ਪੁਣ੍ਯਸ਼ੇषਸ੍ਯ ਭੋਗਾਰ੍ਥਂ ਜਾਤੌ ਰਾਜਾਨ੍ਵਯੇऽਧੁਨਾ । ਵ੍ਰਤਂ ਚ ਵਿਸ੍ਮृਤੌ ਦ੍ਵਾਃਸ੍ਥੇ ਰਾਜਸਂਪਤ੍ਤਿਗਰ੍ਵਿਤੌ । ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਤਵ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਚੋਪਦੇਸ਼ਾਰ੍ਥਮਾਗਤਾ
ਬਚੀ ਹੋਈ ਪੁੰਨ ਦੀ ਮੌਜ ਲਈ, ਉਹ ਹੁਣ ਰਾਜ ਘਰਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਪਰ ਰਾਜ ਦੌਲਤ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲਾ ਤੇ ਉਹ ਮਹਿਲਾ, ਦੋਵੇਂ ਵਰਤ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਦ੍ਵਾਃਸ੍ਥੋਵਾਚ- ਕੇਨੈਵ ਤੁ ਵਿਧਾਨੇਨ ਵृਦ੍ਧੇ ਵ੍ਰਤਵਰਂ ਕृਤਮ੍ । ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਸੇ ਵ੍ਰਤਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਦੇਵਤਾ ਕਾ ਚ ਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲਾ ਬੋਲੇ- ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਜੀ, ਕਿਹੜੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ? ਕਿਹੜੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ?
ਏਤਨ੍ਮੇ ਪृਚ੍ਛਤੋ ਮਾਤਰ੍ਯਥਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ । ਕਮਲੋਵਾਚ- ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਚ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਾਂਤੇ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਸਮਾਗਤੇ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਸੇ ਚ ਭੋ ਪੋष੍ਯੇ ਵਾਸਰੇ ਗੁਰੁਸਂਜ੍ਞਕੇ
ਮੈਂ ਇਹ ਪੁੱਛ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਮਾਂ, ਤੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸ। ਕਮਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਜਦ ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਆਉਂਦਾ, ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪਿਆਰੇ, ਗੁਰੂਵਾਰ ਦੇ ਦਿਨ...
ਤਤਃ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣਸਮਯੇ ਸਕਲੈਰ੍ਵ੍ਰਤਿਭਿਰ੍ਵृਤਾ । ਨਾਰਾਯਣੇਨ ਸਹਿਤਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਸਂਪੂਜਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੇ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਿष੍ਟੈਃ ਪਾਯਸਯੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਭੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਖਂਡਮਿਸ਼੍ਰਿਤੈਃ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਸਂਤੋषਯੇਤ੍ਪ੍ਰੇष੍ਯੇ ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਦਿਦਮ੍
ਮਿੱਠੇ ਭੋਜਨ, ਖੀਰ ਤੇ ਚੀਨੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ:
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਪੂਜਿਤੇ ਦੇਵਿ ਕਮਲੇ ਵਿष੍ਣੁਵਲ੍ਲਭੇ । ਯਥਾ ਤ੍ਵਮਚਲਾ ਕृष੍ਣੇ ਤਥਾ ਭਵ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਦੇਵੀ, ਕਮਲਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੀ ਅਟੱਲ ਰਹੀਂ।
ਈਸ਼੍ਵਰੀ ਕਮਲੇ ਦੇਵਿ ਸ਼ਰਣਂ ਚ ਭਵਾਨਘੇ । ਨਾਨੋਪਹਾਰਦ੍ਰਵ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਾਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਤੋषਯੇਤ੍
ਇਸ਼ਵਰੀ, ਕਮਲਾ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੀ ਆਸਰਾ ਬਣ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੇਟਾਂ ਤੇ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵੀਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ । ਤਤੋ ਨੈਵੇਦ੍ਯਸ਼ੇषਾਂਸ਼੍ਚ ਦਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸਤ੍ਤਮਮ੍
ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾ-ਉਤਸਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਨੈਵੇਦ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭਾਗ, ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਸ੍ਵਪਤਿਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪੋष੍ਯੇऽਨ੍ਯਾਨਪਿ ਸੇਵਕਾਨ੍ । ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਤੁ ਗੁਰੋਰ੍ਵਾਰੇ ਵਿਸ਼ੇषਂ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਂਦਰਿ
ਆਪਣੇ ਆਪ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਨੌਕਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਨੈਵੇਦ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਦੂਜੇ ਗੁਰੂਵਾਰ ਨੂੰ, ਸੁੰਦਰੋ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੀਤ ਸੁਣ।
ਚਿਤ੍ਰਧੂਲੀਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰੈਰ੍ਗੋਧੂਮਨਿਰ੍ਮਿਤੈਃ । ਤੋषਯੇਤ੍ਕਮਲਾਦੇਵ੍ਯਾਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਤਃ
ਚੰਗੀ ਚੌਲ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਬਣੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਤੇ ਗੋਧੂਮ ਦੇ ਆਟੇ ਨਾਲ ਬਣੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਕਮਲਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤृਤੀਯੇ ਖਂਡਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਦਧ੍ਯੋਦਨਨਿਵੇਦਨਮ੍ । ਸ਼ਾਮਾਕ ਸ਼ਾਲਿ ਕਾਸਾਰੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮੁਦਾ
ਤੀਜੇ ਗੁਰੂਵਾਰ ਨੂੰ, ਖੰਡ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਦਹੀਂ-ਚੌਲ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਚੌਥੇ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਮਾਕਾ, ਚੌਲ ਤੇ ਕਾਸਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਦੇਵੀਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਰਤ੍ਨਦਂਡਕਰੇ ਤਤਃ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਦੇਵੀ ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪੂਜਯੇਦ੍ਧਨੈਃ
ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਲਾਠੀ ਫੜ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਭੋਜ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਫਲੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਸ੍ਤਥਾ । ਪੋष੍ਯੋਵਾਚ- ਅਤ੍ਰੈਵ ਤਿष੍ਠ ਭੋ ਵृਦ੍ਧੇ ਰਾਜ੍ਞੀਂ ਸੁਰਤਿਚਂਦ੍ਰਿਕਾਮ੍
ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ। ਨੌਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਜੀ, ਮੈਂ ਰਾਣੀ ਸੁਰਤਚੰਦ੍ਰਿਕਾ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਨਯਿष੍ਯਾਮਿ ਮਾ ਕ੍ਰੋਧਂ ਕੁਰੁ ਸਤ੍ਤਮੇ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਤੁ ਚਾਰ੍ਵਂਗੀ ਗਤਾ ਰਾਜ੍ਞੀਸਮੀਪਤਃ
ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ, ਚੰਗੀ ਜੀ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਰਾਣੀ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸ਼ਿਰਸ੍ਯਂਜਲਿਮਾਧਾਯ ਪੋष੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਮੂਲਤਃ । ਆਰਭ੍ਯ ਸਾਂਗਪਰ੍ਯਂਤਂ ਯਦੂਚੇ ਕਮਲਾਲਯਾ
ਸਿਰ 'ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨੌਕਰ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਮਲਾ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਸੁਣਾਈ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਰਾਜ੍ਞੀਂ ਸੁਰਤਿਚਂਦ੍ਰਿਕਾਮ੍ । ਦ੍ਵਾਰਪਾਲੀਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਞੀ ਸੁਰਤਿਚਂਦ੍ਰਿਕਾ
ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਰਾਣੀ ਸੁਰਤਚੰਦ੍ਰਿਕਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਾਲੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਸੁਰਤਚੰਦ੍ਰਿਕਾ...
ਜਗਾਮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਸਗਰ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਹ ਸੁਂਦਰ । ਰਾਜ੍ਞ੍ਯੁਵਾਚ- ਵृਦ੍ਧੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਿ ਕਿਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਚੋਪਦੇਸ਼ਾਰ੍ਥਮਾਗਤਾ
ਉਹ ਬੜੀ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਣ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਬੋਲੀ। ਰਾਣੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਓ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਣ, ਕੀ ਹੋਇਆ ਜੋ ਤੂੰ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਆਈ ਹੈਂ?
ਕਥਯਸ੍ਵ ਚਿਰਂ ਮਹ੍ਯਂ ਭਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯੁਵਾਚ- ਤਵਾਨੀਤਿਮਹਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗਂਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਚਂਚਲਾ
ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਿੰਨਾ ਚਾਹੇ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੰਬੀ ਗੱਲ ਕਰ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੀ ਕਰਤੂਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਬੜੀ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੋਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕਿਂ ਦੁष੍ਟੇ ਵ੍ਰਤਂ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਇਂਦਿਰਾਵਾਸਰੇ ਚਾਦ੍ਯ ਚਾਂਡਾਲੇਨ ਕਰੋषਿ ਯਤ੍
ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗੀ, ਓ ਮਾੜੀ, ਉਹ ਵ੍ਰਤ ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਇੰਦਿਰਾ ਦੇ ਦਿਨ, ਤੂੰ ਚੰਡਾਲ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਮਯਿ ਕਾ ਦੁष੍ਟੇ ਤਦ੍ਗੇਹੇ ਗਰ੍ਵਿਤੇऽਧੁਨਾ । ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਵਾਕ੍ਯਂ ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਾ
ਮੈਂ ਇਹ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਓ ਮਾੜੀ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਜਰਂਤੀਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਚੈਵ ਪ੍ਰਹਾਰਂ ਚ ਚਕਾਰ ਸਾ । ਤਤਃ ਸਾ ਕਮਲਾ ਵृਦ੍ਧਾ ਕ੍ਰਂਦਮਾਨਾ ਪਲਾਯਿਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਕਮਲਾ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ, ਰੋਦੀ ਹੋਈ ਭੱਜ ਗਈ।
ਕ੍ਰੀਡਮਾਨਾ ਤਤਃ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਕ੍ਰਨ੍ਦਨਧ੍ਵਨਿਮ੍ । ਆਗਤਾਸ੍ਯਾਃ ਸਮੀਪਂ ਤੁ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬਾਲਾ ਤਪੋਧਨਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਆਮਾ ਖੇਡ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਣ ਦੇ ਰੋਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਤੇ ਉਹ ਬੱਚੀ ਜੋ ਤਪਸੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਈ।
ਸ਼੍ਯਾਮਾਬਾਲੋਵਾਚ- ਵृਦ੍ਧੇ ਵ੍ਯਥੇਦृਸ਼ੀ ਕੇਨ ਦਤ੍ਤਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ । ਤਸ੍ਯਾ ਵਚਨਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸ਼ੋਕਗਦ੍ਗਦਯਾ ਗਿਰਾ
ਸ਼ਿਆਮਾ ਬੱਚੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਓ ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਦਰਦ ਕਿਸ ਨੇ ਦਿੱਤਾ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ। ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲਾ ਨੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਰੁੰਝੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ
ਕਮਲਾ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਸ਼੍ਯਾਮਾਬਾਲਾ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਕਮਲਾ ਨੇ ਸਾਰਾ ਹਾਲ, ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ, ਉਸ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਸ਼ਿਆਮਾ ਨੇ ਉਹ ਔਖਾ ਵ੍ਰਤ ਸੁਣਿਆ।
ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਚਕ੍ਰੇ ਸਸ਼੍ਰਦ੍ਧਂ ਚ ਸਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਤ੍ਰਿਵਾਰੇ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣੇ ਤੁ ਤੁਰ੍ਯਵਾਰੇ ਸਮਾਗਤੇ
ਸ਼ਿਆਮਾ ਨੇ ਭਰੋਸੇ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਢੰਗ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਚੌਥੀ ਵਾਰੀ ਆਈ,
ਵਿਵਾਹਕਰ੍ਮਸਂਸਿਦ੍ਧਂ ਦ੍ਵਿਜਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਪ੍ਰਸਾਦਤਃ । ਸ਼੍ਰੀਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਦੇਵਸ੍ਯ ਨृਪਤੇਰ੍ਭੂਪਤੇਜਸਃ
ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਸ਼੍ਰੀਸਿਦ੍ਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਲਾਧਰ ਨੇ ਲੈ ਗਿਆ।
ਮਾਲਾਧਰੋ ਨਾਮ ਸੁਤੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਗृਹਂ ਗਤਃ । ਅਥ ਤਸ੍ਯਾਂ ਗਤਾਯਾਂ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਕੌਤੁਕਮ੍
ਮਾਲਾਧਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਓ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੁਣ ਕਿ ਜਦ ਉਹ ਉੱਥੇ ਗਈ, ਕੀ ਹੋਇਆ।
ਰਾਜ੍ਞੀਗृਹੇ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸ੍ਥਿਤਾਨਿ ਸੁਬਹੂਨਿ ਚ । ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਕੇਨ ਨੀਤਾਨਿ ਨ ਜ੍ਞਾਤਾਨ੍ਯਪਿ ਭੂਸੁਰ
ਰਾਣੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਪਏ ਸਨ। ਓ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਿਸ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨਿਰ੍ਵਿਤ੍ਤਾ ਬੁਦ੍ਧਿਹੀਨਾ ਸਾ ਚਾਨ੍ਨਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ । ਉਪਵਿष੍ਟਾ ਚ ਕੇਨਾਪਿ ਗਂਤੁਂ ਚ ਦੁਹਿਤੁਰ੍ਗृਹਮ੍
ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਅਕਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਨਾ ਰੋਟੀ ਸੀ, ਨਾ ਕਪੜਾ। ਉਹ ਉੱਥੇ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕੀ।
ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਹੇਤਵੇ । ਤਸ੍ਯ ਮਾਲਾਧਰਸ੍ਯਾਪਿ ਗ੍ਰਾਮੇ ਚ ਸਰਸੀਤਟੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਮੰਗਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਉਧਰ, ਮਾਲਾਧਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ, ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ,