ਵਿਲੋਕਯ ਮਹਾਦੇਵ ਲੋਕਯਸ੍ਵ ਸ੍ਵਸੇਵਕਾਨ੍ । ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਚੈਰ੍ਜਗਦੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਰ੍ਵਪੁਰੋਗਮਾਃ
'ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ, ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ।' ਇਉਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸ਼ਰਵਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸੁਰਾਧਿਨਾਥੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਰਾਰ੍ਤਿਂ ਪਰਿਚਿਂਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਃ । ਜਗਾਦ ਦੇਵਾਞ੍ਜਲਦੋਚ੍ਚਯਾ ਗਿਰਾ ਦੁਃਖਂ ਤੁ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਮਂ ਨਯਨ੍ਨਿਵ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਬਦਲੀ ਵਰਗੇ ਗੰਭੀਰ ਸੁਰ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਰ੍ਵੇਂਦ੍ਰ ਪੁਰੋਗਮਾਮਰਾਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤੁ ਵਾਚਂ ਭਵਤਾਂ ਹਿਤੇਰਤਾਮ੍ । ਜਾਨੇ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਕृਤਂ ਭਯਂ ਵਸ੍ਤਨ੍ਨਾਸ਼ਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਕृਤਾਵਤਾਰਃ
'ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸ਼ਰਵਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਅਮਰ ਜੀਵੋ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਭਲੇ ਲਈ ਹੈ। ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕਿੰਨਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਵਤਾਰ ਲੈ ਕੇ ਅੱਜ ਹੀ ਇਹ ਡਰ ਮਿਟਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਪੁਰੀ ਤ੍ਵਯੋਧ੍ਯਾ ਰਵਿਵਂਸ਼ਜਾਤੈਰ੍ਨृਪੈਰ੍ਮਹਾਦਾਨਮਖਾਦਿਸਤ੍ਕ੍ਰਿਯੈਃ । ਪ੍ਰਪਾਲਿਤਾ ਭੂਤਲਮਂਡਨੀਯਾ ਵਿਰਾਜਤੇ ਰਾਜਤਭੂਮਿਭਾਗੈਃ
ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਰਾਜ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਅਯੋਧਿਆ ਨਗਰੀ ਨੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨ, ਯੱਗ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਚਾਂਦੀ ਵਾਲੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਨਗਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਬਣੀ ਹੋਈ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਦਸ਼ਰਥੋ ਰਾਜਾ ਨਿਰਪਤ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਿਯਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਪਾਲਯਤ੍ਯਧੁਨਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਦਿਕ੍ਚਕ੍ਰਜਯਵਾਨ੍ਵਿਭੁਃ
ਉਥੇ ਦਸ਼ਰਥ ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਵੱਡੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਸ ਤੁ ਵਂਦ੍ਯਾਦृष੍ਯਸ਼ृਂਗਾਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰਕਾਮ੍ਯਯਾ । ਪੁਤ੍ਰੇष੍ਟ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਨਾ ਯਜ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋऽਹਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਪਸਾ ਤੇਨ ਭੋਃ ਸੁਰਾਃ । ਪਤ੍ਨੀषੁ ਤਿਸृषੁ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚਤੁਰ੍ਧਾਪਿ ਭਵਤ੍ਕृਤੇ
ਫਿਰ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਮੰਗਿਆ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਿਆ।
ਰਾਮ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨ ਭਰਤਾਖ੍ਯਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਰਾਵਣੋਦ੍ਧਾਰਂ ਸਮੂਲ ਬਲਵਾਹਨਮ੍
ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਤੇ ਭਰਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ।
ਭਵਂਤੋऽਪਿ ਸ੍ਵਕੈਰਂਸ਼ੈਰਵਤੀਰ੍ਯ ਚਰਂਤ੍ਵਿਹ । ऋਕ੍ਸ਼ਵਾਨਰਰੂਪੇਣ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ
ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਿੱਛ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਓ ਅਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਫਿਰੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਰਰਾਮਾਸ਼ੁ ਨਭਸੀਰਿਤਵਾਙ੍ਮੁਨੇ । ਦੇਵਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਬੋਲਦਾ ਸੀ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇਹ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਤੇ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਗਦਿਤਂ ਯਾਦृਗ੍ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਧੀਮਤਾ । ਸ੍ਵੈਃਸ੍ਵੈਰਂਸ਼ੈਰ੍ਮਹੀ ਪੂਰ੍ਣਾ ऋਕ੍ਸ਼ਵਾਨਰਰੂਪਿਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸਮਝਦਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਓਹੀ ਕੀਤਾ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਰਿੱਛ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਭਰ ਗਏ।
