ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਚ ਸੁਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕृਤਾਨਿ ਤੇਨ ਧੀਮਤਾ । ਯੇਨਾਦਿਖਂਡਂ ਸਦਸਿ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸਂਸ਼੍ਰਾਵਿਤਂ ਤਥਾ
ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਵੀ ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਨੇ ਕੀਤੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਦਿ ਖੰਡ ਸਭਾ ਵਿਚ ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਦੱਸਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡਂ ਸਮਾਧੀਤ੍ਯ ਨਾਨਾਭੋਗਾਨ੍ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ । ਅਂਤਃਪੁਰਗਨਾਰੀਣਾਂ ਸੁਖਸੁਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਬੁਧ੍ਯਤੇ
ਸਵਰਗ ਖੰਡ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸੁਖ ਨਾਲ ਸੌਂ ਕੇ ਜਾਗਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂਕਿਣੀਰਵਸਨ੍ਨਾਦੈਸ੍ਤਥਾ ਮਧੁਰਭਾषਣੈਃ । ਇਂਦ੍ਰਸ੍ਯਾਰ੍ਧਾਸਨਂ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਇਂਦ੍ਰਲੋਕੇ ਵਸੇਚ੍ਚਿਰਮ੍
ਕਿੰਕਣਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਅੱਧੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦਾ ਸੁਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਲੋਕ ਵਿਚ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭਵਨਂ ਚਂਦ੍ਰਲੋਕਂ ਤਤੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ । ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਭਵਨੇ ਭੋਗਾਨ੍ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਤਿ ਤਤੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਚੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ 'ਚ। ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ, ਧ੍ਰੁਵ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤੇਜੋਮਯਂ ਵਪੁਃ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਜ੍ਞਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਿਰ੍ਵਾਣਂ ਪਰਮृਚ੍ਛਤਿ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋਤੇ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਦੇਹ ਵਿਚ, ਉਥੇ ਹੀ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਦ੍ਭਿਃ ਸਹ ਵਸੇਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ਸਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍ । ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਵ ਸਦਾਲਾਪਂ ਸਚ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਰਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸੱਚੀ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥ ਸੁਣੇ।
ਤਤ੍ਰ ਪਾਦ੍ਮਂ ਮਹਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਾਮ੍ਨਾਯਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡਂ ਚ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਥੇ, ਪਦਮ ਨਾਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸ਼ਾਸਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਿਚ ਸਵਰਗ-ਖੰਡ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਭਜਧ੍ਵਂ ਗੋਵਿਂਦਂ ਨਮਤ ਹਰਿਮੇਕਂ ਸੁਰਵਰਂ ਗਮਿष੍ਯਧ੍ਵਂ ਲੋਕਾਨਤਿਵਿਮਲਭੋਗਾਨਤਿਤਰਾਮ੍ । ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਹੇ ਲੋਕਾ ਵਦਤ ਹਰਿਨਾਮੈਕਮਤੁਲਂ ਯਦੀਚ੍ਛਾਵੀਚੀਨਾਂ ਸੁਖਤਰਣਮਿष੍ਟਾਨਿ ਲਭਤ
ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੋ, ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਖਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਾਵੋਗੇ। ਸੁਣੋ ਲੋਕੋ, ਹਰੀ ਦਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਨਾਮ ਉਚਾਰੋ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਰਕ ਦੀ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡੇ ਦ੍ਵਿषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਵਰਗ-ਖੰਡ ਵਿਚ ਬਾਹਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ੌਨਕ ਉਵਾਚ । ਕਰ੍ਮਣਾ ਕੇਨ ਭੋਃ ਸੂਤ ਚੈਨਸਾਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍ । ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਸ਼੍ਚ ਕृਪਾ ਭੂਯਾਤ੍ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵਾਨੁਕਂਪਯਾ
ਸ਼ੌਨਕ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਭਾਈ ਸੂਤ ਜੀ, ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਧੇ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਦੱਸੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ । ਸ਼ृਣੁ ਸ਼ੌਨਕ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਯੇਨ ਵਿष੍ਣੋਃ ਕृਪਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਵृਜਿਨਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਿਣੀ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ ਸ਼ੌਨਕ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਨ੍ਨਾਨਾਵਿਧਾਨੇਨ ਸਪਰ੍ਯ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰੀਜਗਦ੍ਵਿਭੋਃ
ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰੀ ਜਗਤ-ਪਤੀ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ—
ਕਲੁषਂ ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯੇਤ ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਂ ਮੁਨੇ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ਼੍ਰੀਰਮਣਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕृਪਾ ਜਾਤਾ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਕਲੰਕ, ਜੋ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ, ਮੁਣੀ ਜੀ, ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪੱਕੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਮਨ੍ਨਦਾਨਂ ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ । ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਤਮਾਂਸੀ ਵਾਰੁਣੋਦਯੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਾਂਗ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਨਰਃ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਨਪਨਂ ਪਯਸਾ ਦ੍ਵਿਜ । ਤਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਹਰੇਃ ਸਦ੍ਯੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਦਿਭਿਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਏ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਖੰਡ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਂਤ੍ਰਂ ਵਿਨਾ ਤੁ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰੀਹਰਯੇ ਕਿਲ । ਪਾषਾਣਸਦृਸ਼ਂ ਪੁष੍ਪਂ ਦਾਤਾ ਯਾਤਿ ਅਧੋਗਤਿਮ੍
ਪਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤਰ ਬਿਨਾ, ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਫੁੱਲ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਉਹ ਦਾਤਾ ਨੀਚ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼੍ਮਾਸੁਰਾਯ ਚ ਮੂਰ੍ਖਾਯ ਪਾषਾਣਸਦृਸ਼ਂ ਤੁ ਯਤ੍ । ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਾਨਂ ਨਰੋ ਯੋ ਵੈ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਅਯੋਗ ਜਾਂ ਮੂਰਖ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾਨ ਦਾ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਵਿਦ੍ਯਾਹੀਨੋ ਦ੍ਵਿਜੋ ਮੋਹਾਦ੍ਦਾਨਂ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਮੂਢਧੀਃ । ਕਾਲਾਨਲਂ ਯਥਾ ਜੀਰ੍ਣਂ ਤੇਨ ਸ ਨਿਰਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੀ ਅੱਗ ਨਿਗਲਣ ਵਾਲਾ, ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਦਾਰੁਮਯੋ ਹਸ੍ਤੀ ਮृਗਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਮਯੋ ਯਥਾ । ਵਿਦ੍ਯਾਹੀਨੋ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਿਪ੍ਰ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤੇ ਨਾਮਧਾਰਕਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਲੱਕੜ ਦਾ ਹਾਥੀ ਜਾਂ ਰੰਗ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹਿਰਨ, ਤਿਵੇਂ ਵਿਦਿਆ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਸਿਰਫ ਨਾਮ ਧਾਰਕ ਹਨ।
ਯਥਾਧ੍ਵਨਿਸ੍ਥਿਤਂ ਵਾਰਿ ਪਵਨਾਰ੍ਕੇਣ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਪਾਰ੍षਦਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਕਲ੍ਮषਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਰਾਹ 'ਤੇ ਪਿਆ ਪਾਣੀ ਹਵਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਗਤ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਕਲੰਕ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਨਰਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਿਨੇ ਮਾਸਿ ਸਘृਤਾਨ੍ਪੂਰ੍ਣਿਮਾ ਦਿਨੇ । ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰੀਹਰਯੇ ਲਾਜਾਨ੍ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਵਰਾਟਿਕਾਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਨੂੰ ਘੀ ਵਾਲੀ ਲਾਜ਼ ਜਾਂ ਖੇਡ ਲਈ ਸikka ਦੇਵੇ,
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਾਤਿ ਹਰੇਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਨ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਯੋ ਨਰੋ ਮੋਹਾਤ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਤੁष੍ਟਿਦੋ ਹਰਿਃ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੁੜ ਆਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੋਹ ਵਿਚ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਹਰੀ ਉਸ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਵਰਾਟਿਕਾਂ ਯਾਵਤੀਂ ਯੋ ਹਰਯੇ ਪੌਰ੍ਣਿਮਾਦਿਨੇ । ਤਾਵਦ੍ਦਿਨਂ ਹਰੇਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਚਾਸ਼੍ਵਿਨੇ ਸਂਵਸੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ ਦੀਨਿ ਹਰਿ ਨੂੰ ਜਿੰਨੀ ਛੋਟੀ ਰਕਮ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਹਰਿ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਜਰੂਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਕਰਵੀਰਪੁਰੇ ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ਪੁਰਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰੋऽਪਿ ਨਿਰ੍ਦ੍ਦਯਃ । ਕਾਲਦ੍ਵਿਜੋ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪਾਪੀ ਭਯਂਕਰਃ
ਕਰਵੀਰਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਨਿਰਦਈ ਸ਼ੂਦਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਕਾਲਦਵਿਜਾ ਸੀ। ਉਹ ਪਾਪੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਮਨੁੱਖ ਸੀ।
ਸ੍ਵਕਾਰ੍ਯਨਿਰਤਃ ਸੋऽਪਿ ਸ੍ਵਾਮਿਕਾਰ੍ਯਪ੍ਰਣਾਸ਼ਕਃ । ਏਕਦਾ ਪਂਚਤਾਂ ਯਾਤੋ ਯਮਦੂਤਾ ਭਯਂਕਰਾਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਕੰਮ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ। ਇਕ ਦਿਨ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਆ ਗਏ।
ਆਗਤਾਸ੍ਤਂ ਸਮਾਨੇਤੁਂ ਯਮਸ੍ਯਤੁ ਨਿਕੇਤਨਮ੍ । ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਨਿਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪृष੍ਟਵਾਨ੍ਸਚਿਵਂ ਯਮਃ
ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾਣ ਆਏ। ਉਸਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਲੈ ਗਏ। ਯਮ ਨੇ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਯਮ ਉਵਾਚ । ਅਸ੍ਯ ਕਿਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇऽਮਾਤ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਪਿ ਚ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍ । ਕਥਯਸ੍ਵ ਸਮੂਲਂ ਤੁ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣ
ਯਮ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਚਿਤਰਗੁਪਤ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਕਿਹੜੇ ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।'
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤ ਉਵਾਚ। ਅਸੌ ਪਾਪੀ ਦੁਰਾਚਾਰਃ ਸ੍ਵਾਮਿਕਾਰ੍ਯਪ੍ਰਣਾਸ਼ਕਃ । ਨਾਸ੍ਤਿ ਪੁਣ੍ਯਂ ਚਾਣੁਮਾਤ੍ਰਂ ਨਰਕੇ ਪਰਿਪਚ੍ਯਤਾਮ੍
ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਪਾਪੀ, ਮੰਦ ਚਾਲ ਵਾਲਾ, ਮਾਲਕ ਦੇ ਕੰਮ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸਦੇ ਅੰਦਰ ਰਤਾ ਭਰ ਭੀ ਪੁੰਨ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੜੇ।'
ਸ਼ਤਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਰਾਜਨ੍ਨਾਗਯੋਨੌ ਚ ਨਿष੍ਠੁਰਃ । ਪਾषਾਣੇ ਜਨ੍ਮ ਚਾਸਾਦ੍ਯ ਗृਹੇ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਨਿਰਂਤਰਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸੌ ਮਨਵੰਤਰਾ ਤੱਕ ਸੱਪ ਦੀ ਜਠਰ ਵਿੱਚ ਕਠੋਰ ਬਣ ਕੇ ਰਹੇਗਾ, ਫਿਰ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇਗਾ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ । ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਂ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਨਿਰਯੇ ਸ ਪਪਾਤ ਹ । ਤਤੋऽਪ੍ਯਸ਼੍ਮਗृਹੇ ਨਾਗਯੋਨੌ ਜਾਤਃ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਉਹ ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਤੱਕ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਿਆ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਪੱਥਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸੱਪ ਦੀ ਜਠਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋਇਆ।'