ਕਿਂਤ੍ਵਾਕਰ੍ਣਯ ਲੋਕੇਸ਼ ਸੁਕृਤਂ ਚਾਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ । ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਯਮੁਨਾਭ੍ਰਾਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਲੋਪਿ ਤਤ੍
ਪਰ ਸੁਣੋ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਸ ਦੇ ਵਲ ਪੁੰਨ ਵੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਭਰਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਉਵਾਚ- ਕਿਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇऽਮਾਤ੍ਯ ਵਦ ਸਾਰਂ ਮਮਾਂਤਿਕੇ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਤਦ੍ਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਰ ਯੋਗ੍ਯੋ ਭਵੇਦਸੌ
ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਇਸ ਦੇ ਵਲ ਕਿਹੜਾ ਪੁੰਨ ਹੈ, ਮੰਤਰੀ? ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਦੀ ਖਾਸ ਗੱਲ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਹਨੂੰ ਓਥੇ ਭੇਜਾਂਗਾ ਜਿਥੇ ਉਹ ਯੋਗ ਹੈ।
ਯਮਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਭਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਕਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਹਸ੍ਤਾਂਜਲਿਂ ਪ੍ਰਾਹ ਚਾਤ੍ਮਨਃ ਸ੍ਵਾਮਿਨੇ ਦ੍ਵਿਜ
ਯਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਦੁਜਾ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤ ਉਵਾਚ- ਹਰਣਾਰ੍ਥਂ ਹਰੇਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਗਤੋऽਸੌ ਪਾਪਿਨਾਂ ਵਰਃ । ਪ੍ਰੋਜ੍ਝਿਤਃ ਕਰ੍ਦ੍ਦਮੋ ਰਾਜਨ੍ਪਾਦਯੋਰ੍ਦ੍ਵਾਰਤੋ ਹਰੇਃ
ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹਰੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਦੀ ਚੋਰੀ ਲਈ, ਇਹ ਪਾਪੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਿਆ; ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹਰੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ ਕੀਚੜ ਹਟ ਗਿਆ।
ਬਭੂਵ ਲਿਪ੍ਤਾ ਸਾ ਭੂਮਿਰ੍ਬਿਲਚ੍ਛਿਦ੍ਰ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ । ਤੇਨ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਨਿਰ੍ਗਤਂ ਪਾਤਕਂ ਮਹਤ੍ । ਵੈਕੁਂਠਂ ਪ੍ਰਤਿਯੋਗ੍ਯੋऽਸੌ ਨਿਰ੍ਗਤਸ੍ਤਵ ਦਂਡਤਃ
ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਸਾਫ ਹੋ ਗਈ, ਕੋਈ ਛੇਕ ਜਾਂ ਖੋਲ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ; ਉਸ ਪੁੰਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਸਜ਼ਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਪੀਠਂ ਕਨਕਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ । ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਚੋਪਵਿष੍ਟਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯੋਯਮੇਨਸਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਕੁਰਸੀ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਪਾਪੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਨਨਾਮ ਸ਼ਿਰਸਾ ਤਂ ਵੈ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਯਮ ਉਵਾਚ- ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਮਂਦਿਰਂ ਮੇऽਦ੍ਯ ਪਾਦਯੋਸ੍ਤਦ੍ਧਿ ਰੇਣੁਭਿਃ
ਉਹ ਯਮ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਯਮ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਮੰਦਰ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕृਤਾਰ੍ਥੋऽਸ੍ਮਿ ਕृਤਾਰ੍ਥੋऽਸ੍ਮਿ ਕृਤਾਰ੍ਥੋऽਸ੍ਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਇਦਾਨੀਂ ਗਚ੍ਛ ਭੋ ਸਾਧੋ ਹਰੇਰ੍ਮਂਦਿਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹੋ ਗਿਆ—ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹੁਣ, ਹੇ ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ, ਹਰੀ ਦੇ ਉੱਚ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾ।
ਨਾਨਾਭੋਗਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਨਿਵਾਰਣਮ੍ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋऽਸੌ ਸ੍ਯਂਦਨੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਨਿਰ੍ਮਿਤੇ
ਅਨੇਕ ਸੁਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਜਨਮ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ—ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਰਥ ਵਿਚ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜਹਂਸਯੁਤੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਤਮਾਰੋਪ੍ਯ ਗਤੈਨਸਮ੍ । ਸਮਸ੍ਤਸੁਖਦਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਚਕ੍ਰਿਣਃ
ਰਾਜ ਹੰਸਾਂ ਵਾਲੀ, ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਉਹਨੂੰ ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਵੈਕੁਂਠੇ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥੌ ਸੁਖਂ ਚਿਰਮ੍ । ਲੇਪਨਂ ਯੇ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਹਰਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਆ। ਜਿਹੜੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਤੇषਾਂ ਕਿਂ ਵਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਜਾਨੇऽਹਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਠੇਦ੍ਯੋ ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ? ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਹੇ ਦੁਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ! ਜਿਹੜਾ ਇਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੁਣੇ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ—
ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਨਸ਼੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਕੋਟੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜਮਿਆ ਪਾਪ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ- ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕਸ੍ਯ ਚ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੂਤ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ । ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਸ੍ਯ ਫਲਂ ਕਿਂ ਵਾ ਦੋषਂ ਕਿਂ ਤਦਕੁਰ੍ਵਤਃ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਤ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੋ। ਇਸ ਵਰਤ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਨਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਪੁਰੈਕਦਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵ੍ਯਾਸਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਮ੍ । ਜੈਮਿਨਿਃ ਪृष੍ਟਵਾਨੇਤਦਾਰੇਭੇ ਕਥਿਤਂ ਮੁਨਿਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਕ ਵਾਰੀ, ਮਾਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੈਮਿਨੀ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਇਹ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਤਿਲਤੈਲਂ ਮੈਥੁਨਂ ਯਃ ਸ਼ੁਭਦੇ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ । ਬਹੁਜਨ੍ਮਕृਤੈਃਪਾਪੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ਗृਹਮ੍
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਕੋਈ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਦਾ ਤੇਲ ਅਤੇ ਵਿਵਾਹਿਕ ਸੰਬੰਧ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਂ ਚ ਮੈਥੁਨਂ ਯੋ ਵੈ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਨ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍ । ਪ੍ਰਤਿਜਨ੍ਮਨਿ ਸਂਮੂਢਃ ਸ਼ੂਕਰਸ਼੍ਚ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਅਤੇ ਵਿਵਾਹਿਕ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ, ਉਹ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮੂੜ੍ਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੂਅਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰੈਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵੈ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਪਤ੍ਰੇਪਤ੍ਰੇऽਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਪੱਤੇ ਨਾਲ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਮੁਨਿਪੁष੍ਪੈਰ੍ਯਃ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍ । ਦੇਵਾਨਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕृਪਯਾ ਹਰੇਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਕਾਰਤਿਕ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਮੁਨਿਸ਼ਾਕਂ ਵੈ ਯੋऽਸ਼੍ਨਾਤਿ ਚ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ । ਸਂਵਤ੍ਸਰਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਸ਼ਾਕੇਨੈਕੇਨ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਨੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਗਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਕ ਸਾਗ ਨਾਲ ਹੀ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਨਰੋऽਸ਼੍ਨਾਤਿ ਚੋਰ੍ਜੇ ਯੋ ਵੈ ਹਰਿਪ੍ਰਿਯੇ । ਪ੍ਰਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਹਰੇਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਵृਜਿਨਂ ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਜਮ੍
ਉਰਜਾ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਫਲ ਨੂੰ ਹਰੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ ਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੋਟੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਸਂ ਸਰ੍ਪਿषਾਯੁਕ੍ਤਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯੋ ਹਰਯੇਪਿ ਚ । ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਰ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਧਰਿਮਂਦਿਰਮ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਨੂੰ ਘੀ ਮਿਲਿਆ ਸੁਆਦਿਸ਼ਟ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਯੋ ਨਰੋ ਦਦ੍ਯਾਦੇਕਪਦ੍ਮਂ ਹਰਾਵਪਿ । ਅਂਤੇ ਵਿष੍ਣੁਪਦਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਨੂੰ ਇਕ ਹੀ ਕਮਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨਂ ਨਰੋ ਯੋ ਵੈ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਪ੍ਰਿਯੇ । ਕਰੋਤਿਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁਯਤ੍ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਤਤ੍ਫਲਂਲਭੇਤ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਯੋ ਨਰੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਦੀਪਂ ਨਭਸਿ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਵਿਪ੍ਰਹਤ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਪਾਪੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਧਰੇਰ੍ਗृਹਮ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੀਵਾ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਪਿ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕੇ ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਹਰੇਃ । ਦੀਪਂ ਨਭਸਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁष੍ਟਃ ਸਦਾ ਹਰਿਃ
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੀਵਾ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਹਰੀ ਉਸ ਤੋਂ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਗृਹੇ ਦੀਪਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਸਘृਤਂ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਚਾਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਫਲਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਘੀ ਵਾਲਾ ਦੀਵਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦੀਪਸ੍ਯ ਚ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੇषਮੁਚ੍ਯਤੇ ਮਯਾ । ਨਿਸ਼ਾਮਯ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸੇਤਿਹਾਸਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੀਵੇ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣੋ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵੈਕੁਂਠੋ ਨਾਮਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਯਸ੍ਯ ਸਂਗਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵਤਿ ਪਾਤਕੀ
ਪੁਰਾਣੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵੈਕੁੰਠ ਨਾਮ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਪਾਪੀ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਏਕਦਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਸੋऽਪਿ ਪ੍ਰਦੀਪਂ ਪੁਰਤੋ ਹਰੇਃ । ਦਤ੍ਵਾ ਗृਹਂ ਗਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਘृਤਪੂਰ੍ਣਂ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਃ
ਇਕ ਵਾਰੀ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਘੀ ਭਰਿਆ ਦੀਵਾ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।