ਉਭਯੋਃ ਸਂਧ੍ਯਯੋਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਚੈਵ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਨ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਪਾਣਿਨੋਚ੍ਛਿष੍ਟੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਗੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਲਾਨ੍
ਦੋਵੇਂ ਸੰਧੀਆਂ ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ ਇਹ ਕੰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਛੱਡੋ। ਅਸ਼ੁੱਧ ਵਿਅਕਤੀ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉੱਚਿਸ਼ਟ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਾਂ ਜਾਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੇ।
ਨ ਚਾਲਨਂ ਪਦਾ ਵਾਪਿ ਨ ਦੇਵਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ । ਨਾਸ਼ੁਦ੍ਧੋਗ੍ਨਿਂ ਪਰਿਚਰੇਨ੍ਨ ਦੇਵਾਨ੍ਕੀਰ੍ਤਯੇਦृषੀਨ੍
ਪੈਰ ਨਾਲ ਚਲਣ ਜਾਂ ਹਿਲਾਉਣ ਨਾ ਕਰੋ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੋ। ਅਸ਼ੁੱਧ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ।
ਨਾਵਗਾਹੇਦਗਾਧਾਂਬੁ ਧਾਵਯੇਨ੍ਨਾऽਨਿਮਿਤ੍ਤਤਃ । ਨ ਵਾਮਹਸ੍ਤੇਨੋਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਪਿਬੇਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਾ ਜਲਮ੍
ਗਹਿਰੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਓ, ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਨਾ ਧੋਵੋ। ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਨਾ ਪੀਓ।
ਨੋਤ੍ਤਰੇਦਨੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਨਾਪ੍ਸੁ ਰੇਤਃ ਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍ । ਅਮੇਧ੍ਯਾਲਿਪ੍ਤਮਰ੍ਹਂ ਵਾ ਲੋਹਿਤਂ ਵਾ ਵਿषਾਣਿ ਵਾ
ਸਵੇਰੇ ਸਫਾਈ ਬਿਨਾ ਪਾਣੀ ਛੁਹਾਏ ਨਾ ਕਰੋ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੀਰਜ ਨਾ ਛੱਡੋ। ਗੰਦ, ਲਹੂ ਜਾਂ ਸਿੰਗ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੋ।
ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਾਮੇਨ੍ਨ ਸ੍ਰਵਂਤੀਂ ਨਾਪ੍ਸੁ ਮੈਥੁਨਮਾਚਰੇਤ੍ । ਚੈਤ੍ਯਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਵੈ ਛਿਂਦ੍ਯਾਨ੍ਨਾਪ੍ਸੁ ष੍ਠੀਵਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਵਹਿੰਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਨਾ ਪਾਰ ਕਰੋ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੰਭੋਗ ਨਾ ਕਰੋ। ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖ ਨਾ ਕੱਟੋ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਥੂਕੋ ਨਾ।
ਨਾਸ੍ਥਿਭਸ੍ਮਕਪਾਲਾਨਿ ਨ ਕੇਸ਼ਾਨ੍ਨ ਚ ਕਂਟਕਾਨ੍ । ਤੁषਾਂਗਾਰਕਰੀषਂ ਵਾ ਨਾਧਿਤਿष੍ਠੇਤ੍ਕਦਾਚਨ
ਹੱਡੀਆਂ, ਰਾਖ, ਖੋਪੜੀਆਂ, ਵਾਲ, ਕੰਡੇ, ਭੂਸਾ, ਕੋਲੇ ਜਾਂ ਗੋਬਰ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਾ ਬੈਠੋ।
ਨ ਚਾਗ੍ਨਿਂ ਲਂਘਯੇਦ੍ਧੀਮਾਨ੍ਨੋਪਦਧ੍ਯਾਦਧਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਨ ਚੈਨਂ ਪਾਦਤਃ ਕੁਰ੍ਯ੍ਯਾਚ੍ਛੂਰ੍ਪੇਣ ਨ ਧਮੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੰਘਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਦਾ। ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਛੂਹਦਾ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਟੋਕਰੀ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਾ ਕਰਦਾ।
ਨ ਵृਕ੍ਸ਼ਮਵਰੋਹੇਤ ਨਾਵੇਕ੍ਸ਼ੇਤਾਸ਼ੁਚਿਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਅਗ੍ਨੌ ਨ ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦਗ੍ਨਿਂ ਨਾਦ੍ਭਿਃ ਪ੍ਰਸ਼ਮਯੇਤ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੱਕਦਾ। ਅੱਗ ਵਿਚ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਸੁੱਟਦਾ, ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬੁਝਾਉਂਦਾ।
ਸੁਹृਨ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰਂ ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਨ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਤ੍ਪਰਾਨ੍ । ਅਪਣ੍ਯਂ ਕੂਟਪਣ੍ਯਂ ਵਾ ਵਿਕ੍ਰਯੇਨ ਪ੍ਰਯੋਜਯੇਤ੍
ਉਹ ਦੋਸਤ ਦੀ ਮੌਤ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੀ ਖਬਰ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ। ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂ ਠੱਗੀ ਵਾਲਾ ਸਮਾਨ ਵੇਚਦਾ।
ਨ ਵਹ੍ਨਿਂ ਮੁਖਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸੈਰ੍ਜ੍ਵਾਲਯੇਨ੍ਨਾਸ਼ੁਚਿਰ੍ਬੁਧਃ । ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਥਾਨੋਦਕਸ੍ਥਾਨੇ ਸੀਮਾਂਤਂ ਵਾਹਯੇਨ੍ਨ ਤੁ
ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਮੂੰਹ ਦੀ ਸਾਂਸ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਜਲਾਉਂਦਾ। ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਜਾਂ ਹੱਦ ਦੀ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ।
ਨ ਭਿਂਦ੍ਯਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਸਮਯਮਭ੍ਯੁਪੇਤਂ ਕਦਾਚਨ । ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਪਸ਼ੂਨ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਨ੍ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਨ ਚ ਯੋਧਯੇਤ੍
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਜਾਂ ਵਾਅਦਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦਾ। ਪਸ਼ੂ, ਬਾਘ ਜਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿਚ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਉਂਦਾ।
ਪਰਬਾਧਾਂ ਨ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਜਲਵਾਤਾਤਪਾਦਿਭਿਃ । ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਕਰ੍ਮਾਣਿ ਗੁਰੂਨ੍ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨ ਵਂਚਯੇਤ੍
ਉਹ ਪਾਣੀ, ਹਵਾ, ਧੂਪ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਸਾਯਂਪ੍ਰਾਤਰ੍ਗृਹਦ੍ਵਾਰਾਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪਰਿਘਟ੍ਟਯੇਤ੍ । ਬਹਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਂ ਸੁਗਂਧਿਂ ਵਾ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹ ਭੋਜਨਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਘਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਾਹਰ, ਫੁੱਲਾਂ ਜਾਂ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਵਿਗृਹ੍ਯ ਵਾਦਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਨਖਾਦਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤਿष੍ਠੇਨ੍ਨ ਜਲ੍ਪੇਦ੍ਵਾ ਹਸੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਝਗੜਾ ਜਾਂ ਤਕਰਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਖ ਨਹੀਂ ਚਬਾਉਂਦਾ, ਨਾ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ, ਨਾ ਹੱਸਦਾ ਹੋਏ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸ੍ਵਮਗ੍ਨਿਂ ਚੈਵ ਹਸ੍ਤੇਨ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਨ੍ਨਾਪ੍ਸੁਚਿਰਂ ਵਸੇਤ੍ । ਨ ਪਕ੍ਸ਼ਕੇਣੋਪਧਮੇਨ੍ਨ ਸ਼ੂਰ੍ਪੇਣ ਚ ਪਾਣਿਨਾ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਪੰਖ ਜਾਂ ਛਾਣਣ ਵਾਲੀ ਟੋਕਰੀ ਨਾਲ ਹੱਥੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਮੁਖੇਨਾਗ੍ਨਿਂ ਸਮਿਂਧੀਤ ਮੁਖਾਦਗ੍ਨਿਰਜਾਯਤ । ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਨ ਭਾषੇਤ ਨਾਯਾਜ੍ਯਂ ਯਾਜਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਉਹ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਅੱਗ ਜਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਗ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਹੀ ਉਪਜੀ। ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨੈਕਸ਼੍ਚਰੇਤ੍ਸਦਾ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਮੁਦਾਯਂ ਚ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ । ਨ ਦੇਵਾਯਤਨਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕਦਾਚਿਦ੍ਵਾऽਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਲਾ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਨ ਪੀਡਯੇਦ੍ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਨ ਦੇਵਾਯਤਨੇ ਸ੍ਵਪੇਤ੍ । ਨੈਕੋਧ੍ਵਾਨਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯੇਤ ਨਾਧਾਰ੍ਮਿਕਜਨੈ ਸਹ
ਉਹ ਕਪੜੇ ਨਚੋੜਦਾ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੌਂਦਾ। ਇਕੱਲਾ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਤੇ ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨ ਵ੍ਯਾਧਿਦੂषਿਤੈਰ੍ਵਾਪਿ ਨ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਃ ਪਤਿਤੇਨ ਵਾ । ਨੋਪਾਨਦ੍ਵਰ੍ਜਿਤੋ ਵਾਥ ਜਲਾਦਿਰਹਿਤਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਬਿਮਾਰ ਲੋਕਾਂ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਜਾਂ ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜੁੱਤੀਆਂ ਬਿਨਾ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਆਦਿ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਨ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ ਚਿਤਿਂ ਵਾਮਮਤਿਕ੍ਰਾਮੇਤ੍ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ । ਨ ਨਿਂਦੇਦ੍ਯੋਗਿਨਃ ਸਿਦ੍ਧਾਨ੍ਵ੍ਰਤਿਨੋ ਵਾ ਯਤੀਂਸ੍ਤਥਾ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਚਿਤਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੰਘਦਾ। ਉਹ ਯੋਗੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਂ ਯਤੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਦੇਵਤਾਯਤਨਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਤ੍ਰਿਣਾਮ੍ । ਨਾਕ੍ਰਾਮੇਤ੍ਕਾਮਤਸ਼੍ਛਾਯਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਗੋਰਪਿ
ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਛਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੰਘਦਾ।
ਸ੍ਵਾਂ ਤੁ ਨਾਕ੍ਰਾਮਯੇਚ੍ਛਾਯਾਂ ਪਤਿਤਾਦ੍ਯੈਰ੍ਨ ਰੋਗਿਭਿਃ । ਨਾਂਗਾਰਭਸ੍ਮਕੇਸ਼ਾਦਿष੍ਵਧਿਤਿष੍ਠੇਤ੍ਕਦਾਚਨ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਛਾਂ, ਗਿਰੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਨਹੀਂ ਲੰਘਦਾ। ਕਦੇ ਵੀ ਅੰਗਾਰ, ਰਾਖ, ਵਾਲਾਂ ਆਦਿ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ।
ਵਰ੍ਜਯੇਨ੍ਮਾਰ੍ਜਨੀ ਰੇਣੁਂ ਸ੍ਨਾਨਵਸ੍ਤ੍ਰ ਘਟੋਦਕਮ੍ । ਨ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਦਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਿ ਨਾਪੇਯਂ ਚ ਪਿਬੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਉਹ ਝਾੜੂ ਦੀ ਧੂੜ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਪੜਿਆਂ ਜਾਂ ਘੜੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪੀਦਾ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ- ਨਾਦ੍ਯਾਚ੍ਛੂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੋਨ੍ਨਂ ਮੋਹਾਦ੍ਵਾ ਯਦਿ ਕਾਮਤਃ । ਸ ਸ਼ੂਦ੍ਰਯੋਨਿਂ ਵ੍ਰਜਤਿ ਯਸ੍ਤੁ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਤ੍ਵਨਾਪਦਿ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਖਾਣਾ, ਭਾਵੇਂ ਭੁੱਲ ਕੇ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਨਹੀਂ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੋ ਬਿਨਾ ਲੋੜ ਦੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਘਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
षਣ੍ਮਾਸਾਨ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜੋ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍ । ਜੀਵਨ੍ਨੇਵ ਭਵੇਚ੍ਛੂਦ੍ਰੋ ਮृਤਃ ਸ਼੍ਵਾ ਚਾਭਿਜਾਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਦੁਜਾਤੀ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਨਿੰਦਿਤ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜੀਵਦੇ ਹੀ ਸ਼ੂਦਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਰਨ ਮਗਰੋਂ ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵਿਸ਼ਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਨੇਨੋਦਰਸ੍ਥੇਨ ਮृਤਸ੍ਤਦ੍ਯੋਨਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖੱਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵਿਚੋਂ ਜਿਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਦੂਜੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਹੋਵੇ ਤੇ ਉਹ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਉਸੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਾਨ੍ਨਂ ਵਰ੍ਤਕਾਨ੍ਨਂ ਚ षਂਢਾਨ੍ਨਂ ਚਰ੍ਮ੍ਮਕਾਰਿਣਾਮ੍ । ਗਣਾਨ੍ਨਂ ਗਣਿਕਾਨ੍ਨਂ ਚ षਡਨ੍ਨਂ ਚ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਰਾਜੇ, ਪੰਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਨਪੁੰਸਕ, ਚਮੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਥੇ, ਵੈਸ਼ਿਆ ਤੇ ਛੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਕ੍ਰੋਪਜੀਵਿ ਰਜਕ ਤਸ੍ਕਰਧ੍ਵਜਿਨਾਂ ਤਥਾ । ਗਾਂਧਰ੍ਵਲੋਹਕਾਰਾਨ੍ਨਂ ਮृਤਕਾਨ੍ਨਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਚੱਕੀ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਧੋਬੀ, ਚੋਰ, ਝੰਡਾ ਚੁਕਣ ਵਾਲੇ, ਗਾਇਕ, ਲੋਹਾਰ ਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਲਾਲ ਚਿਤ੍ਰਕਾਰਾਨ੍ਨਂ ਵਾਰ੍ਧੁषੇਃ ਪਤਿਤਸ੍ਯ ਚ । ਪੌਨਰ੍ਭਵਚ੍ਛਤ੍ਰਿਕਯੋਰਭਿਸ਼ਪ੍ਤਸ੍ਯ ਚੈਵ ਹਿ
ਘੜਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਚਿੱਤਰਕਾਰ, ਨਾਈ, ਪਤਿਤ, ਮੁੜ ਵਿਆਹੀਆਂ, ਛਤਰੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸ਼ਾਪਿਤ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਵੀ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਸੁਵਰ੍ਣਕਾਰ ਸ਼ੈਲੂष ਵ੍ਯਾਧ ਵਂਧ੍ਯਾਤੁਰਸ੍ਯ ਚ । ਚਿਕਿਤ੍ਸਕਸ੍ਯ ਚੈਵਾਨ੍ਨਂ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲ੍ਯਾ ਦਂਡਕਸ੍ਯ ਚ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਨੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਭਿਨੇਤਾ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਬਾਂਝ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰ, ਦਵਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਵੈਸ਼ਿਆ ਤੇ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਭੋਜਨ ਵੀ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।