ਜਯਂਤੀ ਬੁਧਵਾਰੇ ਚ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾ ਸਹਿਤਾ ਯਦਾ । ਭਵੇਚ੍ਚ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕਿਂ ਕृਤੈਰ੍ਵ੍ਰਤਕੋਟਿਭਿਃ
ਜਦੋਂ ਜਯੰਤੀ ਬੁਧਵਾਰ ਨੂੰ ਰੋਹਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਆਵੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਤਾਂ ਅਣਗਿਣਤ ਵਰਤਾਂ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?
ਕृਤੇ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਚੈਵ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚ ਕਲੌ ਯੁਗੇ । ਕृਤਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਧਾਨੇਨ ਜਯਂਤੀ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਕ੍ਰਿਤ, ਤ੍ਰੇਤਾ, ਦੁਆਪਰ ਅਤੇ ਕਲਿਜੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਯੰਤੀ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜਾਗਰੇ ਪਦ੍ਮਨਾਭਸ੍ਯ ਪੁਰਾਣਂ ਪਾਠਯੇਤ੍ਤੁ ਯਃ । ਆਜਨ੍ਮੋਪਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਦਹਤੇ ਤੂਲਰਾਸ਼ਿਵਤ੍
ਜੋ ਪਦਮਨਾਭ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਨੂੰ ਜਾਗਰਣ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਨਮ ਤੋਂ ਇਕੱਠਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਪ ਰੂਈ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁਰਾਣਂ ਹਰਿਵਾਸਰੇ । ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਕੋਟੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਪਾਪ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸਰੇ ਪਦ੍ਮਨਾਭਸ੍ਯ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਾਚਕਂ ਮੁਨੇ । ਕੁਲਕੋਟਿਂ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਸ ਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਪਦਮਨਾਭ ਦੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਮুনি, ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜਯਂਤ੍ਯਾਮੁਪਵਾਸੇਨ ਯੋ ਨਰੋऽਤ੍ਰ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਃ । ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਾਤ੍ਯਸੌ ਨਰਕਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਤੋਂ ਮੁੰਹ ਮੋੜਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਂਧਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਧੂਪੈਸ਼੍ਚ ਘृਤਪੂਰ੍ਣਪ੍ਰਦੀਪਕੈਃ । ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੈਸ਼੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰ ਜਯਂਤੀਂ ਪ੍ਰਕਰੋਤਿ ਚ । ਨਰੋ ਵੈ ਤਾਰਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁਰੁषਾਨੇਕਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਜਯੰਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਕੀ-ਇੱਕ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯਂ ਨ ਵੈਧਵ੍ਯਂ ਨ ਭਵੇਤ੍ਕਲਹੋ ਗृਹੇ । ਸਂਤਤੇਰ੍ਨ ਵਿਰੋਧਂ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਧਨਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਨਾ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਦਾ ਦੁੱਖ, ਨਾ ਝਗੜਾ। ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਵੀ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਧਨ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਯਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਿਕੀਰ੍षਤੇ ਕਾਮਾਨ੍ਜਯਂਤੀ ਸਮੁਪੋषਕਃ । ਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਕਲਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜਯੰਤੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਿਹੜੇ ਭੀ ਮਨੋਰਥ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਪਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਯਂਤੀਵ੍ਰਤ ਮਾਨਸਾਃ । ਤੇ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਕੁਲੀਨਾਸ੍ਤੇ ਈਸ਼੍ਵਰਾਸ੍ਤੇ ਚ ਪਂਡਿਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਦੇ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਨਵੰਤ, ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ।
ਯਾਨਿ ਕਾਨਿ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਨਿਯਮਾਨਿ ਚ । ਜਯਂਤੀਵਾਸਰਸ੍ਯੈਵ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਂਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਜੋ ਭੀ ਤੀਰਥ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਹਨ, ਉਹ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਦਿਨ ਦੀ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਭਾਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਭਾਦ੍ਰੇ ਵੈ ਚੋਭਯੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸਭਾਰ੍ਯਕਃ । ਰਾਧਾਕृष੍ਣਾष੍ਟਮੀਂ ਵਤ੍ਸ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਹਰਿਸਨ੍ਨਿਧਿਮ੍
ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਰਾਧਾ-ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਸ਼ਟਮੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਂ ਚ ਪੁਣ੍ਯਕਾਰਂ ਚ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸਦਾ ਹਰੇਃ । ਸ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਵੈਕੁਂਠਂ ਜਯਂਤੀਸਮੁਪੋषਕਃ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹਰੀ ਲਈ ਵਰਤ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਯੰਤੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸੀ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਵੈਕੁੰਠ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰਹੀਨਂ ਕੁਲਭ੍ਰष੍ਟਂ ਕੀਰ੍ਤਿਹੀਨਂ ਕੁਯੋਨਿਜਮ੍ । ਨਾਸ਼ਯਤ੍ਯਾਸ਼ੁ ਪਾਪਂ ਚ ਜਯਂਤੀ ਹਰਿਵਲ੍ਲਭਾ
ਜਯੰਤੀ, ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਚਾਰ ਤੋਂ ਵੰਝੇ, ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗੇ, ਇੱਜ਼ਤ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਜਾਤ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮੇਰੁਤੁਲ੍ਯਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਾਨਿ ਚ । ਸ ਨਿਰ੍ਦਹਤਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਜਯਂਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਪੋषਕਃ
ਜਯੰਤੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸੀ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਧਨਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਧਨਮ੍ । ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੀ ਲਭਤੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਜਯਂਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਪੋषਕਃ
ਜਯੰਤੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਧਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਜਯਂਤੀਕਰਣੇ ਚਿਤ੍ਤਂ ਯੇषਾਂ ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਪਰਮ੍ । ਯਮੋऽਪਿ ਸ਼ਂਕਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਜਯੰਤੀ ਕਰਨ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਯਮ ਭੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਨਾਰਦਂ ਤੁ ਯਯੌ ਸ ਚ ਯਥਾਗਤਃ । ਮਯਾਪਿ ਕਥਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯਤ੍ਪृष੍ਟੋऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਮੁਨੇ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਭੀ, ਹੇ ਮুনি, ਜੋ ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚ ਜਯਂਤ੍ਯਾ ਯੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਤਃ । ਤੇਪਿ ਯਾਂਤਿ ਪਰਂ ਧਾਮ ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਜਯੰਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਚਾ ਧਾਮ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾਣਵਾਚਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਜਯਂਤੀਵ੍ਰਤਿਨਂ ਤਥਾ । ਯੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨਰਾਃ ਪਾਪਾਸ੍ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣ ਪਾਠਕ ਜਾਂ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ- ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਪੁਤ੍ਰਹੀਨੋ ਜਨੋ ਭਵੇਤ੍ । ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੇਨ ਵੈ ਸੂਤ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਤਿ ਕੇਨ ਚ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਦੱਸੋ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਮਨੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਸੂਤ, ਕਿਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਏਤਤ੍ਪृष੍ਟਃ ਪੁਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨਾਰਦੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਸ ਯਦਾਹ ਤਦਾ ਤਂ ਚ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸਵਾਲ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਪੂਛਿਆ ਸੀ; ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਜੋ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਪਿਤਾਮਹ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਸਰ੍ਵਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਪਾਰਗ । ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਵੈ ਭਵੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੇਨ ਪਦ੍ਮਜ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪਿਤਾਮਾ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਦੇ ਅਰਥ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ?
ਵਂਧ੍ਯਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਵਾ ਭਵੇਤ੍ਕੇਨ ਵृਜਿਨੇਨ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ । ਕਥਯ ਸ਼ृਣ੍ਵਤੋ ਵੈ ਮੇ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿਹਿਤੇ ਰਤ
ਕਿਹੜੀ ਗਲਤ ਕਰਤੂਤ ਕਰਕੇ ਔਰਤ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੰਝੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਦੱਸੋ।
ਦੁਹਿਤਾ ਜਾਯਤੇ ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ਵਾ ਨਪੁਂਸਕਃ । ਮृਤਵਤ੍ਸੋ ਭਵੇਤ੍ਕੇਨ ਮृਤਵਤ੍ਸਾਤਿਦੁਃਖਿਤਾ । ਕੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪੁਨਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵੇਦ੍ਵਦ
ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਧੀ ਜਨਮਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਨਪੁੰਸਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜੀ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਮਰੇ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮਰਨ ਦਾ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਕਿਹੜੀ ਨੇਕੀ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਦੱਸੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ- ਕਥਯਾਮਿ ਸਮਾਸੇਨ ਸਾਵਧਾਨੇਨ ਤਚ੍ਛ੍ਰਣੁ । ਵृਤ੍ਤਾਂਤਂ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਵਿਸ੍ਮਯਪ੍ਰਦਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਵਰ੍ਤਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ । ਹਰੇਦ੍ਵਾ ਹਾਰਯੇਦਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰਹੀਨੋ ਭਵੇਤ੍ਕਿਲ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਲੈ ਜਾਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੰਝਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਜਨ੍ਮਨਿ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਂ ਹਿ ਚ । ਸਸਸ੍ਯਾ ਭੂਮੇਰ੍ਦਾਨਂ ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਵਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਧੇਨੁਂ ਬਹੁਗੁਣਾਂ ਹੈਮੀਂ ਬਹੁਦੁਗ੍ਧਾਂ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ । ਸੁਵਰ੍ਣਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਚੈਵ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਾਂ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬਹੁਤ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੋਨੇ ਦੀ, ਵਧੀਆ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਸਹੀ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।