ਸਮਾਧਿਨਾ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਸ੍ਯ ਸਾ ਗਤਿਃ ਕृष੍ਣਚੇਤਸਃ । ਤਤ੍ਰ ਵਿਘ੍ਨਕਰਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਪਾਖਂਡਾਲਾਪਪੇਸ਼ਲਾਃ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਰਸਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਚਿੱਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਠੱਗ ਅਤੇ ਚਤੁਰ ਮਕਰੂ ਹਨ।
ਨਾਰ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਸਂਗਿਨਸ਼੍ਚਾਪਿ ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਵਿਘਾਤਕਾਃ । ਨਾਰੀਣਾਂ ਨਯਨਾਦੇਸ਼ਃ ਸੁਰਾਣਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਜਯਃ
ਇਸਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੀ ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਸ ਯੇਨ ਵਿਜਿਤੋ ਲੋਕੇ ਹਰਿਭਕ੍ਤਃ ਸ ਉਚ੍ਯਤੇ । ਮਾਦ੍ਯਂਤਿ ਮੁਨਯੋਪ੍ਯਤ੍ਰ ਨਾਰੀਚਰਿਤਲੋਲੁਪਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀ ਦਾ ਭਗਤ ਕਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਮੁਨੀ ਵੀ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਚਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਮਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਃ ਕੁਤਃ ਪੁਂਸਾਂ ਨਾਰੀਭਕ੍ਤਿਜੁषਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਃ ਕਾਮਿਨੀਵੇषਾਸ਼੍ਚਰਂਤਿ ਜਗਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਨਰਾਣਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਕਵਲਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਸਤਤਂ ਹਿਤਾਃ
ਵਿਦਵਾਨੋ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਭਕਤੀ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੀ ਭਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਰਾਕਸ਼ਸੀ, ਕਾਮਨਾ ਵਾਲੀ ਵੈਸ਼-ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਆਪਣੇ ਹਿਤ ਲਈ ਫੜ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਾਵਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾ ਪ੍ਰਭਵਤਿ ਤਾਵਜ੍ਜ੍ਞਾਨਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ । ਤਾਵਤ੍ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਾ ਮੇਧਾ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਧਾਰਿਣੀ
ਜਦ ਤੱਕ ਵਿਦਿਆ ਹੈ, ਤਦ ਤੱਕ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਤੇ ਜਦ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਬੁੱਧੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ, ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ—
ਤਾਵਜ੍ਜਪਸ੍ਤਪਸ੍ਤਾਵਤ੍ਤਾਵਤੀਰ੍ਥਨਿषੇਵਣਮ੍ । ਤਾਵਚ੍ਚ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾ ਤਾਵਦ੍ਧਿ ਤਰਣੇ ਮਤਿਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਜਪ, ਤਪ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਤੇ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਇਹ ਸਭ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਬੋਧੋ ਭਵਤਿ ਵਿਵੇਕਸ੍ਤਾਵਦੇਵ ਹਿ । ਤਾਵਤ੍ਸਤਾਂ ਸਂਗਰੁਚਿਸ੍ਤਾਵਤ੍ਪੌਰਾਣਲਾਲਸਾ
ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਤੇ ਵਿਵੇਕ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਲਈ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਾਵਤ੍ਸੀਮਂਤਿਨੀ ਲੋਲਨਯਨਾਂਦੋਲਨਂ ਨਹਿ । ਜਨੋਪਰਿ ਪਤੇਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਲੋਪਨਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਚੰਚਲ ਨਜ਼ਰ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ, ਤਦ ਤੱਕ ਧਰਮਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਤ੍ਰ ਯੇ ਹਰਿਪਾਦਾਬ੍ਜਮਧੁਲੇਸ਼ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਾਃ । ਤੇषਾਂ ਨ ਨਾਰੀਲੋਲਾਕ੍ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ੇਪਣਂ ਹਿ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਿ ਦੇ ਕਵਲ-ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਚੰਚਲ ਨਜ਼ਰ ਦਾ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਸੇਵਨਂ ਯੈਃ ਕृਤਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਦ੍ਵਿਜੇ ਦਤ੍ਤਂ ਹੁਤਂ ਵਹ੍ਨੌ ਵਿਰਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਹਿ
ਹੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰਿ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕਈ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੈਰਾਗ ਲਿਆ—
ਨਾਰੀਣਾਂ ਕਿਲ ਕਿਂ ਨਾਮ ਸੌਂਦਰ੍ਯ੍ਯਂ ਪਰਿਚਕ੍ਸ਼ਤੇ । ਭੂषਣਾਨਾਂ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚਾਕਚਕ੍ਯਂ ਤਦੁਚ੍ਯਤੇ
ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀਤਾ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਹੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਮਜ੍ਞਾਨਰਹਿਤਂ ਨਾਰੀਰੂਪਂ ਕੁਤਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਪੂਯਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषਾਸृਕ੍ਤ੍ਵਙ੍ਮੇਦੋਸ੍ਥਿਵਸਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਪਿਆਰ ਤੇ ਆਤਮ-ਜਾਣ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਰੂਪਤਾ ਕਿਵੇਂ ਮੰਨੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਉਹ ਪੀਪ, ਮੂਤਰ, ਗੂ, ਲਹੂ, ਚਮੜੀ, ਚਰਬੀ, ਹੋਠ, ਤੇ ਹੱਡੀ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ?
ਕਲੇਵਰਂ ਹਿ ਤਨ੍ਨਾਮ ਕੁਤਃ ਸੌਂਦਰ੍ਯ੍ਯਮਤ੍ਰ ਹਿ । ਤਦੇਵਂ ਪृਥਗਾਚਿਂਤ੍ਯ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਸਰੀਰ—ਉਸ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀਤਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਚ ਕੇ, ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੈਃ ਸਂਹਿਤਂ ਸ਼ਂਰੀਰਂ ਹਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਸੁਂਦਰਂ ਜਨੈਃ । ਅਹੋਤਿਦੁਰ੍ਦਸ਼ਾ ਨॄਣਾਂ ਦੁਰ੍ਦੈਵ ਘਟਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਸਰੀਰ ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਕਿੰਨਾ ਦੁਖਦਾਈ ਹਾਲਤ ਆਈ ਹੈ ਮਨੁੱਖਾਂ 'ਤੇ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਕਾਰਨ!
ਕੁਚਾਵृਤੇਂਗੇ ਪੁਰੁषੋ ਨਾਰੀ ਬੁਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ । ਕਾ ਨਾਰੀ ਵਾ ਪੁਮਾਨ੍ਕੋ ਵਾ ਵਿਚਾਰੇ ਸਤਿ ਕਿਂਚਨ
ਇਕ ਆਦਮੀ, ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਛਾਤੀ ਦੇਖ ਕੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਸੋਚਣ 'ਤੇ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਜਾਂ ਆਦਮੀ ਕੀ ਹੈ?
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਸਾਧੁਰ੍ਨਾਰੀਸਂਗਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਕੋ ਨਾਮ ਨਾਰੀਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭੂਤਲੇ
ਇਸ ਲਈ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ?
ਕਾਮਿਨੀ ਕਾਮਿਨੀਸਂਗਿ ਸਂਗਮਿਤ੍ਯਪਿ ਸਂਤ੍ਯਜੇਤ੍ । ਤਤ੍ਸਂਗਾਦ੍ਰੌਰਵਮਿਤਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦੇਵ ਪ੍ਰਤੀਯਤੇ
ਮਹਿਲਾ ਜੋ ਕਾਮੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵੀ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਐਸੇ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਦੁੱਖ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨਾਲ੍ਲੋਲੁਪਾ ਲੋਕਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦੈਵੇਨ ਵਂਚਿਤਾਃ । ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਰਕਕੁਂਡੇਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਰੀਯੋਨੌ ਪਚੇਨ੍ਨਰਃ
ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ, ਲੋਭੀ ਲੋਕ ਉਥੇ ਕਿਸਮਤ ਵਲੋਂ ਠੱਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਦੇ ਖੂਹ ਵਿੱਚ, ਮਹਿਲਾ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ, ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ ਏਵਾਗਤਃ ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਪੁਨਾ ਰਮੇਤ੍ । ਯਤਃ ਪ੍ਰਸਰਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੂਤ੍ਰਂ ਰੇਤੋ ਮਲੋਤ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਿੱਥੋਂ ਇਨਸਾਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਇਆ, ਉਥੇ ਹੀ ਮੁੜ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੋਂ ਮੂਤਰ, ਵੀਰਜ ਤੇ ਗੰਦ ਸਦਾ ਨਿਕਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਰਮਤੇ ਲੋਕਃ ਕਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ । ਤਤ੍ਰਾਤਿਕष੍ਟਂ ਲੋਕੇਸ੍ਮਿਨ੍ਨਹੋ ਦੈਵਵਿਡਂਬਨਾ
ਉਥੇ ਹੀ ਲੋਕ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਫਿਰ ਕੌਣ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹਾਏ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਹੈ, ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ!
ਪੁਨਃ ਪੁਨਾ ਰਮੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਅਹੋ ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਪਤਾ ਨृਣਾਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਚਾਰਯੇਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ਨਾਰੀਦੋषਗਣਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਮਨੁੱਖ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਥੇ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਹਾਏ, ਕਿੰਨੀ ਬੇਸ਼ਰਮੀ ਹੈ! ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਨੂੰ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੇਕ ਦੋਸ਼ਾਂ 'ਤੇ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੈਥੁਨਾਦ੍ਬਲਹਾਨਿਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਿਦ੍ਰਾਤਿ ਤਰੁਣਾਯਤੇ । ਨਿਦ੍ਰਯਾਪਹृਤਜ੍ਞਾਨਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪਾਯੁਰ੍ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਤਾਕਤ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨੀਂਦ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਵਾਨੀ ਮੁਰਝਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਨੀਂਦ ਕਰਕੇ ਗਿਆਨ ਲੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ਨਾਰੀਂ ਮृਤ੍ਯੁਮਿਵਾਤ੍ਮਨਃ । ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਗੋਵਿਂਦਪਾਦਾਬ੍ਜੇ ਮਨੋ ਵੈ ਰਮਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਮਝੇ, ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਕਵਲ-ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਲਗਾਏ।
ਇਹਾਮੁਤ੍ਰ ਸੁਖਂ ਤਦ੍ਧਿ ਗੋਵਿਂਦਪਦਸੇਵਨਮ੍ । ਵਿਹਾਯ ਕੋ ਮਹਾਮੂਢੋ ਨਾਰੀਪਾਦਂ ਹਿ ਸੇਵਤੇ
ਇਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਅਸਲ ਸੁਖ ਤਾਂ ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਇਹ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਿਹੜਾ ਵੱਡਾ ਮੂਰਖ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਜਨਾਰ੍ਦ੍ਦਨਾਂਘ੍ਰਿਸੇਵਾ ਹਿ ਹ੍ਯਪੁਨਰ੍ਭਵਦਾਯਿਨੀ । ਨਾਰੀਣਾਂ ਯੋਨਿਸੇਵਾ ਹਿ ਯੋਨਿਸਂਕਟਕਾਰਿਣੀ
ਜਨਾਰਦਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਣ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਪਰ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਜਨਨ ਅੰਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਣ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਨਮ ਦੀ ਗਿਰਫ਼ਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਃਪੁਨਃ ਪਤੇਦ੍ਯੋਨੌ ਯਂਤ੍ਰਨਿष੍ਪਾਚਿਤੋ ਯਥਾ । ਪੁਨਸ੍ਤਾਮੇਵਾਭਿਲषੇਦ੍ਵਿਦ੍ਯਾਦਸ੍ਯ ਵਿਡਂਬਨਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਸ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੀਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਨ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜੋ ਇਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਮਜ਼ਾਕ ਸਮਝ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਬਾਹੁਰਹਂ ਵਚ੍ਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਪਰਮਂ ਵਚਃ । ਗੋਵਿਂਦੇ ਧੇਹਿ ਹृਦਯਂ ਨ ਯੋਨੌ ਯਾਤਨਾਜੁषਿ
ਮੈਂ ਹੱਥ ਉੱਚੇ ਕਰਕੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਮੇਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੱਲ ਸੁਣੋ: ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਰੱਖੋ, ਜਨਨ ਅੰਗ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਨਾਰੀਸਂਗਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਰਿਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ । ਪਦੇਪਦੇਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਸੰਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਪਗ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਲਾਂਗਨਾ ਦੈਵਯੋਗਾਦੂਢਾ ਯਦਿ ਨृਣਾਂ ਸਤੀ । ਪੁਤ੍ਰਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਸਂਗਂ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਵਧੀਆ ਘਰ ਦੀ ਇਸਤਰੀ, ਰੱਬ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਨਾਰੀਸਂਗੋ ਹਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੈਰਸਤ੍ਸਂਗਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ
ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਸੰਗ ਨੂੰ ਮਾੜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।