ਆਗਤਾ ਜ੍ਞਾਤਯਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਪਰਾਯਣਮ੍ । ਜ੍ਞਾਤਯ ਊਚੁਃ। ਰੇ ਰੇ ਮੂਢ ਦੁਰਾਚਾਰ ਵਿਨਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿਨੀਯਤੇ । ਯਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਰ੍ਜਿਤਾ ਪੂਰ੍ਵੈਰਸ੍ਮਾਕਂ ਨਿਰ੍ਮਲੇऽਨ੍ਵਯੇ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਪਾਪਾਂ ਵੱਲ ਲੱਗਣ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ ਆਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: 'ਰੇ ਮੂਰਖ ਤੇ ਮਾੜੇ ਚਾਲਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਇੱਜ਼ਤ ਨੂੰ ਮਿੱਟਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ।'
ਇਤਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਅਪਕੀਰ੍ਤਿਭਯਾਦਪਿ । ਪਾਪਿਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਤਤ੍ਯਜੁਸ੍ਤਂ ਕੁਲਾਦਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਬਦਨਾਮੀ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ, ਕੁਲ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿੱਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਗਤੋ ਮਹਾਰਣ੍ਯਂ ਵਿਨष੍ਟਾਖਿਲ ਵੈਭਵਃ । ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ ਦਸ੍ਯੁਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਦਸ੍ਯੁਕਰ੍ਮ ਨਿਰਂਤਰਮ੍
ਫਿਰ, ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਧਨ ਗਵਾ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਡਾਕੂਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਾਕੂਆਂ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਪਥਿ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਭਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰ ਨ ਖਾਦਿਤੁਮ੍ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਤ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਗਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯ ਸ੍ਥਲਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਸਤੇ ਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਫਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਕੁਝ ਵੀ ਖਾ ਨਾ ਸਕੇ ਜੋ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਹੋਰ ਥਾਂ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਜਨਾਨ੍ਬਹੂਨ੍ । ਧਾਤ੍ਰੀਮੂਲੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵੈष੍ਣਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਵੇਖੇ—ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਜੋ ਇਕ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਖੜੇ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਦਸ੍ਯਵੋ ਵਿਪ੍ਰ ਗਤਾ ਦਂਡਕਰੋऽਪਿ ਸਃ । ਤੇषਾਂ ਪਰਿਸਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਵੈ ਚਕਾਰ ਹ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਡਾਕੂ, ਦੰਡਕ ਸਮੇਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਦਂਡਕਰ ਉਵਾਚ। ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਤੋऽਹਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਮੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਦਦਧ੍ਵਂ ਖਾਦਿਤੁਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਦੰਡਕ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਭੁੱਖਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਜਾਵੇਗੀ। ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਖਾਣ ਨੂੰ ਦੇਵੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਸ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।'
ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਚੋਚੁਸ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰੇ ਤ੍ਵਂ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤੇ ਵਿष੍ਣੁਪਂਚਕੇ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: 'ਤੂੰ ਤਾਂ ਸਭ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿਚ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈਂ।'
ਕਥਮਨ੍ਨਂ ਖਾਦਿਤੁਂ ਤੇ ਵਾਂਛਾ ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨੇ । ਵਿਸ਼ੇषਂ ਤੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਂਜ੍ਞਾ ਕਾਤੇ ਭਵਤਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
'ਅੱਜ ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ? ਸਾਨੂੰ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਦੱਸ ਕਿ ਤੇਰੀ ਹਾਲਤ ਹੁਣ ਕੀ ਹੈ।'
ਸ ਉਵਾਚ ਮੁਦਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਦਂਡਕਰੋਪ੍ਯਹਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਸਮਾਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚੋਦ੍ਧਾਰੋ ਮੇ ਕਥਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਖਣ ਲੱਗਾ: 'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਵੀ ਦੰਡਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਉਧਾਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?'
ਊਚੁਸ੍ਤੇ ਵੈ ਵ੍ਰਤਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਵਿष੍ਣੁਪਂਚਕਮ੍ । ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮਾਜ੍ਞਯਾ ਵਿਪ੍ਰ ਚਕਾਰ ਵਿष੍ਣੁਪਂਚਕਮ੍
ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: 'ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਪੰਜਕਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਵਰਤ ਕਰ।' ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਪੰਜਕਾ ਵਰਤ ਕੀਤਾ।
ਸ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚ ਹਰੇਃ ਸ੍ਥਾਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸ੍ਯਂਦਨੇ ਵਰੇ । ਆਸਾਦ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਰੂਪਂ ਤਸ੍ਥੌ ਜਨ੍ਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹਰਿ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਿ ਦਾ ਰੂਪ ਪਾ ਲਿਆ ਤੇ ਜਨਮ ਮਰਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜੇਹੜਾ ਭੀ ਇਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਕਰੋੜਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ। ਵਿਦੁषਾਂਵਰ ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞ ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਹਾਮਤੇ । ਇਦਾਨੀਂ ਮਮ ਦਾਨਾਨਾਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕ੍ਰਮਤੋ ਮੁਨੇ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਦਾਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਦੱਸ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ।'
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਦਾਨਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਾਨਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਮਤਮ੍ । ਯੇਨ ਕृਤਂ ਵੈ ਤਦ੍ਦਾਨਂ ਸਰ੍ਵਦਾਨਫਲਂ ਮਤਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਚੋਟੀ ਦੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਦਾਨਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।'
ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਸਸਸ੍ਯਾਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਯਾਵਦਿਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਫਸਲਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਜਨ੍ਮ ਚਾਸਾਦ੍ਯ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਸ੍ਤਤੋ ਨृਪਃ । ਮਹੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਚਿਰਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਵੈ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਰ੍ਗृਹਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਚਰ੍ਮਮਾਤ੍ਰਾਂ ਭੂਮਿਂ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ । ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ ਹਰੇਰ੍ਗੇਹਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਚਮੜੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਮੀਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਂ ਗਾਵੋ ਵृषਸ਼੍ਚੈਕੋ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਂਤ੍ਯਯਂਤ੍ਰਿਤਾਃ । ਗੋਚਰ੍ਮਮਾਤ੍ਰਾਂ ਤਾਂ ਭੂਮਿਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਜਿਥੇ ਸੌ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਬਲਦ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਖਲੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਜਮੀਨ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੇ ਚਮੜੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਆਖਿਆ ਹੈ।
ਭੂਮਿਨੇਤਾ ਭੂਮਿਦਾਤਾ ਦ੍ਵੌ ਚਾਪਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨੌ । ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਭੂਮਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਸ਼ਤਾਨ੍ਯਪਿ
ਜੋ ਜਮੀਨ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਜੋ ਦਿੰਦਾ, ਦੋਵੇਂ ਸੁਆਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਮਝਦਾਰ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸੌ ਦਾਨ ਛੱਡ ਕੇ ਵੀ ਜਮੀਨ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨੀ ਭੂਸੁਰੋ ਯਸ੍ਤੁ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਭੂਮਿਂ ਵਿਮੋਹਿਤਃ । ਪ੍ਰਤਿਜਨ੍ਮਨ੍ਯਸੌ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਵੇਚ੍ਚਾਤ੍ਯਂਤ ਦੁਃਖਭਾਕ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਜਾਣਤਾ ਜਾਂ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਜਮੀਨ ਛੱਡ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਤੋ ਯਃ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭੂਮਿਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ । ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਪ੍ਰ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਦਦਾਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਜਮੀਨ ਲੈ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਦਤ੍ਤਾਂ ਪਰਦਤ੍ਤਾਂ ਚ ਮੇਦਿਨੀਂ ਯੋ ਹਰੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜ । ਯੁਕ੍ਤਃ ਕੋਟਿਕੁਲੈਰ੍ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਚਾਤਿਦਾਰੁਣਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮਾ ਆਪਣੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਜਮੀਨ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਬੜੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰੇਦ੍ਯੋ ਵੈ ਮਹੀਂ ਵਿਪ੍ਰ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਯੋਰਪਿ । ਨ ਦृष੍ਟਾ ਨਿष੍ਕृਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੋਟਿਕਲ੍ਪਸ਼ਤੈਰ੍ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਮੀਨ ਵੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੁਆਫੀ ਲੱਖਾਂ ਕਲਪਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਭੂਮਿਂ ਯੋ ਪਰਦਤ੍ਤਾਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਪਤਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜ । ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਤਸ੍ਯ ਦਾਨਂ ਜਨਾਦਪਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਜਮੀਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਇਹ ਦਾਨ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਕਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਂ ਮਹੀਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜ । ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਧੇਨੁਂ ਯਚ੍ਛਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਸੱਤਾਂ ਟਾਪੂਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਜੋ ਪੁੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੁੰਨ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਦਾਤਿ ਵृषਭਂ ਯਸ੍ਤੁ ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਕੁਟੁਂਬਿਨੇ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਘਰੇਲੂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਬਲਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਪ੍ਰਮਾਣਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਹਰੇਰ੍ਨਿਕੇਤਨਂ ਯਾਤਿ ਯੁਕ੍ਤਃ ਕੋਟਿਕੁਲੈਰਪਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤਿਲ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਰਜਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸਾਧਵੇ ਭੂਸੁਰਾਯ ਵੈ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚਂਦ੍ਰਲੋਕਂ ਚ ਪਿਬੇਤ੍ਤਤ੍ਰਾਮृਤਂ ਸਦਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਂਦੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਸਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਾਲਂ ਮੌਕ੍ਤਿਕਂ ਚੈਵ ਹੀਰਕਂ ਚ ਮਣਿਂ ਤਥਾ । ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਲਾਲ, ਮੋਤੀ, ਹੀਰਾ ਜਾਂ ਮਣੀ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਸੁਆਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।