ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਂ ਤੁ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਕृष੍ਣਾਜਿਨੇ ਤਿਲਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਮਧੁਸਰ੍ਪਿषੀ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ, ਤਿਲ, ਸੋਨਾ, ਸ਼ਹਿਦ ਤੇ ਘੀ ਦੇਣ ਨਾਲ...
ਦਦਾਤਿ ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸਰ੍ਵਂ ਤਰਤਿ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍ । ਘृਤਾਨ੍ਨਮੁਦਕੁਂਭਂ ਚ ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵੈਸਾਖ ਵਿੱਚ ਘੀ ਵਾਲਾ ਅੰਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਦੇਣ ਨਾਲ।
ਨਿਰ੍ਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਭਯਾਤ੍ । ਸੁਵਰ੍ਣਤਿਲਯੁਕ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਪਂਚ ਵਾ
ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਨਾਲ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਸੋਨੇ ਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ ਸੱਤ ਜਾਂ ਪੰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ...
ਤਰ੍ਪਯੇਦੁਦਪਾਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ । ਮਾਘਮਾਸੇ ਤਮਿਸ੍ਰੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਮੁਪੋषਿਤਃ
ਪਾਣੀ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਧੀ ਪੱਖੀ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ...
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰਧਰਃ ਕृष੍ਣੈਸ੍ਤਿਲੈਰ੍ਹੁਤ੍ਵਾ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ । ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤਿਲਾਨੇਵ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਰਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਤਪਸ੍ਵਿਨੇ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਤਪਸੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ...
ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚੋਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ । ਪ੍ਰੀਯਤਾਮੀਸ਼੍ਵਰੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਹृषੀਕੇਸ਼ਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਜੋ ਵੀ ਕੁਝ ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਯਸ੍ਤੁ ਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਪਿਨਾਕਿਨਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਵਰ ਪਿਨਾਕੀਨ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਰਾਧਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਮੁਖੇਨ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਪੁਨਰ੍ਭਵਃ । ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਯ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਧਰਮਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਾਦਿਭਿਃ । ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਕੀਯਕਮ੍
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਆਦਿ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਮਹਾਦੇਵ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍ । ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਭਕ੍ਤੈਃ ਪੂਜਨੀਯਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਃ । ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਅਮਾਵੱਸ ਦੇ ਦਿਨ, ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤ੍ਰਿਵਿਕਰਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਤੇ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮੁਖੇ ਸ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍ । ਏषਾ ਤਿਥਿਰ੍ਵੈष੍ਣਵੀ ਸ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਤਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ, ਸ਼ੁਕਲ ਪਖ਼ ਦੇ ਦਿਨ, ਵੈਸ਼ਨਵੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਮਾਰਾਧਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍ । ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਸ਼ੁਚੌ
ਉਸ ਦਿਨ, ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਵੀ ਕੁਝ ਸ਼ੁਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਇਸ਼ਵਰ ਸਮਝ ਕੇ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੀਯਤੇ ਵਿष੍ਣੁਮੇਵਾਪਿ ਤਦਨਂਤਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਯੋ ਹਿ ਯਾਂ ਦੇਵਤਾਮਿਚ੍ਛੇਤ੍ਸਮਾਰਾਧਯਿਤੁਂ ਨਰਃ
ਜੋ ਵੀ ਕੁਝ ਸ਼ੁਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪੂਜਯੇਦ੍ਯਤ੍ਨਾਤ੍ਸ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੋषਯੇਤ੍ਤਤਃ । ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਵਪੁਰਾਸ੍ਥਾਯ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਤਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜ੍ਯਂਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਲਾਭੇ ਪ੍ਰਤਿਮਾਦਿषੁ ਤੈਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਪ੍ਰਤਿਮਾਦਿषੁ ਯਤ੍ਨੇਨ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਫਲਮਭੀਪ੍ਸਤਾ
ਦੇਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਕੁਝ ਲੋਕ ਮੂਰਤੀ ਆਦਿ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੂਰਤੀ ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਯਤਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਚਾਹੀਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜੇषੁ ਦੇਵਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਨੀਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਵਿਭੂਤਿਕਾਮਃ ਸਤਤਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਧਿ ਪੁਰਂਦਰਮ੍
ਦੇਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹਨ; ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧੀਆ ਤਕਦੀਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਰ੍ਚਸਕਾਮਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਜ੍ਞਾਨਕਾਮੁਕਃ । ਆਰੋਗ੍ਯਕਾਮੋਥ ਰਵਿਂ ਧਨਕਾਮੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਜੋ ਆਤਮਕ ਚਮਕ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਜੋ ਗਿਆਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਦੀ; ਜੋ ਸਿਹਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਵੀ ਦੀ; ਜੋ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਕਰ੍ਮ੍ਮਣਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਕਾਮਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵੈ ਵਿਨਾਯਕਮ੍ । ਭੋਗਕਾਮਸ੍ਤੁ ਸ਼ਸ਼ਿਨਂ ਬਲਕਾਮਃ ਸਮੀਰਣਮ੍
ਜੋ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਜੋ ਸੁਖ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਦ ਦੀ; ਜੋ ਤਾਕਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਵਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਸਂਸਾਰਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨਾਰ੍ਚਯੇਦ੍ਧਰਿਮ੍ । ਯਸ੍ਤੁ ਯੋਗਂ ਤਥਾ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛੇऽਜ੍ਜ੍ਞਾਨਮੈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਤਨ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਜੋ ਯੋਗ, ਮੁਕਤੀ, ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਇਸ਼ਵਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਚਯੇਤ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਯੇ ਵਾਂਚ੍ਛਂਤਿ ਮਹਾਭੋਗਾਨ੍ਜ੍ਞਾਨਾਨਿ ਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਯਤਨ ਨਾਲ ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਜੋ ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਤੇ ਗਿਆਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਪੂਜਯਂਤਿ ਭੂਤੇਸ਼ਂ ਕੇਸ਼ਵਂ ਚਾਪਿ ਭੋਗਿਨਃ । ਵਾਰਿਦਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਲਦਾਨਂ ਤਤੋਧਿਕਮ੍
ਉਹ ਭੂਤੇਸ਼ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਜੋ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਵਰਖਾ ਦੇ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਜੋ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੈਲਪ੍ਰਦਃ ਪ੍ਰਜਾਮਿष੍ਟਾਂ ਦੀਪਦਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਭੂਮਿਦਃ ਸਰ੍ਵਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਦਃ
ਜੋ ਤੇਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨਚਾਹੀ ਸੰਤਾਨ ਪਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਦੀਵੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਨਜ਼ਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸੋਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਦਾਤਾਗ੍ਰ੍ਯਵੇਸ਼੍ਮਾਨਿ ਰੂਪ੍ਯਦੋ ਰੂਪਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਾਸੋਦਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸਾਲੋਕ੍ਯਮਸ਼੍ਵਦੋ ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਘਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਾਸਥਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਚਾਂਦੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਕਪੜੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਘੋੜੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਵਾਰੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਨਦਾਤਾ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਸ੍ਵੇष੍ਟਾਂ ਗੋਦੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਵਿष੍ਟਪਮ੍ । ਯਾਨਸ਼ਯ੍ਯਾਪ੍ਰਦੋ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਭਯਪ੍ਰਦਃ
ਜੋ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਤਰੱਕੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਸਵਾਰੀ ਜਾਂ ਖਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਡਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਾਨ੍ਯਦਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਸੌਖ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍ । ਧਾਨ੍ਯਾਨ੍ਯਪਿ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍
ਜੋ ਅਨਾਜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅਨਾਜ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਿष੍ਟੇषੁ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ । ਗਵਾਂ ਚਾਨ੍ਨਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਵਿਦਿਆਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਵਰਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਗਾਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਂਧਨਾਨਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨਿਰ੍ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ । ਫਲਮੂਲਾਨਿ ਪਾਨਾਨਿ ਸ਼ਾਕਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਇੰਧਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤੇਜ ਅੱਗ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਫਲ, ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਵੀ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਮੁਦਾਯੁਕ੍ਤਃ ਸਦਾ ਭਵੇਤ੍ । ਔषਧਂ ਸ੍ਨੇਹਮਾਹਾਰਂ ਰੋਗਿਣੋ ਰੋਗਸ਼ਾਂਤਯੇ
ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਦਵਾਈ, ਤੇਲ ਅਤੇ ਆਹਾਰ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।