ਤੁਲਸੀਮੂਲਮृਤ੍ਸ੍ਨੈਵ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਤੇਨ ਤੀਰ੍ਥੇ ਕृਤਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਯਾਵਚ੍ਚਾਂਗੇ ਚ ਮृਤ੍ਤਿਕਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਮੂਲ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਮਿੱਟੀ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਉਹ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦੀਯ ਯਾਤੁ ਮਂਜਰ੍ਯਾ ਪੂਜਨਂ ਚ ਕਰੋਤਿ ਯਃ । ਨਾਨਾਪੁष੍ਪੈਃ ਕृਤਾ ਪੂਜਾ ਯਾਵਚ੍ਚਂਦ੍ਰਦਿਵਾਕਰੌ
ਜੋ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮੰਜਰੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਪੂਜਾ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤਕ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਗृਹੇऽਵਤਿष੍ਠੇਤ ਤੁਲਸੀ ਵृਕ੍ਸ਼ਵਾਟਿਕਾ । ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਚ੍ਚੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਪਾਤਕਮ੍ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਲਯਂ ਯਾਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨੈਵ ਨਾਰਦ
ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਵਾਟੀਕਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਜਾਂ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ- ਅਥਾਨ੍ਯਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਕਾਗ੍ਰਮਾਨਸਃ । ਨ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਕਥਿਤਂ ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੇਵਰਸ਼ੀ, ਸੁਣ।
ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਗृਹੇ ਗ੍ਰਾਮੇ ਵਨੇ ਵਾ ਤੁਲਸੀ ਭਵੇਤ੍ । ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਜਗਤ੍ਸ੍ਵਾਮੀ ਪ੍ਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਚ ਵਸੇਦ੍ਧਰਿਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਘਰ, ਪਿੰਡ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਰਿ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਗृਹੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਨਾਯੋਗੋ ਬਂਧੁਸਂਭਵਃ । ਨ ਦੁਃਖਂ ਨ ਭਯਂ ਰੋਗਸ੍ਤੁਲਸੀ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਖੜੀ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਨਾ ਗਰੀਬੀ, ਨਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਬੇਮੁੱਤੀ, ਨਾ ਦੁੱਖ, ਨਾ ਡਰ, ਨਾ ਰੋਗ ਹੁੰਦੇ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਤੁਲਸੀ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਸਂਨਿਧੌ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਰੋਪਣਾਤ੍ਪृਥਿਵੀਤਲੇ
ਤੁਲਸੀ ਹਰ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ; ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੁਲਸੀ ਲਾਉਣ ਨਾਲ,
ਤੇषਾਂ ਵਿष੍ਣੁਪਦਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੁਲਸ੍ਯਾਰੋਪਣੇ ਕृਤੇ । ਉਤ੍ਪਾਦਾਨ੍ਦਾਰੁਣਾਨ੍ਰੋਗਾਨ੍ਦੁਰ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ । ਤੁਲਸ੍ਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚਿਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹਂਤ ਸ਼ਾਂਤਿਕਰੋ ਹਰਿਃ
ਜੋ ਤੁਲਸੀ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਧਾਮ ਸਦਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਕਈ ਭਾਰੀ ਰੋਗ ਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੁਲਸੀਗਂਧਮਾਘ੍ਰਾਯ ਯਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਤਿ ਮਾਰੁਤਃ । ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼ ਚ ਤਾਃ ਪੂਤਾ ਭੂਤਗ੍ਰਾਮਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਃ
ਜਿੱਥੇ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਹਿਕ ਹਵਾ ਨਾਲ ਵਿਆਪ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਦੱਸੋ ਦਿਸਾ ਅਤੇ ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਜੀਵ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਗृਹੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤੁਲਸੀਮੂਲਮृਤ੍ਤਿਕਾ । ਸਰ੍ਵਦਾ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਦੇਵਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵੋ ਹਰਿਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਮੂਲ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਦਾ ਦੇਵਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਹਰੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤੁਲਸੀਵਨਜਾ ਛਾਯਾ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਭਵੇਦ੍ਦਿਵਜ । ਤਰ੍ਪਣਂ ਕੁਰੁਤੇ ਤਤ੍ਰ ਪਿਤॄਣਾਂ ਦਤ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਬਾਗ ਦੀ ਛਾਂ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਭੋਜਨ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਸ੍ਯ ਮੂਲੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਧ੍ਯੇ ਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਮਂਜਰ੍ਯਾਂ ਵਸਤੇ ਰੁਦ੍ਰਃ ਤੁਲਸੀ ਤੇਨ ਪਾਵਨੀ
ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਮੂਲ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਚਕਾਰ ਜਨਾਰਦਨ ਅਤੇ ਫੁੱਲ 'ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੁਲਸੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਵਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁਲਸੀਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਂਧ੍ਯਾਕਾਲੇ ਤੁ ਮਾਰ੍ਜਨਮ੍ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਹृਤਂ ਨਰਕਂ ਚ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜੇ ਕੋਈ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਤੁਲਸੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸ਼ੁੱਧੀ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਰਾਖਸ਼ਸ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਰਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਗਲਿਤਂ ਤੋਯਂ ਯਃ ਸ਼ਿਰਸਾਵਹੇਤ੍ । ਗਂਗਾਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਤਧੇਨੁਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਸੌ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਰੋਪਯੇਤ੍ਤੁਲਸੀਂ ਯਦਿ । ਬੀਜਸਂਖ੍ਯਾ ਵਸੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਯੁਗਸਂਖ੍ਯਯਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਲਗਾਏ, ਹਰ ਇਕ ਬੀਜ ਦੇ ਬਦਲੇ ਉਹ ਉਤਨੇ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਉਮਯਾ ਤੁ ਪੁਰਾ ਦੇਵਿ ਸ਼ਂਕਰਾਰ੍ਥਂ ਹਿਮਾਲਯੇ । ਰੋਪਿਤਾਃ ਸ਼ਤਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਤੁਲਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਣਤੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਮਾ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਲਈ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਸੌ ਰੁੱਖ ਲਗਾਏ ਸਨ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਰ੍ਵਣ੍ਯਵਸਰੇ ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਚਾਥ ਰੋਪਯੇਤ੍ । ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਿਦਿਵਸੇ ਚੈਵ ਤੁਲਸੀ ਚਾਤਿਪੁਣ੍ਯਦਾ
ਜੋ ਤੁਲਸੀ ਤਿਉਹਾਰਾਂ, ਸਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਦੇ ਦਿਨ ਲਗਾਏ, ਤੁਲਸੀ ਵੱਡਾ ਪੂਣ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਂ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਦਰਿਦ੍ਰ ਈਸ਼੍ਵਰੋ ਭਵੇਤ੍ । ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਕਰਾਮੂਰ੍ਤਿਃ ਕृष੍ਣਃ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਦਦਾਤਿ ਚ
ਜੋ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਰੋਜ਼ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਰੀਬ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾ ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਸਂਨਿਹਿਤੋ ਹਰਿਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਦਾਨਂ ਚ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਹਰੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਾਰਾਣਸੀ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਚ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਮੇਵ ਚ । ਤਸ੍ਯ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਅਤੇ ਨੈਮੀਸ਼ ਆਰਣਿਆ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੋਟੀਆਂ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਮਯੀ ਮੁਦ੍ਰਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਯਤ੍ਰ ਹਿ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਚ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਅੰਗੂਠੀ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦਾ ਸਾਰਾ ਪੂਣ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਪਾਪਂ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਨਾਸ਼ਯੇਦਾਸ਼ੁ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮਸ਼ਿਲਾਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਕਰ ਲਵੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਪਾਪ ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ ਪੱਥਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦਉਵਾਚ- ਏਵਂ ਤੁਲਸ੍ਯਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ । ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਤੁ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁਲਸੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਵਾਲਾ ਤੁਲਸੀ ਵਰਤ ਦੱਸੋ।
ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਉਵਾਚ- ਸ਼ृਣੁ ਵਿਪ੍ਰ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧੇ ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾਤਨਮ੍ । ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ- ਹੇ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਵਰਤ ਸੁਣੋ; ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪੁਰਾ ਰੈਭ੍ਯਂਤਰੇ ਕਲ੍ਪੇ ਰਾਜਾ ਹ੍ਯਾਸੀਤ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਚਂਦ੍ਰਰੂਪਾ ਮਹਾਸਤੀ
ਪਹਿਲਾਂ ਰੈਭਿਆ ਕਲਪ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਚੰਦਰਮੁਖੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਪਤਿਵਰਤਾ ਸੀ।
ਸਾ ਵੈ ਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ । ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਵ੍ਰਤਂ ਤਸ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਵਰਤ ਧਰਮ, ਧਨ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸਫਲਂ ਜੀਵਿਤਂ ਤੇषਾਂ ਯੈਃ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤੁਲਸੀਵ੍ਰਤਮ੍ । ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤੁ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਨਾਰਦ
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਸੋਭਾਵਾਨ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਵਰਤ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਹੈ, ਨਾਰਦ ਜੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸੁਕਲ ਪਖ ਦੀ ਨੌਂਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ।
ਨਿਯਮਸ੍ਥੋ ਵ੍ਰਤੀ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਭੂਮਿਸ਼ਾਯੀ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਵ੍ਰਤਂ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸਂਯਤਮਾਨਸਃ
ਜੋ ਵਰਤ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਯਮਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੰਯਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਵਰਤ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਪੇਨ੍ਨਿਯਮਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਤੁਲਸੀਵਨਸਂਨਿਧੌ । ਤਤੋ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਮਯੇ ਨਦ੍ਯਾਦੌ ਵਿਮਲੇ ਜਲੇ
ਉਹ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਯਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਸੌਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਨਦੀ ਜਾਂ ਝੀਲ ਦੇ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ,
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੋਨੇ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।