ਕੇਨੈਵ ਤੁ ਵਿਧਾਨੇਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਕਦਾ । ਕਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਤਾ ਚ ਸਾ ਰਾਧਾ ਤਨ੍ਮੇ ਕਥਯ ਮੂਲਤਃ
ਕਿਹੜੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਉਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਦੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਰਾਧਾ ਕਿਉਂ ਜਨਮ ਲਿਆ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੂਲ ਤੋਂ ਦੱਸੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ- ਰਾਧਾਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਂ ਵਤ੍ਸ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ । ਕਥਯਾਮਿ ਸਮਾਸੇਨ ਸਮਗ੍ਰਂ ਹਰਿਣਾ ਵਿਨਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਧਾ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹਰੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਛੱਡ ਕੇ।
ਕਥਿਤੁਂ ਤਤ੍ਫਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤ੍ਯਪਿ ਨਾਰਦ । ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਮਹਤ੍
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹਾਂ; ਇਹ ਕੋਟੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਸਕृਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੇषਾਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਵਰਤ ਇਕ ਵਾਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਫਲ ਹਜ਼ਾਰ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਧਾਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਤਗੁਣਾਧਿਕਮ੍ । ਮੇਰੁਤੁਲ੍ਯਸੁਵਰ੍ਣਾਨਿ ਦਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਜਨਮ-ਅੱਠਵੀਂ ਦਾ ਪੁੰਨ ਉਸ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ; ਇਹ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਫਲ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ।
ਸਕृਦ੍ਰਾਧਾष੍ਟਮੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਤਗੁਣਾਧਿਕਮ੍ । ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਜਨੈਃ
ਰਾਧਾ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹ ਪੁੰਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਫਲ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵृषਭਾਨੁਸੁਤਾष੍ਟਮ੍ਯਾ ਤਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਜਨੈਃ । ਗਂਗਾਦਿषੁ ਚ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੂ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਮਨਾਉਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਪ੍ਰਿਯਾष੍ਟਮ੍ਯਾਃ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਏਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਤੁ ਯਃ ਪਾਪੀ ਹੇਲਯਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਪਿ ਵਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣ-ਪਿਆਰੀ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਮਨਾਉਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਪਾਪੀ ਇਹ ਵਰਤ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਕਰੇ ਜਾਂ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕਰੇ—
ਕਰੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਸਦਨਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕੋਟਿਕੁਲਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਪੁਰਾ ਕृਤਯੁਗੇ ਵਤ੍ਸ ਵਰਨਾਰੀ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾ
—ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਪੜ੍ਹਦੀਆਂ ਨਾਲ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਨਾਰੀ ਸੀ।
ਸੁਮਧ੍ਯਾ ਹਰਿਣੀਨੇਤ੍ਰਾ ਸ਼ੁਭਾਂਗੀ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ । ਸੁਕੇਸ਼ੀ ਚਾਰੁਕਰ੍ਣੀ ਚ ਨਾਮ੍ਨਾ ਲੀਲਾਵਤੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਪਤਲੀ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਹਿਰਣੀ ਵਰਗੀਆਂ, ਸਰੀਰ ਸ਼ੁਭ, ਮੁਸਕਾਨ ਪਿਆਰੀ, ਵਾਲ ਸੋਹਣੇ, ਕੰਨ ਮੋਹਣੇ; ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੀਲਾਵਤੀ ਸੀ।
ਤਯਾ ਬਹੂਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਕृਤਾਨਿ ਸੁਦृਢਾਨਿ ਚ । ਏਕਦਾ ਸਾਧਨਾਕਾਂਕ੍ਸ਼ੀ ਨਿਃਸृਤ੍ਯ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਵਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪਾਪ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਪਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਆਤਮਕ ਸਾਧਨਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੀ।
ਗਤਾਨ੍ਯਨਗਰਂ ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਜ੍ਞ ਜਨਾਨ੍ਬਹੂਨ੍ । ਰਾਧਾष੍ਟਮੀਵ੍ਰਤਪਰਾਨ੍ਸੁਂਦਰੇ ਦੇਵਤਾਲਯੇ
ਉਹ ਦੂਜੇ ਸ਼ਹਿਰ ਗਈ, ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ ਦੇਵ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਰਾਧਾ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਦੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸਨ।
ਗਂਧਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪਦੀਪੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਃ ਫਲੈਃ । ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੈਃ ਪੂਜਯਂਤੋ ਰਾਧਾਯਾ ਮੂਰ੍ਤਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਰਾਧਾ ਦੀ ਵਧੀਆ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਪੜੇ, ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕੇਚਿਦ੍ਗਾਯਂਤਿ ਨृਤ੍ਯਂਤਿ ਪਠਂਤਿ ਸ੍ਤਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤਾਲਵੇਣੁਮृਦਂਗਾਂਸ਼੍ਚ ਵਾਦਯਂਤਿ ਚ ਕੇ ਮੁਦਾ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਨੱਚਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਉੱਤਮ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਝਾਂਜ, ਵਾਂਸਰੀ ਅਤੇ ਡੋਲ ਵਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਥਾਵਿਧਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੌਤੂਹਲਸਮਨ੍ਵਿਤਾ । ਜਗਾਮ ਤਤ੍ਸਮੀਪਂ ਸਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ ਅਤੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ।
ਭੋਭੋਃ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨੋ ਯੂਯਂ ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤੋ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਕਥਯਧ੍ਵਂ ਪੁਣ੍ਯਵਂਤੋ ਮਾਂ ਚੈਵ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਓ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਆਈ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਕਾਰ੍ਯਹਿਤੇਰਤਾਃ । ਆਰੇਭਿਰੇ ਤਦਾ ਵਕ੍ਤੁਂ ਵੈष੍ਣਵਾ ਵ੍ਰਤਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਰਾਧਾਵ੍ਰਤਿਨ ਊਚੁਃ- ਭਾਦ੍ਰੇ ਮਾਸਿ ਸਿਤਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਜਾਤਾ ਸ਼੍ਰੀਰਾਧਿਕਾ ਯਤਃ । ਅष੍ਟਮੀ ਸਾਦ੍ਯ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤਾਂ ਕੁਰ੍ਵਾਮ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਰਾਧਾ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੰਨਣੀ ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ ਸ੍ਰੀ ਰਾਧਿਕਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਹੁਣ ਅਠਵੀਂ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।'
ਗੋਘਾਤਜਨਿਤਂ ਪਾਪਂ ਸ੍ਤੇਯਜਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘਾਤਜਮ੍ । ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀਹਰਣਾਚ੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਚ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਜਮ੍
ਗਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਚੋਰੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣਾ, ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨਾ—ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਪਾਪ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਘਾਤਜਂ ਚੈਵ ਸ੍ਤ੍ਰੀਹਤ੍ਯਾਜਨਿਤਂ ਤਥਾ । ਏਤਾਨਿ ਨਾਸ਼ਯਤ੍ਯਾਸ਼ੁ ਕृਤਾ ਯਾ ਚਾष੍ਟਮੀ ਨृਣਾਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋੜਨ ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਪ ਵੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਉਸ ਅਠਵੀਂ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਕਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਮਿਤ੍ਯੇਵ ਪਰਾਮृष੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੋਚਿਆ, 'ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਾਂਗੀ।'
ਤਤ੍ਰੈਵ ਵ੍ਰਤਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾ ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਦੈਵਾਤ੍ਸਾ ਪਂਚਤਾਂ ਯਾਤਾ ਸਰ੍ਪਘਾਤੇਨ ਨਿਰ੍ਮਲਾ
ਉਥੇ, ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਵਧੀਆ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ; ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੱਪ ਦੇ ਡਸਣ ਨਾਲ ਮਰ ਗਈ, ਪਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤੋ ਯਮਾਜ੍ਞਯਾ ਦੂਤਾਃ ਪਾਸ਼ਮੁਦ੍ਗਰਪਾਣਯਃ । ਆਗਤਾਸ੍ਤਾਂ ਸਮਾਨੇਤੁਂ ਬਬਂਧੁਰਤਿਕृਚ੍ਛ੍ਰਤਃ
ਫਿਰ, ਯਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਦੂਤ ਪਾਸ ਅਤੇ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ।
ਯਦਾ ਨੇਤੁਂ ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਯਮਸ੍ਯ ਸਦਨਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਤਦਾਗਤਾ ਵਿष੍ਣੁਦੂਤਾਃ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੂਤ ਆ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਸੀ।
ਹਿਰਣ੍ਮਯਂ ਵਿਮਾਨਂ ਚ ਰਾਜਹਂਸਯੁਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਛੇਦਨਂ ਚਕ੍ਰਧਾਰਾਭਿਃ ਪਾਸ਼ਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਰਾਜ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਚਕਰ ਦੀ ਧਾਰ ਨਾਲ ਪਾਸ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਰਥੇ ਚਾਰੋਪਯਾਮਾਸੁਸ੍ਤਾਂ ਨਾਰੀਂ ਗਤਕਿਲ੍ਬਿषਾਮ੍ । ਨਿਨ੍ਯੁਰ੍ਵਿष੍ਣੁਪੁਰਂ ਤੇ ਚ ਗੋਲੋਕਾਖ੍ਯਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਔਰਤ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਗੋਲੋਕ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਲਕਸ਼ ਹੈ, ਉਥੇ ਲੈ ਗਏ।
ਕृष੍ਣੇਨ ਰਾਧਯਾ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਾ ਵ੍ਰਤਪ੍ਰਸਾਦਤਃ । ਰਾਧਾष੍ਟਮੀਵ੍ਰਤਂ ਤਾਤ ਯੋ ਨ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਚ ਮੂਢਧੀਃ
ਉਥੇ, ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਰਾਧਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ; ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਰਾਧਾ ਅਸ਼ਟਮੀ ਵ੍ਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ—
ਨਰਕਾਨ੍ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਕੋਟਿਕਲ੍ਪਸ਼ਤੈਰਪਿ । ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਯਾ ਨ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਵ੍ਰਤਮੇਤਚ੍ਛੁਭਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਵੀ; ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਵ੍ਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ—
ਰਾਧਾਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਅਂਤੇ ਯਮਪੁਰੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪਤਂਤਿ ਨਰਕੇ ਚਿਰਮ੍
ਰਾਧਾ-ਵਿਸ਼ਨੂ ਵ੍ਰਤ ਪ੍ਰੀਤਿ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਦਾਚਿਜ੍ਜਨ੍ਮਚਾਸਾਦ੍ਯ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਵਿਧਵਾ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਏਕਦਾ ਪृਥਿਵੀ ਵਤ੍ਸ ਦੁष੍ਟਸਂਘੈਸ਼੍ਚ ਤਾਡਿਤਾ
ਜਦੋਂ ਵੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਕੋਈ ਔਰਤ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਗਰੋਹਾਂ ਨੇ ਪੀੜ੍ਹਿਆ ਸੀ।