ਪਿਤृਭ੍ਯਸ੍ਤੁਲਸੀਪੁष੍ਪਚਂਦਨੋਦਕਪੂਜਿਤਾਨ੍ । ਕੋਸ਼ਲਾਂ ਸ਼ਰਯੂਂ ਵਾਰਿਕਰ੍ਣਧਾਰਨਭਸ੍ਵਤਾ
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਕੋਸ਼ਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਯੂ ਨਦੀ ਤੇ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਵਿਤ੍ਰਿਤਾਖਿਲਜਨਾਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੇਨਾਹਮਾਗਮਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਗੋਪ੍ਰਤਾਰਾਖ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਉਥੇ ਮੈਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਉਥੇ ਗੋਪ੍ਰਤਾਰ ਨਾਮ ਦਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਾਦਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਨਿਸ਼ਾਚਰ੍ਯਃ ਕृਤਂ ਮਯਾ । ਤਤਃ ਕਾਸ਼ੀਮਹਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰਾਜਧਾਨੀਮੁਮਾਪਤੇਃ
ਉਥੇ ਮੈਂ ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੇ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਮਾਪਤੀ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕਾਸ਼ੀ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਨਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦੇਵਂ ਬਿਂਦੁਮਾਧਵਮੇਵ ਚ । ਸ੍ਨਾਤਂ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਂ ਜ੍ਞਾਨਵਾਪ੍ਯਾਂ ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਬਿੰਦੁਮਾਧਵ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਇਆ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਿਮੁषਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਪੁਨਰਾਗਮਮ੍ । ਪੌषਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਥੇ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਫਿਰ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਘਮਾਸੇ ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾऽਰੁਣੋਦਯੇ । ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਮਾਯਾਤੋ ਨੈਮਿषਂ ਗੋਮਤੀਤਟੇ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾਇਆ; ਫਿਰ ਉਥੋਂ ਮੈਂ ਗੋਮਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਨੈਮੀਸ਼ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਯਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵਸਂਤਿ ਚ ਸ੍ਵਮਾਯਯਾ । ਤਤੋऽਹਂ ਮਥੁਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਯਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤਿਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਤੀਰਥ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਥੋਂ ਮੈਂ ਮਥੁਰਾ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਰਾਂਤੀ ਨਾਮ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਸਨ੍ਨਿਧੌ ਪੁਣ੍ਯਮਸਿਕੁਂਡਾਖ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕृष੍ਣਗਂਗਾ ਧ੍ਰੁਵਾਕ੍ਰੂਰ ਕੇਸ਼ਿਕਾਲੀਯਤੀਰ੍ਥਭृਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਅਸਿਕੁੰਡਾ ਨਾਮ ਦਾ ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਗੰਗਾ, ਧ੍ਰੁਵਾ, ਅਕਰੂਰਾ, ਕੇਸ਼ੀਕਾਲੀਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਯਮੁਨਾਸ੍ਤਿ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਯਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਦਾਯਿਨੀ । ਉਭਯੋਃ ਕੂਲਯੋਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਵਨਾਨਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਸ਼੍ਰਿਯਾ
ਉਥੇ ਯਮੁਨਾ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਢਿਆਂ ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਜੰਗਲ ਹਨ, ਜੋ ਧਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਮਾਨਾਨਿ ਖੇਚਰ੍ਯਃ ਸਮਸ੍ਤਾਰ੍ਥਕਰਾਣਿ ਚ । ਸਂਤਿ ਤੇषੁ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾ ਭੂਯੋ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਉਹ ਜੰਗਲ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਨ, ਦੇਵਤੇ ਉਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਜੋ ਨ੍ਹਾਉਂਦੇ ਤੇ ਪੀਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਤਤੋਹਮਾਗਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਹਸ੍ਤਿਨਾਪੁਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਪਤਿਪਾਦਾਬ੍ਜ ਜਾਤਾ ਗਂਗਾ ਸਰਿਦ੍ਵਰਾ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ, ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸ਼੍ਰੀਪਤੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੀ।
ਤਤੋ ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਥਾਨਂ ਹਿਮਵਦ੍ਭੂਮਿਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਆਗਤ੍ਯ ਮਾਧਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੇਦਾਰਮਹਮਾਗਮਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਥਾਂ, ਜੋ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਥੇ ਗਿਆ; ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਕੇਦਾਰ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਹਂਸੋਦਕਂ ਪੁਨਃ । ਹਰਿਦ੍ਵਾਰਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਮਾਗਮਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀਤਟੇ
ਉਥੇ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਹੰਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪੀ ਕੇ, ਜਾਹਨਵੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਮਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਰਿਦਵਾਰ ਨੂੰ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨृषੀਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਚਾਪ੍ਯਹਮ੍ । ਸਮਾਗਤਃ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਚੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਥਾਂ ਆ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਪੂਰਬੀ ਸਰਸਵਤੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੁਰੁਖੇਤਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯਹਂ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕृਤਵਾਨ੍ਨਿਯਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਅਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪਾਦਾਬ੍ਜਂ ਸ਼੍ਰੀਪਤੇਃ ਪੁष੍ਕਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਥੇ ਵੀ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਸ਼੍ਰੀਪਤੀ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਚਲਿਤੋ ਮਾਰ੍ਗਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਵਿਮਲੋ ਨਾਮ ਮੇ ਸਖਾ । ਮਿਲਿਤੋ ਮਾਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ਗੇਹਮਿਂਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਾਤ੍ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਤਃ
ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਮਲ ਹੈ, ਮਿਲਿਆ। ਉਹ ਇੰਦ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੋਂ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਨੀਤੋऽਹਂ ਤੇਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਃ ਪੁਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾ । ਤੀਰ੍ਥੇਤਿ ਮੇ ਪਰਾਵृਤ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥੇऽਖਿਲਾਰ੍ਥਦੇ
ਉਸ ਦੁਜਨਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਦੇ ਥਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਤੀਰਥ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਕੇ, ਮੈਂ ਅਖਿਲ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਨੂੰ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਤਤ੍ਰਾਵਲੋਕਿਤਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਾਨ੍ਨਰੂਪਤਃ
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦੁਆਰਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਆਪ ਬਣਾਈ। ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਹਂ ਸ ਚ ਸਂਸ੍ਨਾਤੌ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਲਬ੍ਧਯੇ । ਦਤ੍ਤਾ ਸਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਮਹ੍ਯਂ ਤਸ੍ਮੈ ਚ ਕृष੍ਣਮੂਰ੍ਤਿਨਾ
ਉਥੇ, ਮੈਂ ਤੇ ਉਹ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਭਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਰੂਪ ਵਿਚ ਭਗਤੀ ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰ ਹਰੇਰ੍ਵਾਣੀ ਨ ਰੂਪਂ ਵੈ ਵਿਲੋਕਿਤਮ੍ । ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਲਬ੍ਧਾ ਤਤਃ ਸ੍ਥਾਨਾਦ੍ਯਮਹਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਥੇ ਮੈਂ ਹਰੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ, ਪਰ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਭਗਤੀ ਮਿਲੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਾਧਿਪਸ੍ਯੇਦਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਖ੍ਯਸ੍ਯ ਵੈ ਜਲਮ੍ । ਕਮਂਡਲੁਗਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰ੍ਯੋ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਉਸ ਤੀਰਥ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੁਆਰਕਾ ਨਾਮ ਵਾਲੇ, ਦਾ ਇਹ ਪਾਣੀ — ਕਮੰਡਲ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ — ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਮੈਂ, ਰਾਤ ਦਾ ਯਾਤਰੀ, ਇਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਭਵਤੀਭਿਰਹਂ ਪृष੍ਟੋ ਯਤ੍ਤਦਾਖ੍ਯਾਤਮੇਵ ਮੇ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵੋ ਦੁਰ੍ਦਸ਼ਾਮੇਤਾਂ ਕृਪਾ ਮੇ ਜਾਯਤੇ ਹृਦਿ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਹਾਡੀ ਇਹ ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਦਇਆ ਜਾਗਦੀ ਹੈ।
ਉਚ੍ਯਤਾਂ ਕਿਂ ਕਰੋਮ੍ਯਦ੍ਯ ਭਵਤੀਨਾਂ ਵਸ਼ੋ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਜ੍ਞਾਨਂ ਭਵਤੁ ਯੁष੍ਮਾਕਮਿਤਿ ਤਾਃ ਸਿषਿਚੇਂਭਸਾ
ਦੱਸੋ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹਾਂ। ਗਿਆਨ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਜਾਗੇ — ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ।
ਤਾਸ੍ਤਜ੍ਜਲਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜਨ੍ਮਕਰ੍ਮਣਾਂ । ਸਂਸ੍ਮृਤ੍ਯ ਤਤ੍ਯਜੁਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਦੇਹਮੁਲ੍ਬਣਮ੍
ਉਸ ਪਾਣੀ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਤੇ ਕਰਮ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਗਏ।
ਆਸਾਦ੍ਯ ਦੇਵਤਾਦੇਹਂ ਵਿਮਾਨਂ ਸਪ੍ਤਮਾਗਤਮ੍ । ਆਰੁਹ੍ਯਾਪ੍ਸਰਸੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤਾਃ ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨੇ
ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਾ ਕੇ, ਸੱਤਵੇਂ ਵਿਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਬਣ ਗਈਆਂ ਤੇ ਦੁਜਨਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਊਚੁਸ਼੍ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦ੍ਵਾਰਕਾਜਲਸਂਗਮਾਤ੍ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਤ੍ਵਾਦ੍ਵਯਂ ਮੁਕ੍ਤਾ ਗਚ੍ਛਾਮਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਲਯਮ੍
ਉਹ ਕਹਿ ਉਠੀਆਂ, 'ਹੇ ਦੁਜਨਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਦੁਆਰਕਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਾਂ।'
ਇਂਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਾਂਤਰਾਵਰ੍ਤਿਨ੍ਯੇषਾ ਯਾ ਦ੍ਵਾਰਕਾ ਦ੍ਵਿਜ । ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਂ ਲੋਕੇऽਨ੍ਯਤ੍ਤੀਰ੍ਥਮਖਿਲਾਰ੍ਥਦਮ੍
'ਹੇ ਦੁਜਨਮ, ਇਹ ਦੁਆਰਕਾ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰਪ੍ਰਸਥ ਵਿਚ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰੇ।'
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ- ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਃਸਮਾਰੂਢਾ ਵਿਮਾਨੇषੁ ਮਹੀਪਤੇ । ਜਗ੍ਮੁਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਚੀਂ ਦਿਸ਼ਂ ਤੇਨ ਦਤ੍ਤਾਜ੍ਞਾ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਮਾਨਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈਆਂ, ਦੁਜਨਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ।
ਯਮੁਨਾਤੀਰਵਰ੍ਤਿਨ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਰਕਾਯਾ ਮਹੀਪਤੇ । ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੇਤਸ੍ਯਾ ਨਰਃ ਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ, ਰਾਜਾ, ਦੁਆਰਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਜ੍ਞਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸ਼ਤਸ੍ਯੇਚ੍ਛਾਸੁ ਭੋਜਨਾਤ੍ । ਯਤ੍ਫਲਂ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਿਮ੍ਨਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਵੇਦ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਸੌ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।