ਸੋऽਪਿ ਹਰ੍षਸਮਾਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਿਜਾਲਯੇ । ਸੇਵਾਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਸ੍ਨੇਹਯੁਕ੍ਤਾਂ ਭੂਸੁਰਸ੍ਯ ਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਉਹ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।
ਅਦ੍ਯ ਸ਼੍ਵੋ ਵਾ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਸ੍ਯ ਮਮਾਪਿ ਚ । ਨੇਤੁਂ ਯਦਾ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਨੇष੍ਯਾਮਿ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
'ਅੱਜ ਜਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ—ਜਦੋਂ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇਗਾ, ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਪਰਾਮृਸ਼੍ਯ ਚ ਹृਦ੍ਯਂਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਵਦੇਤ੍ । ਪਾਦਧੌਤਾਦਿਕਂ ਚਾਸੌ ਸ਼ਿਰਸਾ ਗਤਪਾਤਕਃ
ਜਦੋਂ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸ ਲਈ ਜੋ ਕਰਮ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਹਿ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੈਰ ਧੋਣ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਆਚਮ੍ਯਾਂਘ੍ਰਿਜਲਂ ਦਧ੍ਰੇਚ੍ਛਦ੍ਮਨਾ ਪ੍ਰਤਿਦਿਨਂ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਏਕਦਾ ਹਾਰਕਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਨੇਤੁਂ ਸਮਾਗਤਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੈਰ ਧੋਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਚੁਪ ਚਾਪ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਕੋਈ ਚੋਰ ਕੁਝ ਚੀਜ਼ ਚੁੱਕਣ ਆ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਰਾਤ੍ਰਾਵਰਰਂ ਗਤੋऽਸੌ ਤਦ੍ਗृਹਾਂਤਰਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਮਂ ਪ੍ਰਹਾਰਾਰ੍ਥਂ ਦਂਡਹਸ੍ਤਃ ਸਮਾਗਤਃ
ਉਹ ਚੋਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜਾ ਉਖਾੜ ਕੇ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਡੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਡਰਾਉਣੀ ਆਕਰਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।
ਹਾਰਕੋ ਮਸ੍ਤਕਂ ਤਸ੍ਯ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪਲਾਯਿਤਃ । ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਭਟਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਾਃ
ਚੋਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸੇਵਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਸੀ, ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸਮਾਯਾਤਾਸ੍ਤਥਾ ਨੇਤੁਂ ਭੀਮਂ ਤਂ ਵੀਤਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍ । ਸ੍ਯਂਦਨਂ ਚਾਗਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਰਾਜਹਂਸਯੁਤਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਆਏ, ਤੇ ਰਾਜ ਹੰਸਾਂ ਵਾਲਾ ਸੁੰਦਰ ਰਥ ਵੀ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਤਤ੍ਰਾਰੂਢੋ ਯਯੌ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਭਵਨਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਲ । ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਭੂਮਿਦੇਵਸ੍ਯ ਮਯਾ ਤੇ ਤਤ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ । ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਯੋ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ। ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਃ ਫਲਂ ਕਿਂ ਵਾ ਕਿਲ੍ਬਿषਂ ਸ੍ਯਾਦਕੁਰ੍ਵਤਃ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੋ, ਤੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਫਲ ਕੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਨਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਿਮਹਂ ਵਚ੍ਮਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੈਕਾਦਸ਼ੀਨਾਮ ਯਮਦੂਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਂਕਿਤਾਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਹੁਣ ਕੀ ਕਹਾਂ? ਏਕਾਦਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਵੀ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਵਂਤਿ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹੋ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿਭਯਂਕਰਾਃ । ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਂ ਚੈਕਾਦਸ਼ੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ: ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਹਨ। ਤੇ ਸਭ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਹੈ।
ਉਪੋष੍ਯ ਜਾਗृਯਾਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਚ ਮਂਡਨਂ ਮਹਤ੍ । ਤੁਲਸੀਦਲੈਸ੍ਤੁ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਹਰਿਪੂਜਾਂ ਕਰੋਤਿ ਵੈ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ, ਜਾਗਣਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਸਜਾਵਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਦਲੇਨੈਕੇਨ ਲਭਤੇ ਕੋਟਿਯਜ੍ਞਫਲਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਅਗਮ੍ਯਾਗਮਨੇ ਚੈਵ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਇੱਕ ਪੱਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਯਗਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ। ਤੇ ਜਿਹੜਾ ਪਾਪ ਪਰਾਈ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਤਤ੍ਪਾਪਂ ਯਾਤਿ ਵਿਲਯਂ ਚੈਕਾਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋषਣਾਤ੍ । ਘृਤਪੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਦੀਪਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਦਿਨੇ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਹ ਪਾਪ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਿਨ ਘੀ ਭਰਿਆ ਦੀਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ,
ਅਂਤੇ ਵਿष੍ਣੁਪੁਰਂ ਯਾਤਿ ਤਮੋ ਹਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ । ਧਨ੍ਯਾ ਜਨਪਦਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਧਨ੍ਯਃ ਸ ਚ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੋਕ ਧੰਨ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਵੀ ਧੰਨ ਹੈ
ਹਰੇਰ੍ਦਿਨੇ ਯਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯੇ ਚੈਕਾਦਸ਼੍ਯਾ ਮਹੋਤ੍ਸਵਃ । ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਸ਼ਯਨੇ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤਨੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਵਿਛੌਣ ਤੇ ਪਾਸੇ ਮੋੜਨ ਸਮੇਂ,
ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨ੍ਯਾ ਨਿਰਾਹਾਰਾ ਭਵਂਤਿ ਯੇ । ਮਦਂਤਿ ਕਂ ਨਾਨਯਧ੍ਵਂਪ੍ਰਾਣਿਨਃਪੁਣ੍ਯਭਾਗਿਨਃ
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਬੋਧਿਨੀ ਤੇ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਕਿਹੜੇ ਹੋਰ ਜੀਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪੁੰਨ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਅਹਰ੍ਨਿਸ਼ਂ ਪਿਤृਪਤਿਃ ਸਮਾਦਿਸ਼ਤਿ ਦੂਤਕਾਨ੍ । ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਵਲ੍ਲਭਾ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਧਿਨੀ
ਦਿਨ ਰਾਤ ਪਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: 'ਏਕਾਦਸ਼ੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਪੁੰਨ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।'
ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦੇਹਂ ਦੋਹਤ੍ਯੇਵ ਤਸ੍ਯਾਮਨ੍ਨਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣੇ । ਤੇषਾਂ ਧਿਗ੍ਜੀਵਨਂ ਸਂਪਤ੍ਧਿਕ੍ਸੌਂਦਰ੍ਯਂ ਚ ਵਰ੍ਤਨਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਪ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸਰੀਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਦਿਨ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਦੌਲਤ, ਸੋਹਣਾਪਣ ਤੇ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਸਭ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹਨ।
ਯੇऽਨ੍ਨਮਸ਼੍ਨਂਤਿ ਪਾਪਿष੍ਠਾਸ਼੍ਚੈਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਹਿ ਵਿਡ੍ਭੁਜਃ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭੁਕ੍ਤਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਕੇਵਲਮ੍
ਜੋ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਹਨ ਤੇ ਮਲ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੋ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਭੋਗ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ—
ਬਹੂਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯੇਵ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਦੁਰਿਤਾਨਿ ਚ । ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਯਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਂਗਮੇ ਕਲੁषਂ ਮਹਤ੍
ਨਵਾਂ ਚੰਦ ਆਉਣ ਤੇ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਸਮੇਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤਥੈਵਾਨ੍ਨਭਕ੍ਸ਼ਣੇ ਵृਜਿਨਂ ਭਵੇਤ੍ । ਰੋਗਿਣਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਖਂਜ ਕਾਸਸੋਦਰਕੁष੍ਠਕਾਃ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਨਾਲ ਵੀ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਹਾਲ ਬਿਮਾਰ, ਲੰਗੜੇ, ਖੰਘ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਤੇ ਕੋੜ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਹੈ।
ਭਵਂਤਿ ਪ੍ਰਾਣਿਨਸ੍ਤੇ ਵੈ ਤਸ੍ਯਾਮਨ੍ਨਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣੇ । ਗ੍ਰਾਮਸ਼ੂਕਰਤਾਂ ਯਾਂਤਿ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਵੈ
ਜੋ ਜੀਵ ਇਹ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸੂਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਬਦ੍ਧਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਸ੍ਯਾਮਨ੍ਨਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣੇ । ਸਂਸਾਰੇ ਯਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਤਾਨਿ ਵਿਪ੍ਰ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨੇ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਇਹ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੁਕ੍ਤਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਜਲਭਕ੍ਸ਼ਣਮਾਜ੍ਞਯਾ । ਕੁਰ੍ਵਤਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਨਰਕਾਨ੍ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਖਾਣਾ ਛੱਡ ਕੇ ਪਾਣੀ ਹੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਭਵੇਨ੍ਨॄਣਾਂ ਭੁਂਜਤਾਂ ਚ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨੇ । ਨਰਾ ਯਾਵਂਤਿ ਚਾਨ੍ਨਾਨਿ ਭੁਂਜਤੇ ਚ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨੇ
ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕੋਈ ਮਾਫੀ ਨਹੀਂ; ਜਿੰਨਾ ਵਾਰੀ ਮਨੁੱਖ ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ,
ਪ੍ਰਤ੍ਯਨ੍ਨਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਕੋਟਿਜਂ ਵृਜਿਨਂ ਭਵੇਤ੍ । ਪੁਨਰ੍ਵਚ੍ਮਿ ਪੁਨਰ੍ਵਚ੍ਮਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਨਰਾਃ
ਹਰ ਇਕ ਨਿਵਾਲੇ ਲਈ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ, ਸੁਣੋ, ਹੇ ਲੋਕੋ!
ਨ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨੇ । ਗਂਗਾਦਿषੁ ਚ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਯਤੇ
ਹਰਿ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ, ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ, ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ; ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇ ਚ ਚੈਕਾਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋषਿਤਃ । ਅਰ੍ਚਿਤ੍ਵੋਤ੍ਪਲਮਾਲਾਭਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਚ ਕਮਲਾਪਤਿਮ੍
ਚੰਦ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਤੇ, ਜਾਂ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਕਮਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਾਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨ ਮਾਤੁਰ੍ਗਰ੍ਭਭਾਜਨਮ੍ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਹਰੇਰ੍ਗੇਹੇ ਕਰੋਤਿ ਮਂਡਨਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਉਪਵਾਸ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖਤਮ ਕਰਕੇ, ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਹਰਿ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ,