ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ- ਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀ ਸੂਤ ਤਸ੍ਯਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਚੋਦ੍ਧਰਸ੍ਵ ਮਹਾਰ੍ਣਵਾਤ੍
ਸ਼ੌਣਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਸੂਤ ਜੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਤੇ ਉਹ ਵੱਡੀ ਕਥਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਸੁਣਾਓ।"
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਰੋਤਿ ਯੋ ਨਰਃ । ਅਂਤੇ ਵਿष੍ਣੁਪੁਰਂ ਯਾਤਿ ਕੁਲਕੋਟਿਯੁਤੋ ਦ੍ਵਿਜ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਅਣਗਿਣਤ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਸਮੇਤ।"
ਅष੍ਟਮੀ ਬੁਧਵਾਰੇ ਚ ਸੋਮੇ ਚੈਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਰੋਹਿਣੀऋਕ੍ਸ਼ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਕੁਲਕੋਟਿਵਿਮੁਕ੍ਤਿਦਾ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਅਸ਼ਟਮੀ ਬੁੱਧਵਾਰ ਜਾਂ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਆਵੇ, ਤੇ ਰੋਹਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਣਗਿਣਤ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਪਾਤਕਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਕਰੋਤਿ ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਾਂਤੇ ਯਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ਗृਹਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭੀ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਇਹ ਵੱਡਾ ਵਰਤ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨ ਕਰੋਤਿ ਨਰਾਧਮਃ । ਇਹ ਦੁਃਖਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨਹੀਂ ਮਨਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਕਰੋਤਿ ਚ ਯਾ ਨਾਰੀ ਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਵ੍ਰਤਮ੍ । ਵਰ੍षੇ ਵਰ੍षੇ ਤੁ ਸਾ ਮੂਢਾ ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦਾ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਉਹ ਹਰ ਸਾਲ, ਮੂਰਖ ਹੋ ਕੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਦਿਨੇ ਯੋ ਵੈ ਨਰੋऽਸ਼੍ਨਾਤਿ ਵਿਮੂਢਧੀਃ । ਮਹਾਨਰਕਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਨਰਕ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਸੱਚ ਹੀ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਦਿਲੀਪੇਨ ਪੁਰਾ ਪृष੍ਟੋ ਵਸਿष੍ਠੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਕਦੇ ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਸੁਣੋ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ, ਉਹ ਗੱਲ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਦਿਲੀਪ ਉਵਾਚ- ਭਾਦ੍ਰੇ ਮਾਸ੍ਯਸਿਤਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਯਸ੍ਯਾਂ ਜਾਤੋ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਃ । ਤਦਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਦਿਲੀਪ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕਾਲੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੱਸੋ।
ਕਥਂ ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਜਾਤਃ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ । ਦੇਵਕੀਜਠਰੇ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕਿਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਕੇਨ ਹੇਤੁਨਾ
ਭਗਵਾਨ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਏ?
ਵਸਿष੍ਠ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਤੋ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਃ । ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਵਤੇ ਕਥਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਜਨਾਰਦਨ ਕਿਉਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਏ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਪੁਰਾ ਵਸੁਂਧਰਾ ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ਕਂਸਾਦਿਨृਪਪੀਡਿਤਾ । ਸ੍ਵਾਧਿਕਾਰਪ੍ਰਮਤ੍ਤੇਨ ਕਂਸਦੂਤੇਨ ਤਾਡਿਤਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਕਾਂਸ ਆਦਿ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਕਾਂਸ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਅਧਿਕਾਰ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ।
ਕ੍ਰਂਦਤੀ ਕ੍ਰਂਦਤੀ ਸਾ ਤੁ ਯਯੌ ਘੂਰ੍ਣਿਤਲੋਚਨਾ । ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਉਮਾਕਾਂਤੋ ਵृषਧ੍ਵਜਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਰੋਂਦੀ, ਰੋਂਦੀ, ਅੱਖਾਂ ਘੁੰਮਦੀਆਂ, ਉਥੇ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਕਂਸੇਨ ਤਾਡਿਤਾ ਨਾਥ ਇਤਿ ਤਸ੍ਮੈ ਨਿਵੇਦਿਤੁਮ੍ । ਬਾष੍ਪਵਾਰੀਣਿ ਵਰ੍षਂਤਿ ਵਿਵਰ੍ਣਾ ਸਾਵਿਮਾਨਿਤਾ
ਉਸ ਨੇ 'ਕਾਂਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ' ਇਹ ਦੱਸਣ ਲਈ, ਰੰਗਹੀਣ ਤੇ ਅਪਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਹੰਝੂਆਂ ਦੀ ਧਾਰ ਵਗਾ ਦਿੱਤੀ।
ਕ੍ਰਂਦਂਤੀਂ ਤਾਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਕੋਪੇਨ ਸ੍ਫੁਰਿਤਾਧਰਃ । ਉਮਯਾਸਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੇਵਵृਂਦੈਰਨੁਵ੍ਰਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਂਦਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਹੋਠ ਕੰਬਦੇ, ਉਮਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇ।
ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਦੇਵੋ ਵਿਧਾਤृਭਵਨਂ ਰੁषਾ । ਗਤ੍ਵਾ ਚੋਵਾਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਕਂਸਧ੍ਵਂਸਨਹੇਤਵੇ
ਵੱਡੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਗਏ; ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਕਾਂਸ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਉਪਾਯਃ ਸृਜ੍ਯਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਭਵਤਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਹ । ਐਸ਼੍ਵਰਂ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਂਤੁਂ ਪ੍ਰਾਹ ਕृਤਾਤ੍ਮਭੂਃ
'ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਬਣਾਓ', ਉਹ ਕਿਹਾ। ਇਹ ਇਸ਼ਵਰੀ ਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਵੈ-ਜਨਮ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦੇ ਯਤ੍ਰ ਵੈਕੁਂਠਃ ਸੁਪ੍ਤੋऽਸ੍ਤਿ ਭੁਜਗੋਪਰਿ । ਹਂਸਪृष੍ਠਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਹਰੇਰਂਤਿਕਮਾਯਯੌ
ਜਿੱਥੇ ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਵੈਕੁੰਠਾ ਨਾਗ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੰਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਤਂ ਧਾਤਾ ਦੇਵਵृਂਦੈਰ੍ਹਰਾਦਿਭਿਃ । ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਤੂਯਤੇ ਵਾਗ੍ਭਿਃ ਕੋਮਲਂ ਵਾਗ੍ਵਿਦਾਂਵਰਃ
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਧਾਤਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਆਦਿ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਨਰਮ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਵਚਨ ਦੇ ਮਹਾਨ ਹੈ।
ਨਮਃ ਕਮਲਨੇਤ੍ਰਾਯ ਹਰਯੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ । ਜਗਤਃ ਪਾਲਯਿਤ੍ਰੇ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਕਾਂਤ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹਰੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਤੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ।
ਇਤਿ ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਃ । ਦੇਵਾਨ੍ਕ੍ਲਿष੍ਟਮੁਖਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਭਵਦ੍ਭਿਰਾਗਤਂ ਕਥਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਿਹਰੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹਨ—ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ?'
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ-। ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਯਸ੍ਮਾਦਸ੍ਮਾਕਮਾਗਤਮ੍ । ਕਥਯਾਮਿ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਦਹਂ ਲੋਕਭਾਵਨ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਅਸੀਂ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਸ਼ੂਲਿਦਤ੍ਤਵਰੋਨ੍ਮਤ੍ਤਃ ਕਂਸੋ ਰਾਜਾ ਦੁਰਾਸਦਃ । ਵਸੁਧਾ ਤਾਡਿਤਾ ਤੇਨ ਕਰਘਾਤੇਨ ਪੀਡਿਤਾ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਦੱਤੀ ਹੋਈ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋਇਆ ਕਾਂਸਾ ਰਾਜਾ ਬੜਾ ਹੀ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਔਖਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਵਰਂ ਦਤ੍ਵਾ ਪੁਰਾਪ੍ਯਗ੍ਰੇ ਮਾਯਯਾ ਤੁ ਪ੍ਰਵਂਚਿਤਃ । ਭਾਗਿਨੇਯਂ ਵਿਨਾ ਸ਼ਂਭੋ ਮਰਣਂ ਭਵਿਤਾ ਨ ਮੇ
ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਵਰ ਦਿਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਮਾਇਆ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਠੱਗ ਲਿਆ। ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਭਾਣਜੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਚ੍ਛ ਸ੍ਵਯਂ ਦੇਵ ਕਂਸਂ ਹਂਤੁਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ । ਦੇਵਕੀਜਠਰੇ ਜਨ੍ਮ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਗੋਕੁਲਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਆਪ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਔਖੇ ਕਾਂਸਾ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਫਿਰ ਗੋਕੁਲ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਚ ਸ਼ੂਲਿਨਮ੍ । ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਦੇਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਅਬ੍ਦਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿਤਾ: 'ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਉਹ ਇਕ ਸਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਜਾਵੇਗੀ।'
ਉਮਯਾ ਰਕ੍ਸ਼ਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਃ । ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਮਥੁਰਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਪ੍ਰਯਾਣਂ ਕਮਲਾਸਨਃ
ਉਮਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਮਲ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਮਥੁਰਾ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਦੇਵਕੀਜਠਰੇ ਜਨ੍ਮ ਲੇਭੇ ਤਤ੍ਰ ਗਦਾਧਰਃ । ਯਸ਼ੋਦਾਕੁਕ੍ਸ਼ਿਮਧ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸ਼ਰ੍ਵਾਣੀ ਮृਗਲੋਚਨਾ
ਉਥੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਲਿਆ। ਸ਼ਰਵਾਣੀ, ਹਿਰਣ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗੀ।
ਨਵਮਾਸਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਰਮ੍ਯ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਨਵਦਿਨਾਂਤਕਾਨ੍ । ਭਾਦ੍ਰੇ ਮਾਸ੍ਯਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਾष੍ਟਮੀਸਂਜ੍ਞਕਾ ਤਿਥਿਃ
ਨੌ ਮਹੀਨੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਫਿਰ ਨੌ ਦਿਨ ਹੋਰ ਲੰਘ ਗਏ। ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਆ ਗਈ।
ਰੋਹਿਣੀਤਾਰਕਾਯੁਕ੍ਤਾ ਰਜਨੀਘਨਘੋषਿਤਾ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਾਤੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥਃ ਕਂਸਾਰਿਰ੍ਵਸੁਦੇਵਜਃ
ਜਦ ਰੋਹਣੀ ਤਾਰੇ ਨਾਲ ਰਾਤ ਸੀ ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਕਾਂਸਾ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ।