ਨਾਰੀਣਾਂ ਕਿਲ ਕਿਂ ਨਾਮ ਸੌਂਦਰ੍ਯ੍ਯਂ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼ਤੇ । ਭੂषਣਾਨਾਂ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚਾਕਚਕ੍ਯਂ ਤਦੁਚ੍ਯਤੇ
ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀਤਾ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਹੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਮਜ੍ਞਾਨਰਹਿਤਂ ਨਾਰੀਰੂਪਂ ਕੁਤਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਪੂਯਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषਾਸृਕ੍ਤ੍ਵਙ੍ਮੇਦੋਸ੍ਥਿਵਸਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਪਿਆਰ ਤੇ ਆਤਮ-ਜਾਣ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਰੂਪਤਾ ਕਿਵੇਂ ਮੰਨੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਉਹ ਪੀਪ, ਮੂਤਰ, ਗੂ, ਲਹੂ, ਚਮੜੀ, ਚਰਬੀ, ਹੋਠ, ਤੇ ਹੱਡੀ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ?
ਕਲੇਵਰਂ ਹਿ ਤਨ੍ਨਾਮ ਕੁਤਃ ਸੌਂਦਰ੍ਯ੍ਯਮਤ੍ਰ ਹਿ । ਤਦੇਵਂ ਪृਥਗਾਚਿਂਤ੍ਯ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਸਰੀਰ—ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀਤਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਚ ਕੇ, ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੈਃ ਸਂਹਿਤਂ ਸ਼ਂਰੀਰਂ ਹਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸੁਂਦਰਂ ਜਨੈਃ । ਅਹੋਤਿਦੁਰ੍ਦਸ਼ਾ ਨॄਣਾਂ ਦੁਰ੍ਦੈਵ ਘਟਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਸਰੀਰ ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਕਿੰਨਾ ਦੁਖਦਾਈ ਹਾਲਤ ਆਈ ਹੈ ਮਨੁੱਖਾਂ 'ਤੇ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਕਾਰਨ!
ਕੁਚਾਵृਤੇਂਗੇ ਪੁਰੁषੋ ਨਾਰੀ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ । ਕਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਪੁਮਾਨ੍ਕੋ ਵਾ ਵਿਚਾਰੇ ਸਤਿ ਕਿਂਚਨ
ਇਕ ਆਦਮੀ, ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਛਾਤੀ ਦੇਖ ਕੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਸੋਚਣ 'ਤੇ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਜਾਂ ਆਦਮੀ ਕੀ ਹੈ?
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਸਾਧੁਰ੍ਨਾਰੀਸਂਗਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਕੋ ਨਾਮ ਨਾਰੀਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭੂਤਲੇ
ਇਸ ਲਈ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ?
ਕਾਮਿਨੀ ਕਾਮਿਨੀਸਂਗਿ ਸਂਗਮਿਤ੍ਯਪਿ ਸਂਤ੍ਯਜੇਤ੍ । ਤਤ੍ਸਂਗਾਦ੍ਰੌਰਵਮਿਤਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦੇਵ ਪ੍ਰਤੀਯਤੇ
ਮਹਿਲਾ ਜੋ ਕਾਮੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵੀ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਐਸੇ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਦੁੱਖ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਾਲ੍ਲੋਲੁਪਾ ਲੋਕਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੈਵੇਨ ਵਂਚਿਤਾਃ । ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਰਕਕੁਂਡੇਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਰੀਯੋਨੌ ਪਚੇਨ੍ਨਰਃ
ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ, ਲੋਭੀ ਲੋਕ ਉਥੇ ਕਿਸਮਤ ਵਲੋਂ ਠੱਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਦੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ, ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ, ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ ਏਵਾਗਤਃ ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਪੁਨਾ ਰਮੇਤ੍ । ਯਤਃ ਪ੍ਰਸਰਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੂਤ੍ਰਂ ਰੇਤੋ ਮਲੋਤ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੋਂ ਇਨਸਾਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਇਆ, ਉਥੇ ਹੀ ਮੁੜ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੋਂ ਮੂਤਰ, ਵੀਰਜ ਤੇ ਗੰਦ ਸਦਾ ਨਿਕਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਰਮਤੇ ਲੋਕਃ ਕਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ । ਤਤ੍ਰਾਤਿਕष੍ਟਂ ਲੋਕੇਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹੋ ਦੈਵਵਿਡਂਬਨਾ
ਉਥੇ ਹੀ ਲੋਕ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਫਿਰ ਕੌਣ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹਾਏ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਹੈ, ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ!
ਪੁਨਃ ਪੁਨਾ ਰਮੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਅਹੋ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਪਤਾ ਨृਣਾਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਚਾਰਯੇਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ਨਾਰੀਦੋषਗਣਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਮਨੁੱਖ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਥੇ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਹਾਏ, ਕਿੰਨੀ ਬੇਸ਼ਰਮੀ ਹੈ! ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਨੂੰ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੇਕ ਦੋਸ਼ਾਂ 'ਤੇ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੈਥੁਨਾਦ੍ਬਲਹਾਨਿਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਿਦ੍ਰਾਤਿ ਤਰੁਣਾਯਤੇ । ਨਿਦ੍ਰਯਾਪਹृਤਜ੍ਞਾਨਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪਾਯੁਰ੍ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਤਾਕਤ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨੀਂਦ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਵਾਨੀ ਮੁਰਝਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਨੀਂਦ ਕਰਕੇ ਗਿਆਨ ਲੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ਨਾਰੀਂ ਮृਤ੍ਯੁਮਿਵਾਤ੍ਮਨਃ । ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਗੋਵਿਂਦਪਾਦਾਬ੍ਜੇ ਮਨੋ ਵੈ ਰਮਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਮਝੇ, ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਕਵਲ-ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਏ।
ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਸੁਖਂ ਤਦ੍ਧਿ ਗੋਵਿਂਦਪਦਸੇਵਨਮ੍ । ਵਿਹਾਯ ਕੋ ਮਹਾਮੂਢੋ ਨਾਰੀਪਾਦਂ ਹਿ ਸੇਵਤੇ
ਇਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਅਸਲ ਸੁਖ ਤਾਂ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਇਹ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਿਹੜਾ ਵੱਡਾ ਮੂਰਖ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਾਂਘ੍ਰਿਸੇਵਾ ਹਿ ਹ੍ਯਪੁਨਰ੍ਭਵਦਾਯਿਨੀ । ਨਾਰੀਣਾਂ ਯੋਨਿਸੇਵਾ ਹਿ ਯੋਨਿਸਂਕਟਕਾਰਿਣੀ
ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਣ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਪਰ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਜਨਨ ਅੰਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਣ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਨਮ ਦੀ ਗਿਰਫ਼ਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਃਪੁਨਃ ਪਤੇਦ੍ਯੋਨੌ ਯਂਤ੍ਰਨਿष੍ਪਾਚਿਤੋ ਯਥਾ । ਪੁਨਸ੍ਤਾਮੇਵਾਭਿਲषੇਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾਦਸ੍ਯ ਵਿਡਂਬਨਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਸ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੀਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਨ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਮਜ਼ਾਕ ਸਮਝ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਰਹਂ ਵਚ੍ਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਪਰਮਂ ਵਚਃ । ਗੋਵਿਂਦੇ ਧੇਹਿ ਹृਦਯਂ ਨ ਯੋਨੌ ਯਾਤਨਾਜੁषਿ
ਮੈਂ ਹੱਥ ਉੱਚੇ ਕਰਕੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੱਲ ਸੁਣੋ: ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਰੱਖੋ, ਜਨਨ ਅੰਗ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਨਾਰੀਸਂਗਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ । ਪਦੇਪਦੇਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਸੰਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਪਗ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਲਾਂਗਨਾ ਦੈਵਯੋਗਾਦੂਢਾ ਯਦਿ ਨृਣਾਂ ਸਤੀ । ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਸਂਗਂ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਵਧੀਆ ਘਰ ਦੀ ਇਸਤਰੀ, ਰੱਬ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਨਾਰੀਸਂਗੋ ਹਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੈਰਸਤ੍ਸਂਗਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ
ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਸੰਗ ਨੂੰ ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਤਿ ਹਰੌ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸੁਦृਢਾ ਨੈਵ ਜਾਯਤੇ । ਸਰ੍ਵਸਂਗਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਹਰੌ ਭਕ੍ਤਿਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੰਗ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹਰੀ ਦੀ ਪੱਕੀ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ; ਸਾਰੇ ਸੰਗ ਛੱਡ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਲੋਕੇਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਾ ਹਿ ਮਤਾ ਮਮ । ਹਰੌ ਯਸ੍ਯ ਭਵੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਃ ਸ ਕृਤਾਰ੍ਥੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਿਰਲੇ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਤਦੇਵਾਚਰੇਤ੍ਕਰ੍ਮ ਹਰਿਃ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਯੇਨ ਹਿ । ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁष੍ਟੇ ਜਗਤ੍ਤੁष੍ਟਂ ਪ੍ਰੀਣਿਤੇ ਪ੍ਰੀਣਿਤਂ ਜਗਤ੍
ਉਹੀ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਗਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰੌ ਭਕ੍ਤਿਂ ਵਿਨਾ ਨॄਣਾਂ ਵृਥਾ ਜਨ੍ਮ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਾਦਿ ਸੁਰਾ ਯਸ੍ਯ ਯਜਂਤੇ ਪ੍ਰੀਤਿਹੇਤਵੇ
ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਈਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਨ ਤਂ ਸੇਵੇਤ ਕੋ ਜਨਃ । ਤਸ੍ਯ ਮਾਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਪਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਕृਤੀ
ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਮਨ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੌਣ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ? ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਵੱਡਾ ਕਰਤਬੀ ਹੈ।
ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਪਦਦ੍ਵਂਦ੍ਵਂ ਹृਦਯੇ ਯੇਨ ਧਾਰ੍ਯਤੇ । ਜਨਾਰ੍ਦਨਜਗਦ੍ਵਂਦ੍ਯ ਸ਼ਰਣਾਗਤਵਤ੍ਸਲ
ਜੋ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਦੋ ਚਰਨ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—ਜਨਾਰਦਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਗਤ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਇਤੀਰਯਂਤਿ ਯੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਨ ਤੇषਾਂ ਨਿਰਯੇ ਗਤਿਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਹਿ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਹਰਿਰੂਪਿਣਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਰੀ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਯੁਰ੍ਯਥਾਯੋਗਂ ਹਰਿਸ੍ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ । ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰੂਪੇਣ ਵਿਚਰੇਤ੍ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍
ਉਹ ਯੋਗ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹਰੀ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਰਾਜੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ ਵਿਨਾ ਕਰ੍ਮ੍ਮ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨੈਵ ਹਿ । ਦ੍ਵਿਜਪਾਦਾਂਬੁਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੈਃ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਰਸਿ ਚਾਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਕਰਮ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਜੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੀ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ—
ਤਰ੍ਪਿਤਾ ਪਿਤਰਸ੍ਤੇਨ ਆਤ੍ਮਾਪਿ ਕਿਲ ਤਾਰਿਤਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਮੁਖੇ ਯੇਨ ਦਤ੍ਤਂ ਮਧੁਰਮਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵ ਵੀ ਤਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਮਿੱਠਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—