂ ਵਿਤ੍ਤਸਂਭਾਰਂ ਨੇਤੁਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼ਕਨ੍ਨਹਿ । ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਹਿਮਵਦ੍ਦੇਸ਼ੇ ਵਿਤ੍ਤਭਾਰਾਸਹਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲ ਇੰਨੀ ਦੌਲਤ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਲੈ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸੀ; ਭਾਰ ਨਾ ਝੱਲ ਸਕਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਦੌਲਤ ਸੁੱਟ ਆਏ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜਾਗ੍ਰ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਾਨ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮ । ਦੇਹਿ ਦਾਨਾਦਿ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਰੁਤ੍ਤਮਾ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਲੱਖਮੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਮਿਲੇ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਰਾਜਾਗ੍ਰ੍ਯਃ ਪੂਜ੍ਯਂ ਮਤ੍ਵਾ ਘਟੋਦ੍ਭਵਮ੍ । ਪ੍ਰਥਮਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਂ ਤਪੋਧਨਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਘਟੋਤਭਵ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਸਮਝ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਤਪੱਸਵੀ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨੇਕਰਤ੍ਨਸਂਭਾਰੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਭਾਰੈਰਨੇਕਧਾ । ਦੇਸ਼ੈਰ੍ਜਨੈਃ ਪਰਿਵृਤੈਰਤ੍ਯਂਤਪ੍ਰੀਤਿਦਾਯਕੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਮਨੋਰਮਮ੍ । ਤਥੈਵ ਰਤ੍ਨੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਦੇਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਅਗਸਤਯ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੀ, ਰਤਨਾਂ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਤਿਕਾਰਿਆ।
ਵ੍ਯਾਸਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀਪੁਤ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਸਮਪੂਜਯਤ੍ । ਚ੍ਯਵਨਂ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਾਕਂ ਸੁਰਤ੍ਨੈਃ ਸਮਪੂਜਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਵੀ ਇੰਜ ਹੀ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਚੰਗੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ।
ਅਨ੍ਯਾਨਪਿ ਮੁਨੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨृਤ੍ਵਿਜਸ੍ਤਪਸਾਂ ਨਿਧੀਨ੍ । ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਰਤ੍ਨੌਘੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਭਾਰੈਰਨੇਕਧਾ
ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ, ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਦਾਤ੍ਤਦਾ ਕ੍ਰਤੌ ਰਾਮੋ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ । ਲਕ੍ਸ਼ਂਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਤ੍ਵਗ੍ਰਜਨ੍ਮਨੇ
ਫਿਰ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਦੱਖਣਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ—ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਚਿਤ ਮਰਯਾਦਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਲੱਖ ਲੱਖ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਦੀਨਾਂਧਕृਪਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਦੌ ਦਾਨਮਨੇਕਧਾ । ਯਥਾਸਂਤੋषਵਿਹਿਤੈਰ੍ਵਿਤ੍ਤੈ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਮਨੋਹਰੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਗਰੀਬਾਂ, ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਅਤੇ ਲਾਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਧਨ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਵਾਸਾਂਸਿ ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਭੋਜਨਾਨਿ ਮृਦੂਨਿ ਚ । ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਦਾਯਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਨਰਮ ਤੇ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵੋਪਬृਂਹਿਤਮ੍ । ਅਤ੍ਯਂਤਮਭਵਦ੍ਧृष੍ਟਂ ਪੁਰਂ ਪੁਂਸ੍ਤ੍ਰੀਸਮਾਵृਤਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਹਰ ਜੀਵ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ-ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਭੀੜ ਹੋ ਗਈ।
ਦਾਨਂ ਦਦਂਤਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਕੁਂਭੋਦ੍ਭਵੋ ਮੁਨਿਃ । ਅਤ੍ਯਂਤਪਰਮਪ੍ਰੀਤਿਂ ਯਯੌ ਕ੍ਰਤੁਵਰੇ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜਦੋਂ ਘਟੋਤਭਵ ਮੁਨੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਹੱਦ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ।
ਤਦਾਭਿषੇਕਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਪਾਨੀਯਮਮृਤੋਪਮਮ੍ । ਆਨੇਤੁਂ ਚ ਚਤੁਃषष੍ਟਿ ਨृਪਾਨ੍ਸਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਸਮਾਹ੍ਵਯਤ੍
ਫਿਰ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੇ ਸਨਾਨ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚੌਂਸਠ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ।
ਰਾਮਸ੍ਤੁ ਸੀਤਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਨੇਤੁਮੁਦਕਂ ਯਯੌ । ਘਟੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣੇਨ ਸਰ੍ਵਾਲਂਕਾਰਸ਼ੋਭਯਾ
ਰਾਮ, ਸੀਤਾ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੋਨੇ ਦਾ ਘੜਾ ਲੈ ਕੇ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਣ ਚਲੇ।
ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰਪ੍ਯੂਰ੍ਮਿਲਯਾ ਮਾਂਡਵ੍ਯਾ ਭਰਤੋ ਨृਪਃ । ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਕਾਂਤਿਮਤ੍ਯਾ ਚ ਪੁष੍ਕਲਃ
ਸੋਮਿਤ੍ਰ, ਉਰਮਿਲਾ ਨਾਲ, ਮਾਂਡਵ ਰਾਜਾ, ਭਰਤ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਸ਼੍ਰੁਤਕੀਰਤੀ, ਕਾਂਤਿਮਤੀ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਕਲ ਵੀ ਚਲੇ।
ਸੁਬਾਹੁਃ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾ ਚ ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ਵੀਰਭੂषਯਾ । ਸੁਮਦਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਤ੍ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਞ੍ਯਾ ਚ ਵਿਮਲੋ ਨृਪਃ
ਸੁਬਾਹੁ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨਾਲ, ਸਤ੍ਯਵਾਨ ਵੀਰਭੂਸ਼ਾ ਨਾਲ, ਸੁਮਦ ਸਤਕੀਰਤੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਵਿਮਲ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਸਨ।
ਰਾਜਾਵੀਰਮਣਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੁਤਵਤ੍ਯਾ ਮਨੋਜ੍ਞਯਾ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਿਧਿਃ ਕੋਮਲਯਾ ਰਿਪੁਤਾਪੋਂਗਸੇਨਯਾ
ਰਾਜਾ ਵੀਰਮਣੀ ਸੋਹਣੀ ਸ਼੍ਰੁਤਵਤੀ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮੀਨਿਧਿ ਕੋਮਲਾ ਨਾਲ, ਤੇ ਰਿਪੁਤਾਪ ਓਂਗਸੇਨਾ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਸਨ।
ਵਿਭੀषਣੋ ਮਹਾਮੂਰ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਾਪਾਗ੍ਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤੀਤਯਾ । ਉਗ੍ਰਾਸ਼੍ਵਃ ਕਾਮਗਮਯਾ ਨੀਲਰਤ੍ਨੋਧਿਰਮ੍ਯਯਾ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਤਾ ਨਾਲ, ਉਗ੍ਰਾਸ਼ਵ ਕਾਮਗਮਾ ਨਾਲ, ਨੀਲਰਤਨੋਧਿ ਰਮਿਆ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਸਨ।
ਸੁਰਥਃ ਸੁਮਨੋਹਾਰ੍ਯਾ ਤਥਾ ਮੋਹਨਯਾ ਕਪਿਃ । ਇਤ੍ਯਾਦੀਨ੍ਨृਪਤੀਨ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਸਿष੍ਠਃ ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਸੁਰਥਾ ਸੁਮਨੋਹਾਰਿਆ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਵਾਂਗੂ ਮੋਹਨਾ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਮੁਨੀ ਨੇ ਭੇਜਿਆ।
ਵਸਿष੍ਠਃ ਸਰਯੂਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਪੁਣ੍ਯਜਲਾਪ੍ਲੁਤਾਮ੍ । ਉਦਕਂ ਮਂਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਵੇਦਮਂਤ੍ਰੇਣ ਮਂਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ ਭਰੀ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਤੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵੇਦ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ।
ਪਯਃ ਪੁਨੀਹ੍ਯਮੁਂ ਵਾਹਮੁਦਕੇਨ ਮਨੋਹृਤਾ । ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਰਾਮਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਃ
ਇਹ ਸੋਹਣੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਮਨ ਨੂੰ ਭਾਉਂਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਦੇਵੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਰਾਮ ਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਦੇ ਯੱਗ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇਕੱਲੇ ਰਾਖੇ ਹਨ।
ਉਦਕਂ ਤਨ੍ਮੁਨਿਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਮਾਦਯੋ ਨृਪਾਃ । ਆਜਹ੍ਰੁਰ੍ਮਂਡਪਤਲੇ ਵਿਪ੍ਰਵਰ੍ਯੈਰੁਪਸ੍ਤੁਤੇ
ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਜੋ ਮੁਨੀ ਨੇ ਛੂਹਿਆ ਸੀ, ਯੱਗ ਵਾਲੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਜਦੋਂ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਯੋਭਿਰ੍ਨਿਰ੍ਮਲੈਃ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਵਾਜਿਨਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਨ੍ਨਿਭਮ੍ । ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਮਂਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਰਾਮ ਹਸ੍ਤੇਨ ਕੁਂਭਜਃ
ਕੁੰਭ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਸੁਤਰੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਨੀਹਿ ਮਾਂ ਮਹਾਵਾਹ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਮਾਕੁਲੇ । ਤ੍ਵਨ੍ਮੇਧੇਨਾਖਿਲਾ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰੀਣਂਤੁ ਪਰਿਤੋषਿਤਾਃ
ਹੈ ਵੱਡੇ ਘੋੜੇ! ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ। ਤੇਰੇ ਯੱਗ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਣ।