ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲੇਨ ਚ । ਕृष੍ਣਜੀਮੂਤਸਂਕਾਸ਼ਾਃ ਸ੍ਫੁਰਦ੍ਵਦਨਪਂਕਜਾਃ
ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਗਏ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹਨ; ਉਹ ਕਾਲੇ ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰੇਣੀਧਰਾਸ਼੍ਚਾਰੁਨਾਸਾ ਦਿਵ੍ਯਕੁਂਡਲਭੂषਿਤਾਃ । ਦਦृਸ਼ੁਃ ਪਥਿ ਗਚ੍ਛਂਤੋ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦੂਤਾਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਸੁੰਦਰ ਨੱਕ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦੇ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਕਈ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਦੂਤ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਵਿष੍ਣੁਦੂਤਾ ਊਚੁਃ- ਕੇ ਯੂਯਂ ਵਿਕृਤਾਕਾਰਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤੇ ਕਰ੍ਬੁਰਾ ਇਵ । ਇਮਾਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਿਯਤਮਾਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਕ੍ਵ ਵ੍ਰਜਥੋਤ੍ਤਮਾਮ੍ । ਇਦਂ ਵਚਨਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਤੇषਾਂ ਤੇ ਤੁ ਦ੍ਰੁਤਂ ਯਯੁਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਇੰਨੇ ਵਿਅੰਗ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਲੱਗਦੇ ਹੋ, ਛਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ? ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਲੈ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਥ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧਸਂਪਨ੍ਨਾ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦੂਤਾ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਜਘ੍ਨੁਸ੍ਤੇ ਸਂਦੇਸ਼ਹਰਾਨ੍ਯਮਸ੍ਯ ਜਗਤਃ ਪ੍ਰਭੋਃ
ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੂਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ।
ਚਕ੍ਰਾਦਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸਂਘੈਸ਼੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭੈਃ । ਕृਤਾਂਤਸ੍ਯ ਭਟਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰੁਦਂਤਸ੍ਤੇ ਪਲਾਯਿਤਾਃ
ਚਕਰ ਆਦਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਮੌਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕ ਰੋਦੇ ਹੋਏ ਭੱਜ ਗਏ।
ਯਮਂ ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਸਭੀਤਾਸ਼੍ਚ ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਸਕਲਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਯਮੋऽਪਿ ਤਤ੍ਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਮੁਵਾਚ ਹ
ਡਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਯਮ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਦੱਸਣ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ; ਯਮ ਨੇ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਧਰ੍ਮ ਉਵਾਚ- ਕੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਭੋ ਮਂਤ੍ਰਿਨ੍ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਸਮਾਗਤਾ । ਏਤਨ੍ਮੇ ਪृਚ੍ਛਤ ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਯਸ੍ਵ ਯਥਾਰ੍ਹਤਃ
ਧਰਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਕਿਹੜੀ ਨੇਕੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਮੰਤਰੀ, ਇਹ ਗਣਿਕਾ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੀ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਮਾਮਲਾ ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।'
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤ ਉਵਾਚ- ਤਯਾ ਪਾਪਾਨ੍ਯਰ੍ਜਿਤਾਨਿ ਜਨ੍ਮਤਃ ਸੁਬਹੂਨ੍ਯਪਿ । ਕਿਂਤ੍ਵਾਕਰ੍ਣਯ ਲੋਕੇਸ਼ ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਮਸ੍ਤਿ ਤਤ੍
ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਉਸ ਨੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪਾਪ ਕੀਤੇ, ਪਰ ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੁਣੋ—ਜੇ ਕੋਈ ਨੇਕੀ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਹ ਹੈ।'
ਗਣਿਕੈਕਦਾ ਧਰ੍ਮ੍ਮਰਾਜ ਸਰ੍ਵਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਾ । ਕਾਂਚਿਤ੍ਪੁਰੀਂ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਜਾਰਕਾਂਕ੍ਸ਼ੀ ਧਨਾਰ੍ਥਿਨੀ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਧਰਮ ਰਾਜਾ, ਗਣਿਕਾ ਸਾਰੇ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਈ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਨਾਲ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਾਲਯੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤਾਂਬੂਲਭਕ੍ਸ਼ਣਂ । ਕृਤ੍ਵਾ ਤਚ੍ਛੇषਚੂਰ੍ਣਂ ਤੁ ਦਦੌ ਭਿਤ੍ਤੌ ਤੁ ਕੌਤੁਕਾਤ੍
ਉਥੇ, ਇਕ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਾਨ ਚਬਾਇਆ ਅਤੇ ਮਜ਼ੇ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਬਚਾ ਹੋਇਆ ਚੂਰਨ ਕੰਧ 'ਤੇ ਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਗਣਿਕਾ ਗਤਪਾਤਕਾ । ਵੈਕੁਂਠਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਾ ਯਾਤਿ ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਤਵ ਦਂਡਤਃ
ਉਸ ਨੇਕੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਗਣਿਕਾ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ; ਹੁਣ ਉਹ ਤੇਰੇ ਸਜ਼ਾ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੂਤਾ ਯਮੋऽਪਿ ਵਚਨਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਵ੍ਯਾਪਾਰੇ ਚਾਨ੍ਯਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਦਦੌ ਸਾ ਗਣਿਕਾਪਿ ਚ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਅਤੇ ਯਮ ਆਪ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਹੋਰ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਲੈ ਗਏ, ਤੇ ਗਣਿਕਾ ਵੀ।'
ਆਰੂਢਾ ਸ੍ਯਂਦਨੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਰਾਜਹਂਸਯੁਤੇ ਤਥਾ । ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਯਯੌ ਸਾ ਚ ਵੇष੍ਟਿਤਾ ਵਿष੍ਣੁਕਿਂਕਰੈਃ
ਰਾਜ ਹੰਸਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁੰਦਰ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਗਈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ।
ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੋਰਾਜ੍ਞਯਾ ਸਾਥ ਕੁਲਕੋਟਿਯੁਤਾਪਿ ਚ । ਤਸ੍ਥੌ ਸੌਧਗृਹੇ ਵਿਪ੍ਰ ਨਾਨਾਭੋਗਂ ਚਕਾਰ ਹ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਣਗਿਣਤ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਹੀ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਭੋਗੇ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੋ ਵੈ ਹਰੇਰ੍ਗੇਹੇ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਿਂ ਵਾ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਨ ਜਾਨੇ ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੇ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਚੂਰਨ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਪੁੰਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਧ੍ਯਾਯਂ ਪਠੇਦ੍ਯੋ ਵੈ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸਾਦਰੇਣ ਚ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਾਤ੍ਯਸੌ ਹਰਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ- ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਗੋਲੋਕਂ ਯਾਤਿ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਸੁਮਤੇ ਦੁਸ੍ਤਰਾਤ੍ਕੇਨ ਜਨਃ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਤ੍ । ਰਾਧਾਯਾਸ਼੍ਚਾष੍ਟਮੀ ਸੂਤ ਤਸ੍ਯਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ। ਅਤੇ, ਹੇ ਸੂਤ, ਰਾਧਾ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਨਾਰਦੋऽਪृਚ੍ਛਤ੍ਪੁਰਾ ਚੈਤਨ੍ਮਹਾਮੁਨੇ । ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਸਮਾਸੇਨ ਪृष੍ਟਵਾਨ੍ਸ ਇਤਿ ਦ੍ਵਿਜ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਇਹ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ। ਤੁਸੀਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣੋ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕੀ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਪਿਤਾਮਹ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਾਂ ਵਰ । ਰਾਧਾਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀ ਤਾਤ ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਾਧਾ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਦੇ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਕਿਂਵਾ ਕृਤਂ ਕੇਨ ਪੁਰਾ ਵਿਭੋ । ਅਕੁਰ੍ਵਤਾਂ ਜਨਾਨਾਂ ਹਿ ਕਿਲ੍ਬਿषਂ ਕਿਂ ਭਵੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਕੀ ਪੁੰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ ਸੀ? ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ?
ਕੇਨੈਵ ਤੁ ਵਿਧਾਨੇਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਕਦਾ । ਕਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਤਾ ਚ ਸਾ ਰਾਧਾ ਤਨ੍ਮੇ ਕਥਯ ਮੂਲਤਃ
ਕਿਹੜੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਉਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਦੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਰਾਧਾ ਕਿਉਂ ਜਨਮ ਲਿਆ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਮੂਲ ਤੋਂ ਦੱਸੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ- ਰਾਧਾਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਂ ਵਤ੍ਸ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ । ਕਥਯਾਮਿ ਸਮਾਸੇਨ ਸਮਗ੍ਰਂ ਹਰਿਣਾ ਵਿਨਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਧਾ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹਰੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਛੱਡ ਕੇ।
ਕਥਿਤੁਂ ਤਤ੍ਫਲਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤ੍ਯਪਿ ਨਾਰਦ । ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਮਹਤ੍
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਉਪਵਾਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਫਲ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹਾਂ; ਇਹ ਕੋਟੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਸਕृਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੇषਾਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਃ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਵਰਤ ਇਕ ਵਾਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜੋ ਫਲ ਹਜ਼ਾਰ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਧਾਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਤਗੁਣਾਧਿਕਮ੍ । ਮੇਰੁਤੁਲ੍ਯਸੁਵਰ੍ਣਾਨਿ ਦਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਜਨਮ-ਅੱਠਵੀਂ ਦਾ ਪੁੰਨ ਉਸ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ; ਇਹ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਫਲ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ।
ਸਕृਦ੍ਰਾਧਾष੍ਟਮੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਤਗੁਣਾਧਿਕਮ੍ । ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਜਨੈਃ
ਰਾਧਾ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹ ਪੁੰਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਫਲ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵृषਭਾਨੁਸੁਤਾष੍ਟਮ੍ਯਾ ਤਤ੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਜਨੈਃ । ਗਂਗਾਦਿषੁ ਚ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੂ ਦੀ ਧੀ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਮਨਾਉਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਪ੍ਰਿਯਾष੍ਟਮ੍ਯਾਃ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਏਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਤੁ ਯਃ ਪਾਪੀ ਹੇਲਯਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਪਿ ਵਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣ-ਪਿਆਰੀ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਮਨਾਉਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਹ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਪਾਪੀ ਇਹ ਵਰਤ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਕਰੇ ਜਾਂ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕਰੇ—
ਕਰੋਤਿ ਵਿष੍ਣੁਸਦਨਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕੋਟਿਕੁਲਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਪੁਰਾ ਕृਤਯੁਗੇ ਵਤ੍ਸ ਵਰਨਾਰੀ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾ
—ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਪੜ੍ਹਦੀਆਂ ਨਾਲ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਨਾਰੀ ਸੀ।
ਸੁਮਧ੍ਯਾ ਹਰਿਣੀਨੇਤ੍ਰਾ ਸ਼ੁਭਾਂਗੀ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ । ਸੁਕੇਸ਼ੀ ਚਾਰੁਕਰ੍ਣੀ ਚ ਨਾਮ੍ਨਾ ਲੀਲਾਵਤੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਪਤਲੀ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਹਿਰਣੀ ਵਰਗੀਆਂ, ਸਰੀਰ ਸ਼ੁਭ, ਮੁਸਕਾਨ ਪਿਆਰੀ, ਵਾਲ ਸੋਹਣੇ, ਕੰਨ ਮੋਹਣੇ; ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੀਲਾਵਤੀ ਸੀ।