ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਵੈ ਭੂਪ ਭੂਯਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ । ਅਤ੍ਰਾਪ੍ਯੁਦਾਹਰਂਤੀਮਮਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍
ਪ੍ਰਸਾਦ ਖਾ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਰਤ੍ਨਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਨृਪਤੇਰ੍ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਸਕੁਟੁਂਬਿਨਃ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਰਤਨਗਰੀਵ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਅਜੋਕੇ ਚਮਤਕਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾਦਿਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਦੇਵਦਾਨਵਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਆਸੀਤ੍ਕਾਂਚੀ ਮਹਾਰਾਜ ਪੁਰੀ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਂਚੀ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਗਰੀ ਸੀ।
ਮਹਾਜਨਪਰੀਵਾਰਸਮृਦ੍ਧਬਲਵਾਹਨਾ । ਯਸ੍ਯਾਂ ਵਸਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਰ੍ਯਾਃ षਟ੍ਕਰ੍ਮਨਿਰਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਲੋਕ, ਤਾਕਤਵਰ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਵਾਹਨ ਭਰਪੂਰ ਸਨ; ਉਥੇ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਛੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਯੁਕ੍ਤਾ ਰਾਮਭਕ੍ਤਿषੁ ਲਾਲਸਾਃ । ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਰਣਕਰ੍ਤਾਰਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇऽਪ੍ਯਪਲਾਯਿਨਃ
ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਰਾਮ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲਾਲਾਇਤ ਰਹਿੰਦੇ; ਖ਼ਤਰੀ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਡਰਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਮੈਦਾਨ ਛੱਡਦੇ।
ਪਰਦਾਰ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯ ਪਰਦ੍ਰੋਹਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਃ । ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਕੁਸੀਦਕृष੍ਯਾਦਿਵਾਣਿਜ੍ਯਸ਼ੁਭਵृਤ੍ਤਯਃ
ਉਹ ਪਰਾਈ ਔਰਤ, ਪਰਾਇਆ ਧਨ ਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ; ਵੈਸ਼ ਲੋਣ, ਖੇਤੀ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ।
ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਰਘੁਨਾਥਸ੍ਯ ਪਦਾਮ੍ਭੋਜੇ ਰਤਿਂ ਸਦਾ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸੇਵਾਭਿਰ੍ਗਤਰਾਤ੍ਰਿਦਿਨਾਨ੍ਤਰਾਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਘੁਨਾਥ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ; ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣਾ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਬਿਤਾਉਂਦੇ।
ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਕਥਨਂ ਰਾਮਰਾਮੇਤਿ ਰਸਨਾਗ੍ਰਤਃ । ਪ੍ਰਾਕृਤਾਃ ਕੇऽਪਿ ਨੋ ਪਾਪਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਮਨਸਾਤ੍ਰ ਵੈ
ਉਹ ਰਸਨਾ ਦੇ ਅੱਗੇ 'ਰਾਮ ਰਾਮ' ਉਚਾਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ; ਇੱਥੇ ਆਮ ਲੋਕ ਵੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਦਾਨਂ ਦਯਾ ਦਮਃ ਸਤ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਵਦਤੇ ਨ ਪਰਾਬਾਧਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕੋऽਪਿ ਨਰੋऽਨਘਃ
ਉਥੇ ਦਾਨ, ਦਇਆ, ਸੈਂਯਮ ਤੇ ਸਚਾਈ ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ; ਕੋਈ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼।
ਨ ਪਾਰਕ੍ਯੇ ਧਨੇ ਲੋਭਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨ ਹਿ ਪਾਤਕਮ੍ । ਏਵਂ ਪ੍ਰਜਾ ਮਹਾਰਾਜ ਰਤ੍ਨਗ੍ਰੀਵੇਣ ਪਾਲ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਪਰਾਏ ਧਨ ਉੱਤੇ ਲੋਭ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰਦੇ; ਇੰਝ ਰਤਨਗਰੀਵ ਰਾਜੇ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ।
षष੍ਠਾਂਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਨਾਨ੍ਯਂ ਲੋਭਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਏਵਂ ਪਾਲਯਮਾਨਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਧਰ੍ਮੇਣ ਭੂਪਤੇਃ
ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿ ਕੇ ਸਿਰਫ਼ ਛੇਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਦੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਗਤਾਨਿ ਬਹੁਵਰ੍षਾਣਿ ਸਰ੍ਵਭੋਗਵਿਲਾਸਿਨਃ । ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਮਹਾਰਾਜ ਏਕਦਾ ਹ੍ਯੂਚਿਵਾਨਿਦਮ੍
ਕਈ ਸਾਲ ਸੁੱਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਲੰਘ ਗਏ। ਫਿਰ, ਵੱਡੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਣੀਏ, ਇਕ ਦਿਨ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ—
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਂ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਾ ਜਾਤਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਪ੍ਰਜਾਰਕ੍ਸ਼ਾ ਧੁਰਂਧਰਾਃ
ਵੱਡੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੂੰ ਪਤੀ ਵਲ ਪੂਰੀ ਨਿਭਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਧਰਮਪਤਨੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਭਾਰ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਾਇਆ ਹੈ।
ਪਰੀਵਾਰੋ ਮਹਾਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਃ । ਹਸ੍ਤਿਨੋ ਮਮ ਸ਼ੈਲਾਭਾ ਵਾਜਿਨਃ ਪਵਨੋਪਮਾਃ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਵੱਡਾ ਪਰਿਵਾਰ ਹੈ, ਸਭ ਚੰਗੇ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਹਾਥੀ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਘੋੜੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਨ।
ਰਥਾਸ਼੍ਚ ਸੁਹਯੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਵਰ੍ਤਂਤੇ ਮਮ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਮਹਾਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ੍ਯੂਨਂ ਮਮਾਸ੍ਤਿ ਨ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵਧੀਆ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ ਹਨ। ਵੱਡੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਘਾਟ ਨਹੀਂ।
