ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਤੁ ਪਂਚਰਾਤ੍ਰਂ ਪਿਬੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜ । ਗੋਦ੍ਵਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛੁਧ੍ਯਤ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਪੰਜ ਰਾਤ ਪੰਜਗਵ੍ਯ ਪੀਵੇ, ਹੇ ਦੋਜਾਤੀਏ; ਉਹ ਦੋ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਰਾਂਗਨਾਂ ਯਦਾਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਸਾਂਤਪਨਂ ਚਰੇਤ੍ । ਯਥਾਰ੍ਗਲਾ ਤਥਾ ਯੋषਿਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਂ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਤਾਪਨ ਕ੍ਰਿਚ੍ਹਰ ਵਰਤ ਕਰੇ; ਜਿਵੇਂ ਕੁੰਡੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਔਰਤ ਤੋਂ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣਬਾਹ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਨੀਚਾਮਨੁਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਕृਨ੍ਨਰਃ । ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਚਰੇਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਰਦ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਜਾਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਂ ਨੀਵੀਂ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਕ੍ਰਿਚ੍ਹਰ ਵਰਤ ਕਰੇ; ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਂਗਾਰਸਦृਸ਼ੀ ਯੋषਿਤ੍ਸਰ੍ਪਿਃ ਕੁਂਭਸਮਃ ਪੁਮਾਨ੍ । ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਰਿਸਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਕਦਾਚਨ
ਜਿਹੜੀ ਔਰਤ ਅੰਗਾਰ ਵਾਂਗੂ ਹੈ ਜਾਂ ਮਰਦ ਘਿਉ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਰਗਾ ਹੈ—ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਜਾਰੇਣ ਜਨਯੇਦ੍ਗਰ੍ਭਂ ਯਾ ਚ ਨਾਰੀ ਕੁਲਾਂਤਕਾ । ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਸਾ ਸਰ੍ਵਥਾ ਬ੍ਰਂਹ੍ਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੋषੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜਿਹੜੀ ਔਰਤ ਪਰਾਏ ਨਾਲ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ।
ਯਾ ਚ ਨਾਰੀ ਗृਹਾਦ੍ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬਂਧੂਨ੍ਸ੍ਵਕਾਨਪਿ । ਨष੍ਟਾ ਸਾ ਚ ਕੁਲਭ੍ਰष੍ਟਾ ਨ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਂਗਮਃ ਪੁਨਃ
ਜਿਹੜੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕੁਲ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ ਮੁੜ ਕਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਾ ਚ ਨਾਰੀ ਯਦਾ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮੋਹਿਤਾ ਪਰਪੂਰੁषਮ੍ । ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਚਰੇਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਪਿਬੇਤ੍ਤਤਃ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਔਰਤ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਰਦ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੇ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪਦਾਰਥ ਪੀਵੇ।
ਗੋਦ੍ਵਯਂ ਤੁ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛੁਧ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਬਾਲਿਸ਼ਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮੋਹਿਤਾ ਪਰਪੂਰੁषਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਦੋ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਮੂਰਖਤਾ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਰਦ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—
ਯਦਾ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤਦਾ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਜਨੈਰ੍ਦੋषੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । ਯੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਵਿਪ੍ਰ ਭੂਸੁਰਃ ਕਾਮਮੋਹਿਤਃ । ਗੋ ਤਿਲਾਂਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁਰਖ ਕਾਮ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਾਂ ਤੇ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ। ਅਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਂ ਸੁਰਾਂ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਯਥਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਤੇषਾਂ ਕਥਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਦ੍ਵਿਜ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਮਲ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ਾਬ ਖਾ ਲਵੇ ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇ।
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਦ੍ਵਯਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨਂ ਮੁਨੇ । ਵृषੈਕਾਦਸ਼ਗੋਦਾਨਂ ਸਸ਼ਿਖਂ ਵਪਨਂ ਤਤਃ
ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰੇ, ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਂਡ ਦਾਨ ਕਰੇ ਤੇ ਚੋਟੀ ਸਮੇਤ ਸਿਰ ਮੁੰਡਾਏ।
ਗਤ੍ਵਾ ਚਤੁष੍ਪਥਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਵ੍ਰਤਂ ਤਥਾ । ਗੋਦ੍ਵਯਂ ਤੁ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਪਿਬੇਤ੍ਤਤਃ
ਚੌਰਾਹੇ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਪੂਰਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਦੋ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪਦਾਰਥ ਪੀਵੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਚਾਂਡਾਲਾਨ੍ਨਂ ਜਲਂ ਚੈਵ ਜ੍ਞਾਨਤੋऽਪਿ ਵਿਪਤ੍ਤਿषੁ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਚੰਡਾਲ ਦਾ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਲੈ ਲਵੇ—
ਯਦਿ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਨਰਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਂ ਚਰੇਤ੍ । ਸਸ਼ਿਖਂ ਵਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਤਤਃ ਪਿਬੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਐਸਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਚ੍ਹਰ ਤੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਚੋਟੀ ਸਮੇਤ ਸਿਰ ਮੁੰਡਾਏ ਤੇ ਫਿਰ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪਦਾਰਥ ਪੀਵੇ।
ਏਕਦ੍ਵਿਤ੍ਰਿਚਤੁਰ੍ਗਾਵੋ ਦੇਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰੇष੍ਵਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਵृषਲਾਨ੍ਨਂ ਸੂਤਕਾਨ੍ਨਂ ਅਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਜਲਂ ਚ ਵੈ
ਉਹ ਇੱਕ, ਦੋ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਜਿਹੜਾ ਭੋਜਨ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਸ਼ੁੱਧ, ਮਨਾਹੀ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਹੋਵੇ—
ਸ਼ੂਦ੍ਰੋਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਯਦਾ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਤੋ ਵਾ ਵਿਪਤ੍ਤਿषੁ । ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਦ੍ਵਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਤ੍ਰਯਂ ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਖਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਗੋਦ੍ਵਯਂ ਤੁ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਪਿਬੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜ । ਹੁਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਗ੍ਨੌ ਬਹੂਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਭੋਜ੍ਯਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪਦਾਰਥ ਪੀਵੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇ। ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਕਰਕੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾ ਕੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਖੁਨਕੁਲਮਾਰ੍ਜ੍ਜਾਰੈਰਨ੍ਨਂ ਚੇਦ੍ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਤਿਲਦਰ੍ਭੋਦਕੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇਕਰ ਖਾਣਾ ਚੂਹਾ, ਨੇਵਲਾ ਜਾਂ ਬਿੱਲੀ ਖਾ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਤਿਲ ਤੇ ਦਰਭਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣ ਨਾਲ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਲਾਂਡੁਂ ਲਸ਼ੁਨਂ ਸ਼ਿਗ੍ਰੁਮਲਾਬੁਂ ਗृਂਜਨਂ ਪਲਮ੍ । ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਯੋ ਵੈ ਨਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵ੍ਰਤਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਂ ਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਿਆਜ਼, ਲਸਣ, ਸਜਣ, ਘੀਆ, ਧਨੀਆ ਜਾਂ ਮੂਲੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਮਦ੍ਯਮਾਂਸਪ੍ਰਿਯਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਂ ਨੀਚਕਰ੍ਮ੍ਮਾਨੁਵਰ੍ਤ੍ਤਨੈਃ । ਤਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਂ ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼੍ਵਪਾਕਮਿਵ ਦੂਰਤਃ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਤਿਆਗ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜਸੇਵਾਨੁਰਕ੍ਤਾ ਯੇ ਮਦ੍ਯਮਾਂਸਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਦਾਨ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮ੍ਮਨਿਰਤਾਸ੍ਤੇ ਜ੍ਞੇਯਾ ਵृषਲੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਮਾਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦਾਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਗੇ ਨੀਚ ਜਾਣੇ ਜਾਣ।
ਅਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ਭੁਂਜਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਸੂਤਕੇ ਮृਤਕੇ ਯਦਿ । ਗਾਯਤ੍ਰੀਦਸ਼ਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਹਸ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਸੂਤਕ ਜਾਂ ਮ੍ਰਿਤਕ ਭੋਜਨ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਗਾਇਤਰੀ ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚੈਵ ਵੈਸ਼੍ਯਃ ਪਂਚਸਹਸ੍ਰਕੈਃ । ਪਂਚਗਵ੍ਯੈਰ੍ਭਵੇਚ੍ਛੁਦ੍ਧੋ ਵृषਲੋऽਪਿ ਤਪੋਧਨ
ਕਸ਼ਤਰੀ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ, ਵੈਸ਼ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਗਾਇਤਰੀ ਜਾਪੇ; ਤੇ ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਵਾਲਾ ਵੀ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪਦਾਰਥ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਜ੍ਯਂ ਤੁ ਤੋਯਂ ਨੀਚਸ੍ਯ ਭਾਂਡਸ੍ਥਂ ਦਧਿ ਯਃ ਪਿਬੇਤ੍ । ਅਜ੍ਞਾਨਤੋऽਪਿ ਯੋ ਵਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਵ੍ਰਤਂ ਚਰੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨੀਚ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਘਿਉ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਦਹੀਂ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚਾਹੇ ਅਣਜਾਣੇ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਦਾਨਂ ਬਹੁਤਰਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛੁਦ੍ਧੋ ਹ੍ਯਗ੍ਨੌ ਯਥਾਵਿਧਿ । ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਨੋਪਵਾਸੋऽਪਿ ਦਾਨੇਨੈਵ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੁੱਧ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਉਪਵਾਸ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਸਿਰਫ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸਸ਼ਿਖਂ ਵਪਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਹੋਰਾਤ੍ਰੋਪਵਾਸਤਃ । ਨੀਚੈਰ੍ਦਂਡਾਦਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਡਿਤੋ ਯੋ ਨਰੋ ਦ੍ਵਿਜ
ਜਿਸ ਦੋਜਾਤੀ ਨੂੰ ਹੱਥੀ ਲਾਠੀ ਆਦਿਕ ਨੀਵੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਚੋਟੀ ਸਮੇਤ ਵਾਲ ਮੁਡਾਏ ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਪਤ੍ਯਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਵ੍ਰਤਂ ਤੁ ਵਾ । ਸਸ਼ਿਖਂ ਵਪਨਂ ਚੈਵ ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਪਿਬੇਤ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਿ ਵਰਤ ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਚੋਟੀ ਸਮੇਤ ਸਿਰ ਮੁਡਾਏ ਤੇ ਪੰਜ ਗਉ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪਦਾਰਥ ਪੀਵੇ।
ਗੋਦ੍ਵਯਂ ਤੁ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦਗ੍ਨੌ ਚਾਨ੍ਨਾਦਿਕਂ ਹੁਤਮ੍ । ਮਦ੍ਯਪਾਨਂ ਗृਹੇ ਵਿਪ੍ਰ ਜ੍ਞਾਨਤੋऽਪਿ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਦੋ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ ਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਆਦਿਕ ਚੜ੍ਹਾਏ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਲਵੇ।
ਯਦਿ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਨਰਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪਾਤ੍ਯਃ ਸੋऽਪਿ ਕੁਲਾਨ੍ਨਰਃ । ਗੋਬੀਜਹਂਤਾ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਚ੍ਛੇਦਕਸ਼੍ਚ ਦਲਸ੍ਯ ਚ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਐਸਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੇ ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਦੰਡ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ। ਜੋ ਗਾਂ ਮਾਰੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ ਜਾਂ ਦਾਲ ਨੂੰ ਵੰਡੇ, ਉਹ ਵੀ ਦੰਡ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ੍ਤੇਯੀ ਭਵੇਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਤ੍ਰਯਂ ਚਰੇਤ੍ । ਸਸ਼ਿਖਂ ਵਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਤਥਾ ਪਿਬੇਤ੍
ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਿ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਚੋਟੀ ਸਮੇਤ ਸਿਰ ਮੁਡਾਏ ਤੇ ਪੰਜ ਗਉ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪਦਾਰਥ ਪੀਵੇ।