ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਰਾਧਾਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯੇ ਚੌਰ੍ਜੇ ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਰਾਧਾਦਾਮੋਦਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪੂਜਾਂ ਸਮਾਹਿਤਾ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਰਾਧਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾਉਣ। ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਰਾਧਾ ਤੇ ਦਾਮੋਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਮਿषਾਦਿਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪਤਿਸੇਵਾਪਰਾਯਣਾ । ਸਾ ਯਾਤਿ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਗੋਲੋਕਾਖ੍ਯਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮਾਸ ਆਦਿਕ ਛੱਡ ਕੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਦਾ ਓਹ ਥਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਗੋਲੋਕ ਨਾਮਕ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲੱਭ ਹੈ।
ਰਾਧਾਦਾਮੋਦਰਾਭ੍ਯਾਂ ਯਾ ਧੂਪਦੀਪਂ ਤੁ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ । ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਾ ਭਵਨਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਯਾਤਿ ਵੈ ਤ੍ਯਕ੍ਤਪਾਤਕਾਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਰਾਧਾ ਤੇ ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋषਿਦ੍ਯਾ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਵਿਪ੍ਰ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨਿਕੇਤਨੇ । ਰਾਧਾਦਾਮੋਦਰਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਸੇਤ੍ਸਾ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਸ਼੍ਚਿਰਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਰਾਧਾ ਤੇ ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਕੱਪੜਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਿ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਰਾਧਾਦਾਮੋਦਰਾਭ੍ਯਾਂ ਸਾ ਪੁष੍ਪਂ ਮਾਲ੍ਯਂ ਸੁਵਾਸਿਤਮ੍ । ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਮਾਸਿ ਸਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯਾਤਿ ਵੈਕੁਂਠਮਂਦਿਰਮ੍
ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਰਾਧਾ ਤੇ ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਮਾਲਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਂਧਂ ਯਾ ਚਾਪਿ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਦਿਕਮ੍ । ਰਾਧਾਦਾਮੋਦਰਾਭ੍ਯਾਂ ਸਾ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਵੈ ਵਿष੍ਣੁਮਂਦਿਰਮ੍
ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਰਾਧਾ ਤੇ ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧ, ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਚੀਨੀ ਆਦਿਕ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਯਚ੍ਛਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ । ਰਾਧਾਦਾਮੋਦਰਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੀ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਰਾਧਾ ਤੇ ਦਾਮੋਦਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕਿਸੇ ਦੁਜਾਤੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਘਟਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ।
ਯਾ ਨਾਰੀ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਰਾਧਾਦਾਮੋਦਰਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਪਰ੍ਯਾਂ ਸਾ ਯਾਤਿ ਨ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਨਿਰਯਂ ਚਿਰਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਾਧਾ ਤੇ ਦਾਮੋਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਚਿਰ ਤੱਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਕਦਾਚਿਜ੍ਜਨ੍ਮਭੂਮੌ ਸਾ ਵਿਧਵਾ ਪ੍ਰਤਿ ਜਨ੍ਮਨਿ । ਭਵੇਚ੍ਚਾਸਾਦ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵ੍ਵਂ ਵੈ ਚਾਪ੍ਰਿਯਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨੋऽਪਿ ਚ
ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਵਿਧਵਾ ਹੀ ਜੰਮਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਪੁਰਾ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਵਿਪ੍ਰ ਵृषਲੋ ਨਾਮ ਸ਼ਂਕਰਃ । ਸੌਰਾष੍ਟ੍ਰਦੇਸ਼ਵਾਸੀ ਚ ਤਸ੍ਯ ਜਾਯਾ ਕਲਿਪ੍ਰਿਯਾ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਸੌਰਾਠ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਸ਼ਲ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕਲਿਪ੍ਰਿਆ ਸੀ।
ਜਾਰਾਕਾਂਕ੍ਸ਼ੀ ਸਦਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤृਣਵਨ੍ਮਨ੍ਯਤੇ ਪਤਿਮ੍ । ਅਸੌ ਪਤਿਰ੍ਨ ਮੇ ਯੋਗ੍ਯੋ ਮੇ ਸ੍ਵਾਮੀ ਪਰਪੂਰੁषਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਰਪੁਰਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਤਣਕ ਸਮਝਦੀ ਸੀ, ਕਹਿੰਦੀ, 'ਇਹ ਮੇਰੇ ਜੋੜ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਮੇਰਾ ਸੱਚਾ ਸਵਾਮੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਹੈ।'
ਇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਸਦਾ ਤਸ੍ਮੈ ਚੋਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਤੁ ਦਦਾਤਿ ਵੈ । ਨੀਚਸਂਗਾਨ੍ਮਹਾਮੂਢਾ ਮਦ੍ਯਮਾਂਸਂ ਚਖਾਦ ਹ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਦਿੰਦੀ, ਮੰਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ ਮੂੜ੍ਹ ਹੋ ਕੇ ਮਦਿਰਾ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਂਦੀ ਸੀ।
ਸ੍ਵਾਮਿਨੋ ਭਰ੍ਤ੍ਸਨਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਾਮਂ ਤੁ ਨਿष੍ਠੁਰਾ । ਪਾਦਰਜ੍ਜੁਰ੍ਭਵੇਚ੍ਚਾਸੌ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈ ਨ ਮृਤੋऽਪਿ ਚ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਠੋਰ ਹੋ ਕੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਡਾਂਟਦੀ, ਪਤੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਬਣ ਗਈ, ਪਰ ਮਰੀ ਨਹੀਂ।
ਮृਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹਂ ਭੋਗਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ । ਵਿਚਾਰ੍ਯੇਤਿ ਹृਦਾ ਮੂਢਾ ਜਾਰੇਣੈਕੇਨ ਸਾ ਤਦਾ
ਉਹ ਮੂੜ੍ਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚਦੀ, 'ਜਦੋਂ ਪਤੀ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਜਾਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਵਾਂਗੀ।'
ਅਨ੍ਯਦੇਸ਼ਂ ਗਮਿष੍ਯਾਵਃ ਸਂਕੇਤਮਕਰੋਦ੍ਦ੍ਵਿਜ । ਸੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵਾਮਿਨੋ ਰਾਤ੍ਰੌ ਚਾਸਿਨਾ ਤਦ੍ਗਲਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜਾਰ ਨਾਲ ਹੋਰ ਥਾਂ ਜਾਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਉਸਦਾ ਗਲਾ ਚਾਕੂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜਾਰਕृਤੇ ਸਾਪਿ ਸਂਕੇਤਸ੍ਯ ਸ੍ਥਲਂ ਗਤਾ । ਆਗਤਂ ਜਾਰਪੁਰੁषਂ ਦ੍ਵੀਪਿਨਾ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਜਦ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਉਹ ਜਾਰ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਥਾਂ ਤੇ ਗਈ, ਤਾਂ ਜਦ ਜਾਰ ਆਇਆ, ਉਸਨੂੰ ਬੱਘ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾ ਰੋਦਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾ ਨਿਪਪਾਤ ਹ । ਚਿਰਾਦਾਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸਾ ਮੂਢਾ ਕਰੁਣਂ ਵਿਲਲਾਪ ਹ
ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਰੋਈ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਈ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਹੋਸ਼ ਆਉਣ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਕਲਿਪ੍ਰਿਯੋਵਾਚ। ਸ੍ਵਕੀਯਂ ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਹਤ੍ਵਾ ਚਾਗਤਾ ਪਰਪੂਰੁषਮ੍ । ਤਂ ਜਾਰਂ ਸ੍ਵਾਮਿਨਂ ਦੈਵਾਤ੍ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਮਮ । ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਕ੍ਵ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਵਿਧਾਤ੍ਰਾ ਵਂਚਿਤਾਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਕਲਿਪ੍ਰਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਮਾਰ ਕੇ ਮੈਂ ਪਰਪੁਰਖ ਕੋਲ ਆ ਗਈ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਜਾਰ ਵੀ ਬੱਘ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ? ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ।'
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਤਤਃ ਕਲਿਪ੍ਰਿਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨਾਗਤਾ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਲਪਨੇ ਸ੍ਵਾਮਿਨੋ ਦਤ੍ਵਾ ਮੁਖਂ ਚ ਵਿਲਲਾਪ ਸਾ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ ਕਲਿਪ੍ਰਿਆ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ, ਪਤੀ ਦਾ ਸਿਰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ।
ਕਲਿਪ੍ਰਿਯੋਵਾਚ। ਹਾ ਨਾਥ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਮਯਾ ਹਂਤਾਤਿਦਾਰੁਣਮ੍ । ਕਂ ਲੋਕਂ ਵਾ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਵਦ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਮਨਾਗ੍ਗਿਰਮ੍
ਕਲਿਪ੍ਰਿਆ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹਾਏ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਇਹਨਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰ ਬੈਠੀ, ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਕਿਹੜੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂ? ਦੱਸੋ ਸਵਾਮੀ, ਚਾਹੇ ਮਨ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਬੋਲ ਕੇ।'
ਭਰ੍ਤ੍ਸਨਾਂ ਤੁ ਯਥਾਕਾਮਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਚਾਹਂ ਸੁਨਿਂਦਿਤਾ । ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਵਦਸਿ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਨੇਨੋ ਯਨ੍ਮੇ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਮਰਜ਼ੀ ਮੁਤਾਬਕ ਡਾਂਟ ਪਾਉਂਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਜਦ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਕਸੂਰ ਲਾ ਕੇ ਤਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਵੀ ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਦੀ ਸੀ, ਮਾਲਕ ਜੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਨਨਾਮ ਚਰਣੇ ਤਸ੍ਯ ਗਤਾਨ੍ਯਨਗਰਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਸਾ ਯੋषਿਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਜਨਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੱਥਾ ਟੇਕ ਕੇ ਦੂਜੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਜਦ ਉਹ ਓਥੇ ਪਹੁੰਚੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਔਰਤ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਵੇਖੇ।
ਊਰ੍ਜੇ ਸ੍ਨਾਨਪਰਾਨ੍ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਨ੍ । ਤਤ੍ਰ ਨਦ੍ਯਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਰਾਧਾਦਾਮੋਦਰਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਊਰਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ-ਸਵੇਰੇ ਨਰਮਦਾ ਦਰਿਆ 'ਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਰਾਧਾ ਤੇ ਦਾਮੋਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਸਪਰ੍ਯਾਂ ਚ ਕृਤਾਂ ਚੈਵ ਸ਼ਂਖਨਾਦੈਰ੍ਮਹੋਤ੍ਸਵੈਃ । ਗਂਧਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪਦੀਪੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਃ ਫਲੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਉਤਸਵ ਮਨਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਸ਼ੰਖ ਵੱਜ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਮੁਖਵਾਸੈਰ੍ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਾ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਬ੍ਰੂਤ ਯੂਯਂ ਮੇ ਕਿਮੇਤਤ੍ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀ: 'ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹੋ?'
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯ ਊਚੁਃ - ਸਰ੍ਵਮਾਸੋਤ੍ਤਮੇ ਚੋਰ੍ਜੇ ਰਾਧਾਦਾਮੋਦਰੌ ਸ਼ੁਭੌ । ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਯਂ ਮਾਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਊਰਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਰਾਧਾ ਤੇ ਦਾਮੋਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਾਂ, ਮਾਂ ਜੀ। ਇਹ ਪੂਜਾ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।'
ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਨष੍ਟਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਨਿਕੇਤਨਮ੍ । ਸਪਰ੍ਯ੍ਯਾਮਾਮਿषਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾ ਚ ਹਰੇਰ੍ਦ੍ਦਿਨੇ
ਕੋਟੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਘਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਮਾਸ ਛੱਡ ਕੇ ਇਹ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਨਿਧਨਤ੍ਵਂ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਗਤਾ ਸਾ ਨਿਰ੍ਮਲਾ ਦ੍ਵਿਜ । ਕਿਂਕਰਾਸ਼੍ਚਾਗਤਾਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਯਮਸ੍ਯ ਨਿਲਯਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਔਰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਮਰ ਗਈ। ਫਿਰ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਤੁਰੰਤ ਉਸਦੇ ਘਰ ਆ ਗਏ।
ਨੇਤੁਂ ਤਾਂ ਕ੍ਰੋਧਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਬਬਂਧੁਸ਼੍ਚਰ੍ਮਰਜ੍ਜੁਭਿਃ । ਤਦਾਗਤਾ ਵਿष੍ਣੁਦੂਤਾ ਵਿਮਾਨਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਚਮੜੇ ਦੀਆਂ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਣ ਲੱਗੇ। ਉਧਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੂਤ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਿਮਾਨ 'ਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਦ੍ਮਧਾਰਿਣੋ ਵਨਮਾਲਿਨਃ । ਨਿਜਘ੍ਨੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਧਾਰਾਭਿਰ੍ਯਮਦੂਤਾਃ ਪਲਾਯਿਤਾਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੂਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਕਮਲ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਭੱਜ ਗਏ।