ਨ ਭਿਂਦ੍ਯਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਸਮਯਮਭ੍ਯੁਪੇਤਂ ਕਦਾਚਨ । ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਪਸ਼ੂਨ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਨ੍ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਨ ਚ ਯੋਧਯੇਤ੍
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਜਾਂ ਵਾਅਦਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦਾ। ਪਸ਼ੂ, ਬਾਘ ਜਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿਚ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਉਂਦਾ।
ਪਰਬਾਧਾਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਜਲਵਾਤਾਤਪਾਦਿਭਿਃ । ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਕਰ੍ਮਾਣਿ ਗੁਰੂਨ੍ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨ ਵਂਚਯੇਤ੍
ਉਹ ਪਾਣੀ, ਹਵਾ, ਧੂਪ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਸਾਯਂਪ੍ਰਾਤਰ੍ਗृਹਦ੍ਵਾਰਾਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪਰਿਘਟ੍ਟਯੇਤ੍ । ਬਹਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਂ ਸੁਗਂਧਿਂ ਵਾ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹ ਭੋਜਨਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਾਹਰ, ਫੁੱਲਾਂ ਜਾਂ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਿਗृਹ੍ਯ ਵਾਦਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਨਖਾਦਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤਿष੍ਠੇਨ੍ਨ ਜਲ੍ਪੇਦ੍ਵਾ ਹਸੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਝਗੜਾ ਜਾਂ ਤਕਰਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਖ ਨਹੀਂ ਚਬਾਉਂਦਾ, ਨਾ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ, ਨਾ ਹੱਸਦਾ ਹੋਏ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸ੍ਵਮਗ੍ਨਿਂ ਚੈਵ ਹਸ੍ਤੇਨ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਨ੍ਨਾਪ੍ਸੁਚਿਰਂ ਵਸੇਤ੍ । ਨ ਪਕ੍ਸ਼ਕੇਣੋਪਧਮੇਨ੍ਨ ਸ਼ੂਰ੍ਪੇਣ ਚ ਪਾਣਿਨਾ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਪੰਖ ਜਾਂ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਟੋਕਰੀ ਨਾਲ ਹੱਥੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਮੁਖੇਨਾਗ੍ਨਿਂ ਸਮਿਂਧੀਤ ਮੁਖਾਦਗ੍ਨਿਰਜਾਯਤ । ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਨ ਭਾषੇਤ ਨਾਯਾਜ੍ਯਂ ਯਾਜਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਉਹ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਅੱਗ ਜਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਗ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਹੀ ਉਪਜੀ। ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨੈਕਸ਼੍ਚਰੇਤ੍ਸਦਾ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਮੁਦਾਯਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਨ ਦੇਵਾਯਤਨਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕਦਾਚਿਦ੍ਵਾऽਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਲਾ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਨ ਪੀਡਯੇਦ੍ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਨ ਦੇਵਾਯਤਨੇ ਸ੍ਵਪੇਤ੍ । ਨੈਕੋਧ੍ਵਾਨਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇਤ ਨਾਧਾਰ੍ਮਿਕਜਨੈ ਸਹ
ਉਹ ਕਪੜੇ ਨਚੋੜਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੌਂਦਾ। ਇਕੱਲਾ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਤੇ ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨ ਵ੍ਯਾਧਿਦੂषਿਤੈਰ੍ਵਾਪਿ ਨ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਃ ਪਤਿਤੇਨ ਵਾ । ਨੋਪਾਨਦ੍ਵਰ੍ਜਿਤੋ ਵਾਥ ਜਲਾਦਿਰਹਿਤਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਬਿਮਾਰ ਲੋਕਾਂ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਜਾਂ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜੁੱਤੀਆਂ ਬਿਨਾ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਨ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ ਚਿਤਿਂ ਵਾਮਮਤਿਕ੍ਰਾਮੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ । ਨ ਨਿਂਦੇਦ੍ਯੋਗਿਨਃ ਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਵ੍ਰਤਿਨੋ ਵਾ ਯਤੀਂਸ੍ਤਥਾ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਚਿਤਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੰਘਦਾ। ਉਹ ਯੋਗੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਯਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਦੇਵਤਾਯਤਨਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਤ੍ਰਿਣਾਮ੍ । ਨਾਕ੍ਰਾਮੇਤ੍ਕਾਮਤਸ਼੍ਛਾਯਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਗੋਰਪਿ
ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਛਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੰਘਦਾ।
ਸ੍ਵਾਂ ਤੁ ਨਾਕ੍ਰਾਮਯੇਚ੍ਛਾਯਾਂ ਪਤਿਤਾਦ੍ਯੈਰ੍ਨ ਰੋਗਿਭਿਃ । ਨਾਂਗਾਰਭਸ੍ਮਕੇਸ਼ਾਦਿष੍ਵਧਿਤਿष੍ਠੇਤ੍ਕਦਾਚਨ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਛਾਂ, ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਨਹੀਂ ਲੰਘਦਾ। ਕਦੇ ਵੀ ਅੰਗਾਰ, ਰਾਖ, ਵਾਲਾਂ ਆਦਿ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ।
ਵਰ੍ਜਯੇਨ੍ਮਾਰ੍ਜਨੀ ਰੇਣੁਂ ਸ੍ਨਾਨਵਸ੍ਤ੍ਰ ਘਟੋਦਕਮ੍ । ਨ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਦਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਿ ਨਾਪੇਯਂ ਚ ਪਿਬੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਹ ਝਾੜੂ ਦੀ ਧੂੜ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਪੜਿਆਂ ਜਾਂ ਘੜੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪੀਦਾ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਨਾਦ੍ਯਾਚ੍ਛੂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੋਨ੍ਨਂ ਮੋਹਾਦ੍ਵਾ ਯਦਿ ਕਾਮਤਃ । ਸ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨਿਂ ਵ੍ਰਜਤਿ ਯਸ੍ਤੁ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਤ੍ਵਨਾਪਦਿ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਖਾਣਾ, ਭਾਵੇਂ ਭੁੱਲ ਕੇ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੋ ਬਿਨਾ ਲੋੜ ਦੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਘਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
षਣ੍ਮਾਸਾਨ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜੋ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍ । ਜੀਵਨ੍ਨੇਵ ਭਵੇਚ੍ਛੂਦ੍ਰੋ ਮृਤਃ ਸ਼੍ਵਾ ਚਾਭਿਜਾਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਜਾਤੀ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਨਿੰਦਿਤ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੀਵਦੇ ਹੀ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਰਨ ਮਗਰੋਂ ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵਿਸ਼ਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਨੇਨੋਦਰਸ੍ਥੇਨ ਮृਤਸ੍ਤਦ੍ਯੋਨਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖੱਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵਿਚੋਂ ਜਿਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਦੂਜੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਹੋਵੇ ਤੇ ਉਹ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਉਸੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਾਨ੍ਨਂ ਵਰ੍ਤਕਾਨ੍ਨਂ ਚ षਂਢਾਨ੍ਨਂ ਚਰ੍ਮ੍ਮਕਾਰਿਣਾਮ੍ । ਗਣਾਨ੍ਨਂ ਗਣਿਕਾਨ੍ਨਂ ਚ षਡਨ੍ਨਂ ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਰਾਜੇ, ਪੰਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਨਪੁੰਸਕ, ਚਮੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਥੇ, ਵੈਸ਼ਿਆ ਤੇ ਛੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਕ੍ਰੋਪਜੀਵਿ ਰਜਕ ਤਸ੍ਕਰਧ੍ਵਜਿਨਾਂ ਤਥਾ । ਗਾਂਧਰ੍ਵਲੋਹਕਾਰਾਨ੍ਨਂ ਮृਤਕਾਨ੍ਨਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਚੱਕੀ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਧੋਬੀ, ਚੋਰ, ਝੰਡਾ ਚੁਕਣ ਵਾਲੇ, ਗਾਇਕ, ਲੋਹਾਰ ਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਲਾਲ ਚਿਤ੍ਰਕਾਰਾਨ੍ਨਂ ਵਾਰ੍ਧੁषੇਃ ਪਤਿਤਸ੍ਯ ਚ । ਪੌਨਰ੍ਭਵਚ੍ਛਤ੍ਰਿਕਯੋਰਭਿਸ਼ਪ੍ਤਸ੍ਯ ਚੈਵ ਹਿ
ਘੜਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਤਰਕਾਰ, ਨਾਈ, ਪਤਿਤ, ਮੁੜ ਵਿਆਹੀਆਂ, ਛਤਰੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸ਼ਾਪਿਤ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਵੀ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਸੁਵਰ੍ਣਕਾਰ ਸ਼ੈਲੂष ਵ੍ਯਾਧ ਵਂਧ੍ਯਾਤੁਰਸ੍ਯ ਚ । ਚਿਕਿਤ੍ਸਕਸ੍ਯ ਚੈਵਾਨ੍ਨਂ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲ੍ਯਾ ਦਂਡਕਸ੍ਯ ਚ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਨੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਭਿਨੇਤਾ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਬਾਂਝ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰ, ਦਵਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਵੈਸ਼ਿਆ ਤੇ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੇਨ ਨਾਸ੍ਤਿਕਯੋਰਨ੍ਨਂ ਦੇਵਤਾਨਿਂਦਕਸ੍ਯ ਚ । ਸੋਮਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਂ ਸ਼੍ਵਪਾਕਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਚੋਰ, ਨਾਸਤਿਕ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੋਮਾ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਜਿਤਸ੍ਯ ਚੈਵਾਨ੍ਨਂ ਯਸ੍ਯ ਚੋਪਪਤਿਰ੍ਗृਹੇ । ਉਤ੍ਸृष੍ਟਸ੍ਯ ਕਦਰ੍ਯਸ੍ਯ ਤਥੈਵੋਚ੍ਛਿष੍ਟਭੋਜਿਨਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਤਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੋਵੇ, ਤਿਆਗਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੰਜੂਸ ਤੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਪੀਯੋਨ੍ਨਂ ਚ ਸਂਘਾਨ੍ਨਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਜੀਵਸ੍ਯ ਚੈਵ ਹਿ । ਭੀਤਸ੍ਯ ਰੁਦਿਤਸ੍ਯਾਨ੍ਨਮਵਕ੍ਰੁष੍ਟਂ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਤਮ੍
ਪਾਪੀ, ਜਥੇ ਵਿਚ ਖਾਧਾ ਭੋਜਨ, ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਰੋ ਰਹੇ, ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦ੍ਵਿषਃ ਪਾਪਰੁਚੇਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨ੍ਨਂ ਮृਤਕਸ੍ਯ ਚ । ਵृਥਾਪਾਕਸ੍ਯ ਚੈਵਾਨ੍ਨਂ ਸ਼ਾਵਾਨ੍ਨਂ ਚਾਤੁਰਸ੍ਯ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਨ ਵਿਰੋਧੀ, ਮਾੜੀ ਰੁਚੀ ਵਾਲੇ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਦਾ, ਵਿਅਰਥ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਲਾਸ਼ ਦਾ ਤੇ ਚਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਤੁ ਨਾਰੀਣਾਂ ਕृਤਘ੍ਨਸ੍ਯ ਤਥੈਵ ਚ । ਕਾਰੁਕਾਨ੍ਨਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਕ੍ਰਯਿਣਸ੍ਤਥਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ, ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਦਾ ਖਾਸ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੌਂਡਾਨ੍ਨਂ ਘਾਂਟਿਕਾਨ੍ਨਂ ਚ ਭਿषਜਾਮਨ੍ਨਮੇਵ ਚ । ਵਿਦ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਜਨਨਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਪਰਿਵੇਤ੍ਰਨ੍ਨਮੇਵ ਚ
ਮਦਿਰਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਘੰਟੀ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ, ਦਵਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਬੱਚਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਨੌਕਰ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਰ੍ਭੁਵੋ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤਥੈਵ ਦਿਧਿषੂਪਤੇਃ । ਅਵਜ੍ਞਾਤਂ ਚਾਵਧੂਤਂ ਸਰੋषਂ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਮੁੜ ਵਿਆਹੀਆਂ, ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਨਿੰਦਿਆ, ਤਿਆਗਿਆ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਵਿਚ ਦਿੱਤਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੋਰਪਿ ਨ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਮਨ੍ਨਂ ਸਂਸ੍ਕਾਰਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ । ਦੁष੍ਕृਤਂ ਹਿ ਮਨੁष੍ਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਨੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਗੁਰੂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਜੇ ਉਹ ਸੰਸਕਾਰ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਭੋਜਨ ਵਿਚ ਹੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਯੋ ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਸਮਸ਼੍ਨਾਤਿ ਸ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਨਾਤਿ ਕਿਲ੍ਬਿषਮ੍ । ਅਰ੍ਦ੍ਧਕਾ ਕੁਲਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਚ ਗੋਪਾਲੋ ਵਾਹਨਾਪਿ ਤੌ
ਜੋ ਦੂਜੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿਚ ਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅੱਧਾ ਪਾਪ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਮਿੱਤਰ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇषੁ ਭੋਜ੍ਯਾਨ੍ਨਾ ਯਸ਼੍ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ । ਕੁਸ਼ੀਲਵਃ ਕੁਂਭਕਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਕਰ੍ਮਕ ਏਵ ਚ
ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਭੋਜਨ ਖਾਧਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਆਪਣਾ ਆਪ ਸਮਰਪਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਭਿਨੇਤਾ, ਘੜਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਖੇਤ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।