ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਯਃ ਕਥਾਰਂਭੇ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਘ੍ਨਂ ਨਰਾਧਮਃ । ਨਰਕਾਨ੍ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਮਨ੍ਵਂਤਰਸ਼ਤਾਵਧਿ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਕਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕਦੇ ਵੀ ਛੱਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਯੇ ਪੁਰਾਣਕਥਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿਂਦਂਤ੍ਯੁਪਹਸਂਤਿ ਵੈ । ਤੇषਾਂ ਕਰਸ੍ਥਾ ਨਰਕਾ ਬਹੁਕ੍ਲੇਸ਼ਕਰਾਃ ਸਦਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਕਥਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੈਂਕੜੇ ਮਨਵੰਤਰਾਂ ਤਕ ਨਰਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤਂ ਯੋ ਵੈ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਂ ਕਰੋਤ੍ਯਪਿ
ਜੋ ਲੋਕ ਪੁਰਾਣਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਜਾਂ ਮਖੌਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸਦਾ ਨਰਕ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੋ ਵੈ ਨਰਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤਂ ਤਥਾ । ਨ ਜਾਨੇ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਤਸ੍ਯ ਕਾ ਗਤਿਰ੍ਵਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਕਥਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸੁਣਨ ਤੇ ਕਿਹੜੀ ਗਤੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਪਾਪਂ ਅਕਾਲਮਰਣਂ ਤਥਾ । ਸੁਰਾਪਾਨਂ ਤਥਾਸ੍ਤੇਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਪਾਪਿਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਪਾਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਾਪਂ ਨਿਵਰ੍ਤਯੇਤ੍ । ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਂ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ਨਾਸ਼ਮਗ੍ਨਿਨਾ ਤੂਲਰਾਸ਼ਿਵਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਕਰ ਕੇ ਫਿਰ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰ ਕੇ ਪਾਪ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਪਾਪ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਰੂਈ ਵਾਂਗ ਸੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਵੈ ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਗृਹੇ । ਤਸ੍ਯ ਗृਹਸਮੀਪਂ ਹਿ ਨਾਯਾਂਤਿ ਯਮਕਿਂਕਰਾਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਪਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਘਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਜੈਮਿਨਿਰੁਵਾਚ- ਵਦਂਤਿ ਵੈष੍ਣਵਾਨ੍ਕਾਂਸ਼੍ਚ ਵਾਂਚ੍ਛਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਗੁਰੋ ਮਮ । ਇਦਾਨੀਂ ਤਾਨ੍ਸਮਾਜ੍ਞਾਤੁਂ ਤੇषਾਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੈਮੀਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਗੁਰੂ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਦੱਸੋ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਯੋ ਨਰੋ ਮਸ੍ਤਕੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵੈष੍ਣਵਾਂਘ੍ਰਿਜਲਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਕਰੋਤਿ ਸੇਚਨਂ ਪਾਪੀ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨੇਨ ਤਸ੍ਯ ਕਿਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਛਿੜਕ ਲਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਸਾਧੁਸਂਗਂ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਾਰ੍ਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਮੁਖਾਨਿ ਚ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਕ ਪਲ ਜਾਂ ਅੱਧਾ ਪਲ ਵੀ ਸਾਧਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਵੀ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰਯਤ੍ਰ ਕੁਲੇ ਚੈਵ ਏਕੋ ਭਵਤਿ ਵੈष੍ਣਵਃ । ਕੁਲਂ ਤਸ੍ਯ ਯਦਾ ਪਾਪੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਗਾਮਿ ਵੈ
ਜਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿਂਸਾਦਂਭਕਾਮਕ੍ਰੋਧੈਰ੍ਵਰ੍ਜਿਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇ ਨਰਾਃ । ਲੋਭਮੋਹਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਵੈष੍ਣਵਾ ਦ੍ਵਿਜ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੰਸਾ, ਧੋਖਾ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਜੋ ਲੋਭ ਤੇ ਮੋਹ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਸਮਝੇ ਜਾਣ।
ਪਿਤृਭਕ੍ਤਾ ਦਯਾਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿਹਿਤੇ ਰਤਾਃ । ਅਮਤ੍ਸਰਾ ਵੈष੍ਣਵਾ ਯੇ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਃ ਸਤ੍ਯਭਾषਿਣਃ
ਜੋ ਪਿਤਾ ਦੇ ਭਗਤ, ਦਇਆਵਾਨ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਨਿਰਵੈਰ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰਭਕ੍ਤਿਰਤਾ ਯੇ ਚ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਨਪੁਂਸਕਾਃ । ਏਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਰਤਾ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਭਗਤ, ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਤੇ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹਨ।
ਗਾਯਂਤਿ ਹਰਿਨਾਮਾਨਿ ਤੁਲਸੀਮਾਲ੍ਯਧਾਰਕਾਃ । ਹਰ੍ਯਂਘ੍ਰਿਸਲਿਲੈਃ ਸਿਕ੍ਤਾ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਃ
ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਗਾਂਦੇ, ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦੇ, ਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸिक्त ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਯੋਰ੍ਮਸ੍ਤਕੇ ਯੇषਾਂ ਤੁਲਸ੍ਯਾਃ ਪਰ੍ਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕਰ੍ਹਿਚਿਦ੍ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਜਾਂ ਸਿਰ 'ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਵਧੀਆ ਪੱਤਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਖਂਡਸਂਗਰਹਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਦ੍ਵੇषਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਸਿਂਚੇਯੁਸ੍ਤੁਲਸੀਂ ਯੇ ਚ ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਾ ਵੈष੍ਣਵਾ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਪਾਖੰਡੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਬਚਦੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਨੂੰ ਛਿੜਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਯਂਤਿ ਹਰਿਂ ਯੇ ਚ ਤੁਲਸ੍ਯਾ ਚਾਰ੍ਚਯਂਤਿ ਯੇ । ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਰਤਾ ਯੇ ਚ ਯੇ ਵੈ ਹ੍ਯਤਿਥਿਪੂਜਕਾਃ
ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ, ਤੁਲਸੀ ਨਾਲ ਅਰਚਨਾ ਕਰਦੇ, ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣ ਵਿੱਚ ਭਗਤ ਹਨ, ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਵਿष੍ਣੁਚਰਿਤਂ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਵੈष੍ਣਵਾ ਨਰਾਃ । ਯਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠੇਤ੍ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਪਿ ਚ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਕਰਮ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਸ਼ਿਲਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਵੇ।
ਮਾਰ੍ਜਯਂਤਿ ਹਰੇਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪਿਤृਯਜ੍ਞਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਾਃ । ਜਨੇ ਦੀਨੇ ਦਯਾਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਃ
ਜੋ ਹਰੀ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਰਸ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵਿषਵਚ੍ਚ ਯੇ । ਹਰਿਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਯੇऽਸ਼੍ਨਨ੍ਤਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਵੈष੍ਣਵਾ ਜਨਾਃ
ਜੋ ਪਰਾਇਆ ਧਨ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸਮਾਨ ਵਿਸ਼ ਵਾਂਗ ਵੇਖਦੇ, ਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਭੋਗ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵੇਦਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਨੁਰਕ੍ਤਾ ਯੇ ਤੁਲਸੀਵਨਪਾਲਕਾਃ । ਰਾਧਾष੍ਟਮੀਵ੍ਰਤਰਤਾ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਃ
ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਭਗਤ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਰਾਧਾਅਸ਼ਟਮੀ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਪੁਰਤੋ ਯੇ ਚ ਦੀਪਂ ਯਚ੍ਛਂਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ । ਪਰਨਿਂਦਾਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤੇ ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹੀ ਵੈਸ਼ਨਵ ਹਨ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਪृष੍ਟੋ ਜੈਮਿਨਿਨਾ ਵ੍ਯਾਸ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ । ਮਯੇਦਂ ਕਥ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯਤ੍ਪ੍ਰਸਂਗਾਦ੍ਗੁਰੋਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੈਮਿਨੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਵਿਆਸ ਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸੁਣਿਆ ਸੀ।
ਅਧ੍ਯਾਯਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਯੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਯਾਂਤਿ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਰਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਸ਼ੌਨਕ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚਾਨ੍ਯਧਰ੍ਮ੍ਮਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਵ੍ਯਾਸਜੈਮਿਨਿਸਂਵਾਦਂ ਸ਼੍ਰੋਤॄਣਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ ਸ਼ੌਨਕ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਪੁਰਾਣਾ ਧਰਮ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਵਿਆਸ ਤੇ ਜੈਮਿਨੀ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜੈਮਿਨਿਰੁਵਾਚ- ਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾ ਹਿ ਗੁਰੋ ਕੇਨ ਮਂਦਿਰਂ ਜਗਤੀਪਤੇਃ । ਯਾਤਿ ਤਤ੍ਕਥਯਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਨਰਃ ਪਾਪੀ ਚ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਜੈਮਿਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗੁਰੂ ਜੀ, ਕਿਸ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਇ’en ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਮੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦੱਸੋ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਮਂਦਿਰੇ ਯੋ ਵੈ ਲੇਪਨਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰਾਂਤੋ ਯਾਤਿ ਹਰੇਰ੍ਗृਹਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲੇਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚਾਂਬੁਲੇਪਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਾਚ੍ਛृਣੁ ਜੈਮਿਨੇ । ਤਸ੍ਯਪੁਣ੍ਯਮਹਂ ਵਚ੍ਮਿ ਮਂਦਿਰੇ ਜਗਤੀਪਤੇਃ
ਤੇ ਜੋ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਲੇਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੈਮਿਨੀ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੁਣ; ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਰ ਯਾਵਂਤਿ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਰਜਾਂਸਿ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਤਾਵਤ੍ਕਲ੍ਪਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ ਵਸੇਦ੍ਵਿष੍ਣੁਮਂਦਿਰੇ
ਹੇ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿੰਨੀ ਧੂੜ ਉਥੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਤਨੇ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੁੱਗ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ।