ਅਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀਤ੍ਸ੍ਵਪ੍ਨਮਪ੍ਯੇਕਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਤਾਪਸਂ ਵਰਮ੍ । ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਰਾਜਾਸੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਧ੍ਯਾਦਿਕਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੱਡਾ ਤਪस्वੀ ਵੇਖਿਆ। ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਸਭਾਂ ਮਂਤ੍ਰਿਜਨੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸੁਖਮਾਸੇਦਿਵਾਨ੍ਮਹਾਨ੍ । ਤਾਵਦ੍ਵਿਪ੍ਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਤਾਪਸਂ ਕृਸ਼ਦੇਹਿਨਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਓਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਤਪ ਕਰ ਕੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜਟਾਵਲ੍ਕਲਕੌਪੀਨਧਾਰਿਣਂ ਦਂਡਪਾਣਿਨਮ੍ । ਅਨੇਕਤੀਰ੍ਥਸੇਵਾਭਿਃ ਕृਤਪੁਣ੍ਯਕਲੇਵਰਮ੍
ਉਹ ਜਟਾਵਾਂ, ਛਾਲ ਦੀ ਚੋਲਾ ਤੇ ਲੰਗੋਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੰਡ ਸੀ। ਕਈ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰਾਜਾ ਤਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਮਹਾਭੁਜਃ । ਅਰ੍ਘ੍ਯਪਾਦ੍ਯਾਦਿਕਂ ਚਕ੍ਰੇ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਿਰ ਨਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਖੋਪਵਿष੍ਟਂ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਵਿਦਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜਮ੍ । ਸ੍ਵਾਮਿਂਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ਮੇऽਦ੍ਯ ਗਤਂ ਦੇਹਸ੍ਯ ਪਾਤਕਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਮਾਲਕ, ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।'
ਮਹਾਂਤਃ ਕृਪਣਾਨ੍ਪਾਤੁਂ ਯਾਂਤਿ ਤਦ੍ਗੇਹਮਾਦਰਾਤ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਥਯ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਮਮ ਸਂਪ੍ਰਤਿ
ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ—
ਕੋ ਦੇਵੋ ਗਰ੍ਭਨਾਸ਼ਾਯ ਕਿਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਭਵੇਤ੍ । ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵਗਤਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਮਾਧਿਧ੍ਯਾਨਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਤੀਰਥ ਢੁੱਕਵਾਂ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ, ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਵਗਾਹੇਨ ਕृਤਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਨੋऽਮਲਾਃ । ਯਥਾਵਚ੍ਛृਣ੍ਵਤੇ ਮਹ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਾਯ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ਨਿਰਮਲ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਕਥਯਸ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ। ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਪृष੍ਟਂ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵਨਮ੍
ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਕਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕृਪਯਾ ਗਰ੍ਭਨਿਰ੍ਵਾਰਣਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸੇਵ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਚਂਦ੍ਰੋऽਸੌ ਸਂਸਾਰਜ੍ਵਰਨਾਸ਼ਕਃ
ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਨਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਮਾਣਯੋਗ ਰਾਮ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜ੍ਯਃ ਸ ਏਵ ਭਗਵਾਨ੍ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਸਂਜ੍ਞਕਃ । ਨਾਨਾ ਪੁਰ੍ਯੋ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਂਕਰਾਃ
ਉਹੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ। ਮੈਂ ਅਨੇਕ ਤੀਰਥ ਵੇਖੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਯੋਧ੍ਯਾ ਸਰਯੂਸ੍ਤਾਪੀ ਤਥਾ ਦ੍ਵਾਰਂ ਹਰੇਃ ਪਰਮ੍ । ਅਵਂਤੀ ਵਿਮਲਾ ਕਾਂਚੀ ਰੇਵਾ ਸਾਗਰਗਾਮਿਨੀ
ਅਯੋਧਿਆ, ਸਰਯੂ, ਤਾਪੀ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦਾ ਉੱਚਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਅਵੰਤੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਾਂਚੀ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਰੇਵਾ—
ਗੋਕਰ੍ਣਂ ਹਾਟਕਾਖ੍ਯਂ ਚ ਹਤ੍ਯਾਕੋਟਿਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਮਲ੍ਲਿਕਾਖ੍ਯੋ ਮਹਾਸ਼ੈਲੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਃ ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਨृਣਾਮ੍
ਗੋਕਰਨ, ਹਾਟਕ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ, ਜੋ ਅਣਗਿਣਤ ਹੱਤਿਆਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੱਲਿਕਾ ਨਾਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਯਤ੍ਰਾਂਗੇषੁ ਨृਣਾਂ ਤੋਯਂ ਸ਼੍ਯਾਮਂ ਵਾ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਭਵੇਤ੍ । ਪਾਤਕਸ੍ਯਾਪਹਾਰੀਦਂ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਕਮ੍
ਜਿਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਕਾਲਾ ਜਾਂ ਸੁੱਚਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ, ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਯਾ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀ ਦृष੍ਟਾ ਸੁਰਾਸੁਰ ਨਿषੇਵਿਤਾ । ਗੋਮਤੀ ਯਤ੍ਰ ਵਹਤਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਲਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਮੈਂ ਦੁਆਰਾਵਤੀ ਵੇਖੀ, ਜਿਥੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਵੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਥੇ ਗੋਮਤੀ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਵਾਪੋ ਲਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮृਤਿਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ । ਯਸ੍ਯਾਂ ਸਂਵਸਤਾਂ ਨॄਣਾਂ ਨ ਕਲਿ ਪ੍ਰਭਵੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜਿਥੇ ਸੁੱਤਾ ਹੋਣਾ, ਲੀਨ ਹੋਣਾ, ਮੌਤ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਥੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕਲਿਜੁਗ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਚਕ੍ਰਾਂਕਾ ਯਤ੍ਰ ਪਾषਾਣਾ ਮਾਨਵਾ ਅਪਿ ਚਕ੍ਰਿਣਃ । ਪਸ਼ਵਃ ਕੀਟਪਕ੍ਸ਼੍ਯਾਦ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਕ੍ਰਸ਼ਰੀਰਿਣਃ
ਜਿਥੇ ਪੱਥਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਕਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਚੱਕਰ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਜੀਵ—ਪਸ਼ੂ, ਕੀੜੇ, ਪੰਛੀ—ਸਭ ਚੱਕਰ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮੋ ਵਸੇਦ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਪਾਲਕਃ । ਸਾ ਪੁਰੀ ਤੁ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਮਯਾ ਦृਗ੍ਗੋਚਰੀਕृਤਾ
ਜਿਥੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇਕੱਲੇ ਰਾਖੇ ਹਨ; ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪੁੰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਸਰ੍ਵਹਤ੍ਯਾਪਨੋਦਨਮ੍ । ਸ੍ਯਮਂਤਪਂਚਕਂ ਯਤ੍ਰ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਮੈਂ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਹੱਤਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਸਿਆਮੰਤਪੰਜਕ, ਜਿਥੇ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰਾਣਸੀ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥਕृਤਾਲਯਾ । ਯਤ੍ਰੋਪਦਿਸ਼ਤੇ ਮਂਤ੍ਰਂ ਤਾਰਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਹੈ; ਜਿਥੇ ਤਾਰਕ ਨਾਮ ਦਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਮੰਤਰ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਮृਤਾਃ ਕੀਟਪਤਂਗਭृਂਗਾਃ ਪਸ਼੍ਵਾਦਯੋ ਵਾ ਸੁਰਯੋਨਯੋ ਵਾ । ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਸਂਭੋਗਸੁਖਂ ਵਿਹਾਯ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਕੈਲਾਸਮਤੀਤਦੁਃਖਾਃ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਮੌਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਕੀੜੇ, ਪਤੰਗੇ, ਭੰਬੀ, ਪਸ਼ੂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਦੇ ਹੋਣ—ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਖੁਸ਼ੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਕੈਲਾਸ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਂ ਯਸ੍ਯਾਮੁਤ੍ਤਰਵਾਹਿਨੀ । ਕਰੋਤਿ ਸਂਸृਤੇਰ੍ਬਂਧਚ੍ਛੇਦਂ ਪਾਪਕृਤਾਮਪਿ
ਜਿਥੇ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਦਰਿਆ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ।
ਕਪਰ੍ਦਿਨਃ ਕੁਂਡਲਿਨਃ ਸਰ੍ਪਭੂषਾਧਰਾਵਰਾਃ । ਗਜਚਰ੍ਮਪਰੀਧਾਨਾ ਵਸਂਤਿ ਗਤਦੁਃਖਕਾਃ
ਉਥੇ ਜਟਾਵਾਲੇ, ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਵਾਲ ਵਾਲੇ, ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲਭੈਰਵਨਾਮਾਤ੍ਰ ਕਰੋਤਿ ਯਮਸ਼ਾਸਨਮ੍ । ਨ ਕਰੋਤਿ ਨृਣਾਂ ਵਾਰ੍ਤਾਂ ਯਮੋ ਦਂਡਧਰਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸਿਰਫ ਕਾਲਭੈਰਵ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਹੀ ਯਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਸਰਹੀਣ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਦੰਡ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ ਯਮ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਦਖਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਏਤਾਦृਸ਼ੀ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਾਂਕਿਤਾ । ਅਨੇਕਾਨ੍ਯਪਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਾਨਿ ਭੂਮਿਪ
ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਕਾਸੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੇਖੀ ਹੈ; ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਤੀਰਥ ਮੈਂ ਵੇਖੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਪਰਮੇਕਂ ਮਹਚ੍ਚਿਤ੍ਰਂ ਯਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਨੀਲਪਰ੍ਵਤੇ । ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯੇ ਤਨ੍ਨ ਕ੍ਵਾਪ੍ਯਕ੍ਸ਼ਿਗੋਚਰਮ੍
ਪਰ ਇੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਚਰਜਕ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਮੈਂ ਨੀਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ।
ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਾषਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਸੁਰਥਸ੍ਯਾਂਗਦਾਨਨਾਤ੍ । ਸਜ੍ਜੀਭੂਤਾ ਰਣੇ ਸਰ੍ਵੇ ਰਥਸ੍ਥਾ ਰਣਕੋਵਿਦਾਃ
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਸੁਰਥ ਨੇ ਪੱਕੇ ਮਨ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਾਰੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਖੜੇ ਸਿਪਾਹੀ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਪਟਹਾਨਾਂ ਨਿਨਾਦੋऽਭੂਦ੍ਭੇਰੀਨਾਦਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਵੀਰਾਣਾਂ ਗਰ੍ਜਨਾਨਾਦਾਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਾ ਰਣਾਂਗਣੇ
ਉਥੇ ਨਗਾੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਅਤੇ ਬੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਗੂੰਜ ਉਠਿਆ।
ਰਥਚੀਤ੍ਕਾਰਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਗਜਾਨਾਂ ਬृਂਹਿਤੇਨ ਚ । ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਤਤ੍ਸਕਲਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਦਿਵਂ ਯਾਤੋ ਮਹਾਰਵਃ
ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਡੰਘੀਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਿਆ।
ਰਣੋਤ੍ਸਾਹੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਵੀਰਾ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ । ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਨਾਦਾਨ੍ਕਾਤਰਸ੍ਯ ਭਯਂਕਰਾਨ੍
ਜੰਗ ਦਾ ਜੋਸ਼ ਭਰਕੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਵੀਰਾਂ ਨੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੱਢੀਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਡਰਪੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ 'ਚ ਡਰ ਪੈ ਜਾਵੇ।