ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਪੁਰਾ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਪਾਪੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ । ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਦਿਨੇ ਨਿਤ੍ਯਮਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ਸ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪਾਪੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਨਿਂਦਾਕਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਨਿਂਦਾਕਰਃ ਸਦਾ । ਅਸਾਵਨ੍ਯਂ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਕੇਵਲਂ ਸ੍ਵੋਦਰਂ ਵਿਨਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਵਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹੰਮੇਸ਼ਾ ਹਲਕਾ ਸਮਝਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਦੀ ਹੀ ਫਿਕਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਸ੍ਤੁ ਨਿਧਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜ । ਯਮਦੂਤਾਃ ਸਮਾਯਾਤਾ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਨੀਤੋ ਯਮਾਲਯਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਰ ਗਿਆ। ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਆਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਗਏ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਮੁਨਾਭ੍ਰਾਤਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਚਿਵਂ ਰੁषਾ । ਭੋऽਮਾਤ੍ਯ ਚਾਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਾਪਂ ਵਦ ਸਮੂਲਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਭਰਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਹੇ ਮੰਤਰੀ, ਇਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਤੇ ਪਾਪ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ।'
ਅਸੌ ਵਿਪ੍ਰੋ ਮਹਾਪਾਪੀ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮ੍ਮੇਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਰੂਰ ਕੰਮ ਹੀ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤ ਉਵਾਚ। ਆਕਰ੍ਣਯ ਚਾਸ੍ਯ ਪਾਪਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਣੁਮਾਤ੍ਰਕਮ੍ । ਵਾਸਰੇऽਪਿ ਹਰੇਰ੍ਨਿਤ੍ਯਮਕਰੋਦ੍ਭੋਜਨਂ ਵਿਭੋ
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ, ਇਸ ਕੋਲ ਰਤਾ-ਰਤਾ ਪੁੰਨ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਪਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।
ਵਾਸਰੇ ਕਮਲਾਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਯੋ ਨਰਾਧਮਃ । ਪੁਰੀषਂ ਸੋऽਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਿਰਯਂ ਯਾਤਿ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਲ ਖਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਵਂਤਰਸ਼ਤਂ ਦੇਹਿ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤੁ ਨਿਰਯੇऽਪ੍ਯਮੁਮ੍ । ਗ੍ਰਾਮਕ੍ਰੋਡਸ੍ਯ ਯੋਨੌ ਹਿ ਤਤੋ ਜਨ੍ਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਨੂੰ ਸੌ ਮਨਵੰਤਰੀਆਂ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਦੇ ਦੇ। ਫਿਰ, ਇਹ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸੂਰ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇਗਾ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਯਮਾਜ੍ਞਯਾ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਤਸ੍ਯ ਦੂਤੈਰ੍ਭਯਂਕਰੈਃ । ਪਾਤਿਤਸ੍ਤੁ ਪੁਰੀषੇ ਵੈ ਮਨ੍ਵਂਤਰਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਯਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਨਵੰਤਰੀਆਂ ਤੱਕ ਮਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ।
ਤਤੋ ਮੁਕ੍ਤੋऽਭਵਚ੍ਚਾਸੌ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਗ੍ਰਾਮਸੂਕਰਃ । ਚਿਰਂ ਨਰਕਮਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਧਰਿਵਾਸਰਭੋਜਨਾਤ੍
ਫਿਰ, ਉਥੋਂ ਛੁਟ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸੂਰ ਬਣ ਕੇ ਜੰਮਿਆ ਤੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਮਲ ਖਾਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣ ਕਰਕੇ।
ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਃ ਪਂਚਤ੍ਵਂ ਸ ਜਗਾਮ ਹ । ਕਾਕਯੋਨੌ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਲੇਭੇऽਸੌ ਵਿਡ੍ਭੁਜਃ ਸਦਾ
ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਕਾਂ ਬਣ ਕੇ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੰਦ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵਸੇ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਸ਼੍ਚਰਣੋਦਕਮ੍ । ਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ੇਸ੍ਥਿਤਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਇੱਕ ਦਿਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਜੋ ਥਾਂਦੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਪੀ ਲਿਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਦਿਨੇ ਕਾਕਃ ਪਤਿਤਃ ਸ਼ਬਰਸ੍ਯ ਚ । ਕਾਲੇ ਮृਤ੍ਯੁਦਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵ੍ਯਾਧੇਨ ਵਾਯਸੋਪਿ ਚ
ਉਸੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਕਾਂ ਸ਼ਬਰ ਦੇ ਘਰ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ ਬੀਮਾਰੀ ਨਾਲ ਮਰ ਗਿਆ।
ਆਗਤੇ ਸ੍ਯਂਦਨੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਰਾਜਹਂਸਯੁਤੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਆਰੁਹ੍ਯ ਬਲਿਭੁਗ੍ਵਿਪ੍ਰ ਯਯੌ ਸ ਹਰਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਜਦ ਸੁੰਦਰ ਰਥ, ਜੋ ਰਾਜਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਜੋਤਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਭੋਗ ਖਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਾਦੋਦਕਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਥਿਤਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਨਰਃ ਪਾਪੀ ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਭਾਵੇਂ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ। ਅਗਮ੍ਯਾਗਮਨਂ ਸੂਤ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯੋ ਵੈ ਵਿਮੋਹਿਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਕੇਨ ਕਥਯਸ੍ਵ ਸਮੂਲਤਃ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਸੂਤ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਅਭਿਗਚ੍ਛਤਿ ਚਾਂਡਾਲੀਂ ਸ਼੍ਵਪਾਕੀਂ ਯੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਉਪਵਾਸਤ੍ਰਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਚਰੇਤ੍ਤਤਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੇ ਕੋਈ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਚੰਡਾਲਣ ਜਾਂ ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ ਤੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੇ।
ਸਸ਼ਿਖਂ ਵਪਨਂ ਚੈਵ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੋਦ੍ਵਯਮੇਵ ਚ । ਯਥਾਰ੍ਥਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਦੇ ਵਾਲ (ਸ਼ਿਖਾ) ਛੱਡ ਕੇ ਮੁੰਡਾਏ, ਦੋ ਗਾਂ ਦੇਣ ਤੇ ਯੋਗ ਦੱਖਣਾ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾਪਿ ਚਾਂਡਾਲੀਂ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਵਾ ਯਦਿ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਸਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੋਮਿਥੁਨਦ੍ਵਯਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਖ਼ਤਰੀ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ ਚੰਡਾਲਣ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਰਤ ਇਕ ਵਾਰੀ ਕਰੇ ਅਤੇ ਦੋ ਜੋੜੇ ਗਾਂ-ਬਲਦ ਦੇਵੇ।
ਅਨੁਗਚ੍ਛਤਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਹਿ ਸ਼੍ਵਪਾਕੀਂ ਚ ਤਪੋਧਨ । ਚਤੁਰ੍ਗੋਮਿਥੁਨਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਚਰੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ ਕੁੱਤਾ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਪਸਵੀਏ, ਉਹ ਚਾਰ ਜੋੜੇ ਗਾਂ-ਬਲਦ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਮਾਤਰਂ ਯਦਿ ਵਾ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਭਗਿਨੀਂ ਸ੍ਵਸੁਤਾਮਪਿ । ਵਧੂਂ ਚ ਮੋਹਿਤੋ ਗਚ੍ਛਂਸ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਣ੍ਯਥਾਚਰੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਮਾਂ, ਭੈਣ, ਧੀ ਜਾਂ ਪੂਤਣੀ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿਚ ਜਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਕ੍ਰਿਚ੍ਹਰ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਤ੍ਰਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੋਮਿਥੁਨਤ੍ਰਯਮ੍ । ਸਸ਼ਿਖਂ ਵਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਪਿਬੇਤ੍ਤਤਃ
ਤਿੰਨ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਜੋੜੇ ਗਾਂ-ਬਲਦ ਦੇਵੇ; ਜਟਾ ਸਮੇਤ ਸਿਰ ਮੁੰਡਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਪੰਜਗਵ੍ਯ ਪੀਵੇ।
ਹੁਤੇ ਹ੍ਯਗ੍ਨੌ ਤਥਾਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯੇਵਂ ਤਪੋਧਨ । ਪਿਤृਦਾਰਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਾਤੁਸ਼੍ਚ ਭਗਿਨੀਂ ਤਥਾ
ਅੱਗ ਵਿਚ ਹੋਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਤਪਸਵੀਏ, ਇੰਝ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਦੋਜਾਤੀਓ, ਪਿਉ ਦੀ ਵਹੁਟੀ, ਮਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ।
ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀਂ ਮਾਤੁਲਾਨੀਂ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਗੋਤ੍ਰਜਾਮ੍ । ਯਦਿ ਗਚ੍ਛਤਿ ਮੋਹੇਨ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਦ੍ਵਯਂ ਚਰੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਵਹੁਟੀ, ਮਾਮੇ ਦੀ ਵਹੁਟੀ, ਭਰਾ ਦੀ ਵਹੁਟੀ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕੁਲ ਦੀ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਰਤ ਕਰੇ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਤ੍ਰਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪਂਚਗੋਮਿਥੁਨਾਨਿ ਚ । ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛੁਧ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਿੰਨ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਅਤੇ ਪੰਜ ਜੋੜੇ ਗਾਂ-ਬਲਦ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ; ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਾਂ ਚ ਗਚ੍ਛਤਿ ਯੋ ਮੂਢ ਉਪਵਾਸਤ੍ਰਯਂ ਚਰੇਤ੍ । ਧੇਨੁਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਨਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ ਗਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ; ਇੱਕ ਗਾਂ ਅਤੇ ਅੰਨ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਵੇਸ਼੍ਯਾਂ ਖਰੀਂ ਸ਼ੂਕਰੀਂ ਚ ਕਪਿਂ ਤੁਂ ਮਹਿषੀਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਆਕਂਠਤਃ ਸਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਗੋਮਯੋਦਕਕਰ੍ਦ੍ਦਮੇ
ਹੇ ਦੋਜਾਤੀਏ, ਜੇ ਕੋਈ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਵੈਸ਼ਿਆ, ਗਧੀ, ਸੂਰਣੀ, ਬਾਂਦਰਣ ਜਾਂ ਮਹਿਲੀ ਨੂੰ ਗੋਬਰ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਕੀਚੜ ਵਿਚ ਗਲ ਤੱਕ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠੇਨ੍ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੇਣੈਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ । ਸਸ਼ਿਖਂ ਵਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁਪਵਾਸਯੇਤ੍
ਉਥੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤ ਬਿਨਾ ਖਾਧੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਟਾ ਸਮੇਤ ਸਿਰ ਮੁੰਡਾ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ।
ਏਕਰਾਤ੍ਰਂ ਜਲੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਤੁ ਯਦਾ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਯੋ ਨਰਃ ਕਾਮਮੋਹਿਤਃ
ਇੱਕ ਰਾਤ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਖੜਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਮਰਦ ਕਾਮ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਤ੍ਰਯਂ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਤ੍ਰਯਂ ਤਥਾ । ਗੋਤ੍ਰਯਂ ਤੁ ਤਥਾ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛੁਦ੍ਧ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਤਪੋਧਨ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਰਤ, ਤਿੰਨ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ; ਤਪਸਵੀਏ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।