ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਅਥਾਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦਾਨਧਰ੍ਮ੍ਮਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਭਿਹਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਮृषੀਣਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਨਾਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਹੁਣ ਮੈਂ ਦਾਨ ਦੇ ਉੱਤਮ ਧਰਮ ਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਅਰ੍ਥਾਨਾਮੁਚਿਤਂ ਪਾਤ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਨਮ੍ । ਦਾਨਮਿਤ੍ਯਭਿਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਂ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤਿਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਧਨ ਨੂੰ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ, ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਦੇਣਾ — ਇਸ ਨੂੰ 'ਦਾਨ' ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਭੋਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਃ । ਤਦ੍ਵੈ ਦਤ੍ਤਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਸ਼ੇषਂ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਜੋ ਉੱਤਮ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਦਾਨ ਮੈਂ ਸੱਚਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ; ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਕਾਮ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਦਾਨਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਚਤੁਰ੍ਥਂ ਵਿਮਲਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਦਾਨੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਦਾਨ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਨਿੱਤ, ਨਿਮਿਤ ਤੇ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ; ਚੌਥਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੀਯਤੇ ਨੁਪਕਾਰਿਣੇ । ਅਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯਫਲਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਤੁ ਨਿਤ੍ਯਕਮ੍
ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਬਿਨਾ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਉਮੀਦ, ਕਿਸੇ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿੱਤ ਦਾਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਤੁ ਪਾਪੋਪਸ਼ਾਂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦੀਯਤੇ ਵਿਦੁषਾਂ ਕਰੇ । ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਤਦੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਦਾਨਂ ਸਦ੍ਭਿਰਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੋ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਮਿਤਕ ਦਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਅਪਤ੍ਯਵਿਜਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ ਸੁਖਾਰ੍ਥਂ ਯਤ੍ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ । ਦਾਨਂ ਤਤ੍ਕਾਮ੍ਯਮਾਖ੍ਯਾਤਮृषਿਭਿਰ੍ਧਰ੍ਮਚਿਂਤਕੈਃ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ, ਜਿੱਤ, ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਸੁਖ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਾਨ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਦਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਯਦੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਤ੍ਸੁ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ । ਚੇਤਸਾ ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤੇਨ ਦਾਨਂ ਤਦ੍ਵਿਮਲਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਮਨ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਦਾਨ ਹੈ।
ਦਾਨਧਰ੍ਮਂ ਨਿषੇਵੇਤ ਪਾਤ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਉਪਾਸ੍ਯਤੇ ਤੁ ਤਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂ ਯਤ੍ਤਾਰਯਤਿ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਫਰਜ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਮਿਲੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿਭਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਤਰ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਉੱਦਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕੁਟੁਂਬਭੁਕ੍ਤਿਵਸਨਾਦ੍ਦੇਯਂ ਯਦਤਿਰਿਚ੍ਯਤੇ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਦੀਯਤੇ ਯਦ੍ਵੈ ਨ ਤਦ੍ਦਾਨਂ ਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰੋਟੀ-ਕਪੜੇ ਦੀ ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਾਨ ਆਪਣਾ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਯ ਕੁਲੀਨਾਯ ਵਿਨੀਤਾਯ ਤਪਸ੍ਵਿਨੇ । ਵ੍ਰਤਸ੍ਥਾਯ ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਦੇਯਂ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਇਕ ਵਿਦਵਾਨ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਾਲੇ, ਨਿਮਰ, ਤਪਸੀ, ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਜਾਂ ਗਰੀਬ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਹੀਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯਾਹਿਤਾਗ੍ਨਯੇ । ਸ ਯਾਤਿ ਪਰਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਨ ਸ਼ੋਚਤਿ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਹ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਇਕ੍ਸ਼ੁਭਿਃ ਸਂਯੁਤਾਂ ਭੂਮਿਂ ਯਵਗੋਧੂਮਸ਼ਾਲਿਨੀਮ੍ । ਦਦਾਤਿ ਵੇਦਵਿਦੁषੇ ਯਃ ਸ ਭੂਯੋ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗੰਨੇ, ਜੌ, ਗਹੂੰ, ਚੌਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਗੋਚਰ੍ਮਮਾਤ੍ਰਾਮਪਿ ਵਾ ਯੋ ਭੂਮਿਂ ਸਂਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਖਾਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੂਮਿਦਾਨਾਤ੍ਪਰਂ ਦਾਨਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਨੇਹ ਕਿਂਚਨ । ਅਨ੍ਨਦਾਨਂ ਤੇਨ ਤੁਲ੍ਯਂ ਵਿਦ੍ਯਾਦਾਨਂ ਤਤੋਧਿਕਮ੍
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਦਾਨ ਨਹੀਂ। ਅੰਨ ਦਾ ਦਾਨ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਪਰ ਗਿਆਨ ਦਾ ਦਾਨ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਸ਼ਾਂਤਾਯ ਸ਼ੁਚਯੇ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਿਨੇ । ਦਦਾਤਿ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਾਂਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦਦ੍ਯਾਦਹਰਹਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੇ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ੍ਥਾਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਸ੍ਥਾਯਾਨ੍ਨਦਾਨੇਨ ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਅਨ੍ਨਮੇਵਾਸ੍ਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਦਤ੍ਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਇਕ ਗ੍ਰਹਸਤੀ ਨੂੰ ਅੰਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੇਕ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਨ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅੰਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਪਂਚ ਵਾ । ਉਪੋष੍ਯ ਵਿਧਿਨਾ ਸ਼ਾਂਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਪ੍ਰਯਤਮਾਨਸਃ
ਵੈਸਾਖ ਦੀ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਜਾਂ ਪੰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤਿਲੈਃ ਕृष੍ਣੈਰ੍ਮਧੁਨਾ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਤਿ ਯਦਾ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਵੇ ਕਿ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ, ਤਾਂ...
ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਂ ਤੁ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਕृष੍ਣਾਜਿਨੇ ਤਿਲਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਮਧੁਸਰ੍ਪਿषੀ
ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ, ਤਿਲ, ਸੋਨਾ, ਸ਼ਹਿਦ ਤੇ ਘੀ ਦੇਣ ਨਾਲ...
ਦਦਾਤਿ ਯਸ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸਰ੍ਵਂ ਤਰਤਿ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍ । ਘृਤਾਨ੍ਨਮੁਦਕੁਂਭਂ ਚ ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵੈਸਾਖ ਵਿੱਚ ਘੀ ਵਾਲਾ ਅੰਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਦੇਣ ਨਾਲ।
ਨਿਰ੍ਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਭਯਾਤ੍ । ਸੁਵਰ੍ਣਤਿਲਯੁਕ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਸਪ੍ਤ ਪਂਚ ਵਾ
ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣ ਨਾਲ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਸੋਨੇ ਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ ਸੱਤ ਜਾਂ ਪੰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ...
ਤਰ੍ਪਯੇਦੁਦਪਾਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ । ਮਾਘਮਾਸੇ ਤਮਿਸ੍ਰੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਮੁਪੋषਿਤਃ
ਪਾਣੀ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਧੀ ਪੱਖੀ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ...
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰਧਰਃ ਕृष੍ਣੈਸ੍ਤਿਲੈਰ੍ਹੁਤ੍ਵਾ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ । ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਤਿਲਾਨੇਵ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਿਲ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਰਤਿ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਤਪਸ੍ਵਿਨੇ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਤਪਸੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ...
ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚੋਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ । ਪ੍ਰੀਯਤਾਮੀਸ਼੍ਵਰੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਹृषੀਕੇਸ਼ਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਜੋ ਵੀ ਕੁਝ ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦੇਵ ਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਯਸ੍ਤੁ ਕृष੍ਣਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਪਿਨਾਕਿਨਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਵਰ ਪਿਨਾਕੀਨ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਰਾਧਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਮੁਖੇਨ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਿ ਪੁਨਰ੍ਭਵਃ । ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਧਾਰ੍ਮਿਕਾਯ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਧਰਮਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪਾਦਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਨਾਦਿਭਿਃ । ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਸ੍ਵਕੀਯਕਮ੍
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਆਦਿ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਮਹਾਦੇਵ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।