ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਭਵ ਮਹਾਰਾਜ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਮਕਂਟਕਮ੍ । ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਯਜਮਾਨੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਮਹਾਰਾਜ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਰਹੋ, ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਭੋਗੋ; ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਮੁੜ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਵੇਖੇਗਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਖਂਡੇ ਪ੍ਰਯਾਗਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ। ਨਾਮ ਊਨਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਵਰਗ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਉਨੰਜਾ ਚੈਪਟਰ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ- ਭਵਤਾ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਪृष੍ਟਮੇਵ ਚ । ਇਦਾਨੀਮਪਿ ਪृਚ੍ਛਾਮ ਏਕਂ ਵਦ ਮਹਾਮਤੇ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਜੋ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਦੱਸੋ।
ਏਤੇषਾਂ ਖਲੁ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸੇਵਨਾਦ੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਿਲ ਕृਤ੍ਵੈਕਂ ਕਰ੍ਮ ਕੇਨ ਚ ਲਭ੍ਯਤੇ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ? ਸਭ ਦੇ ਫਲ ਇਕਠੇ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਏਤਨ੍ਨੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਕਰ੍ਮੈਵਂ ਯਦਿ ਵਰ੍ਤਤੇ । ਸੂਤ ਉਵਾਚ- ਕਰ੍ਮਯੋਗਃ ਕਿਲ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਜੇ ਐਸਾ ਕੰਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵਰਗਾਂ ਲਈ ਕਰਮ ਦਾ ਮਾਰਗ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਾਨਾਵਿਧੋ ਮਹਾਭਾਗਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚੈਕਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ । ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਃ ਕृਤਾ ਯੇਨ ਮਨਸਾ ਵਚਸਾ ਗਿਰਾ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ: ਜਿਸ ਨੇ ਮਨ, ਬੋਲ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਹਰੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ।
ਜਿਤਂ ਤੇਨ ਜਿਤਂ ਤੇਨ ਜਿਤਮੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਹਰਿਰੇਵ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਜਿੱਤ ਗਿਆ, ਉਹ ਜਿੱਤ ਗਿਆ, ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਿੱਤ ਗਿਆ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਜਿਸ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਹਰੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
ਹਰਿਨਾਮਮਹਾਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪਾਪਪਿਸ਼ਾਚਕਮ੍ । ਹਰੇਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਕृਦਪ੍ਯਮਲਾਸ਼ਯਾਃ
ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਭੂਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਰੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ, ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਕਰਕੇ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਸਮਾਪ੍ਲਾਵਂ ਲਭਂਤੇ ਯਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਚ ਹਰੇਰ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਹਰੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾਮਪਰਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਮਂਤ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਸਾਦਤੁਲਸੀਮਾਘ੍ਰਾਯ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਨਾਮ ਜਪ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਚਂਡਂ ਵਿਕਰਾਲਂ ਤਦ੍ਯਮਸ੍ਯਾਸ੍ਯਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਸਕृਤ੍ਪ੍ਰਣਾਮੀ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਮਾਤੁਃ ਸ੍ਤਨ੍ਯਂ ਪਿਬੇਨ੍ਨਹਿ
ਉਹ ਯਮ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਪੀਂਦਾ।
ਹਰਿਪਾਦੇ ਮਨੋ ਯੇषਾਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਮੋਨਮਃ । ਪੁਲ੍ਕਸਃ ਸ਼੍ਵਪਚੋ ਵਾਪਿ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਜਾਤਯਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੁਲਕਸ, ਸ਼ਵਪਕ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਹੋਣ।
ਤੇऽਪਿ ਵਂਦ੍ਯਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਹਰਿਪਾਦੈਕਸੇਵਕਾਃ । ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਾ ਰਾਜਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਵੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭਗਤ ਤੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ।
ਹਰੌ ਭਕ੍ਤਿਂ ਵਿਧਾਯੈਵ ਗਰ੍ਭਵਾਸਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ । ਹਰੇਰਗ੍ਰੇ ਸ੍ਵਨੈਰੁਚ੍ਚੈਰ੍ਨृਤ੍ਯਂਸ੍ਤਨ੍ਨਾਮਕृਨ੍ਨਰਃ
ਹਰੀ ਵਿਚ ਭਗਤੀ ਜੋੜ ਕੇ, ਮੁੜ ਗਰਭ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਨਾਚਦਾ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਨਾਤਿ ਭੁਵਨਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਗਂਗਾਦਿ ਸਲਿਲਂ ਯਥਾ । ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਆਲਾਪਾਦਪਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਆਦਿ ਪਾਣੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਨਾਲ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਭਿਃ ਪਾਪੈਰ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਹਰੇਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨੁਚ੍ਚੈਸ੍ਤਨ੍ਨਾਮਕृਨ੍ਨਰਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰਤਾਲਾਦਿਸਂਧਾਨਂ ਸੁਸ੍ਵਰਂ ਕਲਸ਼ਬ੍ਦਿਤਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਪਾਪਂ ਤੇਨੈਵ ਕਰਤਾਲਿਤਮ੍
ਹੱਥ ਤਾਲੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਰੀਲੇ ਸੁਰ ਲਾ ਕੇ, ਹੱਥ ਤਾਲੀਆਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗਾ ਪਾਪ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਕਥਾਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਖ੍ਯਾਯਿਕਾਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਚ੍ਚ ਯਃ । ਤਸ੍ਯ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਪੂਤੋ ਭਵਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਕਹਾਣੀਆਂ ਜਾਂ ਵਾਰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਾਨਾਮਾਸ਼ਂਕਾ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਃ । ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਚ ਪਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕृष੍ਣਨਾਮ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਬਾਰੇ ਕੀ ਸ਼ੱਕ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ? ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਨਾਮ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥੀਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਜਗਤੀਂ ਗृਹੀਤਂ ਕृष੍ਣਨਾਮ ਯੈਃ । ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੁਨਿਵਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਂ ਵਿਦੁਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਨਾਮ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਤੀਰਥ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜਾਣ ਲਵੋ ਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ।
ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਸਾਦਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਧृਤ੍ਵਾ ਚ ਮਸ੍ਤਕੇ । ਵਿष੍ਣੁਰੇਵ ਭਵੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਯਮਸ਼ੋਕਵਿਨਾਸ਼ਨਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾ ਕੇ ਜਾਂ ਮੱਥੇ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯਮ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਚਨੀਯੋ ਨਮਸ੍ਕਾਰ੍ਯੋ ਹਰਿਰੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਯੇ ਮਹਾਵਿष੍ਣੁਮਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਦੇਵਂ ਵਾਪਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸਿਰਫ਼ ਹਰੀ ਹੀ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਚਾਹੇ ਉਹ ਮਹਾ-ਵਿਸ਼ਨੂ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਹੋਵੇ।
ਏਕੀਭਾਵੇਨ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਨ ਤੇषਾਂ ਪੁਨਰੁਦ੍ਭਵਃ । ਤਸ੍ਮਾਦਨਾਦਿਨਿਧਨਂ ਵਿष੍ਣੁਮਾਤ੍ਮਾਨਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ; ਇਸ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਆਦਿ-ਅੰਤ ਰਹਿਤ, ਅਟੱਲ ਆਤਮਾ ਸਮਝੋ।
ਹਰਿਂ ਚੈਕਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਧ੍ਵਂ ਪੂਜਯਧ੍ਵਂ ਤਥੈਵ ਹਿ । ਯੇ ਸਮਾਨਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਹਰਿਂ ਵੈ ਦੇਵਤਾਂਤਰਮ੍
ਸਿਰਫ਼ ਹਰੀ ਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖੋ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ; ਜੋ ਹਰੀ ਨੂੰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ—
ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਨਰਕਾਨ੍ਘੋਰਾਂਨ੍ਨ ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਗਣਯੇਦ੍ਧੀਰਃ । ਮੂਰ੍ਖਂ ਵਾ ਪਂਡਿਤਂ ਵਾਪਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਕੇਸ਼ਵਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਿਣਦਾ ਨਹੀਂ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੋਣ ਜਾਂ ਗਿਆਨੀ, ਜਾਂ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ।
ਸ਼੍ਵਪਾਕਂ ਵਾ ਮੋਚਯਤਿ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਨਾਰਾਯਣਾਤ੍ਪਰੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਾਪਰਾਸ਼ਿ ਦਵਾਨਲਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ ਹੀ, ਪ੍ਰਭੂ, ਕੁੱਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਨਾਰਾਇਣ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਪਾਤਕਂ ਘੋਰਂ ਕृष੍ਣਨਾਮ੍ਨਾ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਸ੍ਵਯਂ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵਃ ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਿ ਜਗਤਾਂ ਗੁਰੁਃ
ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਕਰ ਲਵੇ, ਪਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨਾਰਾਇਣ ਆਪ, ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਆਤ੍ਮਨੋऽਭ੍ਯਧਿਕਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ । ਅਤ੍ਰ ਯੇ ਵਿਵਦਂਤੇ ਵੈ ਆਯਾਸਲਘੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਚੰਗੇ ਵਰਤਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਕਤੀ ਬਣਾਈ; ਇੱਥੇ ਜੋ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਸਮਝ ਕੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਫਲਾਨਾਂ ਗੌਰਵਾਚ੍ਚਾਪਿ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਨਰਕਂ ਬਹੁ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਰੌ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਰਿਨਾਮਪਰਾਯਣਃ
ਫਲਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਰਿ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਕਂ ਪृष੍ਠਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ੇਨ੍ਨਾਮਿਨਂ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਹਰਿਨਾਮਮਹਾਵਜ੍ਰਂ ਪਾਪਪਰ੍ਵਤਦਾਰਣੇ
ਪ੍ਰਭੂ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਛਾਤੀ ਨਾਲ; ਹਰਿ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਵਜਰ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਚੁਰ-ਚੁਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।