ਸਰ੍ਪਿਸ੍ਤਤ੍ਸ੍ਵਾਦਿਤੁ ਚਾਖੁਰਾਗਤੋऽਪਿ ਪ੍ਰਦੀਪਤਃ । ਯਾਵਤ੍ਖਾਦਿਤੁਮਾਰੇਭੇ ਬੋਧਿਤੋऽਸੌ ਪ੍ਰਦੀਪਕਃ
ਘੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਚੂਹਾ ਦੀਵੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ; ਜਦ ਉਹ ਖਾਣ ਲੱਗਾ, ਤਾੰ ਦੀਵਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ।
ਮੂषਕੋऽਗ੍ਨਿਭਯਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਵੇਗੇਨਾਪਿ ਪਲਾਯਿਤਃ । ਆਖੋਸ਼੍ਚ ਸਕਲਂ ਪਾਪਂ ਵਿਨष੍ਟਂ ਕृਪਯਾ ਹਰੇਃ
ਅੱਗ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਚੂਹਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ; ਤੇ ਹਰੀ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਗਏ।
ਸਰ੍ਪੇਣ ਦਂਸ਼ਿਤਸ਼੍ਚਾਖੁਃ ਪ੍ਰਾਣਤ੍ਯਾਗਂ ਚਕਾਰ ਹ । ਤਤੋ ਯਮਾਜ੍ਞਯਾ ਦੂਤਾਃ ਪਾਸ਼ਮੁਦ੍ਗਰਪਾਣਯਃ
ਸੱਪ ਨੇ ਕੱਟ ਲਿਆ ਤਾਂ ਚੂਹਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿੱਤੀ; ਫਿਰ ਯਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਦੂਤ ਫੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਤੇ ਗੱਡੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਆਏ।
ਆਗਤਾਸ੍ਤਂ ਸਮਾਨੇਤੁਂ ਬਬਂਧੁਸ਼੍ਚਰ੍ਮਰਜ੍ਜੁਭਿਃ । ਯਾਵਨ੍ਨੇਤੁਂ ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਃ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਾਃ
ਉਹ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਮੜੇ ਦੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ; ਜਦ ਉਹ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ ਆ ਗਏ।
ਆਗਤਾ ਗਰੁਡਾਰੂਢਾ ਵਿष੍ਣੁਦੂਤਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾਃ । ਵਿਮਾਨਂ ਗਗਨੇ ਚੈਵ ਰਾਜਹਂਸਯੁਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੂਤ ਆਏ; ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੋਹਣਾ ਵਿਮਾਨ ਸੀ।
ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਕਨਕੈਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੈਃ ਕਾਮਗਂ ਕृਪਯਾ ਹਰੇਃ । ਪਾਸ਼ਂ ਛਿਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੂਤਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਸ੍ਤੇ ਯਮਕਿਂਕਰਾਨ੍
ਹਰੀ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਨੇ ਦਾ, ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਮਾਨ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਫਿਰ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਪਾਸ਼ਾ ਕੱਟ ਕੇ ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤੋऽਪ੍ਯਸੌ ਮੂਢਾ ਵ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤੁ ਬਂਧਨਂ ਕृਤਮ੍ । ਗਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਸ਼ਮਨਪ੍ਰੇष੍ਯਾ ਯਦਿ ਵਾਂਛਾਸ੍ਤਿ ਜੀਵਿਤੁਮ੍
ਇਹ ਚੂਹਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਝੱਲੇਓ; ਤੁਹਾਡਾ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਵਿਅਰਥ ਹੋਇਆ। ਜੇ ਜੀਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰੋ, ਇਥੋਂ ਚਲੇ ਜਾਓ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਕਂਪਿਤਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਪृਚ੍ਛਂਤਿ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਕੇਨ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਨੀਯਤੇ ਪੁਰਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਕੰਬ ਗਏ ਤੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ: 'ਕਿਹੜੀ ਪੁੰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਲੈ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?'
ਅਸੌ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਮਹਾਪਾਪੀ ਯੂਯਂ ਤਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥ । ਵਿष੍ਣੁਦੂਤਾ ਊਚੁਃ- ਪੁਰਤੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦੀਪਬੋਧਨਂ ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਉਸ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੀਵਾ ਜਗਾਇਆ ਸੀ।'
ਤੇਨੈਵ ਕਰ੍ਮਣਾ ਦੂਤਾ ਨਯਾਮੋ ਵਿष੍ਣੁਮਂਦਿਰਮ੍ । ਅਨਿਚ੍ਛਯਾਪਿ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦੀਪਸ੍ਯ ਬੋਧਨਮ੍
ਇਸ ਕਰਤਬ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਲੈ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ; ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੀਵੇ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵੀ ਜਗਾ ਦੇਵੇ—
ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ਗृਹਮ੍ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਦੀਪਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਤੁ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨੈਃ
ਕੋਟੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਨੂੰ ਦੀਵਾ ਦੇਵੇ—
ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਹਰਿਣਾ ਵਿਨਾ । ਘृਤਪੂਰ੍ਣਪ੍ਰਦੀਪਂ ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧਰੇਰ੍ਗृਹੇ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੰਨ ਹਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ; ਜੇ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਘੀ ਭਰਿਆ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾ ਦੇਵੇ—
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰੇਣ ਤਸ੍ਯ ਕਿਂ ਵਾ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਪ੍ਰਕਰ੍ਤਾ ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਯਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ਦਿਨੇ
ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਸਵਰਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਦੀਪਦਾਤਾ ਚ ਸ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਧਰਿਮਂਦਿਰਮ੍ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੂਤਾ ਗਤਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਯਥਾਗਤਾਃ
ਪਰ ਜੋ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਦੀਵਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।' ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੂਤ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ।'
ਵਿष੍ਣੁਦੂਤਾ ਰਥੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਤਾਸ੍ਤਂ ਵਿष੍ਣੁਮਂਦਿਰਮ੍ । ਵਿष੍ਣੁਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯ ਏਵਾਸ੍ਯ ਮਨ੍ਵਂਤਰਸ਼ਤਂ ਗਤਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਲੈ ਗਏ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਮਨਵਾਂਤਰ ਦੇ ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰੇ।
ਤਤੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਰਾਜਕਨ੍ਯਾ ਬਭੂਵ ਕृਪਯਾ ਹਰੇਃ । ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਚਿਰਂ ਭੋਗਂ ਚਕਾਰ ਸਾ
ਫਿਰ ਹਰੀ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਬਣੀ; ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਉਹ ਲੰਬਾ ਸੁਖ ਭੋਗਦੀ ਰਹੀ।
ਇਤਃ ਪੁਨਰ੍ਗਤਾ ਸਾ ਤੁ ਗੋਲੋਕਂ ਹਰਿਸੇਵਯਾ । ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਦੀਪਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗੋਲੋਕ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੁਮਂਦਿਰਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀਵੇ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ- ਜਯਂਤ੍ਯਾਃ ਸੂਤ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਦਾ ਸਾ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਜਨੈਃ । ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਯਿ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਪੋਤਃ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੂਤ ਜੀ, ਜਯੰਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਦੋਂ ਲੋਕ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨੌਕਾ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਪृष੍ਟੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ । ਪੁਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨਾਰਦੇਨ ਪृष੍ਟ ਏਤਤ੍ਸੁਰਾਲਯੇ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਵਿਦਵਾਨ ਜੀ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਜਯਂਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਥਯਸ੍ਵ ਪਿਤਾਮਹ । ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾਹਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਤਦ੍ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਿਤਾ ਜੀ, ਜਯੰਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਵਹਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਤਵਾਗ੍ਰੇ ਕਥਯਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਜਯਂਤ੍ਯਾ ਉਪਵਾਸੇਨ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਵਿਦਵਾਨ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਮਰਣਾਤ੍ਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍ਪਾਪਂ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਮੁਨੇ । ਜਯਂਤੀ ਦਹਤੇ ਤਚ੍ਚ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਸੋਪਵਾਸਕृਤ੍
ਜਯੰਤੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਅਤੇ ਕੀਰਤਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮੁਨੇ, ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਜੇ ਉਪਵਾਸ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਫਿਰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ।
ਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀ ਚ ਨਵਮੀ ਚੈਤ੍ਰੇ ਮਾਸਿ ਸਿਤਾ ਸ਼ੁਭਾ । ਕृष੍ਣਾ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ ਕੁਂਭੇ ਮੇषੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀ
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਅਸ਼ਟਮੀ ਤੇ ਨਵਮੀ, ਕੁੰਭ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਮੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕਲ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ — ਇਹ ਜਯੰਤੀ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਗਾष੍ਟਮ੍ਯਾਸ਼੍ਵਿਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਸ਼੍ਰਵਣਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਭਦਾ ਜਯਂਤ੍ਯਃ षਟ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਸ਼ਟਮੀ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਸ਼ੁਕਲ ਦਵਾਦਸ਼ੀ — ਇਹ ਛੇ ਜਯੰਤੀ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿੰਨ ਹਨ।
ਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀ ਪੂਰ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਕ੍ਰਤੁਕੋਟਿਸਮਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮਯੁਤੈਃ ਸਮਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਕ੍ਰਤੂਆਂ ਦੇ ਕਰੋੜਾਂ ਅਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਕਰ੍ਤਾ ਗਵਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਦਿਨੇਦਿਨੇ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਯਂਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਪੋषਣੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੇਮਭਾਰਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਰਵਿਗ੍ਰਹੇ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਯਂਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਪੋषਣੇ
ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਭਾਰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਜਿਨਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਿਲਧੇਨੁਸ਼ਤਾਨਿ ਚ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਯਂਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਪੋषਣੇ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ ਦੀਆਂ ਖਾਲਾਂ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤਿਲ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ ਦੇਣ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾਨੇ ਭਵਤਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਯਂਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਪੋषਣੇ
ਕਰੋੜਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।