ਤੇਨ ਦੋषੇਣ ਸ ਮृਤੋ ਹ੍ਯਭਵਤ੍ਕਾਲਕੁਂਡਲੀ । ਸਾ ਕੁਂਡਾ ਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਬਭੂਵੋਭਯਦੋषਭਾਕ੍
ਉਸ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਮਰਿਆ, ਕਾਲੀ ਸੱਪ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੱਪ 'ਕੁੰਦਾ' ਸੀ, ਜੋ ਸ਼੍ਰਵਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਵਿਚ ਸਾਂਝੀਦਾਰ ਸੀ।
ਅਤਃ ਸਾ ਸ੍ਥਾਵਰਤ੍ਵਂ ਹਿ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਸੀਦੁਭਯਾਸ਼੍ਰਯਾ । ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਭੂਪ ਤਦ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਅਡੋਲਤਾ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਆ ਗਈ ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ। ਇਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇषਾਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਤਸ੍ਤ੍ਰਯਃ । ਪ੍ਰਾਪੁਸ੍ਤੇਨ ਪੁਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਕਾਸ਼ੀਂ ਵੈਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਨृਪ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤਿੰਨੋਂ ਸੁੰਦਰ ਕਾਸੀ ਸ਼ਹਿਰ, ਵਿਸ਼ਵੈਸ਼ਵਰੀ ਦੇ ਨਗਰ, ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਗ੍ਰਾਮਾਂਤਰਾਦੇਕਦਾ ਤੌ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਯਾਤੌ ਨਿਜਾਲਯਮ੍ । ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਪਥਿਕਸ੍ਯਾਥ ਕੂਪਮਗ੍ਨਾਂ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਦੂਜੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਯਾਤਰੀ ਦੀ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ।
ਅਵਲੋਕ੍ਯ ਤਦੁਦ੍ਧਾਰਂ ਚਕ੍ਰਤੁਸ੍ਤੇਨ ਨੋਦਿਤੌ । ਤਾਭ੍ਯਾਂਗਦਿਤਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਕੁਂਡਾ ਸਾਧ੍ਵਿਤ੍ਯਭਾषਤ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ, ਕਿਸੇ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਨਹੀਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਦਾ ਨੇ ਇਹ ਕੰਮ ਚੰਗਾ ਆਖਿਆ।
ਤੇ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੇਨਪੁਣ੍ਯੇਨ ਮਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਇਂਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਤਟਸ੍ਥਾਯਾਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਵੈਕੁਂਠਮਾਰੁਹਨ੍
ਉਹ ਪੁੰਨ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨੋ ਨੇ ਵਿਰਲਾ ਮੌਤ ਪਾਈ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਕਾਸੀ ਵਿਚ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਇਯਂ ਕਾਸ਼ੀ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਪੁਰੀ ਯਦ੍ਯਪਿ ਭੂਪਤੇ । ਤਥਾਪ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਮृਤਂ ਜਂਤੁਰ੍ਵੈਕੁਂਠੇ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਖੀ ਹਰੇਃ
ਇਹ ਕਾਸੀ ਮਹੇਸ਼ ਦਾ ਨਗਰ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ। ਫਿਰ ਵੀ, ਇੱਥੇ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਹਰੀ ਦੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ਕਾਸ਼੍ਯਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕਿਮਨ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾ ਤੇ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਕਾਸੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਜੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੈ, ਦੱਸੋ।
ਸ਼ਿਬਿਰੁਵਾਚ- ਮੁਨੇ ਤ੍ਵਯਾ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਤ੍ਰਯਮੁਦੀਰਿਤਮ੍ । ਕਾਸ਼ੀ ਚ ਸ਼ਿਵਕਾਂਚੀ ਚ ਗੋਕਰ੍ਣਂ ਚ ਤਥਾਪਰਮ੍
ਸ਼ਿਬਿਰੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮুনি ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮਹੇਸ਼ ਦੇ ਤਿੰਨ ਖੇਤਰ ਦੱਸੇ ਹਨ — ਕਾਸੀ, ਸ਼ਿਵਕਾਂਚੀ ਤੇ ਗੋਕਰਣ।
ਏਕਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਸ਼੍ਯਾ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਗੋਕਰ੍ਣਸ਼ਿਵਕਾਂਚ੍ਯੋਸ਼੍ਚ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਯਦਿ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ, ਕਾਸੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੀ ਹੈ, ਮਹਾ-ਮੁਨੀ ਜੀ। ਗੋਕਰਣ ਤੇ ਸ਼ਿਵਕਾਂਚੀ ਦੀ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਜੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ-। ਗੋਕਰ੍ਣਂ ਕੇਵਲਂ ਸ਼ੈਵਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪਰਮਪਾਵਨਮ੍ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮृਤੋ ਨਰੋ ਰਾਜਨ੍ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਗੋਕਰਣ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ। ਇੱਥੇ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸ਼ਿਵ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਥਲੇ ਜਲੇਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਜਂਤੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮृਯੇਤ ਚੇਤ੍ । ਤਦਾ ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰੋ ਸ਼ਿਵਃ ਸਂਭੂਯ ਦੀਵ੍ਯਤਿ
ਥਲ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਜੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਇੱਥੇ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਾਲਾ ਸ਼ਿਵ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਗੋਕਰ੍ਣਤੀਰ੍ਥੇ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮृਤਸ੍ਯ ਨ ਪੁਨਰ੍ਭਵਃ । ਸ਼ਿਵੇਨ ਸ ਸਮਂ ਰਾਜਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਇਸ ਗੋਕਰਣ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਇੱਥੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕਦੇ ਨਾਂ ਕਦੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾਪਿ ਤਵ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਗੋਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਮਹਾਮਤੇ । ਵਰ੍ਣਯਾਮਿ ਯਦਾਕਰ੍ਣਿ ਮਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮੁਖਾਤ੍ਪ੍ਰਭੋ
ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਗੋਕਰਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ ਸੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ।
ਪ੍ਰਯਾਗਾਦੇਕਗਵ੍ਯੂਤੌ ਗੁਰੁਤੀਰ੍ਥਸਮੀਪਗਃ । ਮਰ੍ਯਾਦਾਪਰ੍ਵਤੋ ਯੋऽਯਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਪੁਣ੍ਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਇੱਕ ਗਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ 'ਤੇ, ਵੱਡੇ ਤੀਰਥ ਦੇ ਪਾਸ, ਇਹ ਮਰਯਾਦਾ ਪਹਾੜ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੈਕਃ ਕਰ੍ਕਟੋ ਨਾਮ ਭਿਲ੍ਲ ਆਸੀਤ੍ਸੁਦਾਰੁਣਃ । ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਜਰਾ ਨਾਮ ਸਾ ਜਘ੍ਨੇ ਪਤਿਪਂਚਕਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਭਿਲਾ 'ਕਰਕਟ' ਨਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਬੜਾ ਕਠੋਰ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ 'ਜਰਾ' ਨਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੰਜ ਪਤੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ।
ਸਾ ਜਰਾ ਵਿषਸਂਯੁਕ੍ਤਂ षष੍ਠਂ ਕਰ੍ਕਟਕਂ ਤਦਾ । ਅਕਰੋਨ੍ਮੋਦਕਂ ਹਂਤੁਂ ਤਦਾ ਤੇਨ ਸ੍ਵਸੁਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹ ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਨੇ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਛੇਵਾਂ ਮਿਠਾ ਬਣਾਇਆ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨਿਜਾਯਾ ਮੁਖਤੋ ਰਾਜਨ੍ਭਿਲ੍ਲੇਨ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਬਾਲਾਂ ਤਾਂ ਹਂਤੁਮਾਰੇਭੇ ਕਰ੍ਕਟੋ ਭृਸ਼ਦਾਰੁਣਃ
ਮਹਾਨ ਭਿਲਾ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ; ਕੇਕੜਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਸੀ।
ਖਙ੍ਗਪਾਣਿਰ੍ਯਦਾ ਯਾਤਿ ਤਦ੍ਵਧਾਯ ਸ ਭਿਲ੍ਲਪਃ । ਯਾਵਤ੍ਤਾਵਤ੍ਤੁ ਸਾ ਯਾਯਾਜ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਨਿਜਵਧੋਦ੍ਯਮਮ੍
ਜਦ ਭਿਲਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆਇਆ, ਉਹ ਕੁੜੀ, ਆਪਣਾ ਮਾਰਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਭੱਜ ਗਈ।
ਵਨਮਭ੍ਯਦ੍ਰਵਦ੍ਭੀਤਾ ਨਿਜਪ੍ਰਾਣਪਰੀਪ੍ਸਯਾ । ਤਾਮਨੁਦ੍ਰਵਤਾ ਤੇਨ ਕਰ੍ਕਟੇਨ ਮਹੀਪਤੇ
ਉਹ ਡਰੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਦੌੜੀ; ਕੇਕੜਾ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੌੜਿਆ, ਰਾਜਾ ਜੀ।
ਅਤ੍ਰ ਗੋਕਰ੍ਣਤੀਰ੍ਥੇ ਤੁ ਗृਹੀਤਾ ਖਙ੍ਗਪਾਣਿਨਾ । ਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਖਙ੍ਗੇਨ ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਜਲੇ ਵਪੁਃ
ਗੋਕਰਨ ਦੇ ਤੀਰਥ ਉੱਤੇ, ਤਲਵਾਰ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ; ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਢ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਤਸ੍ਯ ਗੋਕਰ੍ਣਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਨਿਜਸ੍ਥਾਨਮਗਾਚ੍ਚ ਸਃ । ਸਾ ਜਰਾ ਤਤ੍ਰ ਗੋਕਰ੍ਣੇ ਪਾਪਾਪਿ ਨਿਧਨਂ ਗਤਾ
ਉਹ ਗੋਕਰਨ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਗਿਆ; ਉਹ ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ, ਪਾਪੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਗੋਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਰ ਗਈ।
ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰੇ ਰਾਜਨ੍ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਅਭਵਤ੍ਸਖੀ । ਅਹਂ ਕਥਿਤਵਾਨੇਤਤ੍ਤਵ ਗੋਕਰ੍ਣਵੈਭਵਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਕੈਲਾਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਸਖੀ ਬਣੀ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੋਕਰਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਕਾਂਚ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਵਰ੍ਣਯਾਮਿ ਤੇ । ਇਂਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਤਟਸ੍ਥਾਯਾਂ ਸ਼ਿਵਕਾਂਚ੍ਯਾਮਪਿ ਪ੍ਰਭੋ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸਥਿਤ ਸ਼ਿਵਕਾਂਚੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾਤਮਤਾ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਗਤਿਃ ਸਾ ਪਰਮਾ ਪੁਂਸਾਂ ਗੋਕਰ੍ਣੇ ਯਾ ਮਯੋਦਿਤਾ । ਅਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਮਨ੍ਮਹਾਦੇਵੋ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਰ੍ਵਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਗੋਕਰਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਮੈਂ ਦੱਸ ਚੁੱਕੀ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਮਹਾਨ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਆਰਾਧ੍ਯ ਭਕ੍ਤਰਾਜਤ੍ਵਂ ਲੇਭੇ ਜ੍ਞਾਨਂ ਚ ਤਾਤ੍ਵਿਕਮ੍ । ਅਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਯਂ ਪੁਤ੍ਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਉਸ ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਆਰਾਧਯਾਮਃ ਸਤਤਂ ਸਦ੍ਭਕ੍ਤਿਜ੍ਞਾਨਲਿਪ੍ਸਯਾ । ਅਤ੍ਰ ਬਾਣਾਸੁਰੋ ਰਾਜਨ੍ਨਾਰਰਾਧ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ; ਇੱਥੇ ਹੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਬਾਣਾ ਅਸੁਰ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਤਦ੍ਗੁਣਤ੍ਵਬੁਭੂषਯਾ । ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਗਣਤ੍ਵਂ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ਨਿਜਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਸੌ ਸਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਗਣ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ; ਭਗਵਾਨ ਉਸ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਗਣਪਦ ਦਿੱਤਾ।
ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ ਤਸ੍ਯ ਪੁਰਪਾਲੋ ਬਭੂਵਹ । ਇਯਂ ਪੁਰੀ ਪੁਰਾ ਰਾਜਨ੍ਨਾਸੀਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਨਗਰੀ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣਿਆ; ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇਹ ਨਗਰ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਵਾਸ ਸਥਾਨ ਸੀ।
ਦਤ੍ਤਾ ਸ਼ਿਵਾਯ ਤੁष੍ਟੇਨ ਤਪਸਾ ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਨਾ । ਅਸ੍ਯਾਮੇਕਂ ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਕਾਰਕਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਨਗਰ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ; ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਜੋਬਾ ਘਟਿਆ।