ਭਰ੍ਤ੍ਸਨਾਂ ਤੁ ਯਥਾਕਾਮਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਚਾਹਂ ਸੁਨਿਂਦਿਤਾ । ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਵਦਸਿ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਨੇਨੋ ਯਨ੍ਮੇ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਮਰਜ਼ੀ ਮੁਤਾਬਕ ਡਾਂਟ ਪਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਜਦ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਕਸੂਰ ਲਾ ਕੇ ਤਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਵੀ ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਦੀ ਸੀ, ਮਾਲਕ ਜੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਨਨਾਮ ਚਰਣੇ ਤਸ੍ਯ ਗਤਾਨ੍ਯਨਗਰਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਸਾ ਯੋषਿਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਜਨਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ ਦੂਜੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਜਦ ਉਹ ਓਥੇ ਪਹੁੰਚੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਔਰਤ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਵੇਖੇ।
ਊਰ੍ਜੇ ਸ੍ਨਾਨਪਰਾਨ੍ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਨ੍ । ਤਤ੍ਰ ਨਦ੍ਯਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਰਾਧਾਦਾਮੋਦਰਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਊਰਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ-ਸਵੇਰੇ ਨਰਮਦਾ ਦਰਿਆ 'ਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਰਾਧਾ ਤੇ ਦਾਮੋਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਸਪਰ੍ਯਾਂ ਚ ਕृਤਾਂ ਚੈਵ ਸ਼ਂਖਨਾਦੈਰ੍ਮਹੋਤ੍ਸਵੈਃ । ਗਂਧਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪਦੀਪੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਃ ਫਲੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਉਤਸਵ ਮਨਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਸ਼ੰਖ ਵੱਜ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਮੁਖਵਾਸੈਰ੍ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਬ੍ਰੂਤ ਯੂਯਂ ਮੇ ਕਿਮੇਤਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀ: 'ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹੋ?'
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯ ਊਚੁਃ - ਸਰ੍ਵਮਾਸੋਤ੍ਤਮੇ ਚੋਰ੍ਜੇ ਰਾਧਾਦਾਮੋਦਰੌ ਸ਼ੁਭੌ । ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਮਾਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਊਰਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਰਾਧਾ ਤੇ ਦਾਮੋਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਾਂ, ਮਾਂ ਜੀ। ਇਹ ਪੂਜਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।'
ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਨष੍ਟਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਨਿਕੇਤਨਮ੍ । ਸਪਰ੍ਯ੍ਯਾਮਾਮਿषਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾ ਚ ਹਰੇਰ੍ਦ੍ਦਿਨੇ
ਕੋਟੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਘਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਮਾਸ ਛੱਡ ਕੇ ਇਹ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਨਿਧਨਤ੍ਵਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਗਤਾ ਸਾ ਨਿਰ੍ਮਲਾ ਦ੍ਵਿਜ । ਕਿਂਕਰਾਸ਼੍ਚਾਗਤਾਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਯਮਸ੍ਯ ਨਿਲਯਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਔਰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਮਰ ਗਈ। ਫਿਰ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਤੁਰੰਤ ਉਸਦੇ ਘਰ ਆ ਗਏ।
ਨੇਤੁਂ ਤਾਂ ਕ੍ਰੋਧਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਬਬਂਧੁਸ਼੍ਚਰ੍ਮਰਜ੍ਜੁਭਿਃ । ਤਦਾਗਤਾ ਵਿष੍ਣੁਦੂਤਾ ਵਿਮਾਨਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਚਮੜੇ ਦੀਆਂ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਣ ਲੱਗੇ। ਉਧਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੂਤ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਿਮਾਨ 'ਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਦ੍ਮਧਾਰਿਣੋ ਵਨਮਾਲਿਨਃ । ਨਿਜਘ੍ਨੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਧਾਰਾਭਿਰ੍ਯਮਦੂਤਾਃ ਪਲਾਯਿਤਾਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੂਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਕਮਲ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਭੱਜ ਗਏ।
ਰਾਜਹਂਸਯੁਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿਮਾਨੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਨਿਰ੍ਮਿਤੇ । ਆਰੂਢਾ ਸਾ ਗਤਾ ਤੈਸ੍ਤੁ ਵੇष੍ਟਿਤਾ ਵਿष੍ਣੁਮਂਦਿਰਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਰਾਜਹੰਸ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਚੜ੍ਹ ਗਈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥੌ ਚਿਰਂ ਭੋਗਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾ ਵੈ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਯਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਵਿਪ੍ਰ ਰਾਧਾਦਾਮੋਦਰਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਚਿਰਕਾਲ ਰਹੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਮੁਤਾਬਕ ਸੁਖ ਭੋਗਦੀ ਰਹੀ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੋਈ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਰਾਧਾ ਤੇ ਦਾਮੋਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਹੀ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਤਿ ਪੂਜਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਪਾਪਾਦ੍ਗੋਲੋਕਾਖ੍ਯਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਾ ਚ ਨਾਰੀ ਸਮਾਹਿਤਾ । ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੋ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨਮੋਹਣ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੋਈ ਔਰਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦੀ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਕੋਟੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ। ਕਥਯਸ੍ਵ ਮੁਨੇ ਸੂਤ ਸਰ੍ਵਮਾਸੋਤ੍ਤਮਸ੍ਯ ਚ । ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਵਿਧਿਂ ਸਮ੍ਯਙ੍ਨਿਯਮਾਨ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਸ਼ੌਣਕ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੁਨੇ ਸੂਤ ਜੀ, ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ, ਤੇ ਨਿਯਮ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝਾਓ।'
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਆਸ਼੍ਵਿਨਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਕਾਰ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਾਵਦੁਦ੍ਬੋਧਿਨੀ ਭਵੇਤ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਉਦਬੋਧਿਨੀ ਤੱਕ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।'
ਦਿਵਾ ਵਿਪ੍ਰ ਨਰਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਲਮੂਤ੍ਰਮੁਦਙ੍ਮੁਖਃ । ਭਵੇਨ੍ਮੌਨੀ ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਰਾਤ੍ਰੌ ਚੇਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਃ
ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਪਖਾਨਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਥ੍ਯਂਭਸਿ ਚ ਗੋष੍ਠੇषੁ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਵਲ੍ਮਿਕੇ ਦ੍ਵਿਜ । ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਤ੍ਸਰ੍ਜਨਂ ਨੈਵ ਵ੍ਰਤੀ ਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषਯੋਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ, ਗੋਸ਼ਾਲਾ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਜਾਂ ਚਿਟੇ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਵਰਤੀ ਵਾਲਾ ਪੇਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਪਖਾਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਤ੍ਯੁਤ੍ਤਮੇषੁ ਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਮਲਮੂਤ੍ਰਂ ਨ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਮृਦਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਥ ਵਾਮਂ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਯੇਤ੍ਕਰਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਪਖਾਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਫਿਰ ਸਾਫ਼ ਮਿੱਟੀ ਲੈ ਕੇ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਦ੍ਭਿਰ੍ਮृਦਾਪਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਂਖ੍ਯਯਾ । ਏਕਾ ਲਿਂਗੇ ਗੁਦੇ ਪਂਚ ਤਥਾ ਵਾਮਕਰੇ ਦਸ਼
ਸੁੱਚਤਾ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਵੀਹ ਵਾਰੀ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਇਕ ਵਾਰੀ ਲਿੰਗ, ਪੰਜ ਵਾਰੀ ਪਿੱਛਲੇ ਮੋਹਰੇ, ਤੇ ਦਸ ਵਾਰੀ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਉੱਤੇ।
ਉਭਯੋਰ੍ਦਸ਼ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਪਾਦਯੋਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ । ਮੁਖਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਸਂਕਲ੍ਪਂ ਸ੍ਨਪਨਸ੍ਯ ਚ
ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਦਸ-ਦਸ ਵਾਰੀ, ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਮੂੰਹ ਸਾਫ ਕਰਕੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹृਦਿ ਦਾਮੋਦਰਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਇਮਂ ਮਂਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ਵਦੇਤ੍ । ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਹਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨਂ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨ
ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦਾਮੋਦਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਦਾਮੋਦਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਰਾਧਯਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਂ । ਨਮਃ ਪਂਕਜਨਾਭਾਯ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਲਸ਼ਾਯਿਨੇ
ਦਾਮੋਦਰ ਅਤੇ ਰਾਧਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਕਮਲ-ਨਾਭ ਵਾਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਉੱਤੇ ਵਿਹਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਰਾਧਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘਂ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਤਿਲਕਂ ਤੁ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਰਾਧਾ ਸਮੇਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰੋ ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਤੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਤਿਲਕ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਪੁਂਡ੍ਰਵਿਹੀਨਸ੍ਤੁ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਰ੍ਮਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਨਿष੍ਫਲਂ ਕਰ੍ਮ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਯੋਚ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਉੱਤਲੇ ਤਿਲਕ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਫਲ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸੱਚ ਗੱਲ ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਹਾਂ।
ਯਚ੍ਛਰੀਰਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਪੁਂਡ੍ਰਂ ਵਿਨਾ ਕृਤਮ੍ । ਤਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਉੱਤਲਾ ਤਿਲਕ ਨਹੀਂ, ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੇ ਵੇਖ ਲੈਣ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਤੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਪੁਂਡ੍ਰਂ ਮृਦਾ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਲਲਾਟੇ ਯਸ੍ਯ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ । ਚਾਂਡਾਲੋऽਪਿ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਪੂਜ੍ਯ ਏਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਅਚ੍ਛਿਦ੍ਰਮੂਰ੍ਧ੍ਵਪੁਂਡ੍ਰਂ ਤੁ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਰਾਧਮਾਃ
ਜੇ ਚਾਂਡਾਲ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚਿੱਟਾ ਉੱਤਲਾ ਤਿਲਕ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਤੇ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਮੰਦੇ ਲੋਕ ਤਿਲਕ ਟੁੱਟਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਤੇषਾਂ ਲਲਾਟੇ ਸਤਤਂ ਸ਼ੁਨਃਪਾਦੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪ੍ਰਾਤਃਕਾਲੋਦਿਤਂ ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਸਮਾਪ੍ਯ ਹਰਿਵਲ੍ਲਭਾਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਸਵੇਰੇ ਦੇ ਕੰਮ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਤੁਲਸੀਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ । ਪੌਰਾਣੀਂ ਤੁ ਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਸ੍ਥਿਰਮਾਨਸਃ
ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਂ ਵ੍ਰਤੀ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਂ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਪਰਾਸਨਂ ਪਰਾਨ੍ਨਂ ਚ ਪਰਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਪਰਾਂਗਨਾਮ੍
ਫਿਰ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਰਾਏ ਆਸਨ, ਪਰਾਏ ਭੋਜਨ, ਪਰਾਈ ਖੱਟ, ਤੇ ਪਰਾਈ ਇਸਤਰੀ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦਾ ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਸੌਵੀਰਕਂ ਤਥਾ ਮਾषਾਨਾਮਿषਂ ਚ ਤਥਾ ਮਧੁ
ਹਮੇਸ਼ਾ, ਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੌਵੀਰ, ਮਾਸ਼, ਮਾਸ ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।