ਏਵਂ ਮਨੋਰਥਸ੍ਤ੍ਵੇਕਸ੍ਤਿष੍ਠਤੇ ਮਾਨਸੇ ਮਮ । ਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਮਯਾ ਨਾਦ੍ਯ ਕृਤਂ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨੇ
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਕ ਇੱਛਾ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ। ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਗਰ੍ਭਵਾਸਵਿਰਾਮਾਯ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਗੋਵਿਂਦਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ਵृਦ੍ਧੋ ਜਾਤੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਂ ਤਾਵਦ੍ਵਲੀਪਲਿਤਦੇਹਵਾਨ੍
ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਗੋਵਿੰਦ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੀਰਥ ਢੁੱਕਵਾਂ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲ ਤੇ ਝੁਰੀਆਂ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਮਨੋਹਾਰਿ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵਨਮਾਦृਤਃ । ਯੋ ਨਰੋ ਜਨ੍ਮਪਰ੍ਯਂਤਂ ਸ੍ਵੋਦਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਪੂਰਕਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣਾ ਪੇਟ ਹੀ ਭਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—
ਨ ਕਰੋਤਿ ਹਰੇਃ ਪੂਜਾਂ ਸ ਨਰੋ ਗੋਵृषਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਭੋ ਭਦ੍ਰੇ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਤੇ ਉਹ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗਾਂ-ਬਲਦ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਚੰਗੀਏ, ਪਿਆਰੀਏ, ਮੈਂ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸਕੁਟੁਂਬਃ ਸੁਤੇ ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਧੁਰਂ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਭृਤਾਮ੍ । ਇਤਿ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯ ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਹਰਿਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਨਿਸ਼ਾਂਤਰੇ
ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਦਾ ਭਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਨਿਸਚੈ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ ਰਾਤ ਲੰਘਾਈ।
ਅਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀਤ੍ਸ੍ਵਪ੍ਨਮਪ੍ਯੇਕਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਤਾਪਸਂ ਵਰਮ੍ । ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਰਾਜਾਸੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਧ੍ਯਾਦਿਕਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਵੱਡਾ ਤਪस्वੀ ਵੇਖਿਆ। ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਸਭਾਂ ਮਂਤ੍ਰਿਜਨੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸੁਖਮਾਸੇਦਿਵਾਨ੍ਮਹਾਨ੍ । ਤਾਵਦ੍ਵਿਪ੍ਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਤਾਪਸਂ ਕृਸ਼ਦੇਹਿਨਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਓਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਤਪ ਕਰ ਕੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜਟਾਵਲ੍ਕਲਕੌਪੀਨਧਾਰਿਣਂ ਦਂਡਪਾਣਿਨਮ੍ । ਅਨੇਕਤੀਰ੍ਥਸੇਵਾਭਿਃ ਕृਤਪੁਣ੍ਯਕਲੇਵਰਮ੍
ਉਹ ਜਟਾਵਾਂ, ਛਾਲ ਦੀ ਚੋਲਾ ਤੇ ਲੰਗੋਟ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੰਡ ਸੀ। ਕਈ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਰਾਜਾ ਤਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ਿਰਸਾ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਮਹਾਭੁਜਃ । ਅਰ੍ਘ੍ਯਪਾਦ੍ਯਾਦਿਕਂ ਚਕ੍ਰੇ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਿਰ ਨਵਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਖੋਪਵਿष੍ਟਂ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਵਿਦਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜਮ੍ । ਸ੍ਵਾਮਿਂਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ਮੇऽਦ੍ਯ ਗਤਂ ਦੇਹਸ੍ਯ ਪਾਤਕਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਮਾਲਕ, ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।'
ਮਹਾਂਤਃ ਕृਪਣਾਨ੍ਪਾਤੁਂ ਯਾਂਤਿ ਤਦ੍ਗੇਹਮਾਦਰਾਤ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਥਯ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰ ਵृਦ੍ਧਸ੍ਯ ਮਮ ਸਂਪ੍ਰਤਿ
ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ—
ਕੋ ਦੇਵੋ ਗਰ੍ਭਨਾਸ਼ਾਯ ਕਿਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਭਵੇਤ੍ । ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵਗਤਾਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਮਾਧਿਧ੍ਯਾਨਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਤੀਰਥ ਢੁੱਕਵਾਂ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋ, ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਵਗਾਹੇਨ ਕृਤਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਨੋऽਮਲਾਃ । ਯਥਾਵਚ੍ਛृਣ੍ਵਤੇ ਮਹ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨਾਯ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਆਤਮਾ ਨਿਰਮਲ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਕਥਯਸ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ। ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਪृष੍ਟਂ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵਨਮ੍
ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਕਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕृਪਯਾ ਗਰ੍ਭਨਿਰ੍ਵਾਰਣਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸੇਵ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੀਰਾਮਚਂਦ੍ਰੋऽਸੌ ਸਂਸਾਰਜ੍ਵਰਨਾਸ਼ਕਃ
ਕਿਹੜੇ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਨਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਮਾਣਯੋਗ ਰਾਮ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।