ਊਚੁਸ੍ਤੇ ਵੈ ਵ੍ਰਤਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਵਿष੍ਣੁਪਂਚਕਮ੍ । ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮਾਜ੍ਞਯਾ ਵਿਪ੍ਰ ਚਕਾਰ ਵਿष੍ਣੁਪਂਚਕਮ੍
ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: 'ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਪੰਜਕਾ ਦਾ ਵਧੀਆ ਵਰਤ ਕਰ।' ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਪੰਜਕਾ ਵਰਤ ਕੀਤਾ।
ਸ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚ ਹਰੇਃ ਸ੍ਥਾਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਸ੍ਯਂਦਨੇ ਵਰੇ । ਆਸਾਦ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਰੂਪਂ ਤਸ੍ਥੌ ਜਨ੍ਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਹਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਪਾ ਲਿਆ ਤੇ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਂ ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਕਰੋੜਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ। ਵਿਦੁषਾਂਵਰ ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞ ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਹਾਮਤੇ । ਇਦਾਨੀਂ ਮਮ ਦਾਨਾਨਾਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਕ੍ਰਮਤੋ ਮੁਨੇ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੱਚ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦਾਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕ੍ਰਮ وار ਦੱਸੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ। ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਦਾਨਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਾਨਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਮਤਮ੍ । ਯੇਨ ਕृਤਂ ਵੈ ਤਦ੍ਦਾਨਂ ਸਰ੍ਵਦਾਨਫਲਂ ਮਤਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਦਾਨ ਸਭ ਦਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਸਸਸ੍ਯਾਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਸੁਖਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਯਾਵਦਿਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਜੋ ਕੋਈ ਫਸਲਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੱਕ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਜਨ੍ਮ ਚਾਸਾਦ੍ਯ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਸ੍ਤਤੋ ਨृਪਃ । ਮਹੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਚਿਰਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਜੇਦ੍ਵੈ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਰ੍ਗृਹਮ੍
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਫਿਰ ਸਰਵਭੌਮ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਚਰ੍ਮਮਾਤ੍ਰਾਂ ਭੂਮਿਂ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ । ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ ਹਰੇਰ੍ਗੇਹਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਗਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਧਰਤੀ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਹਰਿ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਂ ਗਾਵੋ ਵृषਸ਼੍ਚੈਕੋ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਂਤ੍ਯਯਂਤ੍ਰਿਤਾਃ । ਗੋਚਰ੍ਮਮਾਤ੍ਰਾਂ ਤਾਂ ਭੂਮਿਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਸੌ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਲਦ ਬਿਨਾ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਖੜੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਗਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਭੂਮਿਨੇਤਾ ਭੂਮਿਦਾਤਾ ਦ੍ਵੌ ਚਾਪਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਗਾਮਿਨੌ । ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਭੂਮਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਸ਼ਤਾਨ੍ਯਪਿ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਾਨੀ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਹੋਰ ਸੈਂਕੜੇ ਦਾਨ ਛੱਡ ਕੇ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨੀ ਭੂਸੁਰੋ ਯਸ੍ਤੁ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਭੂਮਿਂ ਵਿਮੋਹਿਤਃ । ਪ੍ਰਤਿਜਨ੍ਮਨ੍ਯਸੌ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਵੇਚ੍ਚਾਤ੍ਯਂਤ ਦੁਃਖਭਾਕ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਤੋ ਯਃ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭੂਮਿਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ । ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਪ੍ਰ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਦਦਾਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਲੈ ਕੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਧੀਆ ਦਰਜਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਦਤ੍ਤਾਂ ਪਰਦਤ੍ਤਾਂ ਚ ਮੇਦਿਨੀਂ ਯੋ ਹਰੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜ । ਯੁਕ੍ਤਃ ਕੋਟਿਕੁਲੈਰ੍ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਚਾਤਿਦਾਰੁਣਮ੍
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਧਰਤੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰੇਦ੍ਯੋ ਵੈ ਮਹੀਂ ਵਿਪ੍ਰ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਯੋਰਪਿ । ਨ ਦृष੍ਟਾ ਨਿष੍ਕृਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕੋਟਿਕਲ੍ਪਸ਼ਤੈਰ੍ਮੁਨੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਲਈ ਲੱਖਾਂ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਵੀ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਭੂਮਿਂ ਯੋ ਪਰਦਤ੍ਤਾਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਪਤਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜ । ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਤਸ੍ਯ ਦਾਨਂ ਜਨਾਦਪਿ
ਜੋ ਰਾਜਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਲੱਖਾਂ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਂ ਮਹੀਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜ । ਤਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਧੇਨੁਂ ਯਚ੍ਛਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਉਹੀ ਪੁੰਨ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੇ ਉਹ ਗਾਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਦਾਤਿ ਵृषਭਂ ਯਸ੍ਤੁ ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਕੁਟੁਂਬਿਨੇ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬਲਦ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਪ੍ਰਮਾਣਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਹਰੇਰ੍ਨਿਕੇਤਨਂ ਯਾਤਿ ਯੁਕ੍ਤਃ ਕੋਟਿਕੁਲੈਰਪਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਤਿਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਸੋਨਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਹਰਿ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਰਜਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਸਾਧਵੇ ਭੂਸੁਰਾਯ ਵੈ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚਂਦ੍ਰਲੋਕਂ ਚ ਪਿਬੇਤ੍ਤਤ੍ਰਾਮृਤਂ ਸਦਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਂਦੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਸਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਾਲਂ ਮੌਕ੍ਤਿਕਂ ਚੈਵ ਹੀਰਕਂ ਚ ਮਣਿਂ ਤਥਾ । ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਲਾਲ, ਮੋਤੀ, ਹੀਰਾ ਜਾਂ ਮਣੀ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਾਪੁਰੁषਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਜਨਃ । ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਲਭੇਤ੍
ਤੁਲਾ-ਪੁਰੁਸ਼ ਦਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪਥਰ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਹ ਪੁੰਨ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਕੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਦਤ੍ਵਾ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾਮ੍ । ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਭਤੇ ਤਦ੍ਵੈ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਪ੍ਰਦਃ
ਸੱਤ ਟਾਪਿਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਬਗੀਚਿਆਂ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜਿਤਨਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੁੰਨ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪਥਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਂ ਯੋ ਵੈ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭੂਮਿਸੁਰਾਯ ਚ । ਤੇਨ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਾਨਿ ਭੁਵਨਾਨਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਪਥਰ ਭੂਮਿਸੁਰਾ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਾਪੁਰੁषਦਾਨਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵ । ਜਨਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚੋਦਰੇ ਤਸ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਤੁਲਾ-ਪੁਰੁਸ਼ ਦਾ ਦਾਨ ਜੋ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਸਾਲਂਕਾਰਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਨ੍ਯਾਂ ਯਚ੍ਛਤਿ ਯੋ ਨਰਃ । ਸ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦਨਂ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਕਨ੍ਯਾਵਿਕ੍ਰਯਿਣੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਰਕਾਨ੍ਨਿष੍ਕृਤਿਃ ਪੁਨਃ । ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਕृਤੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਾਗਮਨਂ ਪੁਨਃ
ਕੁੜੀ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਨਰਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ; ਤੇ ਜੋ ਕੁੜੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਉਪਾਨਹੌ ਵਾਤਪਤ੍ਰਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ । ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚੇਂਦ੍ਰਪੁਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜੁੱਤੀ ਜਾਂ ਹਵਾ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਪੱਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਚਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਤਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਯਚ੍ਛਤਿ ਯੋ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਾਧਵੇ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਯਤੇ । ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਦਿਵ੍ਯਾਂਬਰਧਰਸ਼੍ਚਿਰਂ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਦਿਵਿਆ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਧੇਨੁਂ ਪੁਰਾਤਨੀਂ ਯਚ੍ਛੇਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਜਰਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਨੂਤ੍ਨਾਂ ਰਜੋਵਤੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਨਿਰਯਂ ਤਥਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਗਾਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਕਪੜਾ ਜਾਂ ਨਵੀਂ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾਵਿਕ੍ਰਯਿਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਲ੍ਲਪਨਂ ਬੁਧਃ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚਾਜ੍ਞਾਨਤੋ ਵਾਪਿ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਮਾਰ੍ਤਂਡ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਕੁੜੀ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਗੱਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਜੇ ਅਣਜਾਣੇ ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਤੱਕ ਕੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲੈ।