ਮਾਤਰਂ ਯਦਿ ਵਾ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਭਗਿਨੀਂ ਸ੍ਵਸੁਤਾਮਪਿ । ਵਧੂਂ ਚ ਮੋਹਿਤੋ ਗਚ੍ਛਂਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਣ੍ਯਥਾਚਰੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਭੈਣ, ਧੀ ਜਾਂ ਪੂਤਣੀ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿਚ ਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਿਚ੍ਹਰ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਤ੍ਰਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੋਮਿਥੁਨਤ੍ਰਯਮ੍ । ਸਸ਼ਿਖਂ ਵਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਪਿਬੇਤ੍ਤਤਃ
ਤਿੰਨ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਜੋੜੇ ਗਾਂ-ਬਲਦ ਦੇਵੇ; ਜਟਾ ਸਮੇਤ ਸਿਰ ਮੁੰਡਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਪੰਜਗਵ੍ਯ ਪੀਵੇ।
ਹੁਤੇ ਹ੍ਯਗ੍ਨੌ ਤਥਾਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯੇਵਂ ਤਪੋਧਨ । ਪਿਤृਦਾਰਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਾਤੁਸ਼੍ਚ ਭਗਿਨੀਂ ਤਥਾ
ਅੱਗ ਵਿਚ ਹੋਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਤਪਸਵੀਏ, ਇੰਝ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਦੋਜਾਤੀਓ, ਪਿਉ ਦੀ ਵਹੁਟੀ, ਮਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ।
ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀਂ ਮਾਤੁਲਾਨੀਂ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਗੋਤ੍ਰਜਾਮ੍ । ਯਦਿ ਗਚ੍ਛਤਿ ਮੋਹੇਨ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਦ੍ਵਯਂ ਚਰੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਵਹੁਟੀ, ਮਾਮੇ ਦੀ ਵਹੁਟੀ, ਭਰਾ ਦੀ ਵਹੁਟੀ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕੁਲ ਦੀ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਤ੍ਰਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪਂਚਗੋਮਿਥੁਨਾਨਿ ਚ । ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛੁਧ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਿੰਨ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਅਤੇ ਪੰਜ ਜੋੜੇ ਗਾਂ-ਬਲਦ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਾਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ ਯੋ ਮੂਢ ਉਪਵਾਸਤ੍ਰਯਂ ਚਰੇਤ੍ । ਧੇਨੁਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਨਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ ਗਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ; ਇੱਕ ਗਾਂ ਅਤੇ ਅੰਨ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਵੇਸ਼੍ਯਾਂ ਖਰੀਂ ਸ਼ੂਕਰੀਂ ਚ ਕਪਿਂ ਤੁਂ ਮਹਿषੀਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਆਕਂਠਤਃ ਸਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਗੋਮਯੋਦਕਕਰ੍ਦ੍ਦਮੇ
ਹੇ ਦੋਜਾਤੀਏ, ਜੇ ਕੋਈ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਵੈਸ਼ਿਆ, ਗਧੀ, ਸੂਰਣੀ, ਬਾਂਦਰਣ ਜਾਂ ਮਹਿਲੀ ਨੂੰ ਗੋਬਰ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਕੀਚੜ ਵਿਚ ਗਲ ਤੱਕ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠੇਨ੍ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੇਣੈਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ । ਸਸ਼ਿਖਂ ਵਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁਪਵਾਸਯੇਤ੍
ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤ ਬਿਨਾ ਖਾਧੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਟਾ ਸਮੇਤ ਸਿਰ ਮੁੰਡਾ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ।
ਏਕਰਾਤ੍ਰਂ ਜਲੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਤੁ ਯਦਾ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਯੋ ਨਰਃ ਕਾਮਮੋਹਿਤਃ
ਇੱਕ ਰਾਤ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਖੜਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਮਰਦ ਕਾਮ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਤ੍ਰਯਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਤ੍ਰਯਂ ਤਥਾ । ਗੋਤ੍ਰਯਂ ਤੁ ਤਥਾ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਤਪੋਧਨ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਰਤ, ਤਿੰਨ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ; ਤਪਸਵੀਏ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਤੁ ਪਂਚਰਾਤ੍ਰਂ ਪਿਬੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜ । ਗੋਦ੍ਵਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛੁਧ੍ਯਤ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਪੰਜ ਰਾਤ ਪੰਜਗਵ੍ਯ ਪੀਵੇ, ਹੇ ਦੋਜਾਤੀਏ; ਉਹ ਦੋ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਰਾਂਗਨਾਂ ਯਦਾਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਸਾਂਤਪਨਂ ਚਰੇਤ੍ । ਯਥਾਰ੍ਗਲਾ ਤਥਾ ਯੋषਿਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਂ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਤਾਪਨ ਕ੍ਰਿਚ੍ਹਰ ਵਰਤ ਕਰੇ; ਜਿਵੇਂ ਕੁੰਡੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਔਰਤ ਤੋਂ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍ਣਬਾਹ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਨੀਚਾਮਨੁਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਕृਨ੍ਨਰਃ । ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਚਰੇਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਰਦ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਜਾਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਂ ਨੀਵੀਂ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਕ੍ਰਿਚ੍ਹਰ ਵਰਤ ਕਰੇ; ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਂਗਾਰਸਦृਸ਼ੀ ਯੋषਿਤ੍ਸਰ੍ਪਿਃ ਕੁਂਭਸਮਃ ਪੁਮਾਨ੍ । ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਰਿਸਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਕਦਾਚਨ
ਜਿਹੜੀ ਔਰਤ ਅੰਗਾਰ ਵਾਂਗੂ ਹੈ ਜਾਂ ਮਰਦ ਘਿਉ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਰਗਾ ਹੈ—ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਜਾਰੇਣ ਜਨਯੇਦ੍ਗਰ੍ਭਂ ਯਾ ਚ ਨਾਰੀ ਕੁਲਾਂਤਕਾ । ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਸਾ ਸਰ੍ਵਥਾ ਬ੍ਰਂਹ੍ਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੋषੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜਿਹੜੀ ਔਰਤ ਪਰਾਏ ਨਾਲ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ।
ਯਾ ਚ ਨਾਰੀ ਗृਹਾਦ੍ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬਂਧੂਨ੍ਸ੍ਵਕਾਨਪਿ । ਨष੍ਟਾ ਸਾ ਚ ਕੁਲਭ੍ਰष੍ਟਾ ਨ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਂਗਮਃ ਪੁਨਃ
ਜਿਹੜੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕੁਲ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ ਮੁੜ ਕਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਯਾ ਚ ਨਾਰੀ ਯਦਾ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮੋਹਿਤਾ ਪਰਪੂਰੁषਮ੍ । ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਚਰੇਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਪਿਬੇਤ੍ਤਤਃ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਔਰਤ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਰਦ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੇ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪਦਾਰਥ ਪੀਵੇ।
ਗੋਦ੍ਵਯਂ ਤੁ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛੁਧ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਬਾਲਿਸ਼ਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮੋਹਿਤਾ ਪਰਪੂਰੁषਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਦੋ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਮੂਰਖਤਾ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਰਦ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—
ਯਦਾ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤਦਾ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਜਨੈਰ੍ਦੋषੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । ਯੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਵਿਪ੍ਰ ਭੂਸੁਰਃ ਕਾਮਮੋਹਿਤਃ । ਗੋ ਤਿਲਾਂਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੁਰਖ ਕਾਮ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਾਂ ਤੇ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ। ਅਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਂ ਸੁਰਾਂ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਯਥਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਤੇषਾਂ ਕਥਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਦ੍ਵਿਜ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਮਲ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ਾਬ ਖਾ ਲਵੇ ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇ।
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਦ੍ਵਯਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨਂ ਮੁਨੇ । ਵृषੈਕਾਦਸ਼ਗੋਦਾਨਂ ਸਸ਼ਿਖਂ ਵਪਨਂ ਤਤਃ
ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰੇ, ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਂਡ ਦਾਨ ਕਰੇ ਤੇ ਚੋਟੀ ਸਮੇਤ ਸਿਰ ਮੁੰਡਾਏ।
ਗਤ੍ਵਾ ਚਤੁष੍ਪਥਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਵ੍ਰਤਂ ਤਥਾ । ਗੋਦ੍ਵਯਂ ਤੁ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਪਿਬੇਤ੍ਤਤਃ
ਚੌਰਾਹੇ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਪੂਰਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਫਿਰ ਦੋ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪਦਾਰਥ ਪੀਵੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਚਾਂਡਾਲਾਨ੍ਨਂ ਜਲਂ ਚੈਵ ਜ੍ਞਾਨਤੋऽਪਿ ਵਿਪਤ੍ਤਿषੁ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਚੰਡਾਲ ਦਾ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਲੈ ਲਵੇ—
ਯਦਿ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਨਰਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਂ ਚਰੇਤ੍ । ਸਸ਼ਿਖਂ ਵਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਤਤਃ ਪਿਬੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਐਸਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਚ੍ਹਰ ਤੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਚੋਟੀ ਸਮੇਤ ਸਿਰ ਮੁੰਡਾਏ ਤੇ ਫਿਰ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪਦਾਰਥ ਪੀਵੇ।
ਏਕਦ੍ਵਿਤ੍ਰਿਚਤੁਰ੍ਗਾਵੋ ਦੇਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰੇष੍ਵਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ । ਵृषਲਾਨ੍ਨਂ ਸੂਤਕਾਨ੍ਨਂ ਅਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਜਲਂ ਚ ਵੈ
ਉਹ ਇੱਕ, ਦੋ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਜਿਹੜਾ ਭੋਜਨ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਸ਼ੁੱਧ, ਮਨਾਹੀ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਹੋਵੇ—
ਸ਼ੂਦ੍ਰੋਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਯਦਾ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਜ੍ਞਾਨਤੋ ਵਾ ਵਿਪਤ੍ਤਿषੁ । ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਦ੍ਵਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਤ੍ਰਯਂ ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਖਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਗੋਦ੍ਵਯਂ ਤੁ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਪਿਬੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜ । ਹੁਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਗ੍ਨੌ ਬਹੂਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਭੋਜ੍ਯਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪਦਾਰਥ ਪੀਵੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇ। ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਕਰਕੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾ ਕੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਖੁਨਕੁਲਮਾਰ੍ਜ੍ਜਾਰੈਰਨ੍ਨਂ ਚੇਦ੍ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਤਿਲਦਰ੍ਭੋਦਕੈਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇਕਰ ਖਾਣਾ ਚੂਹਾ, ਨੇਵਲਾ ਜਾਂ ਬਿੱਲੀ ਖਾ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਤਿਲ ਤੇ ਦਰਭਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣ ਨਾਲ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਲਾਂਡੁਂ ਲਸ਼ੁਨਂ ਸ਼ਿਗ੍ਰੁਮਲਾਬੁਂ ਗृਂਜਨਂ ਪਲਮ੍ । ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਯੋ ਵੈ ਨਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵ੍ਰਤਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਂ ਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਿਆਜ਼, ਲਸਣ, ਸਜਣ, ਘੀਆ, ਧਨੀਆ ਜਾਂ ਮੂਲੀ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਮਦ੍ਯਮਾਂਸਪ੍ਰਿਯਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਂ ਨੀਚਕਰ੍ਮ੍ਮਾਨੁਵਰ੍ਤ੍ਤਨੈਃ । ਤਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਂ ਵਰ੍ਜਯੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼੍ਵਪਾਕਮਿਵ ਦੂਰਤਃ
ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਸ਼ੂਦਰ ਨੂੰ ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਤਿਆਗ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।