ਯੋ ਨਰਃ ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤਿਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਪ੍ਰਤਿਵਰ੍ਣਂ ਲਭੇਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਪਿਲਾਕੋਟਿਦਾਨਜਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੁਸਤਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਅੱਖਰ ਦੇ ਬਦਲੇ ਦਸ ਕਰੋੜ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਧੁਦੋ ਗੁਡਦਸ਼੍ਚੈਵ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਯਾਤੀਕ੍ਸ਼ੁਸਾਗਰਮ੍ । ਲਵਣਪ੍ਰਦੋ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਵਾਰੁਣਂ ਲੋਕਮੇਵ ਚ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਹਦ ਜਾਂ ਗੁੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਨੇ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲੂਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਦਾਨਾਨਾਮਨ੍ਨਂ ਵਾਰਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਵਰਂ ਵੈ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਮ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਂ ਵਾਰਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯੇਨ ਦਤ੍ਤਂ ਮਹੀਤਲੇ । ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਦਾਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਚ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮਾਣ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅੰਨ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੋ ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਦੋ ਯੋ ਨਰੋ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਾਣਦਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਮਸ੍ਤਦਾਨਾਨਾਮਨ੍ਨਦੋ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਚਾਨ੍ਨਂ ਤਥਾ ਵਾਰਿ ਦ੍ਵੇ ਤੁਲ੍ਯੇ ਚ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤੇ । ਵਾਰਿਣਾ ਚ ਵਿਨਾ ਚਾਨ੍ਨਂ ਸਿਦ੍ਧਂ ਨ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਜਿਵੇਂ ਅੰਨ, ਤਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵੀ ਦੋਵੇਂ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅੰਨ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਤृषਾ ਦ੍ਵਿਜ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਦ੍ਵੇ ਚ ਤੁਲ੍ਯੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤੇ । ਅਤਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਂ ਚ ਤੋਯਂ ਚ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਬੁਧੈਰਪਿ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਤਿੱਖਾ ਦੋਵੇਂ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਅੰਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਵੀ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਦਾਨਂ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਹਰਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਜੋ ਉੱਤਮ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਯੋਗ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਅੰਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਾਵਂਤ੍ਯਨ੍ਨਾਨਿ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰ ਯਚ੍ਛਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮਂਡਲੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਾਵਂਤ੍ਯੋ ਨਸ਼੍ਯਂਤ੍ਯੇਵ ਤਪੋਧਨ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿੰਨੇ ਭੋਜਨ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉੱਨਾ ਹੀ ਉਸਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਵਧ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ।
ਯਚ੍ਛਤਾਂ ਚਾਨ੍ਨਦਾਨਾਨਿ ਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਚ ਪਾਤਕਮ੍ । ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਗृਹ੍ਣਤਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਸਾ ਯਾਂਤਿ ਸ਼ੌਨਕ
ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਅੰਨ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ ਤੁਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤਃ ਪਾਪਿष੍ਠ ਚਾਨ੍ਨਾਨਿ ਨ ਗृਹ੍ਣਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ । ਗृਹ੍ਣਂਤਿ ਮੋਹਾਦ੍ਯੇ ਮੂਢਾ ਭਵਂਤਿ ਪਾਪਭਾਗਿਨਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪਾਪੀ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਮੰਦ ਬੰਦੇ ਦਾ ਅੰਨ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਜੋ ਮੂਰਖ ਮੋਹ ਵਿਚ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪ ਵਿਚ ਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਭੂਮਿष੍ਠਮੁਦਕਂ ਚੈਕਂ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਰ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਸ ਹਰਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਕੋਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਇਕ ਪਿਆਲਾ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਧਨਸਂਚਯਃ । ਸਂਚਿਤਂ ਚ ਧਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਦਾਨਕਰ੍ਮਣਿ ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮਾਣ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਧਨ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿਚ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਣਂਤਿ ਯੇ ਚ ਕਾਰ੍ਪਣ੍ਯਾਦ੍ਧਨਂ ਤੇ ਚਾਤਿਦੁਃਖਿਨਃ । ਅਂਤੇ ਸਰ੍ਵਧਨਂ ਤ੍ਯਕ੍ਵਾ ਨਿਃਸ੍ਵਾ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਭੋ ਮੁਨੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਧਨ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਆਖਰ ਵਿਚ, ਸਾਰਾ ਧਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਰਧਨ ਹੋ ਕੇ ਇਥੋਂ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਮਾਨਵਾ ਯੇ ਸਦਾ ਦਾਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਰਿਦ੍ਰਤਿ । ਦਰਿਦ੍ਰਾਸ੍ਤੇਨ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਨਰਲੋਕੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਗਰੀਬ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਗਰੀਬ ਹੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ।
ਪਰਲੋਕੇ ਦ੍ਵਿਜਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸਾਧੁਸਂਯਮਵਰ੍ਜਿਤੇ । ਨਿਰ੍ਦਯੇ ਬਂਧੁਹੀਨੇ ਚ ਨ ਦਤ੍ਤਂ ਨੋਪਤਿष੍ਠਤੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਪਰਲੋਕ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਨਾ ਚੰਗਾ ਚਲਣ, ਨਾ ਦਇਆ, ਨਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਜੋ ਦਿਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਸ੍ਥਿਤੇ ਧਨੇ ਨਰੋ ਯੋ ਵੈ ਨਾਸ਼੍ਨਾਤਿ ਨ ਦਦਾਤਿ ਸਃ । ਦਰਿਦ੍ਰ ਇਵ ਵਿਜ੍ਞੇਯਃ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਵਾਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਧਨ ਹੋਵੇ ਪਰ ਨਾ ਆਪ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਰੀਬ ਹੀ ਸਮਝੋ; ਮਰਨ ਪਿੱਛੋਂ ਉਹ ਹੰਝੂ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਪਸੋऽਪਿ ਵਰਂ ਦਾਨਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਭਿਃ । ਅਤੋ ਯਤ੍ਨਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਾਨਕਰ੍ਮ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਤੱਤ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਤਪ ਤੋਂ ਵੀ ਚੰਗਾ ਦਾਨ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦਾਨ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਾਤਾ ਦਾਨਂ ਨ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ । ਸ ਯਾਤਿ ਨਿਰਯਂ ਘੋਰਂ ਸਰ੍ਵਜਂਤੁਭਯਾਵਹਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਦਾਤਾ ਦਿਲ ਵਿਚ ਦਾਨ ਦਾ ਵਚਨ ਦੇ ਕੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਡਰਦੇ ਹਨ।
ਦਾਨਂ ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਾਹੀ ਨ ਸ੍ਮਰੇਚ੍ਚ ਨ ਯਾਚਤੇ । ਨਿਰਯੇ ਚੋਭਯੋਰ੍ਵਾਸੋ ਯਾਵਚ੍ਚਂਦ੍ਰ ਦਿਵਾਕਰੌ
ਦਾਤਾ ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਦਾਨ ਨੂੰ ਨਾ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਨਾ ਮੰਗੇ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿ ਪਾਪਾਨਿ ਯਾਨਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਤਾਨਿ ਦਾਨੇਨ ਹਨ੍ਯਂਤੇ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਕਤਲ ਆਦਿ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਹਨ, ਉਹ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ। ਸ਼੍ਰੀਪਦਂ ਵਿष੍ਣੁਚਰਿਤਂ ਸਰ੍ਵੋਪਦ੍ਰਵਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਕਰਂ ਦੁष੍ਟਗ੍ਰਹਨਿਵਾਰਣਮ੍
ਸ਼ੌਣਕ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਠਿਕਾਣਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੁਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਦਂ ਚੈਵ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ । ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਂਤੇ ਯਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ਗृਹਮ੍
ਇਹ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਰ ਲਕੜਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਮੋਚ੍ਚਾਰਣਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਮਹਦਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਯਦੁਚ੍ਚਾਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਨਰੋ ਯਾਯਾਤ੍ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਨਾਮ ਜਪਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਤੇ ਅਚਰਜ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵਾਧੁਨਾ ਸੂਤ ਵਿਧਾਨਂ ਨਾਮਕੀਰ੍ਤਨੇ । ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਸ਼ृਣੁ ਸ਼ੌਨਕ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਂਵਾਦਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸਾਧਨਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੁਣ ਦੱਸੋ ਕਿ ਨਾਮ ਜਪਣ ਦਾ ਢੰਗ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ। ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣ, ਸ਼ੌਣਕ, ਮੈਂ ਉਹ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ।
ਨਾਰਦਃ ਪृष੍ਟਵਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਕੁਮਾਰਂ ਤਦ੍ਵਦਾਮਿ ਤੇ । ਏਕਦਾ ਯਮੁਨਾਤੀਰੇ ਨਿਵਿष੍ਟਂ ਸ਼ਾਂਤਮਾਨਸਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਉਹੀ ਗੱਲ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਉਹ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਕੇ ਬੈਠਿਆ ਸੀ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਨਾਰਦੋ ਰਚਿਤਾਞ੍ਜਲਿ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਨਾਵਿਧਾਨ੍ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਤਿਕਰਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਜਦ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਰਮਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਦ ਉਵਾਚ। ਯੋऽਸੌ ਭਗਵਤਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਤਿਕਰੋ ਨृਣਾਮ੍ । ਕਥਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਦੁਚ੍ਯਤਾਂ ਭਗਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਨਾਸ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਉਵਾਚ। ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਗੋਵਿਂਦ ਪ੍ਰਿਯ ਗੋਵਿਂਦਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ । ਯਤ੍ਪृष੍ਟਂ ਲੋਕਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਿਕਾਰਣਂ ਤਮਸਃ ਪਰਮ੍
ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ ਨਾਰਦ ਜੀ, ਜੋ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹੋ, ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ। ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਅੰਧਕਾਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਚਾਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸ਼ਠਧਿਯੋ ਵ੍ਰਾਤ੍ਯਾ ਜਗਦ੍ਵਞ੍ਚਕਾਃ । ਦਂਭਾਹਂਕृਤਿਪਾਨਪੈਸ਼ੁਨਪਰਾਃ ਪਾਪਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਨਿष੍ਠੁਰਾਃ
ਜੋ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹਨ, ਚਲਾਕ ਦਿਮਾਗ ਵਾਲੇ, ਵੰਞੇ ਹੋਏ, ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਠੱਗਣ ਵਾਲੇ, ਦਿਖਾਵੇ, ਅਹੰਕਾਰ, ਨਸ਼ੇ, ਚੁਗਲਖੋਰੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਪਾਪੀ ਤੇ ਕਰੜੇ ਹਨ—