ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ। ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਪੁਰਾ ਕਸ੍ਯ ਕਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਨਾਤ੍ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯ ਮੁਨੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਾਦਰਾਤ੍
ਸ਼ੌਣਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਹਿਲਾਂ ਕੌਣ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾ ਕੇ ਅਤੇ ਦੱਖਣਾ ਦੇ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ? ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਦੱਸ, ਮੈਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਪੁਰਾ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪੁਰੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਨਾਮ੍ਨਾਸੀਦ੍ਵੀਰਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਬਹ੍ਵਾਸ਼ੀ ਪृਥੁਲਾਂਗਸ਼੍ਚ ਬਹੁਵਕ੍ਤਾਤਿਸੁਂਦਰਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੀਰਵਿਕ੍ਰਮ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਸੀ। ਉਹ ਵੱਡਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਮੋਟੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਸੀ।
ਧਨਵਾਨ੍ਪੁਤ੍ਰਵਾਨ੍ਸਭ੍ਯੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਜਨਪ੍ਰਿਯਃ । ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮਤਿਥੀਨਾਂ ਚ ਪੂਜਕਃ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਤੁ
ਉਹ ਧਨਵਾਨ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਆਦਰਯੋਗ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪਿਤृਭਕ੍ਤੋ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਪਾਲਕਃ ਸਦਾ । ਵਾਚਾਂ ਗੁਰੁਜਨਾਨਾਂ ਚ ਪਾਲਕੋ ਹਰਿਸੇਵਕਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤ ਸੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਂਦਾ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਦਾ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਸੁਂਦਰੋ ਗੇਹਂ ਸ਼੍ਵਪਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਛਦ੍ਮਨਾ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਧृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਰੂਪਂ ਵੈ ਤਰੁਣਃ ਸੁਧੀਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਸੁੰਦਰ ਨੇ ਠੱਗੀ ਨਾਲ ਉਸ ਚਮਾਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ। ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਚਨਂ ਧੀਰ ਮਮ ਜਾਯਾ ਮृਤਾ ਸ਼ੁਭਾ । ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਕ੍ਵ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਕਥਯਾਦ੍ਯਾਨੁਕਂਪਯਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਹੌਸਲੇ ਵਾਲਿਆ। ਮੇਰੀ ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ ਮਰ ਗਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ? ਦੱਸ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ।
ਵਿਵਾਹਂ ਯੋ ਜਨਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਕਿਂ ਚ ਦਾਨੈਃ ਕਿਂ ਚ ਤੀਰ੍ਥੈਃ ਕਿਂ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵ੍ਰਤਕੋਟਿਭਿਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵਿਆਹ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ, ਉਹਨੂੰ ਫੇਰ ਦਾਨ, ਤੀਰਥ, ਯਜਨ ਜਾਂ ਅਣਗਿਣਤ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਸੌ ਵਿਪ੍ਰਂ ਚੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ਵੀਰਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਚਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਬਾਲਾਸ੍ਤਿ ਮਮ ਕਨ੍ਯਕਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬਹਾਦਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਧੀ ਹੈ।
ਯਦਿਚ੍ਛਾ ਤੇ ਭਵੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਨਯ ਮੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਹਸ੍ਤਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਚਾਨ੍ਯਥਾ ਨਹਿ
ਜੇਕਰ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਰੀਤ ਰਿਵਾਜ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ। ਮੇਰਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਫੜ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਯੈਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਗ੍ਰਾਹ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕਰਮ੍ । ਸ਼੍ਵਪਚੋ ਹਰ੍षਯੁਕ੍ਤੋ ਵੈ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਚਨਂ ਤ੍ਵਿਤਿ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। ਚਮਾਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ:
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ। ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਮਹ੍ਯਂ ਦੇਹਿ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਭਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ । ਵਿਲਂਬੇ ਬਹੁਵਿਘ੍ਨਂ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਸਮਾਂ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੀ ਚੰਗੀ ਧੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦੇ। ਦੇਰੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੱਕੀ ਆਖੀ ਗਈ ਹੈ।
ਵੀਰਵਿਕ੍ਰਮ ਉਵਾਚ। ਤੁਭ੍ਯਂ ਸ਼੍ਵਃ ਕਨ੍ਯਕਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਨਾਸ੍ਤਿ ਚਾਨ੍ਯਥਾ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚ ਕਰਂ ਦਤ੍ਵਾ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਰੁषਾਧਮਃ
ਵੀਰਵਿਕ੍ਰਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਧੀ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮਾੜਾ ਆਦਮੀ ਵਾਅਦਾ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦਾ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਕृष੍ਣਸ਼ਰ੍ਮਾਣਂ ਚਾਹੂਯਾਕਥਯਨ੍ਮੁਨੇ । ਪੁਰੋਹਿਤਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸਂਵਿਦਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਕਥਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਤੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਯ ਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ । ਅਜ੍ਞਾਤਾਯਾਕੁਲੀਨਾਯ ਨ ਦਦਸ੍ਵ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਇਕ ਸ਼ੂਦਰ, ਅਣਜਾਣ ਤੇ ਕੁਲ-ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪਛਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਐਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨਾ ਦੇ।
ਊਚੁਸ੍ਤਜ੍ਜਾਤਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਨਕਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਪੋਧਨ । ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਵਚਨਂ ਤਾਤ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਵੀਰਵਿਕ੍ਰਮ
ਉਸ ਘਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਪਿਓ ਆਦਿਕ, ਆਖਣ ਲੱਗੇ: ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਵੀਰਵਿਕ੍ਰਮ।
ਨ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਕੁਲਂ ਯਸ੍ਯ ਦੇਸ਼ਗੋਤ੍ਰਧਨਂ ਤਥਾ । ਸ਼ੀਲਂ ਵਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾ ਸ੍ਵਜਨੈਰ੍ਨ ਚ ਦੀਯਤੇ
ਜਿਸਦਾ ਕੁਲ, ਦੇਸ, ਗੋਤ, ਦੌਲਤ, ਸੁਭਾਉ ਤੇ ਉਮਰ ਪਤਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਐਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਸ ਉਵਾਚ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਤ੍ਤਂ ਮੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕਰਮ੍ । ਕਦਾਚਿਦਨ੍ਯਥਾਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਚ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਾਅਦਾ ਨਹੀਂ ਤੋੜ ਸਕਦਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਸ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦਾਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ । ਦृष੍ਟ੍ਵੇਤਿ ਜ੍ਞਾਤਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਸ੍ਮਯਮਦ੍ਭੁਤਂ ਯਯੁਃ
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਧੀ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।
ਸਤ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ । ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਸਹਸਾ ਚਾਰੁਹ੍ਯ ਗਰੁਡਂ ਮੁਨੇ
ਉਹ ਸੱਚੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਅਚਾਨਕ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ। ਧਨ੍ਯਂ ਤੇ ਚ ਕੁਲਂ ਧਰ੍ਮੋਧਨ੍ਯਸ੍ਤੇ ਜਨਨੀ ਪਿਤਾ । ਧਨ੍ਯਂ ਤੇ ਵਚਨਂ ਸਤ੍ਯਂ ਧਨ੍ਯਂ ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕਰਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੇਰਾ ਕੁਲ ਧੰਨ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਧੰਨ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਧੰਨ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਧੰਨ ਹੈ।
ਧਨ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਚ ਤੇ ਜਨ੍ਮ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਨੈਵ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । ਏਵਂ ਤੇ ਕਰ੍ਮਣਾ ਸਾਧੋ ਚੋਦ੍ਧਾਰਂ ਕੁਰੁषੇ ਕੁਲਮ੍
ਤੇਰਾ ਕਰਮ ਤੇ ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਧੰਨ ਹਨ; ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਐਸੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਨੇਕ ਬੰਦੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰਾਣੇ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੇ ਵਿਮਾਨਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ । ਆਗਤਂ ਹਰਿਗਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਮ੍
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੁੰਦਰ ਰਥ ਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗਰੁੜ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯ ਕੁਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸ ਸ਼੍ਵਪਾਕਪੁਰੋਹਿਤਮ੍ । ਰਥੇ ਚਾਰੋਪਯਾਮਾਸ ਸ਼ਂਖਪਦ੍ਮਧਰਃ ਸ੍ਵਯਂ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਸੀ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਕਮਲ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਰਥ 'ਤੇ ਚਾੜ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਾਨ੍ਹਰਿਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਗਤੋ ਵੈਕੁਂਠਮਂਦਿਰਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥੌ ਚਿਰਂ ਤੇ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੋਗਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਹਰਿ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਕੇ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹੇ ਤੇ ਬੜੀ ਔਖੀ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਾਣਦਿਆਂ ਰਹੇ।
ਵਚਨਂ ਲਂਘਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਯਸ੍ਤੁ ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕਰਮ੍ । ਸਕੁਲੋ ਨਿਰਯਂ ਯਾਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੇਹੜਾ ਕੋਈ ਇਹ ਹੁਕਮ ਟੋੜਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਨਰਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਂ ਸੱਚ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਤੁ ਜਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਪਿਤृਦੈਵਤੈਃ । ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮੋ ਗृਹਂ ਤਸ੍ਯ ਭੀਤ੍ਯਾ ਯਾਤਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹਦੇ ਘਰ ਦਾ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਪਿਤਰਾਂ ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਡਰ ਕਰਕੇ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਉਹ ਘਰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਵਾਸ਼ਾਂ ਯੋ ਜਨਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨੈਰਾਸ਼੍ਯਂ ਚੈਵ ਮੂਢਧੀਃ । ਸ ਸ੍ਵਕਾਨ੍ਕੋਟਿਪੁਰੁषਾਨ੍ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਪਹਿਲਾਂ ਆਸ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਫਿਰ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਆਪਣੇ ਲੱਖਾਂ ਪਰਿਵਾਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਚਨਂ ਲਂਘਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਲਂਘਤਿ । ਨृਪਾਗ੍ਨਿਤਸ੍ਕਰੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜੇਹੜਾ ਇਹ ਹੁਕਮ ਟੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਧਰਮ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜੇ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਚੋਰਾਂ ਵਲੋਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਗੱਲ ਪੱਕੀ ਤੇ ਸੱਚ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੋਤ੍ਤਰਮਿਮਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋਤ੍ਤਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਿਹਾਮੁਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਾਖ੍ਯਂ ਧਾਮ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੇਹੜਾ ਇਹ ਸੁਗੰਧਤ ਸੁਨੇਹਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਸੁੱਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੰਦਿਆਂ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਗਣੇਸ਼ਾਯ ਨਮਃ। ਸ਼੍ਰੀਕੁਲਦੇਵਤਾਯੈ ਨਮਃ। ਸ਼੍ਰੀਗੁਰੁਚਰਣਾਰਵਿਂਦਾਭ੍ਯਾਂ ਨਮਃ । ਨਾਰਾਯਣਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਰਂ ਚੈਵ ਨਰੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਦੇਵੀਂਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਵ੍ਯਾਸਂ ਤਤੋ ਜਯਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸ਼੍ਰੀ ਕੁਲ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਚਰਨ ਕਮਲਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਜਿੱਤ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਹੋਵੇ।