ਵਾਪੀਕੂਪਤਡਾਗਦਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦੇਵਤਾਲਯੇ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਯਂਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਪੋषਣੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਕੂਏ, ਤਲਾਬ ਤੇ ਸਰੋਵਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਜਯੰਤੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਗੁਰੂਣਾਂ ਚ ਭਕ੍ਤਿਂ ਯੁਕ੍ਤਃ ਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਯਂਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਪੋषਣੇ
ਜੋ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਤੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਜਯੰਤੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਪਦਾਹਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਤੀਰ੍ਥਸੇਵਾਕृਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਜਯਂਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਪੋषਣੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਦੇ ਰਸਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਂਗਾਯਾਂ ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਂ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਾਰਸ੍ਵਤੇ ਜਲੇ । ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਯਂਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਪੋषਣੇ
ਗੰਗਾ, ਨਰਮਦਾ ਜਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਹਾਸਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਤॄਣਾਂ ਪਿਤॄਣਾਮਿਂਦੁਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ । ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਯਂਤ੍ਯਾਂ ਸਮੁਪੋषਣੇ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਟਣ ਵੇਲੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਕੇ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਕੇਨਕੇਨ ਕृਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਥਯਸ੍ਵ ਪਿਤਾਮਹ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ- ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯੇਣ ਕਰ੍ਣੇਨ ਕੁਮਾਰੇਣ ਚ ਧੀਮਤਾ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਦਾਦਾ ਜੀ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ? ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕਾਰਤਵੀਰ, ਕਰਣ ਅਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਕੁਮਾਰ ਨੇ।
ਸਗਰੇਣ ਦਿਲੀਪੇਨ ਕਾਕੁਸ੍ਥੇਨ ਕृਤਾ ਪੁਰਾ । ਗੌਤਮੇਨ ਚ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯੇਣ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਸਗਰ, ਦਿਲੀਪ, ਕਾਕੁਸਤ, ਗੌਤਮ, ਗਾਰਗ ਅਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਜਾਮਦਗਨ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਨਾ ਕृਤਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦ੍ਰੌਪਦੇਯੇਨ ਸਾਧੁਨਾ । ਦਦਾਤਿ ਵਾਂਛਿਤਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਭਾਦ੍ਰਪਸ੍ਯ ਸਿਤਾष੍ਟਮੀ
ਵਾਲਮੀਕਿ ਅਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵੀ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੰਨਣੀ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਮਨਚਾਹੇ ਵਾਅਦੇ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਰ੍ਕ੍ਸ਼ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਮਤਾष੍ਟਮੀ । ਵਰ੍षੇਵਰ੍षੇ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥੇ ਚਕ੍ਰਪਾਣਿਨਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਹਰ ਸਾਲ ਚਕਰਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇਨ ਵਿਲੀਯਤੇ । ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿष੍ਠਾਪੂਰ੍ਵਂ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਕੋਟੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਇਕੱਠਿਆ ਪਾਪ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਕੇ ਅਤੇ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਦਿਨੈਵੇਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜਨੀਯਃ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਏਵਂ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਜਯਂਤੀਸਮੁਪੋषਣਮ੍
ਖੁਸ਼ਬੂ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਭੋਗ ਨਾਲ ਹਰ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੂਜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਯੰਤੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਜ੍ਞਾਨਤੋऽਜ੍ਞਾਨਤਃ ਕृਤਮ੍
ਕੋਟੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਪਾਪ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ-ਅਣਜਾਣ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ,
ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਦੇਵਕੀਸੂਨੋਰ੍ਯਾਮਾਰ੍ਦ੍ਧੇਨ ਵਿਲੀਯਤੇ । ਜਯਂਤੀਤਿਥਿਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਭੁਂਜਤੇ ਯੇ ਨਰਾਧਮਾਃ
ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਅੱਧ ਪਲ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਦਿਨ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਖਾਂਦੇ ਹਨ,
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸਂਭਵਂ ਪਾਪਂ ਭੁਂਜਤੇ ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸਾਗਰਾਦ੍ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸਥਾਨ,
ਗृਹੇ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਸਰ੍ਵਾਂਗੇ ਜਯਂਤੀਵ੍ਰਤਕਾਰਿਣਃ । ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਦੇਹੇ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਜਯੰਤੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਤੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਕਰੋਤਿ ਯੋ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਜਯਂਤੀਂ ਕृष੍ਣਵਲ੍ਲਭਾਮ੍ । ਨ ਵੇਦੇਨ ਪੁਰਾਣੇਨ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਵੇਦਾਂ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤ੍ਸਮਂ ਨਾਧਿਕਂ ਵਾਪਿ ਕृष੍ਣਰਾਧਾष੍ਟਮੀਵ੍ਰਤਮ੍ । ਨ ਕਰੋਤਿ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ ਭਵੇਤ੍ਕ੍ਰੂਰਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਰਾਧਾ ਅਠਵੀਂ ਵਰਤ ਨਾ ਤਾਂ ਇਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਨਾ ਵੱਧ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਨਿਰਦਈ ਰਾਖਸ਼ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਨਰੋऽਸ਼੍ਨਾਤਿ ਮੂਢਾਤ੍ਮਾ ਜਯਂਤੀਵਾਸਰੇ ਦ੍ਵਿਜ । ਮਹਾਨਰਕਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਯਥਾ ਚ ਹਰਿਵਾਸਰੇ
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ, ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਦਿਨ ਜੋ ਮੂਰਖ ਮਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾ ਨਰਕ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ।
ਅਤੀਤਮਾਗਤਂ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਲਮੇਕੋਤ੍ਤਰਂ ਸ਼ਤਮ੍ । ਪਤੇਤ੍ਤੁ ਨਰਕੇ ਘੋਰੇ ਜਯਂਤ੍ਯਾਂ ਭੋਜਨੇਨ ਵੈ
ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਦੀ ਪਿਛਲੀ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸੌ ਪੀੜੀਆਂ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਯਂਤੀ ਬੁਧਵਾਰੇ ਚ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾ ਸਹਿਤਾ ਯਦਾ । ਭਵੇਚ੍ਚ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕਿਂ ਕृਤੈਰ੍ਵ੍ਰਤਕੋਟਿਭਿਃ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਜਦੋਂ ਜਯੰਤੀ ਬੁਧਵਾਰ ਤੇ ਰੋਹਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਲੱਖਾਂ ਵਰਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ?
ਕृਤੇ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗੇ ਚੈਵ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਚ ਕਲੌ ਯੁਗੇ । ਕृਤਾ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਿਧਾਨੇਨ ਜਯਂਤੀ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਕਲਿਜੁਗ, ਦਵਾਪਰ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਤਾ ਜੁਗ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਜਯੰਤੀ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜਾਗਰੇ ਪਦ੍ਮਨਾਭਸ੍ਯ ਪੁਰਾਣਂ ਪਾਠਯੇਤ੍ਤੁ ਯਃ । ਆਜਨ੍ਮੋਪਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਦਹਤੇ ਤੂਲਰਾਸ਼ਿਵਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਪਦਮਨਾਭ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਜਾਗਣ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿਚ ਰੋਈ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁਰਾਣਂ ਹਰਿਵਾਸਰੇ । ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੇ ਦਿਨ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੋਟੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਮਿਟਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸਰੇ ਪਦ੍ਮਨਾਭਸ੍ਯ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਾਚਕਂ ਮੁਨੇ । ਕੁਲਕੋਟਿਂ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਸ ਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਪਦਮਨਾਭ ਦੇ ਦਿਨ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਵਿਆਖਿਆਕਾਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਕੋਟੀਆਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁਕ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜਯਂਤ੍ਯਾਮੁਪਵਾਸੇਨ ਯੋ ਨਰੋऽਤ੍ਰ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਃ । ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਯਾਤ੍ਯਸੌ ਨਰਕਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਯੰਤੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਤੋਂ ਮੁੰਹ ਮੋੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਂਧਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਧੂਪੈਸ਼੍ਚ ਘृਤਪੂਰ੍ਣਪ੍ਰਦੀਪਕੈਃ । ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੈਸ਼੍ਚ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਦੀਵੇ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧਿਨਾਨੇਨ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰ ਜਯਂਤੀਂ ਪ੍ਰਕਰੋਤਿ ਚ । ਨਰੋ ਵੈ ਤਾਰਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੁਰੁषਾਨੇਕਵਿਂਸ਼ਤਿਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਜਯੰਤੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਇਕੀ-ਇੱਕ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯਂ ਨ ਵੈਧਵ੍ਯਂ ਨ ਭਵੇਤ੍ਕਲਹੋ ਗृਹੇ । ਸਂਤਤੇਰ੍ਨ ਵਿਰੋਧਂ ਚ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਧਨਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਘਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਦੁਖ, ਵਿਧਵਾ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਝਗੜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਧਨ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਯਾਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਿਕੀਰ੍षਤੇ ਕਾਮਾਨ੍ਜਯਂਤੀ ਸਮੁਪੋषਕਃ । ਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਕਲਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜਯੰਤੀ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲਾ ਜੋ ਜੋ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਪਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਯਂਤੀਵ੍ਰਤ ਮਾਨਸਾਃ । ਤੇ ਧਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਕੁਲੀਨਾਸ੍ਤੇ ਈਸ਼੍ਵਰਾਸ੍ਤੇ ਚ ਪਂਡਿਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਜਯੰਤੀ ਵਰਤ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਧਨਵੰਤ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ।