ਵਿਨਾ ऋਕ੍ਸ਼ੇऽਪਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਨਵਮੀਸਂਯੁਤਾष੍ਟਮੀ । ਉਦਯੇ ਚਾष੍ਟਮੀ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸਕਲਾ ਨਵਮੀ ਯਦਿ
ਅਠਵੀਂ ਨਵੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦਿਨ ਮਨਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਅਠਵੀਂ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਰੋਹਿਣੀਯੁਕ੍ਤਾ ਸਂਪੂਰ੍ਣਾ ਚਾष੍ਟਮੀ ਭਵੇਤ੍ । ਅष੍ਟਮੀ ਬੁਧਵਾਰੇਣ ਰੋਹਿਣੀਸਹਿਤਾ ਯਦਿ
ਜੇ ਅਠਵੀਂ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ 'ਰੋਹਣੀ' ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਬੁਧਵਾਰ ਨੂੰ ਅਠਵੀਂ 'ਰੋਹਣੀ' ਨਾਲ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਿਨ ਮਨਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸੋਮੇਨੈਵ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਨ੍ਕਿਂਕृਤੈਰ੍ਵ੍ਰਤਕੋਟਿਭਿਃ । ਨਵਮ੍ਯਾਮੁਦਯਾਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਸੋਮੇ ਸਾਪਿ ਬੁਧੇऽਪਿ ਚ
ਮਹਾਰਾਜ, ਜੇ ਅਠਵੀਂ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਅਨੇਕਾਂ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਜੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਨਵੀਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਸੋਮਵਾਰ ਜਾਂ ਬੁਧਵਾਰ ਨੂੰ, ਤਾਂ ਵੀ।
ਅਪਿ ਵਰ੍षਸ਼ਤੇਨਾਪਿ ਲਭ੍ਯਤੇ ਵਾ ਨ ਲਭ੍ਯਤੇ । ਵਿਨਾ ऋਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਨਵਮੀਸਂਯੁਤਾष੍ਟਮੀ
ਭਾਵੇਂ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਹ ਦਿਨ ਮਿਲੇ ਜਾਂ ਨਾ ਮਿਲੇ; ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਅਠਵੀਂ ਨਵੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਨਹੀਂ ਮਨਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਕਾਰ੍ਯਾਵਿਦ੍ਧਾਪਿ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਰੋਹਿਣੀਸਂਯੁਤਾष੍ਟਮੀ । ਕਲਾਕਾष੍ਠਾਮੁਹੂਰ੍ਤੇऽਪਿ ਯਦਾ ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮੀਤਿਥਿਃ
ਭਾਵੇਂ ਸਤਵੀਂ ਨਾਲ ਵਿੱਧ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, 'ਰੋਹਣੀ' ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਅਠਵੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੀ ਆਵੇ, ਉਹ ਦਿਨ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਸੈਵ ਵਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਸਪ੍ਤਮੀਸਂਯੁਤਾ ਨ ਹਿ । ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਬੁਧਵਾਰੇਣ ਸੋਮੇਨਾਪਿ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੇ ਅਠਵੀਂ ਨਵੀਂ ਨਾਲ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਿਨ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਸਤਵੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਨਹੀਂ; ਬੁਧਵਾਰ ਜਾਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਕਿਂ ਪੁਰ੍ਨਰ੍ਨਵਮੀਯੁਕ੍ਤਾ ਕੁਲਕੋਟ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾ । ਪਲਵੇਧੇਨ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾ ਅष੍ਟਮੀਂ ਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਨਵੀਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਅਠਵੀਂ ਤਾਂ ਅਨੇਕ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਂਦੀ ਹੈ; ਮਹਾਰਾਜ, ਜੇ ਸਤਵੀਂ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੀ ਗਲਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਠਵੀਂ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸੁਰਾਯਾਬਿਂਦੁਨਾਸ੍ਪृष੍ਟਂ ਗਂਗਾਂਭਃ ਕਲਸ਼ਂ ਯਥਾ । ਦਿਲੀਪ ਉਵਾਚ- ਕੇਨ ਚਾਦੌ ਕृਤਂ ਚੇਦਂ ਕੇਨ ਵਾ ਤਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤਮ੍ । ਕਿਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਿਂ ਫਲਂ ਦੇਵ ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਬੂੰਦ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ ਘੜਾ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਹੈ। ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਕਿਸ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ? ਦੇਵਤਾ, ਇਸ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਫਲ ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਪੂਣ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੱਸੋ।
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ- ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋ ਮਹਾਰਾਜਾ ਮਹਾਪਾਪਪਰੋ ਮਹਾਨ੍ । ਅਗਮ੍ਯਾਗਮਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ੍ਤੇਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਚ
ਵਸਿਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚਿਤ੍ਰਸੇਣ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਅਵੈਧ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਬਣਾਏ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾਇਆ।
ਸੁਰਾਯਾਂ ਚ ਸਦਾ ਤृਪ੍ਤੋ ਵृਥਾਮਾਂਸੇ ਸਦਾ ਰਤਃ । ਏਵਂ ਪਾਪਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਣਿਵਧੇ ਰਤਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ, ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਨ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ; ਐਸਾ ਪਾਪੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਚਾਂਡਾਲੈਃ ਪਤਿਤੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਮਾਲਾਪਂ ਸਰ੍ਵਦਾਕਰੋਤ੍ । ਏਤਦੇਵਂ ਵਿਧੋ ਰਾਜਾ ਮृਗਯਾਯਾਂ ਮਨੋ ਦਧੇ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਡਾਲਾਂ ਤੇ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਸੀ; ਐਸਾ ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਅਰਣ੍ਯੇ ਦ੍ਵੀਪਿਨਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵੇष੍ਟਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਸਾਵਧਾਨਂ ਭਟਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਾਘ ਦੇ ਹੋਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਹਮੇਵ ਨਿਹਨ੍ਮ੍ਯੇਨਂ ਯੋऽਨ੍ਯੋਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਹਰਿष੍ਯਤਿ । ਸ ਵਧ੍ਯੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹੋ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪਥਾ ਯਯੌ
ਮੈਂ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ; ਜੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਮਾਰੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਬਾਘ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚਲਿਆ।
ਸਲਜ੍ਜੋऽਪਿ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜਗਾਮ ਹ । ਅਨੇਕਕ੍ਲੇਸ਼ਦੁਃਖੇਨ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਹਂਤੁਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਭਾਵੇਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਲਾਜ ਆਈ, ਪਰ ਉਹ ਬਾਘ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਿਆ, ਕਈ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕੀਤਾ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਕੁਲਕ੍ਲੇਸ਼ਃ ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਯਮੁਨਾਤਟੇ । ਅष੍ਟਮੀਰੋਹਿਣੀਯੁਕ੍ਤਾ ਤਦ੍ਦਿਨਂ ਜਨ੍ਮਵਾਸਰਮ੍
ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਅਠਵੀਂ 'ਰੋਹਣੀ' ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਦਿਨ ਸੀ।
ਸ਼੍ਵਃਕਨ੍ਯਾ ਯਮੁਨਾਯਾਂ ਵੈ ਵ੍ਰਤਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਨਰਾਧਿਪ । ਨਾਨੋਪਹਾਰੈਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਧੂਪਦੀਪੈਃ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈਃ
ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਯਮੁਨਾ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਕੁੱਤੀ ਨਾਲ ਵਰਤ ਕੀਤਾ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ।
ਗਂਧਪੁष੍ਪਂ ਤਥਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਕੁਂਕੁਮਾਦਿਮਨੋਹਰਮ੍ । ਅਨ੍ਨਂ ਬਹੁਗੁਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਤਨ੍ਮਾਨਸਂਕੁਲਮ੍
ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲ, ਕੇਸਰ ਵਰਗੀਆਂ ਸੁਹਾਵੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਵੇਖ ਕੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਲਝਣ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜੋਵਾਚ- ਅਨ੍ਨਾਭਾਵਾਨ੍ਮਮਾਦ੍ਯਾਸ਼ੁ ਪ੍ਰਾਣਾ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯ ਊਚੁਃ- ਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਹਰੇ ਰਾਜਨ੍ਨ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾਨਘ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਭੋਜਨ ਦੀ ਘਾਟ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਜਲਦੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ।' ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਜਾ, ਹਰੀ ਦੀ ਜਨਮ ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।'
ਗृਧ੍ਰਮਾਂਸਂ ਖਰਂ ਕਾਕਂ ਗੋਮਾਂਸਮਨ੍ਨਮੇਵ ਚ । ਭੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹੋ ਯੋ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਨਿ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਜਨਮ ਦਿਨ ਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿੱਧ, ਗਧਾ, ਕਾਂ, ਗਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਜਾਂ ਹੋਰ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕਿਂ ਕਿਂ ਛਿਦ੍ਰਂ ਨ ਸਂਜਾਤਂ ਸਂਸਾਰੇ ਵਸਤਾਂ ਨृਣਾਮ੍ । ਯੇਨ ਦੇਹੇਸ੍ਥਿਤੇ ਪ੍ਰਾਣੇ ਜਯਂਤੀ ਨ ਕृਤਾ ਨृਪ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ? ਜਦ ਤੱਕ ਜਿੰਦਗੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਤਤ੍ਰਾਕृਤੋਪਵਾਸਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਂ ਯਮਮਂਦਿਰਮ੍ । ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਪਿਤਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨ ਗृਹ੍ਣਂਤਿ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਜੋ ਉੱਥੇ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਲਈ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਪਿਤਰਃ ਪਾਤਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਯਂਤ੍ਯਾਂ ਭੋਜਨੇ ਕृਤੇ । ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਵ੍ਰਤਂ ਚਕ੍ਰੇ ਨਰਾਧਿਪ
ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਦਿਨ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਕਿਂਚਿਤ੍ਪੁष੍ਪਂ ਕਿਯਦ੍ਗਂਧਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚਾਨੀਯ ਹਰ੍षਿਤਃ । ਏਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਤਿਥਿਭਾਂਤੇ ਚ ਪਾਰਣਮ੍ । ਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਚਿਤ੍ਰਸੇਨੋ ਹਰੇਰ੍ਗृਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਫੁੱਲ, ਕੁਝ ਸੁਗੰਧ ਤੇ ਕਪੜਾ ਲਿਆ; ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਤਿਥੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਤੋੜਿਆ। ਇਸ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਚਿਤ੍ਰਸੇਨ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਿਮਾਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਗਤਵਾਨ੍ਪਿਤृਭਿਃ ਸਹ । ਯਤ੍ਫਲਂ ਮਥੁਰਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਮੁਖਾਂਬੁਜਮ੍
ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਵਿਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਮਥੁਰਾ ਜਾ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕੰਵਲ ਜਿਹੇ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਪੁਂਸਾਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਵ੍ਰਤਾਤ੍ । ਯਤ੍ਫਲਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟੇ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇ ਹਰੌ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਦੀਨੈਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਉਹ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦਵਾਰਕਾ ਜਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਗਰੀਬ ਵੀ ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਵ੍ਰਤ ਕਰਕੇ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ। ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਕृਪਾਰ੍ਣਵ । ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਯ ਕृਪਯਾ ਚ ਮੇ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਦੱਸੋ।'
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਗੁਰੁਰੇਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਸਰ੍ਵਾਮਰਾਸ਼੍ਰਯੋ ਜ੍ਞੇਯਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਾਰੇ ਵਰਗਾਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਹੀ ਹੈ।'
ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਂ ਹਰਿਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤੁ ਭੂਸੁਰਮ੍ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ ਸਂਪਦਾਦਿਕਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਵਧ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨ ਨਮੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹੇਲਯਾਪਿ ਚ ਗਰ੍ਵਿਤਃ । ਛੇਦਨਂ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿਰਃ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛੇਤ੍ਸਦਾ ਹਰਿਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਅਹੰਕਾਰ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੀ ਬੇਅਦਬੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਹਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਾਪਰਾਧਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਯੇ ਦ੍ਵਿषਂਤਿ ਪਾਪਬੁਦ੍ਧਯਃ । ਹਰਿਂ ਦ੍ਵਿषਂਤਿ ਤੇ ਜ੍ਞੇਯਾ ਨਿਰਯਂ ਯਾਂਤਿ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੰਦ ਬੁੱਧੀ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰੀ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।