ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਲੇ ਵਿਪ੍ਰ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤਤੇ ਕਥਾ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਯਾਤਿ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਥਾਂ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਕਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਯਃ ਕਥਾਰਂਭੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਘ੍ਨਂ ਨਰਾਧਮਃ । ਨਰਕਾਨ੍ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਨ੍ਵਂਤਰਸ਼ਤਾਵਧਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਕਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਮਨਵਾਂਤਰਾਂ ਤਕ ਨਰਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯੇ ਪੁਰਾਣਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿਂਦਂਤ੍ਯੁਪਹਸਂਤਿ ਵੈ । ਤੇषਾਂ ਕਰਸ੍ਥਾ ਨਰਕਾ ਬਹੁਕ੍ਲੇਸ਼ਕਰਾਃ ਸਦਾ
ਜੋ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਜਾਂ ਮਖੌਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਨਰਕ ਲੈ ਕੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤਂ ਯੋ ਵੈ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਂ ਕਰੋਤ੍ਯਪਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੋ ਵੈ ਨਰਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤਂ ਤਥਾ । ਨ ਜਾਨੇ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਤਸ੍ਯ ਕਾ ਗਤਿਰ੍ਵਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਦੱਸਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਗਤੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਪਾਪਂ ਅਕਾਲਮਰਣਂ ਤਥਾ । ਸੁਰਾਪਾਨਂ ਤਥਾਸ੍ਤੇਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਪਾਪਿਨਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ, ਅਕਾਲ ਮੌਤ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣਾ ਤੇ ਚੋਰੀ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਪਾਪੀ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਾਪਂ ਨਿਵਰ੍ਤਯੇਤ੍ । ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਂ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ਨਾਸ਼ਮਗ੍ਨਿਨਾ ਤੂਲਰਾਸ਼ਿਵਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਪਿੱਛੋਂ ਪਾਪ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਪ ਅੱਗ ਵਿਚ ਰੂਈ ਵਾਂਗ ਸੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਵੈ ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਗृਹੇ । ਤਸ੍ਯ ਗृਹਸਮੀਪਂ ਹਿ ਨਾਯਾਂਤਿ ਯਮਕਿਂਕਰਾਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਚਰਿਤਰ ਵਾਲੀ ਪੁਸਤਕ ਘਰ ਵਿਚ ਪਈ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰ ਉਸ ਘਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਜੈਮਿਨਿਰੁਵਾਚ- ਵਦਂਤਿ ਵੈष੍ਣਵਾਨ੍ਕਾਂਸ਼੍ਚ ਵਾਂਚ੍ਛਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਗੁਰੋ ਮਮ । ਇਦਾਨੀਂ ਤਾਨ੍ਸਮਾਜ੍ਞਾਤੁਂ ਤੇषਾਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੈਮੀਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਪਿਆਰੇ ਗੁਰੂ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀਆਂ ਖਾਸੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਹੜੀਆਂ ਵਾਅਦੇ ਬਖ਼ਸ਼ਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਯੋ ਨਰੋ ਮਸ੍ਤਕੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੈष੍ਣਵਾਂਘ੍ਰਿਜਲਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਕਰੋਤਿ ਸੇਚਨਂ ਪਾਪੀ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨੇਨ ਤਸ੍ਯ ਕਿਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵੈਸ਼ਣਵ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਪ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਸਾਧੁਸਂਗਂ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਮੁਖਾਨਿ ਚ
ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਇਕ ਪਲ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਪਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ—even ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਕਤਲ—ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰਯਤ੍ਰ ਕੁਲੇ ਚੈਵ ਏਕੋ ਭਵਤਿ ਵੈष੍ਣਵਃ । ਕੁਲਂ ਤਸ੍ਯ ਯਦਾ ਪਾਪੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਗਾਮਿ ਵੈ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਵੈਸ਼ਣਵ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ, ਭਾਵੇਂ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿਂਸਾਦਂਭਕਾਮਕ੍ਰੋਧੈਰ੍ਵਰ੍ਜਿਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇ ਨਰਾਃ । ਲੋਭਮੋਹਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਵੈष੍ਣਵਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਹਿੰਸਾ, ਝੂਠ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਲਾਲਚ ਤੇ ਭਟਕਣ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤृਭਕ੍ਤਾ ਦਯਾਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿਹਿਤੇ ਰਤਾਃ । ਅਮਤ੍ਸਰਾ ਵੈष੍ਣਵਾ ਯੇ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਃ ਸਤ੍ਯਭਾषਿਣਃ
ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰਭਕ੍ਤਿਰਤਾ ਯੇ ਚ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਨਪੁਂਸਕਾਃ । ਏਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਰਤਾ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਅਤੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹਨ।
ਗਾਯਂਤਿ ਹਰਿਨਾਮਾਨਿ ਤੁਲਸੀਮਾਲ੍ਯਧਾਰਕਾਃ । ਹਰ੍ਯਂਘ੍ਰਿਸਲਿਲੈਃ ਸਿਕ੍ਤਾ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਲਗਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਯੋਰ੍ਮਸ੍ਤਕੇ ਯੇषਾਂ ਤੁਲਸ੍ਯਾਃ ਪਰ੍ਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕਰ੍ਹਿਚਿਦ੍ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਜਾਂ ਸਿਰ ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਚੰਗਾ ਪੱਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹਨ।
ਪਾਖਂਡਸਂਗਰਹਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਦ੍ਵੇषਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਸਿਂਚੇਯੁਸ੍ਤੁਲਸੀਂ ਯੇ ਚ ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਾ ਵੈष੍ਣਵਾ ਨਰਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹਨ।
ਪੂਜਯਂਤਿ ਹਰਿਂ ਯੇ ਚ ਤੁਲਸ੍ਯਾ ਚਾਰ੍ਚਯਂਤਿ ਯੇ । ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਰਤਾ ਯੇ ਚ ਯੇ ਵੈ ਹ੍ਯਤਿਥਿਪੂਜਕਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੁਲਸੀ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਾਉਣ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਵਿष੍ਣੁਚਰਿਤਂ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਵੈष੍ਣਵਾ ਨਰਾਃ । ਯਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠੇਤ੍ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਪਿ ਚ
ਜਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਪੱਕਾ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹਨ।
ਮਾਰ੍ਜਯਂਤਿ ਹਰੇਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪਿਤृਯਜ੍ਞਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਾਃ । ਜਨੇ ਦੀਨੇ ਦਯਾਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਹਰੀ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹਨ।
ਪਰਸ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵਿषਵਚ੍ਚ ਯੇ । ਹਰਿਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਯੇऽਸ਼੍ਨਨ੍ਤਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਵੈष੍ਣਵਾ ਜਨਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਪਰਾਈ ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਹੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹਨ।
ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਨੁਰਕ੍ਤਾ ਯੇ ਤੁਲਸੀਵਨਪਾਲਕਾਃ । ਰਾਧਾष੍ਟਮੀਵ੍ਰਤਰਤਾ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਾਧਾਅਸ਼ਟਮੀ ਦਾ ਵਰਤ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਪੁਰਤੋ ਯੇ ਚ ਦੀਪਂ ਯਚ੍ਛਂਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ । ਪਰਨਿਂਦਾਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ—ਉਹ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹਨ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਪृष੍ਟੋ ਜੈਮਿਨਿਨਾ ਵ੍ਯਾਸ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਮਯੇਦਂ ਕਥ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਸਂਗਾਦ੍ਗੁਰੋਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਜੈਮੀਨੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਵਿਆਸ ਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ; ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਅਧ੍ਯਾਯਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਯੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਯਾਂਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਜਿਹੜੇ ਉੱਤਮ ਮਨੁੱਖ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਪਦ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਸ਼ੌਨਕ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚਾਨ੍ਯਧਰ੍ਮ੍ਮਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਵ੍ਯਾਸਜੈਮਿਨਿਸਂਵਾਦਂ ਸ਼੍ਰੋਤॄਣਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼ੌਨਕਾ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕ ਹੋਰ ਪੁਰਾਣਾ ਧਰਮ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਵਿਆਸ ਤੇ ਜੈਮਿਨੀ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜੈਮਿਨਿਰੁਵਾਚ- ਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾ ਹਿ ਗੁਰੋ ਕੇਨ ਮਂਦਿਰਂ ਜਗਤੀਪਤੇਃ । ਯਾਤਿ ਤਤ੍ਕਥਯਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਨਰਃ ਪਾਪੀ ਚ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਜੈਮਿਨੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਮਿਹਰਬਾਨ ਗੁਰੂ ਜੀ, ਕਿਹੜੀ ਕਰਤੂਤ ਨਾਲ, ਇਤਾਂ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਮੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਅੱਜ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਜੀ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਮਂਦਿਰੇ ਯੋ ਵੈ ਲੇਪਨਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰਾਂਤੋ ਯਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ਗृਹਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਲੇਪ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ, ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚਾਂਬੁਲੇਪਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਚ੍ਛृਣੁ ਜੈਮਿਨੇ । ਤਸ੍ਯਪੁਣ੍ਯਮਹਂ ਵਚ੍ਮਿ ਮਂਦਿਰੇ ਜਗਤੀਪਤੇਃ
ਜੈਮਿਨੀ, ਜੋ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਲੇਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ।