ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮਾਨਸਂ ਵਿਪ੍ਰੋ ਗੁਰੋਸ੍ਤ੍ਯਾਗੇ ਕਥਂਚਨ । ਮੋਹਾਦ੍ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਲੋਭਾਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਤਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਸੋਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਭਲੇ ਭੁਲੇਖੇ ਜਾਂ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਛੱਡੇ, ਪਰ ਛੱਡਣ ਨਾਲ ਪਤਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲੌਕਿਕਂ ਵੈਦਿਕਂ ਵਾਪਿ ਤਥਾਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕਮੇਵ ਵਾ । ਆਦਦੀਤ ਯਤੋ ਜ੍ਞਾਨਂ ਤਂ ਨ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੇਤ੍ਕਦਾਚਨ
ਲੋਕਿਕ, ਵੇਦਕ ਜਾਂ ਆਤਮਕ ਗਿਆਨ—ਜਿਸ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਮਿਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਓ।
ਗੁਰੋਰਪ੍ਯਵਲਿਪ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਾਕਾਰ੍ਯਮਜਾਨਤਃ । ਉਤ੍ਪਥਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨਸ੍ਯ ਨ ਮਨੁਸ੍ਤ੍ਯਾਗਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਭਾਵੇਂ ਗੁਰੂ ਅਹੰਕਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਕਿਰਤ-ਅਕਿਰਤ ਨਾ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਗਲਤ ਰਾਹ 'ਤੇ ਹੋਵੇ, ਮਨੂ ਨੇ ਛੱਡਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ।
ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੌ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੇ ਗੁਰੁਵਦ੍ਵृਤ੍ਤਿਮਾਚਰੇਤ੍ । ਨਤ੍ਵਾਭਿਸृष੍ਟੋ ਗੁਰੁਣਾ ਸ੍ਵਾਨ੍ਗੁਰੂਨਭਿਵਾਦਯੇਤ੍
ਗੁਰੂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਰਤਾਓ। ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ।
ਵਿਦ੍ਯਾਗੁਰੁष੍ਵੇਤਦੇਵਂ ਨਿਤ੍ਯਾਵृਤ੍ਤਿषੁ ਯੋਗਿषੁ । ਪ੍ਰਤਿषੇਧਤ੍ਸੁ ਚਾਧਰ੍ਮਾਦ੍ਧਿਤਂ ਚੋਪਦਿਸ਼ਤ੍ਸੁ ਚ
ਇਹੀ ਵਰਤਾਓ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਯੋਗੀਆਂ, ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਭਲਾਈ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਸ੍ਵਗੁਰੁਵਦ੍ਵृਤ੍ਤਿਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਗੁਰੁਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਦਾਰੇषੁ ਗੁਰੋਸ਼੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਬਂਧੁषੁ
ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਰਤਾਓ।
ਬਾਲਃ ਸਂਮਾਨਯੇਨ੍ਮਾਨ੍ਯਾਞ੍ਛਿष੍ਟੋ ਵਾ ਯਦਿ ਕਰ੍ਮ੍ਮਣਿ । ਅਧ੍ਯਾਪਯਨ੍ਗੁਰੋਃ ਸੂਨੁਂ ਗੁਰੁਵਨ੍ਮਾਨਮਰ੍ਹਤਿ
ਬੱਚਾ ਚਾਹੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਆਦਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਵਾਂਗ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਸਾਦਨਂ ਚ ਗਾਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ੍ਨਾਪਨੋਚ੍ਛਿष੍ਟਭੋਜਨਃ । ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਗੁਰੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਦਯੋਃ ਸ਼ੌਚਮੇਵ ਚ
ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਹੱਥ-ਪੈਰ ਧੋਣਾ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਧੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਗੁਰੁਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਵਰ੍ਣਾ ਗੁਰੁਯੋषਿਤਃ । ਅਸਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਥਾਨਾਭਿਵਾਦਨੈਃ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਜਾਤ ਦੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਵਾਂਗ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਹੋਰ ਜਾਤ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਠ ਕੇ ਤੇ ਸਲਾਮ ਕਰਕੇ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਭ੍ਯਂਜਨਂ ਸ੍ਨਾਪਨਂ ਚ ਗਾਤ੍ਰੋਤ੍ਸਾਦਨਮੇਵ ਚ । ਗੁਰੁਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਨ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਕੇਸ਼ਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਸਾਧਨਮ੍
ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਤੇਲ ਲਾਉਣਾ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਹੱਥ-ਪੈਰ ਧੋਣਾ ਜਾਂ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀ ਤੁ ਯੁਵਤੀ ਨਾਭਿਵਾਦ੍ਯਾ ਤੁ ਪਾਦਯੋਃ । ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਂਦਨਂ ਭੂਮ੍ਯਾਮਸਾਵਹਮਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਜੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹ ਕੇ ਸਲਾਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਭੂਮਿ ਨੂੰ ਛੁਹ ਕੇ 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਹਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰੋष੍ਯ ਪਾਦਗ੍ਰਹਣਪੂਰ੍ਵਕਂ ਚਾਭਿਵਾਦਨਮ੍ । ਗੁਰੁਦਾਰੇषੁ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸਤਾਂ ਧਰ੍ਮ੍ਮਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਜਦੋਂ ਯਾਤਰਾ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸਾਧੂਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਮਾਤृष੍ਵਸਾ ਮਾਤੁਲਾਨੀ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਸ਼੍ਚਾਥ ਪਿਤृष੍ਵਸਾ । ਸਂਪੂਜ੍ਯਾ ਗੁਰੁਪਤ੍ਨੀਵਤ੍ਸਮਾਸ੍ਤਾ ਗੁਰੁਭਾਰ੍ਯਯਾ
ਮਾਂ ਦੀ ਭੈਣ, ਮਾਮੀ, ਸਾਸ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ — ਇਹ ਸਭ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਭਾਰਯਾ ਦੇ ਸਮਾਨ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ।
ਭ੍ਰਾਤृਭਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਸਵਰ੍ਣਾ ਹਨ੍ਯਹਨ੍ਯਪਿ । ਵਿਪ੍ਰੋष੍ਯ ਤੂਪਸਂਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਜ੍ਞਾਤਿਸਂਬਂਧਿਯੋषਿਤਃ
ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੇ ਉਹ ਗੁਰੂ ਦੀ ਜਾਤ ਦੀ ਹੋਵੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ। ਯਾਤਰਾ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤੁਰ੍ਭਗਿਨ੍ਯਾ ਮਾਤੁਸ਼੍ਚ ਜਾਯਸ੍ਯਾਂ ਚ ਸ੍ਵਸਰ੍ਯਪਿ । ਮਾਤृਵਦ੍ਵृਤ੍ਤਿਮਾਤਿष੍ਠੇਨ੍ਮਾਤਾ ਤਾਭ੍ਯੋ ਗਰੀਯਸੀ
ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ, ਮਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਦੀ ਭੈਣ ਨਾਲ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਏਵਮਾਚਾਰਸਂਪਨ੍ਨਮਾਤ੍ਮਵਂਤਮਦਾਂਭਿਕਮ੍ । ਵੇਦਮਧ੍ਯਾਪਯੇਦ੍ਧਰ੍ਮ੍ਮਂ ਪੁਰਾਣਾਂਗਾਨਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਜੋ ਵਿਵਹਾਰ, ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਵੈਦ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਪੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਂਵਤ੍ਸਰੋषਿਤੇ ਸ਼ਿष੍ਯੇ ਗੁਰੁਰ੍ਜ੍ਞਾਨਮਨਿਰ੍ਦਿਸ਼ਨ੍ । ਹਰਤੇ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯ ਵਸਤੋ ਗੁਰੁਃ
ਜਦੋਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਗੁਰੂ ਕੋਲ ਰਹਿ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਆਚਾਰ੍ਯਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषੁਰ੍ਜ੍ਞਾਨਦੋ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਸ਼ੁਚਿਃ । ਸ਼ਕ੍ਤੋਨ੍ਨਦੋਂਬੁਦਃ ਸਾਧੁਰਧ੍ਯਾਪ੍ਯਾਦਸ਼ ਧਰ੍ਮਤਃ
ਆਚਾਰਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ, ਗਿਆਨ ਦਿੰਦਾ, ਧਰਮਕ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਮਰਥ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਸਾਧੂ ਹੋਵੇ — ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਕਂਠਸ੍ਤਥਾऽਦ੍ਰੋਹਃ ਮੇਧਾਵੀ ਗੁਰੁਕृਨ੍ਨਰਃ । ਆਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਿਯੋऽਥ ਵਿਧਿਵਤ੍षਡਧ੍ਯਾਪ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਜੋ ਜਨੇਊ ਪਹਿਨਦਾ, ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ, ਭਰੋਸੇਯੋਗ, ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ — ਇਹ ਛੇ ਜਾਤਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਪੜ੍ਹਾਏ ਜਾਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇषੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਦਾਨਮਨ੍ਯਤ੍ਰ ਤੁ ਯਥੋਚਿਤਮ੍ । ਆਚਮ੍ਯ ਸਂਯਤੋ ਨਿਤ੍ਯਮਧੀਯੀਤ ਉਦਙ੍ਮੁਖਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਸਂਗृਹ੍ਯ ਤਤ੍ਪਾਦੌ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣੋ ਗੁਰੋਰ੍ਮੁਖਮ੍ । ਅਧੀष੍ਵ ਭੋ ਇਤਿ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਵਿਰਾਮੋऽਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਚਾऽਰਮੇਤ੍
ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੈਰ ਛੁਹ ਕੇ, ਮੁੱਖ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ, 'ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਪੜ੍ਹਾਓ' ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਾਠ ਮੁਕਣ ਤੇ 'ਰੁਕ ਜਾਓ' ਕਹਿ ਕੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ਕੂਲਾਨ੍ਪਰ੍ਯੁਪਾਸੀਤ ਪਵਿਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚੈਵ ਪਾਵਕਃ । ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਪੂਤਸ੍ਤਤੋਂਕਾਰਮਰ੍ਹਤਿ
ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਅੱਗ ਕੋਲ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਸਾਹਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਣਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਂਤੇऽਪਿ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ । ਕੁਰ੍ਯਾਦਧ੍ਯਾਪਨਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਜਲਿਪੂਰ੍ਵਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣ ਅੰਤ ਤੇ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਦੋਵਾਂ ਜਾਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਵੇਦਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸਨਾਤਨਃ । ਅਧੀਯੀਤਾਪ੍ਯਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾਦ੍ਧੀਯਤੇऽਨ੍ਯਥਾ
ਵੇਦ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਦੀਵੀ ਅੱਖ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੋਂ ਹੀ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ।
ਅਧੀਯੀਤ ऋਚੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਹੁਤ੍ਯਾ ਸਦੇਵਤਾਃ । ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਕਾਲਂ ਕਾਮੈਰ੍ਹੂਤਾਃ ਸਦੈਵਤਾਃ
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਦੁੱਧ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨਚਾਹੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਜੂਂष੍ਯਧੀਤੇ ਨਿਯਤਂ ਦਧ੍ਨਾ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਦੇਵਤਾਃ । ਸਾਮਾਨ੍ਯਧੀਤੇ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਘृਤਾਹੁਤਿਭਿਰਨ੍ਵਹਮ੍
ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੀ ਨਿਯਮਤ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਦਹੀਂ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਮਵੇਦ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਰੋਜ਼ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥਰ੍ਵਾਂਗਿਰਸੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਧ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਣਾਤਿ ਦੇਵਤਾਃ । ਧਰ੍ਮਾਂਗਾਨਿ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਮਾਂਸੈਸ੍ਤਰ੍ਪਯਤੇਸੁਰਾਨ੍
ਅਥਰਵਾਂਗਿਰਸ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਿਰੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਮ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਾਸ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਸ਼੍ਚ ਸਾਯਂ ਪ੍ਰਯਤੋ ਨੈਤ੍ਯਕਂ ਵਿਧਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ । ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਸਮਧੀਯੀਤ ਗਤ੍ਵਾਰਣ੍ਯਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਨਿਯਮ ਨਾਲ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਗਾਯਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਗਾਯਤਰੀ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਪਰਮਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸ਼ਤਮਧ੍ਯਾਂ ਦਸ਼ਾਵਰਾਮ੍ । ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਵੈ ਜਪੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਪਯਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਗਾਯਤਰੀ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੀ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੌ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਸ ਮੰਤ੍ਰ ਹਨ, ਉਸ ਦਾ ਜਪ ਰੋਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਪ-ਯਜਨ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਚੈਵ ਵੇਦਾਂਸ਼੍ਚ ਤੁਲਯਾ ਤੋਲਯਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ । ਏਕਤਸ਼੍ਚਤੁਰੋਵੇਦਾ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਚ ਤਥੈਕਤਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਗਾਯਤਰੀ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਤਰਾਜੂ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਤੋਲਿਆ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਚਾਰ ਵੇਦ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਕੇਵਲ ਗਾਯਤਰੀ।