ਤਤ੍ਰਾਕृਤੋਪਵਾਸਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਂ ਯਮਮਂਦਿਰਮ੍ । ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਪਿਤਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨ ਗृਹ੍ਣਂਤਿ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਜੋ ਉੱਥੇ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਲਈ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਪਿਤਰਃ ਪਾਤਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਯਂਤ੍ਯਾਂ ਭੋਜਨੇ ਕृਤੇ । ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਵ੍ਰਤਂ ਚਕ੍ਰੇ ਨਰਾਧਿਪ
ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਦਿਨ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਕਿਂਚਿਤ੍ਪੁष੍ਪਂ ਕਿਯਦ੍ਗਂਧਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਾਨੀਯ ਹਰ੍षਿਤਃ । ਏਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਤਿਥਿਭਾਂਤੇ ਚ ਪਾਰਣਮ੍ । ਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋ ਹਰੇਰ੍ਗृਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਫੁੱਲ, ਕੁਝ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਕਪੜਾ ਲਿਆ; ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਤਿਥੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਤੋੜਿਆ। ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਿਮਾਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਗਤਵਾਨ੍ਪਿਤृਭਿਃ ਸਹ । ਯਤ੍ਫਲਂ ਮਥੁਰਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਮੁਖਾਂਬੁਜਮ੍
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਵਿਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਮਥੁਰਾ ਜਾ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕੰਵਲ ਜਿਹੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਪੁਂਸਾਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਵ੍ਰਤਾਤ੍ । ਯਤ੍ਫਲਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇ ਹਰੌ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਦੀਨੈਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਉਹ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦਵਾਰਕਾ ਜਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਗਰੀਬ ਵੀ ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਵ੍ਰਤ ਕਰਕੇ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ। ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਕृਪਾਰ੍ਣਵ । ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਯ ਕृਪਯਾ ਚ ਮੇ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਦੱਸੋ।'
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਗੁਰੁਰੇਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਸਰ੍ਵਾਮਰਾਸ਼੍ਰਯੋ ਜ੍ਞੇਯਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਹੀ ਹੈ।'
ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਂ ਹਰਿਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤੁ ਭੂਸੁਰਮ੍ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਸਂਪਦਾਦਿਕਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨ ਨਮੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹੇਲਯਾਪਿ ਚ ਗਰ੍ਵਿਤਃ । ਛੇਦਨਂ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰਃ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛੇਤ੍ਸਦਾ ਹਰਿਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੀ ਬੇਅਦਬੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਹਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਾਪਰਾਧਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਯੇ ਦ੍ਵਿषਂਤਿ ਪਾਪਬੁਦ੍ਧਯਃ । ਹਰਿਂ ਦ੍ਵਿषਂਤਿ ਤੇ ਜ੍ਞੇਯਾ ਨਿਰਯਂ ਯਾਂਤਿ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੰਦ ਬੁੱਧੀ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰੀ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਚਾਗਤਮ੍ । ਕृਤਾਂਤਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁषੋਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਪ੍ਤਸੂਚੀਂ ਦਦਾਤਿ ਵੈ
ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੰਗਣ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਮੌਤ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਤਪਦੀ ਸੂਈ ਪਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕੁਰੁਤੇ ਭੂਸੁਰਂ ਮੂਢੋ ਭਰ੍ਤ੍ਸਨਂ ਯੋ ਨਰਾਧਮਃ । ਯਮਦੂਤਾ ਮੁਖੇ ਤਸ੍ਯ ਤਪ੍ਤਲੋਹਂ ਦਦਂਤਿ ਚ
ਜੋ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਗਲਤ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਤਪਦਾ ਲੋਹਾ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਨਿਕੇਤਨੇ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਸੁਰੋ ਵੈ ਤਪੋਧਨਃ । ਸੁਪਰ੍ਵਾਣੈਃ ਸ੍ਵਯਂ ਕृष੍ਣੋ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਤੇषਾਂ ਨਿਕੇਤਨੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੁਭ ਦਿਨਾਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਪ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜਹਤ੍ਯਾਦਿਕਾਨਿ ਚ । ਕਣਮਾਤ੍ਰਂ ਭਜੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਂਘ੍ਰਿਸਲਿਲਂ ਨਰਃ
ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਾਲੇ ਵੀ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇਕ ਬੂੰਦ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰੇ।
ਯੋ ਨਰਸ਼੍ਚਰਣੌਧੌਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧਸ੍ਤੇਨ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਦ੍ਵਿਜਾਤੇਰ੍ਵਚ੍ਮਿ ਸਤ੍ਯਂ ਤੇ ਸ ਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਵੇ, ਮੈਂ ਸੱਚ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਹੀਨਾ ਚ ਯਾ ਨਾਰੀ ਮृਤਵਤ੍ਸਾ ਚ ਯਾਂਗਨਾ । ਸਪੁਤ੍ਰਾ ਜੀਵਵਤ੍ਸਾ ਸਾ ਦ੍ਵਿਜਪਦ੍ਮਾਂਘ੍ਰਿਸੇਵਨਾਤ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਜੀਵਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡੇ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਾਗਰੇ । ਉਦਧੌ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਦ੍ਵਿਜਪਾਦਯੋਃ । ਦ੍ਵਿਜਾਂਘ੍ਰਿਸਲਿਲੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੇਚਿਤਂ ਯਸ੍ਯ ਮਸ੍ਤਕਮ੍
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵਿਚ ਹਨ, ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਹਨ, ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ ਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ । ਸ਼ृਣੁ ਸ਼ੌਨਕ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸਮਝੋ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੁਣ, ਸ਼ੌਨਕ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਪ੍ਰਪਾਦੋਦਕਸ੍ਯਾਹਮਿਤਿਹਾਸਂ ਤਪੋਧਨ । ਆਸੀਤ੍ਪੁਰਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵੈਸ਼੍ਯਵृਤ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ
ਤਪਸਵੀ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ ਜੋ ਵਪਾਰੀ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ ਰੋਟੀ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਭੀਮੋ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਹਸ੍ਰਕृਤ੍ । ਨਿष੍ਠੁਰਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਤੁष੍ਟਃ ਸਮਹਾਨ੍ਵੈਸ਼੍ਯਯਾ ਪੁਨਃ
ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਵਿਚ ਭੀਮੋ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਠੋਰ ਸੀ, ਪਰ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਵਪਾਰੀ ਦੀ ਰਾਹ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਚਾਰਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟੋ ਭੀਮੋऽਸੌ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਵਚ੍ਮਿ ਕਿਂ ਤਸ੍ਯ ਦਸ੍ਯੋਃ ਸਂਖ੍ਯਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਭੀਮੋ, ਜੋ ਸ਼ੂਦਰ ਦੀ ਆਚਾਰ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਪਾਸ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਡਾਕੂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ।
ਪਾਪਾਨਾਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਭੀਮਸ੍ਯ ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਃ । ਏਕਦਾ ਸ ਗਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਭੀਮੋ ਦੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਗੇਹਾਤ੍ਤੁ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਨੇਤੁਂ ਮਨੋ ਦਧੇ । ਤਤ੍ਰੋਵਾਸ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਬਹਿਰ੍ਦ੍ਵਾਰਸਮੀਪਤਃ
ਉਹ ਉੱਥੇ ਗਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾਉਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਦੈਨ੍ਯਯੁਕ੍ਤਂ ਵਚਃ ਪ੍ਰਾਹ ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਸੁਰਂ ਸ ਤਪੋਧਨਮ੍ । ਭੋ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਦਯਾਲੁਰਿਵ ਮਨ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਮਾਲਕ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦਇਆ ਦੇ ਯੋਗ ਸਮਝੋ।'
ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਤੋऽਹਂ ਦੇਹਿ ਚਾਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਾਣਾ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਮੇ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
'ਮੈਂ ਭੁੱਖਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਜਲਦੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।'
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ- ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਤ੍ਤ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । ਪਾਕਂ ਮੇ ਤਂਡੁਲਾਨਿ ਤ੍ਵਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਭੁੱਖੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਕਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਮੇਰੇ ਚੌਲ ਲੈ ਜਾ, ਪਕਾ ਕੇ ਖਾ ਲੈ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।'
ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਜਨਕੋ ਮਾਤਾ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸੂਨੁਃ ਸਹੋਦਰਃ । ਨਾਸ੍ਤਿ ਜਾਯਾ ਮਾਤृਬਂਧੁਰ੍ਮृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਹਾਯ ਮਾਮ੍
'ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਪਿਤਾ ਹੈ, ਨਾ ਮਾਂ, ਨਾ ਪੁੱਤਰ, ਨਾ ਭਰਾ। ਨਾ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਨਾ ਮਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ। ਸਾਰੇ ਮਰਨਗੇ, ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ।'
ਤਿष੍ਠਾਮ੍ਯੇਕੋ ਗृਹੇऽਕਰ੍ਮਾ ਭਾਗ੍ਯਹੀਨੋਤਿਥੇ ਹਰਿਃ । ਏਕੋ ਮੇ ਵਸਤੌ ਚਾਸ੍ਤਿ ਨ ਜਾਨੇ ਤਦ੍ਵਿਨਾ ਕਿਲ
'ਮੈਂ ਘਰ ਵਿਚ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ, ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਹਰਿ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਸ ਘਰ ਵਿਚ ਇਕੋ ਚੀਜ਼ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ, ਬਾਕੀ ਬਿਨਾ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਭੀਮ ਉਵਾਚ।ਮਮ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸੇਵਾਂ ਤਵਾਪਿ ਚ । ਸ਼ੂਦ੍ਰੋऽਹਂ ਨਿਲਯੇ ਜਾਤ੍ਯਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਸਦਾ
ਭੀਮੋ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਸੂਤ ਉਵਾਚ।ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾਨਂਦਃ ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਸੁਰਸ੍ਤਦਾ । ਪਾਕਂ ਵਿਧਾਯ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ ਦਦਾਵਨ੍ਨਂ ਤਪੋਧਨ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਜਲਦੀ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।'