ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਤਂ ਗਤਪ੍ਰਾਣਂ ਨੇਤੁਂ ਵੈ ਸ਼ਮਨਾਜ੍ਞਯਾ । ਆਗਤਾਃ ਕਿਂਕਰਾਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਪਾਸ਼ਮੁਦ੍ਗਰਪਾਣਯਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਮੁਕ ਗਈ, ਯਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦੂਤ ਆਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੰਦੇ ਤੇ ਗੱਡੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ।
ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਨੇਤੁਂ ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰਾਗਤਾ ਵਿष੍ਣੁਕਿਂਕਰਾਃ । ਤਦਾ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚਰ੍ਮਪਾਸ਼ਂ ਸ੍ਯਂਦਨੇ ਤਂ ਮਨੋਹਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਸੋਚੀ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੂਤ ਆ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚਮੜੇ ਦੇ ਫੰਦੇ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਰਥ ਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤੂਰ੍ਣਮਾਰੋਹਯਾਮਾਸੁਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਰ੍ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ । ਤੇऽਪਿ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਭੋਃ ਸਂਤਃ ਕੇਨ ਵੈ ਨੀਯਤੇऽਪ੍ਯਸੌ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਕਿਸ ਪੂਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ?"
ਊਚੁਸ੍ਤੇऽਸੌ ਪੁਰਾ ਰਾਜਾ ਪੁਣ੍ਯਂ ਬਹੁਤਰਂ ਕृਤਮ੍ । ਅਕਰੋਦ੍ਧਰਣਂ ਕਾਂਚਿਤ੍ਸੁਂਦਰੀਂ ਚਾਂਗਨਾਮਯਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪੂਣ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਸੀ।"
ਅਨੇਨ ਚਾਂਹਸਾ ਰਾਜਾ ਗਤੋ ਵੈ ਸ਼ਮਨਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਤਤ੍ਰਕ੍ਲੇਸ਼ਂ ਤੁ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਦਤ੍ਤਂ ਵੈ ਸ਼ਮਨਾਜ੍ਞਯਾ
ਉਸ ਪਾਪ ਕਾਰਨ, ਰਾਜਾ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਯਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਲੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਮ੍ਰਮਯ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਸੁਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚਕਾਰ ਸਃ । ਤਪ੍ਤਾਯਾਂ ਲੋਹਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਵੈਕ੍ਲਵ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਨृਪ
ਉਹ ਤਾਮਬੇ ਦੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਖੇਡ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਸੁੱਤਾ। ਤਪਦੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਖਟ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਲੇਸ਼ ਸਹਿਆ।
ਤਪ੍ਤਾਯੋਭੀषਣਂ ਤਪ੍ਤਂ ਲੋਹਸ੍ਤਂਭਂ ਯਮਾਜ੍ਞਯਾ । ਤਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸਮਾਲਿਂਗ੍ਯ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੁਃਖਂ ਚਿਰਂ ਨृਪਃ
ਯਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਤਪਦੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਥੰਮ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾਇਆ। ਉਥੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਲੰਬਾ ਦੁੱਖ ਭੋਗਿਆ।
ਸਿਕ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਾਰਾਂਬੁਧਾਰਾਭਿਰਨ੍ਯੈਰ੍ਵੈ ਸ਼ਮਨਾਲਯੇ । ਤਤੋ ਨਰਕਸ਼ੇषੇ ਚ ਪਾਪਯੋਨੌ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਰ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਬਾਕੀ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਪੀ ਜਣਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪਾਇਆ ਗਿਆ।
ਜਨ੍ਮਾਸਾਦ੍ਯ ਚਿਰਂ ਦੁਃਖਮਨੁਭੂਤਂ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ । ਤੁਲਸੀਮੂਲਕਂ ਵਾਰਿ ਪੀਤ੍ਵਾ ਯਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ਗृਹਮ੍
ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਲੰਬਾ ਦੁੱਖ ਭੋਗਿਆ। ਪਰ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੇੜ ਦੇ ਨੀਵੇਂ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਉਹ ਹਰਿ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਾਨੀਂ ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਤਾਦੂਤਾ ਯਥਾਗਤਾਃ । ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਵਿष੍ਣੁਦੂਤਾ ਗਤਾ ਵੈਕੁਂਠਮਂਦਿਰਮ੍
ਹੁਣ, ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦੂਤ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਥਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਤੁਲਸ੍ਯਾਃ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਸੇਵਾਂ ਯੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨ ਜਾਨੇ ਕਿਂ ਭਵੇਨ੍ਮੁਨੇ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ!
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ। ਕਥਯਸ੍ਵ ਮੁਨੇ ਸੂਤ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕਲੁषਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਸ਼ੇषਪਂਚਦਿਨਸ੍ਯਾਪਿ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਿਕਸ੍ਯਾਨੁਕਂਪਯਾ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਸੂਤ ਜੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਕਲੁਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੋ, ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਵੀ, ਸਨਮਾਨ ਵਜੋਂ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਸ਼ृਣੁ ਸ਼ੌਨਕ ਯਤ੍ਪृष੍ਟਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਵੈ ਚੋਰ੍ਜਸ੍ਯ ਸ਼ੇषਪਂਚਦਿਨਸ੍ਯ ਚ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਸ਼ੌਨਕ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਪੁੱਛ ਗੀ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣੋ। ਮੈਂ ਆਖਰੀ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਪ੍ਰਵਰਂ ਵਿष੍ਣੁਪਂਚਕਮ੍ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਂ ਰਾਧਯਾ ਸਹ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਵਿਸ਼ਨੁ ਪੰਚਕਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਰਾਧਾ ਸਮੇਤ ਸ੍ਰੀ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ—
ਗਂਧਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪਦੀਪੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਃ ਫਲੈਃ । ਸ ਯਾਤਿ ਵਿष੍ਣੁਸਦਨਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਗृਹਸ੍ਥੋ ਵਾ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੋऽਥਵਾ ਯਤਿਃ । ਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਮਕृਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਪਂਚਕਮ੍
ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਜਾਂ ਯਤੀ—ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਪੰਚਕਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਵਿष੍ਣੁਪਂਚਕਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੁ ਪੰਚਕਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਪੁਰਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਤੁਲਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਮੀਪਤਃ । ਪ੍ਰਦੀਪਂ ਸਰ੍ਪਿषਾ ਪੂਰ੍ਣਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯੋ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਤਃ
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ੍ਰੀ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਨਭਸਿ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਯਾਤਿ ਸ ਵਿष੍ਣੁਮਂਦਿਰਮ੍ । ਪਾਪੀ ਯਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ਧਾਮ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਯੋਦਿਤਮ੍
ਸ੍ਰੀ ਹਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਮੰਦਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਪੀ ਵੀ ਹਰੀ ਦੇ ਧਾਮ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਮੈਂ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਨਾਪਯੇਚ੍ਚਾਚ੍ਯੁਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਧੁਕ੍ਸ਼ੀਰਘृਤਾਦਿਭਿਃ । ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕਿਂ ਨੋ ਹਰਿਃ ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਸਾਧੁਜਨਾਯ ਵੈ
ਜੇ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਅਚਯੁਤ ਨੂੰ ਮਧ, ਦੁੱਧ, ਘੀ ਆਦਿ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਰੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਸਾਧੂ ਨੂੰ ਕੀ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ?
ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪਰਮਾਨ੍ਨਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸਂਖ੍ਯਾਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਵੈ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰੇ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਚਤੁਰਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਨਿष੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗੋਮਯਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਮਂਤ੍ਰਵਤ੍ਸਮੁਪਾਸਤੇ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰ ਕੇ, ਜੇ ਗੋਮਯਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਤਾਂ ਮਨਤਰਾਂ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੋਮੂਤ੍ਰਂ ਮਂਤ੍ਰਵਦ੍ਭੂਯੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਸ਼ਯੇਦ੍ਵ੍ਰਤੀ । ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਤਥਾ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਦਧਿ
ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵਰਤ ਵਾਲਾ ਮਨਤਰਾਂ ਨਾਲ ਗੋਮੂਤਰ ਪੀਵੇ; ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦਹਿ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਾਪਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਲਂਘਯਿਤ੍ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਦਿਨਮ੍ । ਪਂਚਮੇ ਤੁ ਦਿਨੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪੂਜ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਪ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਚਾਰ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਭੋਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੇਭ੍ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ । ਤਤੋ ਨਕ੍ਤਂ ਸਮਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ਪਂਚਗਵ੍ਯਂ ਸੁਮਂਤ੍ਰਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੇਵੇ; ਫਿਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੰਚਗਵਿਆ, ਮਨਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਖਾਏ।
ਏਵਂ ਕਰ੍ਤੁਮਸ਼ਕ੍ਤੋ ਯਃ ਫਲਮੂਲਂ ਚ ਭੋਜਨਮ੍ । ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਧਵਿष੍ਯਂ ਵਾ ਵਿਪ੍ਰ ਯਥੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਹ ਵੈ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਫਲ-ਮੂਲ ਜਾਂ ਹਵਿਸ਼ਯ ਭੋਜਨ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ, ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਪਂਚਕਂ ਵਿਪ੍ਰ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਸ੍ਤੁਲਸੀਦਲੈਃ । ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਂ ਸ ਵਿਜ੍ਞੇਯਃ ਸ੍ਵਯਂ ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸ੍ਰੀ ਹਰੀ ਦਾ ਪੰਚਕਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਭੂ ਹੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ।
ਪੁਰਾ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋ ਦਸ੍ਯੁਵृਤ੍ਤਿਪਰਾਯਣਃ । ਨਾਮ੍ਨਾ ਦਂਡਕਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਨਿਂਦਾਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੰਡਕਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੋਰਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਅਸਤ੍ਯਭਾषੀ ਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨੋ ਵੇਸ਼੍ਯਾਵਿਭ੍ਰਮ ਲੋਲੁਪਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਹਾਰੀ ਕ੍ਰੂਰਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀਗਮਨੇ ਰਤਃ
ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਅਭਿਚਾਰੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨਾਲ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ — ਇਹ ਸਭ ਪਾਪੀ ਹਨ।
ਸ਼ਰਣਾਗਤਹਂਤਾ ਚ ਪਾਖਂਡਜਨਸਂਗਭਾਕ੍ । ਗੋਮਾਂਸਾਸ਼ੀ ਸੁਰਾਪਸ਼੍ਚ ਪਰਨਿਂਦਾਕਰਃ ਸਦਾ
ਜੋ ਆਸਰੇ ਲੈਣ ਆਏ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ, ਗੋ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਾ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ — ਉਹ ਵੀ ਪਾਪੀ ਹੈ।