ਵਿष੍ਣੁਪਾਦੋਦਕਂ ਪਾਪੀ ਯਃ ਪਿਬੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍ । ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਥਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਤਿ ਕृਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਵੇ, ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤੁਲਸੀਪਰ੍ਣਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿष੍ਣੁਪਾਦੋਦਕਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਯੋ ਵਹੇਚ੍ਛਿਰਸਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਂਤੇ ਯਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ਗृਹਮ੍
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜੰਮੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਪੱਤੇ ਹੋਣ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਤ ਵਿਚ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੇਰੁਤੁਲ੍ਯਸੁਵਰ੍ਣਾਨਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਯਤੇ । ਹਰਿਪਾਦੋਦਕਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਫਲਂ ਨਰੈਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧੇਨੁਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨਰੈਃ । ਦਤ੍ਵਾ ਪਾਦੋਦਕਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਦਸ ਕਰੋੜ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ ਪੱਕਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਯਤੇ । ਹਰਿਪਾਦੋਦਕਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਨਰੈਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਕਰੋੜ ਯਜਨਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਕਨ੍ਯਾਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭ੍ਯਤੇ ਜਨੈਃ । ਵਿष੍ਣੁਪਾਦੋਦਕਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਫਲਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਧਿਕਮ੍
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜੰਮੇ, ਲੋਕ ਜੋ ਫਲ ਇਕ ਕਰੋੜ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਫਲ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਂਤਿਕੋਟਿਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਸਪ੍ਤਿਕੋਟਿਪ੍ਰਦਾਨਤਃ । ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਦੋਦਕਂ ਹਰੇਃ
ਇਕ ਕਰੋੜ ਹਾਥੀਆਂ ਜਾਂ ਸੱਤ ਕਰੋੜ ਹੋਰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ ਪੱਕਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਵਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਂ ਸਸਸ੍ਯਾਂ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਵਿष੍ਣੁਪਾਦੋਦਕਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਧਿਕਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸੱਤਾਂ ਟਾਪੂਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਫਸਲਾਂ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ ਉਹ ਫਲ ਵੀ ਵੱਧ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਸ਼ृਣੁ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣਾਧਿਕਂ ਕਿਮੁ । ਵਿष੍ਣੁਪਾਦੋਦਕਂ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਾਪੀ ਯਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ਗृਹਮ੍
ਸੁਣੋ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਪਾਪੀ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ। ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪੁਰਾ ਕੇਨ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾ ਪ੍ਰਾਪਿ ਵੈ ਗृਹਮ੍ । ਕਥਯਸ੍ਵ ਹਰੇਃ ਸੂਤ ਮਮ ਤ੍ਵਂ ਚਾਨੁਕਂਪਯਾ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਸੂਤ, ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਕਿਸ ਜੀਵ ਨੇ ਇਹ ਪਾਣੀ ਛੂਹ ਕੇ ਜਾਂ ਪੀ ਕੇ ਹਰੀ ਦਾ ਘਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ?
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਪੁਰਾ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਪਾਪੀ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ । ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਦਿਨੇ ਨਿਤ੍ਯਮਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ਸ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪਾਪੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਨਿਂਦਾਕਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਨਿਂਦਾਕਰਃ ਸਦਾ । ਅਸਾਵਨ੍ਯਂ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਕੇਵਲਂ ਸ੍ਵੋਦਰਂ ਵਿਨਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਵਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹੰਮੇਸ਼ਾ ਹਲਕਾ ਸਮਝਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਦੀ ਹੀ ਫਿਕਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਸ੍ਤੁ ਨਿਧਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜ । ਯਮਦੂਤਾਃ ਸਮਾਯਾਤਾ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਨੀਤੋ ਯਮਾਲਯਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਰ ਗਿਆ। ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਆਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਗਏ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਮੁਨਾਭ੍ਰਾਤਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਚਿਵਂ ਰੁषਾ । ਭੋऽਮਾਤ੍ਯ ਚਾਸ੍ਯ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਾਪਂ ਵਦ ਸਮੂਲਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਭਰਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਹੇ ਮੰਤਰੀ, ਇਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੰਨ ਤੇ ਪਾਪ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ।'
ਅਸੌ ਵਿਪ੍ਰੋ ਮਹਾਪਾਪੀ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮ੍ਮੇਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਰੂਰ ਕੰਮ ਹੀ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤ ਉਵਾਚ। ਆਕਰ੍ਣਯ ਚਾਸ੍ਯ ਪਾਪਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਣੁਮਾਤ੍ਰਕਮ੍ । ਵਾਸਰੇऽਪਿ ਹਰੇਰ੍ਨਿਤ੍ਯਮਕਰੋਦ੍ਭੋਜਨਂ ਵਿਭੋ
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ, ਇਸ ਕੋਲ ਰਤਾ-ਰਤਾ ਪੁੰਨ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਪਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।
ਵਾਸਰੇ ਕਮਲਾਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਯੋ ਨਰਾਧਮਃ । ਪੁਰੀषਂ ਸੋऽਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨਿਰਯਂ ਯਾਤਿ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਲ ਖਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਵਂਤਰਸ਼ਤਂ ਦੇਹਿ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤੁ ਨਿਰਯੇऽਪ੍ਯਮੁਮ੍ । ਗ੍ਰਾਮਕ੍ਰੋਡਸ੍ਯ ਯੋਨੌ ਹਿ ਤਤੋ ਜਨ੍ਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਨੂੰ ਸੌ ਮਨਵੰਤਰੀਆਂ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਦੇ ਦੇ। ਫਿਰ, ਇਹ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸੂਰ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇਗਾ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਯਮਾਜ੍ਞਯਾ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਤਸ੍ਯ ਦੂਤੈਰ੍ਭਯਂਕਰੈਃ । ਪਾਤਿਤਸ੍ਤੁ ਪੁਰੀषੇ ਵੈ ਮਨ੍ਵਂਤਰਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਯਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੌ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਨਵੰਤਰੀਆਂ ਤੱਕ ਮਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ।
ਤਤੋ ਮੁਕ੍ਤੋऽਭਵਚ੍ਚਾਸੌ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਗ੍ਰਾਮਸੂਕਰਃ । ਚਿਰਂ ਨਰਕਮਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਧਰਿਵਾਸਰਭੋਜਨਾਤ੍
ਫਿਰ, ਉਥੋਂ ਛੁਟ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸੂਰ ਬਣ ਕੇ ਜੰਮਿਆ ਤੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਮਲ ਖਾਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣ ਕਰਕੇ।
ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਃ ਪਂਚਤ੍ਵਂ ਸ ਜਗਾਮ ਹ । ਕਾਕਯੋਨੌ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਲੇਭੇऽਸੌ ਵਿਡ੍ਭੁਜਃ ਸਦਾ
ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਕਾਂ ਬਣ ਕੇ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੰਦ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵਸੇ ਵਿਪ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਸ਼੍ਚਰਣੋਦਕਮ੍ । ਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ੇਸ੍ਥਿਤਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਇੱਕ ਦਿਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ, ਜੋ ਥਾਂਦੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਪੀ ਲਿਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਦਿਨੇ ਕਾਕਃ ਪਤਿਤਃ ਸ਼ਬਰਸ੍ਯ ਚ । ਕਾਲੇ ਮृਤ੍ਯੁਦਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵ੍ਯਾਧੇਨ ਵਾਯਸੋਪਿ ਚ
ਉਸੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਕਾਂ ਸ਼ਬਰ ਦੇ ਘਰ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ ਬੀਮਾਰੀ ਨਾਲ ਮਰ ਗਿਆ।
ਆਗਤੇ ਸ੍ਯਂਦਨੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਰਾਜਹਂਸਯੁਤੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਆਰੁਹ੍ਯ ਬਲਿਭੁਗ੍ਵਿਪ੍ਰ ਯਯੌ ਸ ਹਰਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਜਦ ਸੁੰਦਰ ਰਥ, ਜੋ ਰਾਜਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਜੋਤਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਭੋਗ ਖਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪਾਦੋਦਕਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਥਿਤਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਨਰਃ ਪਾਪੀ ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ, ਭਾਵੇਂ ਪਾਪੀ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ। ਅਗਮ੍ਯਾਗਮਨਂ ਸੂਤ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯੋ ਵੈ ਵਿਮੋਹਿਤਃ । ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਕੇਨ ਕਥਯਸ੍ਵ ਸਮੂਲਤਃ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਸੂਤ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਅਭਿਗਚ੍ਛਤਿ ਚਾਂਡਾਲੀਂ ਸ਼੍ਵਪਾਕੀਂ ਯੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ । ਉਪਵਾਸਤ੍ਰਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਚਰੇਤ੍ਤਤਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੇ ਕੋਈ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਚੰਡਾਲਣ ਜਾਂ ਕੁੱਤਾ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ ਤੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰੇ।
ਸਸ਼ਿਖਂ ਵਪਨਂ ਚੈਵ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੋਦ੍ਵਯਮੇਵ ਚ । ਯਥਾਰ੍ਥਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਦੇ ਵਾਲ (ਸ਼ਿਖਾ) ਛੱਡ ਕੇ ਮੁੰਡਾਏ, ਦੋ ਗਾਂ ਦੇਣ ਤੇ ਯੋਗ ਦੱਖਣਾ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਾਪਿ ਚਾਂਡਾਲੀਂ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਵਾ ਯਦਿ ਗਚ੍ਛਤਿ । ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਸਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੋਮਿਥੁਨਦ੍ਵਯਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਖ਼ਤਰੀ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ ਚੰਡਾਲਣ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਰਤ ਇਕ ਵਾਰੀ ਕਰੇ ਅਤੇ ਦੋ ਜੋੜੇ ਗਾਂ-ਬਲਦ ਦੇਵੇ।
ਅਨੁਗਚ੍ਛਤਿ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਹਿ ਸ਼੍ਵਪਾਕੀਂ ਚ ਤਪੋਧਨ । ਚਤੁਰ੍ਗੋਮਿਥੁਨਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਚਰੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ ਕੁੱਤਾ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਪਸਵੀਏ, ਉਹ ਚਾਰ ਜੋੜੇ ਗਾਂ-ਬਲਦ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਰਤ ਕਰੇ।