ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਮਯੀ ਮੁਦ੍ਰਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਯਤ੍ਰ ਹਿ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਚ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦਾ ਸਾਰਾ ਪੂਣ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਪਾਪਂ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਯੇਦਾਸ਼ੁ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਪਾਪ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦਉਵਾਚ- ਏਵਂ ਤੁਲਸ੍ਯਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ । ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਤੁ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁਲਸੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਾਲਾ ਤੁਲਸੀ ਵਰਤ ਦੱਸੋ।
ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਵਿਪ੍ਰ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧੇ ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਹੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਵਰਤ ਸੁਣੋ; ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪੁਰਾ ਰੈਭ੍ਯਂਤਰੇ ਕਲ੍ਪੇ ਰਾਜਾ ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਚਂਦ੍ਰਰੂਪਾ ਮਹਾਸਤੀ
ਪਹਿਲਾਂ ਰੈਭਿਆ ਕਲਪ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਚੰਦਰਮੁਖੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਪਤਿਵਰਤਾ ਸੀ।
ਸਾ ਵੈ ਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ । ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਵ੍ਰਤਂ ਤਸ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਵਰਤ ਧਰਮ, ਧਨ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸਫਲਂ ਜੀਵਿਤਂ ਤੇषਾਂ ਯੈਃ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤੁਲਸੀਵ੍ਰਤਮ੍ । ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਨਾਰਦ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸੋਭਾਵਾਨ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਵਰਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਹੈ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸੁਕਲ ਪਖ ਦੀ ਨੌਂਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ।
ਨਿਯਮਸ੍ਥੋ ਵ੍ਰਤੀ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਭੂਮਿਸ਼ਾਯੀ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸਂਯਤਮਾਨਸਃ
ਜੋ ਵਰਤ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਯਮਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੰਯਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਵਰਤ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਪੇਨ੍ਨਿਯਮਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਤੁਲਸੀਵਨਸਂਨਿਧੌ । ਤਤੋ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਮਯੇ ਨਦ੍ਯਾਦੌ ਵਿਮਲੇ ਜਲੇ
ਉਹ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਸੌਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਨਦੀ ਜਾਂ ਝੀਲ ਦੇ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ,
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੋਨੇ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸ਼੍ਰੇਯਮਿਚ੍ਛਤਾ । ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਤਤਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੀਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇऽਪਿ ਵਾਸਸੀ । ਨਵਗ੍ਰਹਾਣਾਮਾਰਂਭਂ ਸ਼ਾਂਤਿਕਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਧਨ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਚਲਾਕੀ ਨਾ ਕਰੇ; ਫਿਰ ਪੀਲੇ ਜਾਂ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੇ ਦੋ ਕੱਪੜੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨ; ਨੌਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਨਾ।
ਸ਼੍ਰਪਯਿਤ੍ਵਾ ਚਰੁਂ ਤਤ੍ਰ ਵੈष੍ਣਵਂ ਹੋਮਮਾਚਰੇਤ੍ । ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਥੇ ਚਰੂ ਪਕਾ ਕੇ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਹਵਨ ਕਰੇ; ਬਾਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਅਵ੍ਰਣਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਕਲਸ਼ਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਪਂਚਰਤ੍ਨਸਮੋਪੇਤਂ ਪਲ੍ਲਵੈਸ਼੍ਚੋषਧੀਯੁਤਮ੍
ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਿਨਾ ਦਾਗ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘੜਾ ਰੱਖੇ; ਪੰਜ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਪੱਤਿਆਂ ਤੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਪਾਤ੍ਰੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਤੁਲਸੀਮੂਲੇ ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਵੇਦਪੁਰਾਣਕੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਉਪਰ, ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ ਜਨਾਰਦਨ ਨੂੰ ਰੱਖੇ; ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ, ਵੇਦ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੇ।
ਪਯਸਾ ਕੇਵਲੇਨੈਵ ਸਿਂਚਯੇਤ੍ਤੁਲਸੀਵਨਮ੍ । ਪਂਚਾਮृਤੇਨ ਸਂਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਗਦ੍ਗੁਰੁਮ੍
ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਬਾਗ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣਾ; ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਜਗਤ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਯੋऽਨਂਤਰੂਪੋऽਖਿਲਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪੋ ਗਰ੍ਭੋਦਕੇ ਲੋਕਵਿਧਿਂ ਬਿਭਰ੍ਤ੍ਤਿ । ਪ੍ਰਸੀਦਤਾਮੇष ਸਦੇਵ ਦੇਵੋ ਯੋ ਮਾਯਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਕृਦੇष ਦੇਵੀ
ਜੋ ਅਨੰਤ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਗਰਭ ਜਲ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਂਦਾ ਹੈ — ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾਮਂਤ੍ਰਃ । ਆਗਚ੍ਛਾਚ੍ਯੁਤ ਦੇਵੇਸ਼ ਤੇਜੋਰਾਸ਼ੇ ਜਗਤ੍ਪਤੇ । ਸਦੈਵ ਤਿਮਿਰਧ੍ਵਂਸੀ ਪਾਹਿ ਮਾਂ ਭਵਸਾਗਰਾਤ੍
ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਮੰਤਰ: ਆਓ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋਤ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਜਗਤ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਸਦਾ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।
ਆਵਾਹਨਮਂਤ੍ਰਃ । ਪਂਚਾਮृਤੇਨ ਸੁਸ੍ਨਾਨਂ ਤਥਾ ਗਂਧੋਦਕੇਨ ਚ । ਗਂਗਾਦੀਨਾਂ ਚ ਤੋਯੇਨ ਸ੍ਨਾਤੋऽਨਂਤਃਪ੍ਰਸੀਦਤੁ
ਆਵਾਹਨ ਮੰਤਰ: ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਅਨੰਤ ਪਰਮਾਤਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।
ਸ੍ਨਾਨਮਂਤ੍ਰਃ । ਸ਼੍ਰੀਖਂਡਾਗੁਰੁਕਰ੍ਪੂਰਂ ਕੁਂਕੁਮਾਦਿਵਿਲੇਪਨਮ੍ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਮਯਾ ਦੇਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹ ਗृਹਾਣ ਵੈ
ਸਨਾਨ ਮੰਤਰ: ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਪੂਰ, ਕੁੰਕੁਮ ਤੇ ਹੋਰ ਲੇਪ, ਜੋ ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਵਿਲੇਪਨਮਂਤ੍ਰਃ । ਨਾਰਾਯਣ ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵਤਾਰਣ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਧਿਪਤੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਦਾਮਿ ਵਸਨੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਵਿਲੇਪਨ ਮੰਤਰ: ਨਾਰਾਇਣ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੇ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਕੱਪੜੇ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਂਤ੍ਰਃ । ਦਾਮੋਦਰ ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਭਵਸਾਗਰਾਤ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਤ੍ਰਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਗृਹਾਣ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਵਸਤ੍ਰ ਮੰਤਰ: ਦਾਮੋਦਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ; ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਸੂਤਰ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਉਪਵੀਤਮਂਤ੍ਰਃ । ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਚ ਸੁਗਂਧੀਨਿ ਮਾਲਤ੍ਯਾਦੀਨਿ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ । ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਪ੍ਰੀਤਿਤਃ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਉਪਵੀਤ ਮੰਤਰ: ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਜੈਸਮੀਨ ਆਦਿ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਮੈਂ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਪੁष੍ਪਮਂਤ੍ਰਃ । ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਨਾਥ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵੈ ਰਸੈਃ ਸੁਸਂਪਨ੍ਨਂ ਗृਹਾਣ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰ
ਫੁੱਲ ਮੰਤਰ: ਹੇ ਨਾਥ, ਨੈਵੇਦਯਾ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਜੋ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਸਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਨ, ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯਮਂਤ੍ਰਃ । ਪੂਗਾਨਿ ਨਾਗਪਤ੍ਰਾਣਿ ਕਰ੍ਪੂਰਸਹਿਤਾਨਿ ਚ । ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਤਾਂਬੂਲਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਨੈਵੇਦਯਾ ਮੰਤਰ: ਸੁਪਾਰੀ, ਨਾਗ ਪੱਤੇ, ਕਪੂਰ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਮੈਂ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਤਾਂਬੂਲ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਤਾਂਬੂਲਮਂਤ੍ਰਃ । ਧੂਪਂ ਦਤ੍ਵਾ ਗੁਰੁਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਗੁਗ੍ਗੁਲਂ ਘृਤਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ । ਏਵਂ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਘृਤੇਨ ਦੀਪਮਾਚਰੇਤ੍
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗੁਗਲ ਅਤੇ ਘੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਜਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਵਿਧਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਦੀਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਤੁਲਸੀਵਨਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੀਵੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅਰ੍ਘਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਚਕ੍ਰਿਣੇ । ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਨਾਲਿਕੇਰੇਣ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮਰ੍ਘਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਥੇ, ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਨਾਰੀਅਲ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਬੀਜਪੂਰਂ ਤੁ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦਾਡਿਮੇਨ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ਸਦਾ
ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ, ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਬੀਜਪੂਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਰਵੇਂ ਦਿਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਰਿਦ੍ਰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਦਾਦੂ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਧਾਨ੍ਯੇਨ ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਂਸ਼ਪਾਤ੍ਰੇਣ ਨਾਰਦ । ਫਲਸਪ੍ਤਕਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਪਤ੍ਰਂ ਪੂਗਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ, ਬਾਂਸ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ, ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਪੂਗਾ ਵਾਲਾ ਪੱਤਾ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣਾਚ੍ਛਾਦਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਵਿਪੇਂਦ੍ਰ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਾਗ੍ਰਮਾਨਸਃ
ਇਸ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਵਿੱਅਤ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਮੰਤਰ ਸੁਣੋ।