ਯੋऽਸੌ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮਹਾਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੁਃਖਨਾਸ਼ਕਃ । ਸਤ੍ਵਮੇਵ ਮਹਾਰਾਜ ਭਗਵਾਨ੍ਕृਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਭਗਵਾਨ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਭਰਤੋऽਯਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਮਹਾਮਤੇ । ਤਾਵਕਾਂਸ਼ਾਦ੍ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਜਨਿਤਸ਼੍ਚ ਸੁਰਾਰ੍ਦ੍ਦਨਃ
ਇਹ ਭਰਤ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਤੇਰੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਹਨ। ਦਸ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਹੀ ਜੰਮਿਆ ਸੀ।
ਪੂਰ੍ਵਵੈਰਾਨੁਬਂਧੇਨ ਜਾਨਕੀਂ ਹृਤਵਾਨ੍ਪੁਨਃ । ਸ ਤ੍ਵਯਾ ਨਿਹਤੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਜਾਤਿਮਾਨ੍
ਪੁਰਾਣੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਫਿਰ ਜਾਨਕੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਰਾਖਸਸ ਜਾਤ ਦਾ ਦੈਤ, ਤੇਰੇ ਹੱਥੀਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਪੁਤ੍ਰੋ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਕਂਟਕਃ । ਪਾਤਿਤਃ ਪृਥਿਵੀ ਸਰ੍ਵਾ ਸੁਖਮਾਪਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਕ ਮੁਸੀਬਤ ਸੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੁੱਖੀ ਹੋ ਗਈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸੁਖਂ ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਮੁਨੀਨਾਂ ਤਾਪਸਂ ਬਲਮ੍ । ਸ਼ਿਵਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵੇ ਯਜ੍ਞਾਃ ਸੁਸਂਹਿਤਾਃ
ਹੁਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਖ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯਿ ਰਾਜ੍ਞਿ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਦੇਵਾਸੁਰਮਾਨੁषਮ੍ । ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਪੇਦੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਞ੍ਜਗਦ੍ਯੋਨੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿਚ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਸਾਰਾ ਜਗਤ — ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੇਵ, ਅਸੁਰ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਹੋਣ — ਸੁੱਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮੂਲ, ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਤ੍ਪृष੍ਟੋऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾਨਘ । ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਵਿਪਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਮਯਾ ਮਤ੍ਯਨੁਸਾਰਤਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ — ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਨਾਸ ਤੱਕ, ਜਿੰਨਾ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਆਇਆ।
ਇਤ੍ਥਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਦਿਤਿਜੇਂਦ੍ਰ ਕੁਲਾਨੁਕਾਰਿਵਾਰ੍ਤਾਂ ਮਹਾਪੁਰੁष ਈਸ਼੍ਵਰਈਸ਼ਿਤਾ ਚ । ਸਂਰੁਦ੍ਧਬਾष੍ਪਗਲਦਸ਼੍ਰੁਮੁਖਾਰਵਿਂਦੋ ਭੂਮੌ ਪਪਾਤ ਸਦਸਿ ਪ੍ਰਥਿਤਪ੍ਰਭਾਵਃ
ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਹੰਝੂ ਵਗ ਪਏ। ਉਹ ਸਭ ਅੱਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਸ਼ੇष ਉਵਾਚ। ਅਥ ਸ੍ਵਾਗਤਸਂਤੁष੍ਟਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਭੂਮਿਪਃ । ਰਘੁਨਾਥਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੁਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ
ਸ਼ੇਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਸੀ ਅਤੇ ਰਘੁਨਾਥ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸੁਮਦ ਉਵਾਚ। ਕਚ੍ਚਿਦਾਸ੍ਤੇ ਸੁਖਂ ਰਾਮਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ਼ਿਰੋਮਣਿਃ । ਭਕ੍ਤਰਕ੍ਸ਼ਾਵਤਾਰੋऽਯਂ ਮਮਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕਃ
ਸੁਮਦਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਰਾਮ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਕੀ ਠੀਕ ਹੈ? ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਵਤਾਰ ਹੈ।
ਧਨ੍ਯਾ ਲੋਕਾ ਇਮੇ ਪੁਰ੍ਯਾਂ ਰਘੁਨਾਥਮੁਖਾਂਬੁਜਮ੍ । ਯੇ ਪਿਬਂਤ੍ਯਨਿਸ਼ਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਿਪੁਟਕੈਃ ਪਰਿਮੋਦਿਤਾਃ
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਘੁਨਾਥ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਵੇਲੇ ਤੱਕਦੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਰ੍ਥਜਾਤਂ ਮਦੀਯਂ ਚ ਨਿਤਰਾਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ । ਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਕੁਲਭੂਮ੍ਯਾਦਿ ਵਸ੍ਤੁਜਾਤਂ ਮਹਾਮਤੇ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਮੇਰੇ ਘਰ-ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ-ਜਾਇਦਾਦ ਆਦਿ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਕਾਮਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਪ੍ਰਸਾਦੋ ਮੇ ਕृਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਯਾਰ੍ਦ੍ਰਯਾ । ਰਘੁਨਾਥਮੁਖਾਂਭੋਜਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯੇਦ੍ਯ ਸਕੁਟੁਂਬਕਃ
ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਪਿਘਲ ਕੇ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਰਪਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਅੱਜ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਰਘੁਨਾਥ ਜੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਸਕੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਤਿ ਵੀਰੇ ਤੁ ਸੁਮਦੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋਤ੍ਤਮੇ । ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਕਥਯਾਮਾਸ ਰਘੁਨਾਥਗੁਣੋਦਯਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਬੀਰ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਰਾਜਾ ਸੁਮਦ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਰਘੁਨਾਥ ਜੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੱਸ ਦਿਤੀਆਂ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤ੍ਯ ਰਘੁਨਾਥਾਨੁਜਃ ਪਰਮ੍ । ਗਂਤੁਂ ਚਕਾਰ ਧਿषਣਾਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਹ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਰਘੁਨਾਥ ਜੀ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚਲਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਤਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸੁਮਦਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਰਾਜ੍ਯੇऽਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍ । ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੇਨ ਮਹਾਰਾਜ੍ਞਾ ਪੁष੍ਕਲੇਨਾਨੁਮੋਦਿਤਃ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਸੁਮਦ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਤੇ ਪੁਸ਼ਕਲ ਨੇ ਵੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਵਾਸਾਂਸਿ ਬਹੁਰਤ੍ਨਾਨਿ ਧਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ । ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸੇਵਕੇਭ੍ਯੋऽਸੌ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਥੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੱਪੜੇ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤੋ ਗਮਨਮਾਰੇਭੇ ਮਂਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਹੁਵਿਤ੍ਤਮੈਃ । ਪਤ੍ਤਿਭਿਰ੍ਵਾਜਿਭਿਰ੍ਨਾਗੈਃ ਸਦਸ਼੍ਵੈਰਥ ਕੋਟਿਭਿਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰੀਆਂ, ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਬੇਅੰਤ ਚੰਗੀਆਂ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਃ ਸਹਿਤਸ੍ਤੇਨ ਸੁਮਦੇਨ ਧਨੁਰ੍ਭृਤਾ । ਜਗਾਮ ਮਾਰ੍ਗੇ ਵਿਹਸਨ੍ਰਘੁਨਾਥਪ੍ਰਤਾਪਭृਤ੍
ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ ਸੁਮਦ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਸਤੇ ਤੇ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਘੁਨਾਥ ਜੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਉਚਾਰਦਾ ਹੋਇਆ ਤੁਰ ਪਿਆ।