ਭੂਸ੍ਤृਣਂ ਸ਼ष੍ਪਕਂ ਚੈਵ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਾਤਕ ਫਲਾਨਿ ਚ । ਨ ਫਾਲਕृष੍ਟਮਸ਼੍ਨੀਯਾਦੁਤ੍ਸृष੍ਟਮਪਿ ਕੇਨਚਿਤ੍
ਮਿੱਟੀ, ਘਾਹ, ਜੰਗਲੀ ਘਾਹ ਤੇ ਸ਼ਲੇਸ਼ਮਾਤਕ ਦੇ ਫਲ ਨਾ ਖਾਣੇ; ਜੋ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਉਗਿਆ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੇ ਛੱਡਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਨਾ ਖਾਣਾ।
ਨ ਗ੍ਰਾਮਜਾਤਾਨ੍ਯਾਰ੍ਤੋਪਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਚ ਫਲਾਨਿ ਚ । ਸ਼੍ਰਾਵਣੇਨੈਵ ਵਿਧਿਨਾ ਵਹ੍ਨਿਂ ਪਰਿਚਰੇਤ੍ਸਦਾ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਉਗੇ ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਫਲ ਨਾ ਖਾਣੇ; ਸ੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਗਨਿ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ।
ਨ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੇਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਨਿਰ੍ਦ੍ਵਂਦ੍ਵੋ ਨਿਰ੍ਭਯੋ ਭਵੇਤ੍ । ਨ ਨਕ੍ਤਂ ਕਿਂਚਿਦਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਰਾਤ੍ਰੌ ਧ੍ਯਾਨਪਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ, ਦੁੰਦਵ ਤੇ ਡਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੇ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਖਾਵੇ, ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯੋ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਵਿਚਿਂਤਕਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਨ ਪਤ੍ਨੀਮਪਿ ਸਂਸ਼੍ਰਯੇਤ੍
ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸੱਚੀ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰਹੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਵੀ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਯਸ੍ਤੁ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਮੈਥੁਨਂ ਕਾਮਤਸ਼੍ਚਰੇਤ੍ । ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਤਸ੍ਯ ਲੁਪ੍ਯੇਤ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੀਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸੰਭੋਗ ਕਰੇ, ਉਸ ਦਾ ਵਰਤ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰੇ।
ਤਤ੍ਰ ਯੋ ਜਾਯਤੇ ਗਰ੍ਭੋ ਨ ਸ ਸ੍ਪृਸ਼੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ । ਨ ਹਿ ਵੇਦੇਧਿਕਾਰੋਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਂਸ਼ੇਪ੍ਯੇਵਮੇਵ ਹਿ
ਉਥੇ ਜੋ ਗਰਭ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਛੂਹ ਨਾ ਸਕਦੇ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ।
ਭੂਮੌ ਸ਼ਯੀਤ ਸਤਤਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਜਪ੍ਯਤਤ੍ਪਰਃ । ਸ਼ਰਣ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸਦ੍ਵਿਭਾਗਪਰਃ ਸਦਾ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੌਣਾ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਬਣਨਾ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਹੀ ਵੰਡ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣਾ।
ਪਰਿਵਾਦਂ ਮृषਾਵਾਦਂ ਨਿਦ੍ਰਾਲਸ੍ਯੇ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਏਕਾਗ੍ਨਿਰਨਿਕੇਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤਾਂ ਭੂਮਿਮਾਸ਼੍ਰਯੇਤ੍
ਨਿੰਦਾ, ਝੂਠੀ ਗੱਲ, ਸੁਸਤ ਹੋਣਾ ਤੇ ਆਲਸ ਤੋਂ ਬਚਣਾ; ਇਕ ਅਗਨਿ ਰੱਖਣੀ, ਕੋਈ ਪੱਕਾ ਘਰ ਨਾ ਬਣਾਉਣਾ, ਸਾਫ-ਸੂਥਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਹਿਣਾ।
ਮृਗੈਃ ਸਹ ਚਰੇਦ੍ਦਾਂਤਸ੍ਤੈਃ ਸਹੈਵ ਚ ਸਂਵਸੇਤ੍ । ਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਯਾਂ ਵਾ ਸ਼ਯੀਤ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਫਿਰੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹੇ; ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਕੰਕਰ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁੱਤੇ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਕੋ ਵਾ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਾਸਸਂਚਯਿਕੋਪਿ ਵਾ । षਣ੍ਮਾਸਨਿਚਯੋ ਵਾਪਿ ਸਮਾਨਿਚਯ ਏਵ ਵਾ
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਧੋਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਲਈ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਨਕ੍ਤਂ ਚਾਨ੍ਨਂ ਸਮਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਦਿਵਾ ਚਾਹृਤ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਚਤੁਰ੍ਥਕਾਲਕੋ ਵਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਿਂ ਵਾਪ੍ਯष੍ਟਮਕਾਲਿਕਃ
ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਏ, ਜਾਂ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ; ਚੌਥੇ ਵੇਲੇ ਖਾਏ ਜਾਂ ਅਠਵੇਂ ਵੇਲੇ ਵੀ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਵਿਧਾਨੈਰ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇਕृष੍ਣੇ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਪਕ੍ਸ਼ੇਪਕ੍ਸ਼ੇ ਸਮਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਯਵਾਗੂਂ ਕ੍ਵਥਿਤਾਂ ਸਕृਤ੍
ਚਾਂਦਰਾਯਣ ਵ੍ਰਤ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਚੰਨਣੀ ਤੇ ਅੰਮਾਵਸ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤ ਰੱਖੇ; ਹਰ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਜੌ ਦੀ ਖੀਰ ਖਾਏ।
ਪੁष੍ਪਮੂਲਫਲੈਰ੍ਵਾਪਿ ਕੇਵਲੈਰ੍ਵਰ੍ਤਯੇਤ੍ਸਦਾ । ਸ੍ਵਾਭਾਵਿਕੈਃ ਸ੍ਵਯਂਸ਼ੀਰ੍ਣੈਰ੍ਵੈਖਾਨਸਮਤੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਫੁੱਲ, ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਜੀ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਵੈਖਾਨਸਾ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ।
ਭੂਮੌ ਵਾ ਪਰਿਵਰ੍ਤੇਤ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਵਾ ਪ੍ਰਪਦੈਰ੍ਦਿਨਮ੍ । ਸ੍ਥਾਨਾਸਨਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਹਰੇਨ੍ਨ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਧੈਰ੍ਯ੍ਯਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਲੁੜਕ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪੂਰੇ ਦਿਨ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਉੰਗਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਰਹੇ; ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਜਾਂ ਬੈਠ ਕੇ ਘੁੰਮਦਾ ਫਿਰੇ, ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਧੀਰਜ ਨਾ ਛੱਡੇ।
ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਪਂਚਤਪਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਰ੍षਾਸ੍ਵਭ੍ਰਾਵਕਾਸ਼ਿਕਃ । ਆਰ੍ਦ੍ਰਵਾਸਾਸ਼੍ਚ ਹੇਮਂਤੇ ਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ਵਰ੍ਦ੍ਧਯੇਤ੍ਤਪਃ
ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਕਰੇ; ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ; ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਗੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਧਾਏ।
ਉਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਤ੍ਰਿषਵਣਂ ਪਿਤृਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ । ਏਕਪਾਦੇਨ ਤਿष੍ਠੇਤ ਮਰੀਚਿਂ ਵਾ ਪਿਬੇਤ੍ਸਦਾ
ਉਹ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਏ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰੇ; ਇੱਕ ਪੈਰ 'ਤੇ ਖੜਾ ਰਹੇ ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੀਵੇ।
ਪਂਚਾਗ੍ਨਿਧੂਮਗੋ ਵਾ ਸ੍ਯਾਦੂष੍ਮਗਃ ਸੋਮਪੋਪਿ ਵਾ । ਪਯਃ ਪਿਬੇਚ੍ਛੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਗੋਮਯਮ੍
ਉਹ ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਦੇ ਧੂੰਏ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਗਰਮ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ; ਚੰਨਣੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਪੀਵੇ, ਤੇ ਅੰਮਾਵਸ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਗੋਮੂਤ੍ਰ।
ਸ਼ੀਰ੍ਣਪਰ੍ਣਾਸ਼ਨੋ ਵਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕृਚ੍ਛ੍ਰੈਰ੍ਵਾ ਵਰ੍ਤਯੇਤ੍ਸਦਾ । ਯੋਗਾਭ੍ਯਾਸਰਤਸ਼੍ਚ ਸ੍ਯਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰਾਧ੍ਯਾਯੀ ਭਵੇਤ੍ਸਦਾ
ਉਹ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਠਨ ਤਪਸਿਆ ਕਰੇ; ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਜਾਪ ਸਦਾ ਕਰੇ।
ਅਥਰ੍ਵਸ਼ਿਰਸੋਧ੍ਯੇਤਾ ਵੇਦਾਂਤਾਭ੍ਯਾਸਤਤ੍ਪਰਃ । ਯਮਾਨ੍ਸੇਵੇਤ ਸਤਤਂ ਨਿਯਮਾਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਤਂਦ੍ਰਿਤਃ
ਉਹ ਅਥਰਵਸ਼ਿਰਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰੇ ਤੇ ਵੇਦਾਂਤ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ; ਸਦਾ ਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੇ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਨਿਭਾਏ।
ਅਥ ਚਾਗ੍ਨੀਨ੍ਸਮਾਰੋਪ੍ਯ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਨਿ ਧ੍ਯਾਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਫਿਰ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਅਨਗ੍ਨਿਰਨਿਕੇਤੋ ਵਾ ਮੁਨਿਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਪਰੋ ਭਵੇਤ੍ । ਤਾਪਸੇष੍ਵੇਵ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਯਾਤ੍ਰਿਕਂ ਭੈਕ੍ਸ਼ਮਾਹਰੇਤ੍
ਜਾਂ, ਮুনি ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਤੇ ਟਿਕਾਣਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੇ; ਤਪਸਵੀਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਭਿਖਾ ਲਏ।
ਗृਹਮੇਧਿषੁ ਚਾਨ੍ਯੇषੁ ਦ੍ਵਿਜੇषੁ ਵਨਚਾਰਿषੁ । ਗ੍ਰਾਮਾਦਾਹृਤ੍ਯ ਚਾਸ਼੍ਨੀਯਾਦष੍ਟੌ ਗ੍ਰਾਸਾਨ੍ਵਨੇ ਵਸਨ੍
ਗ੍ਰਿਹਸਥਾਂ, ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਅੱਠ ਗ੍ਰਾਸ ਇਕੱਠਾ ਕਰੇ ਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਖਾਏ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਪੁਟੇਨੈਵ ਪਾਣਿਨਾ ਸ਼ਕਲੇਨ ਵਾ । ਵਿਵਿਧਾਸ਼੍ਚੋਪਨਿषਦ ਆਤ੍ਮਸਂਸਿਦ੍ਧਯੇ ਜਪੇਤ੍
ਪੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਟੁਕੜੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੇ, ਆਤਮ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਲਈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ੇषਾਨ੍ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਰੁਦ੍ਰਾਧ੍ਯਾਯਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਮਹਾਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਿਕਂ ਵਾਸੌ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਦਨਸ਼ਨਂ ਤਥਾ । ਅਗ੍ਨਿਪ੍ਰਵੇਸ਼ਮਨ੍ਯਦ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਰ੍ਪਣਵਿਧੌ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਗਿਆਨ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰੇ; ਮਹਾ-ਪ੍ਰਸਥਾਨ, ਉਪਵਾਸ ਜਾਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼, ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਰਮ, ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ ਕਰੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡੇ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਾਸ਼੍ਰਮਾਚਾਰਧਰ੍ਮੋ ਨਾਮਾष੍ਟਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਵਰਗ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਕਰਤਵਿਆਂ ਦਾ ਅਠਵਾਂ-ਪੰਜਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਏਵਂ ਵਨਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਤृਤੀਯਂ ਭਾਗਮਾਯੁषਃ । ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਚਾਯੁषੋ ਭਾਗਂ ਸਂਨ੍ਯਾਸੇਨ ਨਯੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੰਗਲ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦਾ ਤੀਜਾ ਭਾਗ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਚੌਥਾ ਭਾਗ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੰਨਿਆਸ ਵਿੱਚ ਲੰਘਾਏ।
ਅਗ੍ਨੀਨਾਤ੍ਮਨਿ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪ੍ਰਵ੍ਰਜਿਤੋ ਭਵੇਤ੍ । ਯੋਗਾਭ੍ਯਾਸਰਤਃ ਸ਼ਾਂਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਦ੍ਯਾਪਰਾਯਣਃ
ਅੱਗ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸੰਨਿਆਸੀ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਵੇ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ।
ਯਦਾ ਮਨਸਿ ਸਂਪਨ੍ਨਂ ਵੈਰਾਗ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਵਸ੍ਤੁषੁ । ਤਦਾ ਸਂਨ੍ਯਾਸਮਿਚ੍ਛੇਚ੍ਚ ਪਤਿਤਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪਰ੍ਯਯੇ
ਜਦੋਂ ਮਨ ਵਿਚ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਵੈਰਾਗ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸੰਨਿਆਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਾਂ ਨਿਰੂਪ੍ਯੇष੍ਟਿਮਾਗ੍ਨੇਯੀਮਥਵਾ ਪੁਨਃ । ਦਾਂਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਕषਾਯੋਸੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ਼੍ਰਮਮੁਪਾਸ਼੍ਰਯੇਤ੍
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ ਜਾਂ ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਯਜਨਾ ਕਰ ਕੇ, ਜਾਂ ਮਨ ਤੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਸੰਯਮ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ।
ਜ੍ਞਾਨਸਂਨ੍ਯਾਸਿਨਃ ਕੇਚਿਦ੍ਵੇਦਸਂਨ੍ਯਾਸਿਨੋऽਪਰੇ । ਕਰ੍ਮਸਂਨ੍ਯਾਸਿਨਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯੇ ਤ੍ਰਿਵਿਧਾਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਹਨ, ਹੋਰ ਵੈਦ ਦੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਕਰਮ ਦੇ; ਇਹ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।