ਰਾਜਹਂਸਯੁਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿਮਾਨੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਨਿਰ੍ਮਿਤੇ । ਆਰੂਢਾ ਸਾ ਗਤਾ ਤੈਸ੍ਤੁ ਵੇष੍ਟਿਤਾ ਵਿष੍ਣੁਮਂਦਿਰਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਰਾਜਹੰਸ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਚੜ੍ਹ ਗਈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥੌ ਚਿਰਂ ਭੋਗਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾ ਵੈ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਯਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਵਿਪ੍ਰ ਰਾਧਾਦਾਮੋਦਰਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਚਿਰਕਾਲ ਰਹੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਮੁਤਾਬਕ ਸੁਖ ਭੋਗਦੀ ਰਹੀ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੋਈ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਰਾਧਾ ਤੇ ਦਾਮੋਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਤਿ ਪੂਜਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਪਾਪਾਦ੍ਗੋਲੋਕਾਖ੍ਯਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਾ ਚ ਨਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਾ । ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੋ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨਮੋਹਣ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੋਈ ਔਰਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦੀ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਕੋਟੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ। ਕਥਯਸ੍ਵ ਮੁਨੇ ਸੂਤ ਸਰ੍ਵਮਾਸੋਤ੍ਤਮਸ੍ਯ ਚ । ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਵਿਧਿਂ ਸਮ੍ਯਙ੍ਨਿਯਮਾਨ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਸ਼ੌਣਕ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੁਨੇ ਸੂਤ ਜੀ, ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ, ਤੇ ਨਿਯਮ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝਾਓ।'
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਆਸ਼੍ਵਿਨਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਾਵਦੁਦ੍ਬੋਧਿਨੀ ਭਵੇਤ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਦਬੋਧਿਨੀ ਤੱਕ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।'
ਦਿਵਾ ਵਿਪ੍ਰ ਨਰਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਲਮੂਤ੍ਰਮੁਦਙ੍ਮੁਖਃ । ਭਵੇਨ੍ਮੌਨੀ ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਰਾਤ੍ਰੌ ਚੇਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਃ
ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਪਖਾਨਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਥ੍ਯਂਭਸਿ ਚ ਗੋष੍ਠੇषੁ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਵਲ੍ਮਿਕੇ ਦ੍ਵਿਜ । ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਤ੍ਸਰ੍ਜਨਂ ਨੈਵ ਵ੍ਰਤੀ ਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषਯੋਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਜਾਂ ਚਿਟੇ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਵਰਤੀ ਵਾਲਾ ਪੇਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਪਖਾਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਤ੍ਯੁਤ੍ਤਮੇषੁ ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਮਲਮੂਤ੍ਰਂ ਨ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਮृਦਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਥ ਵਾਮਂ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਤ੍ਕਰਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਪਖਾਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਫਿਰ ਸਾਫ਼ ਮਿੱਟੀ ਲੈ ਕੇ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਦ੍ਭਿਰ੍ਮृਦਾਪਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਂਖ੍ਯਯਾ । ਏਕਾ ਲਿਂਗੇ ਗੁਦੇ ਪਂਚ ਤਥਾ ਵਾਮਕਰੇ ਦਸ਼
ਸੁੱਚਤਾ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਵੀਹ ਵਾਰੀ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਇਕ ਵਾਰੀ ਲਿੰਗ, ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਪਿੱਛਲੇ ਮੋਹਰੇ, ਤੇ ਦਸ ਵਾਰੀ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ।
ਉਭਯੋਰ੍ਦਸ਼ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਪਾਦਯੋਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ । ਮੁਖਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਸਂਕਲ੍ਪਂ ਸ੍ਨਪਨਸ੍ਯ ਚ
ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਦਸ-ਦਸ ਵਾਰੀ, ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਮੂੰਹ ਸਾਫ ਕਰਕੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹृਦਿ ਦਾਮੋਦਰਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਇਮਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ਵਦੇਤ੍ । ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਹਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨਂ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨ
ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦਾਮੋਦਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਦਾਮੋਦਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਰਾਧਯਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਂ । ਨਮਃ ਪਂਕਜਨਾਭਾਯ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਲਸ਼ਾਯਿਨੇ
ਦਾਮੋਦਰ ਅਤੇ ਰਾਧਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਕਮਲ-ਨਾਭ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਉੱਤੇ ਵਿਹਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਰਾਧਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘਂ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਤਿਲਕਂ ਤੁ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਰਾਧਾ ਸਮੇਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰੋ ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਤੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਤਿਲਕ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਪੁਂਡ੍ਰਵਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਰ੍ਮਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਨਿष੍ਫਲਂ ਕਰ੍ਮ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਯੋਚ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉੱਤਲੇ ਤਿਲਕ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਫਲ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸੱਚ ਗੱਲ ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਯਚ੍ਛਰੀਰਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਪੁਂਡ੍ਰਂ ਵਿਨਾ ਕृਤਮ੍ । ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਉੱਤਲਾ ਤਿਲਕ ਨਹੀਂ, ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ ਵੇਖ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਤੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਪੁਂਡ੍ਰਂ ਮृਦਾ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਲਲਾਟੇ ਯਸ੍ਯ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ । ਚਾਂਡਾਲੋऽਪਿ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਪੂਜ੍ਯ ਏਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਅਚ੍ਛਿਦ੍ਰਮੂਰ੍ਧ੍ਵਪੁਂਡ੍ਰਂ ਤੁ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਰਾਧਮਾਃ
ਜੇ ਚਾਂਡਾਲ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚਿੱਟਾ ਉੱਤਲਾ ਤਿਲਕ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਤੇ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਮੰਦੇ ਲੋਕ ਤਿਲਕ ਟੁੱਟਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਤੇषਾਂ ਲਲਾਟੇ ਸਤਤਂ ਸ਼ੁਨਃਪਾਦੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪ੍ਰਾਤਃਕਾਲੋਦਿਤਂ ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਸਮਾਪ੍ਯ ਹਰਿਵਲ੍ਲਭਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਕੰਮ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਤੁਲਸੀਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ । ਪੌਰਾਣੀਂ ਤੁ ਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਸ੍ਥਿਰਮਾਨਸਃ
ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਂ ਵ੍ਰਤੀ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਂ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਪਰਾਸਨਂ ਪਰਾਨ੍ਨਂ ਚ ਪਰਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਪਰਾਂਗਨਾਮ੍
ਫਿਰ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰਾਏ ਆਸਨ, ਪਰਾਏ ਭੋਜਨ, ਪਰਾਈ ਖੱਟ, ਤੇ ਪਰਾਈ ਇਸਤਰੀ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦਾ ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਸੌਵੀਰਕਂ ਤਥਾ ਮਾषਾਨਾਮਿषਂ ਚ ਤਥਾ ਮਧੁ
ਹਮੇਸ਼ਾ, ਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੌਵੀਰ, ਮਾਸ਼, ਮਾਸ ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਮਾषਾਦਿਕਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਵ੍ਰਤੀ । ਜਂਬੀਰਮਾਮਿषਂ ਚੂਰ੍ਣਮਨ੍ਨਂ ਪਰ੍ਯ੍ਯੁषਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਮਾਸ਼ ਆਦਿਕ, ਜੰਬੀਰ, ਮਾਸ, ਚੂਰਨ, ਤੇ ਬਿਆਸਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ।
ਧਾਨ੍ਯੇ ਮਸੂਰਿਕਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਗਵਾਂ ਦੁਗ੍ਧਮਨਾਮਿषਮ੍ । ਲਵਣਂ ਭੂਮਿਜਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਾਣ੍ਯਙ੍ਗਮਾਮਿषਂ ਖਲੁ
ਅਨਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸੂਰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਮਾਸ ਨਹੀਂ; ਧਰਤੀ ਦਾ ਲੂਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਕ੍ਰੀਤਾ ਰਸਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਲਂ ਚਾਲ੍ਪਸਰਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਤੁਰ੍ਯਕਾਲੇ ਪਤ੍ਰਾਵਲ੍ਯਾਂ ਚ ਭੋਜਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਰਸ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੋਂ ਖਰੀਦੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਾਣੀ ਜੋ ਪਤਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ; ਚੌਥੇ ਪਹਿਰ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਖਾਣਾ।
ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਤੈਲਾਭ੍ਯਂਗਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਛਤ੍ਰਾਕਂ ਨਾਲਿਕਂ ਹਿਂਗੁਂ ਪਲਾਂਡੁਂ ਪੂਤਿਕਾਦਲਮ੍
ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਤੇ ਤੇਲ ਦੀ ਮਲਿਸ਼ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਛੱਤਰ, ਨਾਰੀਅਲ ਦੀ ਕੋਪ, ਹੀੰਗ, ਪਿਆਜ਼ ਤੇ ਸੜੀ ਹੋਈ ਸਬਜ਼ੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਣੀ।
ਲਸ਼ੁਨਂ ਮੂਲਕਂ ਸ਼ਿਗ੍ਰੁਂ ਤਥੈਵ ਤੁਂਬਿਕਾਫਲਮ੍ । ਕਪਿਤ੍ਥਂ ਚੈਵ ਵृਂਤਾਕਂ ਕੂष੍ਮਾਂਡਂ ਕਾਂਸ੍ਯਭੋਜਨਮ੍
ਲਸਣ, ਮੂਲੀ, ਸਹਜਣਾ, ਘੀਆ, ਬੈਲ, ਬੈਂਗਣ, ਕੱਦੂ ਤੇ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਪਾਚਿਤਂ ਸੂਤਿਕਾਨ੍ਨਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਰਜਸ੍ਵਲਾਮ੍ । ਦ੍ਵਿਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸਂਗਂ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਕਾਰ੍ਤਿਕਵ੍ਰਤੀ
ਦੁਬਾਰਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਜੱਚ ਦੀ ਔਰਤ ਦਾ ਖਾਣਾ, ਮੱਛੀ, ਮਾਸਿਕ ਔਰਤ, ਦੁਬਾਰਾ ਛੁਹਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ—ਇਹ ਸਭ ਕਾਰਤਿਕ ਵ੍ਰਤੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਂ ਗृਹੀ ਵਿਪ੍ਰ ਰਵੌ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਦਾ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ । ਕੂष੍ਮਾਂਡੇ ਧਨਹਾਨਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਬृਹਤ੍ਯਾਂ ਨ ਸ੍ਮਰੇਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਧਾਤਰੀ ਦਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਕੁੱਦੂ ਖਾਣ ਨਾਲ ਧਨ ਦੀ ਹਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਨਾਲ ਹਰਿ ਜੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪਟੋਲੇ ਤੁ ਨ ਵृਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਬਲਹਾਨਿਸ਼੍ਚ ਮੂਲਕੇ । ਕਲਂਕੀ ਜਾਯਤੇ ਬਿਲ੍ਵੇ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਸ਼੍ਚ ਨਿਂਬੁਕੇ
ਪਟੋਲੇ ਨਾਲ ਵਾਧਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਮੂਲੀ ਨਾਲ ਤਾਕਤ ਘਟਦੀ ਹੈ। ਬੈਲ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਦਾਗ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਿੰਬੂ ਨਾਲ ਪਸ਼ੂ ਜੂਨ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਾਲੇ ਸ਼ਰੀਰਨਾਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਾਰਿਕੇਲੇ ਚ ਮੂਰ੍ਖਤਾ । ਤੁਂਬੀ ਗੋਮਾਂਸਤੁਲ੍ਯਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਗੋਵਧਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਲਿਂਦਕੇ
ਤਾਲ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਰੀਅਲ ਨਾਲ ਮੂਰਖਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਤੁੰਬਾ ਖਾਣਾ ਗੋਮਾਸ ਖਾਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਤੇ ਤਰਬੂਜ ਨਾਲ ਗੋਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਂਬੀ ਪਾਪਕਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਪੂਤਿਕਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘਾਤਿਕਾ । ਵਾਰ੍ਤਾਕ੍ਯਾਂ ਸੁਤਨਾਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚਿਰਰੋਗੀ ਚ ਮਾषਕੇ
ਸਿੰਬੀ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਪੂਤੀਕਾ ਬੀਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੀ ਹੈ। ਬੈਗਨ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਨਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਲੰਬੀ ਬਿਮਾਰੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।